Compliment aan de politie Tilburg Binnenstad (Zo kan het dus ook!)

Net zo goed als ik erg boos kan worden als het mis gaat bij de politie, vind ik ook dat ik complimenten uit moet delen als het goed gaat.

Mijn man heeft 2 weken geleden gepoogd aangifte te doen wegens onttrekken ouderlijk gezag (art 279 WvSr) en benadeling gezondheid (art 300. Lid 4 WvSr), maar is even zo vrolijk weer weggestuurd door de hulpofficier van justitie, de heer P. de R, met de mededeling dat dit een civiele kwestie betrof.

Ook de aangifte laster en smaad werd uitgekleed door deze hulpofficier, de bijlagen (het bewijs) hoefde mijn man niet in te leveren.

Nu heb ik 4 jaar geleden 4 woorden ingevoerd op mijn toetsenbord: kind-verklaart-tegen-ouder en dook ik in de vreselijke wereld die ouderverstoting heet. Ik besefte al snel dat hetgeen mijn man overkwam 16.000 kinderen per jaar en dus bijhorende ouders (lees veelal vaders) overkomt. Mijn man was dus niet de enige!

Telkens liepen we achter de feiten aan. Hadden we dit maar geweten, dan….

Vandaar dat ik een openbare fabookpagina heb opgericht, 1 sept 2015, Herken Ouderverstoting. Al snel volgde een zeer informatieve website (www.herkenouderverstoting.com) , linkdin, Twitter en Instagram.

In een paar jaar tijd zijn wij uitgegroeid tot het grootste ouderplatform van Europa!

Ik schrijf over ‘wij’, daar ik natuurlijk lang niet meer alleen sta en door heel veel ouders op de voor of achtergrond wordt gesteund.

Het wordt tijd dat alle partijen zich gaan realiseren dat Herken Ouderverstoting niet had bestaan als mijn man zijn zoon had mogen kennen en zijn zoon had mogen genieten van een geweldige vader.

Wij steunen ouders die verstoten zijn of dreigen hun kind te verliezen als gevolg van ouderverstoting.

We hebben al heel veel bereikt in een korte periode. Met de notie van ‘rust’, de koninklijke weg , is definitief afgerekend. Voor het kind is het voor de sociale, emotionele en identiteitsontwikkeling heel belangrijk beide ouders te kennen, en vrije toegang tot beide ouders te hebben.

Immers, bij het fenomeen ouderverstoting staat het ouderschap niet ter discussie voordat de ouders uit elkaar gaan. Het is 1 ouder die niet kan onthechten en het kind als pion gebruikt om de andere ouder te raken. Juist de verstotende partij weet de weg naar de politie goed te vinden. Voor dossier opbouw zal deze persoon regelmatig meldingen doen waarvan de goede/geestelijk gezonde/brave ouder geen weet van heeft. Maar de toon is wel gezet, daar de verstoter deze meldingen en valse beschuldigingen overal zal gebruiken om de goede ouder in een kwaad daglicht te stellen.

Dit is ook mijn man overkomen. Waarbij wij erg veel moeite hebben bij de niet-kritische houding van de politie en een triage overleg waarvan wij geen weet hebben gehad, maar wel de vijandige houdingen de instanties en scholen verklarend, laat staan de afwijzing van zoon.

Wat Herken Ouderverstoting ook bereikt heeft is de notie dat ouderverstoting kindermishandeling is (de 4e vorm naast seksueel misbruik, fysieke mishandeling en verwaarlozing) en ex-partnergeweld.

Door ons activisme en de tijd mee hebbend door sociale media, hebben wij een groot bereik en kunnen wij de markt van 2 miljard de maat nemen. Immers hoog conflictscheidingen zijn het grote verdien model. Heel wat baantjes zijn hiervan afhankelijk en dat is ronduit pervers.

Wij vertellen ouders wat ze zelf nog kunnen doen, binnen het systeem. 

Kamerleden stellen vragen aan de minister. Zo ook om ouderverstoting strafbaar te maken, maar dat is dus niet nodig aldus onze minister Sander Dekker, in de brief richting de Tweede kamer 18 januari 2019. We hebben immers artikel 279 wat 30 oktober 2018 weer in de Staatscourant is aangehaald in een rectificatie. Het woordje ultimum is weggehaald! Dus beste politie en Openbaar Ministerie let op; wij mogen en zullen aangifte komen doen! 

Ook verwachten wij een actievere rol van de wijkagent.. Een stopgesprek bij omgangsfrustratie zal zeker 80% van alle ellende schelen en anders is er niets mis met een uitnodiging op het politiebureau inzake verdachte te zijn van een delict. 

https://www.herkenouderverstoting.com/info-ouders/instanties/politie/rol-van-de-politie-zoals-die-zou-moeten-zijn-inzake-omgangsfrustratie

Wij, verstoten ouders, worden voor minder of niets belaagd door jullie en dat moet stoppen. 

Bang dat de verstoten de gevangenis in moet, zijn we niet. Zeker niet gezien de stafmaat in Nederland. Een TOM gesprek is al heel wat en anders een sepot onder voorwaarden.

De afgelopen maanden ben ik zwaar belaagd door de politie, die het verlengstuk was van het openbaar Ministerie Zeeland-West-Brabant. Dat is niet prettig, maar ik heb zoveel geleerd de afgelopen jaren, dus ook wat ons recht is.

Vandaar dat ik 23 januari alsnog, in naam van mijn man, aangifte heb gedaan inzake artikel 279 en art 300.lid 4 WvSr en mijn complimenten. Ik ben dit keer netjes ontvangen. Er is serieus naar mij geluisterd. De aangifte is netjes genoteerd..Het hele pakket met ‘bewijzen’ , de bijlagen dus, is in ontvangst genomen.

De eerste horde is dus genomen. Jammer dat ik geen vliegje ben op het behang, want wat zou ik graag de reactie van de screeningsafdeling willen zien. Natuurlijk mogen ze mij een briefje sturen dat ze er niets mee doen, dan gaat het hele pakket namelijk naar de officier van justitie en als die er niets mee wilt doen, dan hebben we nog een artikel 12 procedure . Nou, dan hebben wij ons punt wel gemaakt.

Ook heb ik als nog de bijlagen met betrekking tot de laster en smaad aangifte kunnen inleveren. Daar verwacht ik eerlijk gezegd nog het meest van. Wat dat betreft zal ik zeker ouders aanraden eerst inzage in hun politiedossier te vragen en als ze daar dus ‘valse’ meldingen aantreffen, daar werk van te maken. Let wel; de ex van mijn man is met heel wat minder aan komen zetten en heeft meerdere malen de rode loper gekregen, wij verwachten dus minimaal hetzelfde.

En andere (te) verstoten ouders dus ook, daar ouderverstoting moet stoppen; Een kwestie van willen en doen!

Wij zien daarin een zeer grote rol bij de politie. Met name dus die van de wijkagent en weet dat er juist collega’s zijn die landelijk zo veel voor ons betekenen en het korps een presentatie/training kunnen geven met betrekking tot de signalen en hoe deze te pareren. Het werk zal er dan een stuk leuker op worden.

Na de aangifte heb ik zeker nog een uur met beide politieagenten gesproken over ouderverstoting en beide kennen de signalen en vertelden mij dat ouderverstoting een zeer groot probleem is, ook voor de politie. Het is dus zaak dat de politie het verschil leert tussen een vechtscheiding: waar 2 vechten, 2 schuld en de hoog conflictscheiding, waar 1 ouder het gevecht gaande houdt om de andere ouder en diens familie uit te bannen. Met alle maatschappelijke gevolgen van dien.

Er lopen nu 1 miljoen volwassenen in Nederland rond met een jeugdtrauma, als gevolg van een loyaliteitsconflict en helaas zoeken velen van hen hun heil in sociale beroepen, waaronder dus ook de politie.

Wat dat betreft moet er ook eens goed gekeken worden naar de weerstand vanuit de politie en het Openbaar Ministerie om iets aan ouderverstoting te doen. Vanuit een latente pijn wordt dat door collega’s tegengehouden. Ik weet van heel wat agenten die er zo op onderdoor zijn gegaan en zelfs zelfmoord hebben gepleegd. Omdat ze monddood zijn; immers te veel er van vinden zorgt voor het verlies van de verklaring van geen bezwaar.

Hoe dan ook; mijn complimenten aan XXXXXXX en XXXXXXXX met de opmerking” beste politie, zo kan het dus ook!” 

(zo juist mailtje van de politie; namen plus dienstnummers mogen enkel bij toestemming)

Dit compliment wordt verwerkt in mijn blog op WordPress en zal gedeeld worden op sociale media.

Bovenstaand heb ik geschreven op https://www.politie.nl/contact/complimentformulier.html?sid=96536944-0779-4084-95f4-6bc78ab99d66

Compliment aan de politie Tilburg Binnenstad (Zo kan het dus ook!)

De kijk van een opnieuw getraumatiseerde grootvader op ‘In het belang van het kind’  

De afgelopen dagen heb ik geschreven over de intimidatie, de privileges en vooral het machtsmisbruik van de gezinsvoogd Miriam v. E. van het Regiecentrum Bescherming en Veiligheid te Leeuwarden.

Het was een verschrikkelijke middag, maar wel enorm leerzaam en ouders , die ‘last’ hebben van ouderverstoting, kunnen hier hun voordeel mee doen.

Het Openbaar Miniserie heeft zichzelf in de voet geschoten, daar meten met meerdere maten niet zou moeten kunnen in Nederland, toch?!

Zullen wij even stil staan bij de impact van het gedrag van deze gezinsvoogd op vader, het zoontje en op de rest van de familie?

Mijn hart brak toen ik opa zag zitten achter het glas bij die rechtbank te Arnhem op 14 januari 2019. Ik ben even naar opa/ de vader van HJ gelopen en hem heel veel sterkte gewenst. Lees deze zin: “Dit bracht bij mij als 85 jarige verdrongen traumatische ervaringen naar boven t.w. uithuishalingen door de Gestapo van mijn vader met geweld en veel machtsvertoon in WO II. Hierdoor ontstonden weer nachtmerries.”

Deze 85 jarige opa heeft een poging ondernomen om zijn kant van het verhaal te vertellen.

Ik nodig jullie allemaal uit onderstaande brief te lezen, die ik vandaag toegestuurd kreeg van de opa van P, het 5 jarige zoontje dat door ego’s opgeofferd wordt/is (kies maar) aan het systeem.

   Appelscha, 16 januari

Beste lezer,

De kijk van een opnieuw getraumatiseerde grootvader op ‘In het belang van het kind’  

Een onderwerp op de strafzitting 14 jan. 2019 was of de vader op donderdag week 42 nu wel of niet recht had op omgang met zijn zoon of pleegde hij onttrekking ouderlijk gezag? Het leek de aanwezigen alsof het duidelijk door de OvJ gezien werd dat die omgang terecht was. 

Helaas ging het inhoudelijk hier niet over, maar als grootvader zou ik graag bekend gemaakt hebben wat er toen precies gebeurd is en wat helaas niet beoordeeld is, dat er een kind een trauma heeft opgelopen, mishandeld is, ingang gezet door de moeder en de gezinsvoogden Miriam v. E. en Brenda O. van het Regiecentrum Bescherming en Veiligheid te Leeuwarden. Een onterechte traumatische uithuishaling op basis van vermoeden en leugens.

Dat ‘het belang van het kind’ echt niet voorop stond mag blijken uit het volgende:

Er is veel lawaai gebruikt door de KMar, ingeschakeld door de gezinsvoogden, schreeuwen door de brievenbus (doe open of wij forceren) en bonzen, het achterom lopen om te kijken of vader niet zou vluchten. Een helikopter ontbrak nog. Kind, 4 jaar, zat in het bad, van angst hierin gepoept en iedere weldenkende volwassene met wat pedagogische bagage of gewoon boerenverstand, weet dat je een angstig geworden kind niet zomaar alleen laat en helemaal niet in het bad. Dus toen oma en broer van vader (dichtbij wonend) voor het kind aanwezig waren kon vader in gesprek met de KMar, heeft hen binnengelaten. De uitspraak van de gezinsvoogd het kind maar in een handdoek mee te geven getuigt van geen enkele kennis van en gevoel voor een kind, laat staan ‘IN HET BELANG VAN HET KIND’. Het OM heeft later verklaard dat het bevel tot inhuistreding niet gebruikt hoefde te worden, want vader had zelf opengedaan. Had vader keus? Deur forceren en gearresteerd worden? De gezinsvoogd had bij aankomst van oma tegen haar gezegd dat de vader voor escalatie zorgde waarop oma antwoordde dat ZIJ, de gezinsvoogden, hiervoor zorgden. 

De KMar binnen had geen boodschap aan de beschikking van het Hof, want ‘bevel is bevel’. Dit bracht bij mij als 85 jarige verdrongen traumatische ervaringen naar boven t.w. uithuishalingen door de Gestapo van mijn vader met geweld en veel machtsvertoon in WO II. Hierdoor ontstonden weer nachtmerries. Ook het tel. contact van de advocaat met de Miriam v. E. en met de KMar, die meldde dat dit onrechtmatig was, resulteerde niet in een andere handelswijze.

Het kind zei, gehoord door de KMar, dat hij niet naar zijn moeder en haar vriend wilde. Dit  van jongs af aan bekende probleem heeft Jeugdzorg nooit willen laten onderzoeken en was wel één van de gronden voor de OTS. De KMar zei tegen oma dat zij er ook ‘mee aan’ waren, dat er geen onveiligheid was, dat zij niet anders konden en dat vader het nadeel hierbij had man te zijn. Ook stelden ze respect te hebben voor de (uiterlijke) kalmte van vader.

De buurt, opgeschrikt door het lawaai, was massaal naar buiten gekomen en geschokt door de gebeurtenis. Zij hadden al eerder instanties geschreven over wat er hier misging, dat juist vader een liefhebbende ouder was en dat de gezinsvoogden niet in gesprek met hen wilden gaan. Het had gekund dat als de vader niet zelf het angstige en zich aan vader vastklemmende kind samen met zijn broer naar de moeder had gebracht, er buren acties hadden ondernomen. De KMar had niet mogen ingrijpen maar de politie, die niet op de hoogte was, moeten alarmeren. 

De schade aan het kind was reeds toegebracht, maar de vader heeft deze zoveel mogelijk willen beperken door hemzelf aan te kleden (hij was al in nachtkleding) en uit te leggen wat er ging gebeuren, weg brengen naar zijn moeder en haar vriend 6 km verderop. Hij zou de volgende ochtend gewoon door vader cf beschikking Hof naar school gebracht zijn.  

Hopelijk is op latere leeftijd aan het kind uit te leggen waardoor zijn wond ontstaan is. Nadien vroeg hij aan derden steeds wie hem nu naar papa zou brengen. Welke pedagogische en feitelijk juiste antwoorden van de professionals heeft dit kind gekregen IN HET BELANG VAN DIT KIND???  

De OvJ was begaan met de gezinsvoogd, zij was beschadigd (smaad en laster), maar hoe staat dit in verhouding tot de beschadiging DOOR de gezinsvoogd van dit kind en zijn vader op basis van leugens, vermoedens en onrechtmatige handelingen?

Helaas was deze strafzaak hiervoor niet bedoeld, maar hopelijk komt er ooit bewustwording bij rechters dat hier ernstige misstanden aan de orde zijn gepleegd door jeugdzorg en familierechters.

Harm Oussoren

De kijk van een opnieuw getraumatiseerde grootvader op ‘In het belang van het kind’  

Open brief aan mijnheer Rutte, de heer van der Burg (hoofd OM) en de heer Akerboom( hoofd Politie)

Goede morgen mijnheer Rutte, mijnheer van der Burg en mijnheer Akerboom,

Mag ik u iets vragen? Mag ik u vragen waar u allen mee bezig bent? Hoe los u bent gezogen van de praktijk, de realiteit?

Afgelopen vrijdag heb ik met open mond geluisterd en gekeken naar mijnheer Rutte, mijn volksvertegenwoordiger. Hij wil mensen wel in elkaar slaan, maar dat kan natuurlijk niet, zegt hij.

Nou, mijnheer Rutte, heel vaak heb ik die neiging ook, maar dat zal ik natuurlijk niet doen, want dat kan niet, zoals u ook toevoegt.

Heb u de column van Nausica Marbe, de Telegraaf, gelezen naar aanleiding van de nieuwjaarsrellen? Verplichte kost, voor u allen!

Waarom gebeuren nu dit soort rare zaken. Waarom keren mensen zich tegen onze hulpverleners? Gaan we het werkelijk gooien op drugs en alcohol? Wellicht op het ontbreken van een nette opvoeding? Denkt u dat u er met zwaarder straffen beter uit zult komen? 

Nogmaals, lees die column. Wat ja, er zal vast en zeker drugs en alcohol bij betrokken zijn, maar de oorzaak van dit soort geweld, minachting voor de hulpdiensten ligt veel dieper en die situatie heeft u allen gecreëerd en houdt u krampachtig met uw overheid in stand. Derhalve kunt u zwaarder willen gaan straffen, de burgers zullen er alleen maar bozer op worden.

Mensen zijn boos en terecht. Wij kunnen namelijk niet vertrouwen op u. Wij kunnen niet rekenen op een eerlijke, goed functionerende rechtsstaat. Wij zijn overgeleverd aan willekeur en soms, nou ja, steeds vaker, bekruipt mij het gevoel dat dit geënsceneerd wordt door de overheid, waarbij de politie de klos is, want die hebben het maar uit te voeren, wat u bekokstooft, samen met wat topambtenaren.

U gooit ons terug in de piramide van Maslow, wij zijn aan het overleven. Wellicht met de reden dat we dan tenminste minder noten op onze zang hebben.

Maar er is dus een grens en daar zijn we met zijn allen al ruim overheen.

Ik scroll door Facebook en zie filmpjes van agenten die mensen aanhouden die lopen met gele hesjes. Nog niet eens in grote groepen, maar gewoon, zo’n hesje aan. Ze moeten er een jas overheen trekken! Of krijgen een boete, worden in het busje geladen. Nederland wijst als eerste naar andere landen, trompettert over democratie, maar vreedzame uitingen over algemene onvrede wordt door de dienders in de kiem gesmoord! Hoe kan dit zo zijn?! Amnesty heeft het er maar druk mee, hoop ik.

Ik zal het klein houden, specifiek over mijn ‘doelgroep’ hebben; ouderverstoting. Ik wil het met u hebben over ons gevoel van rechteloosheid. Waar is onze rechtsbescherming?

Ik heb het graag met u over Frans, destijds een CFO van een internationaal bedrijf, die tijdens een schooluitje van zijn zoon met grote politiemacht is aangehouden. Onschuldig weken heeft vastgezeten. Zeden rechercheurs en een Officier van Justitie hebben zelfs ontlastend bewijs vervalst en weggewerkt. Er zijn kamervragen over gesteld en nu nog, jaren na dato, heeft hij geen contact meer met zijn kinderen. Wordt hij tegen gewerkt door het Ministerie en is het wachten op die substantiële schade vergoeding voor het vernielen van zijn leven. Werk kwijt, kinderen kwijt, huis kwijt.

Ik wil het hebben over MAX. Het 13 jarige jongetje dat samen met zijn moeder is gevlucht. Waar zogenaamd heel Nederland naar op zoek is. Een jongetje dat in een tehuis is gestopt door zijn vader en de instanties omdat hij in contact met zijn moeder wilde zijn.

Ik wil het hebben over Roelof, die zijn baan, huis, alles kwijt is geraakt doordat hij een te goede band had met zijn kinderen. Dat zinde zijn toenmalige vrouw niet en ook de instanties hadden daar maar moeite mee. Het moet natuurlijk niet gekker worden. Hij krijgt stop gesprekken, mag niet in de straat van zijn kinderen komen. Wordt belaagd door de politie en het OM. De advocaat van zijn ex is een barones met goede contacten. Helaas voor Roelof en zijn kinderen dus!

Ik wil het hebben over Henk Jan. Een militair nota bene. Die 100% de zorg had voor zijn zoontje tot de dag dat zijn ex bedacht dat het jongetje nu wel oud genoeg was om bij haar te kunnen komen wonen. In 2,5 jaar is deze man, terwijl hij de steun heeft van beide opa’s en oma’s , niet alleen zijn gezag kwijt, een contactverbod voor de hele familie, nee, ook bij hem staat zijn baan nu op het spel. Omdat hij een gezinsvoogd trof van ‘het gebroken geweertje’ . Valse aantijgingen hebben geleid tot een strafzaak die aanstaande maandag dient. Een artikel 279 WvSr zaak!!! Omdat hij destijds 1 uurtje eerder zijn zoon van school haalde in verband met een aangekondigde familiefestiviteit. Moet kunnen aldus Hoofdofficier van Justitie Lucas, te Arnhem.

Ik wil het hebben over mijn man, ook militair, die in 2014 een contactverbod kreeg van een jaar. Waarom? Omdat zijn zoon had aangegeven zelfs niet een kaartje van hem te willen ontvangen. Zijn toen 15 jarige zoon is nog steeds bang voor hem. Een reële angst aldus moeder, die even zo vrolijk eigenhandig het traject Ouderschap Blijft! frustreerde en zelf voortijdig beëindigde.

Dat moest kunnen aldus rechter B Prenger Rechtbank Zeeland-West-Brabant want….Ik, zijn partner, moest haar activisme rondom ouderverstoting stoppen! Ik zat in de gang, had mij maar binnen geroepen, maar nu doet zo’n rechter het er met 10 zinnetjes in een beschikking vanaf. Met als resultaat dat niet alleen mijn man er een trauma aan over heeft gehouden, maar ook de zoon verder het verstotingsmoeras is ingetrokken

Mijn man is afgelopen vrijdag weggestuurd door de politie Tilburg Binnenstad.. Artikel 279 WvSr is in de ogen van een hulpofficier van justitie nu in 1 keer civiel . Maar hoe kan dat nou, in relatie tot Hendrik Jan???

Hoe kan dat nou, na al die kamervragen en de vermelding in de staatscourant 30 oktober 2018? 

Ik wil het hebben over 16.000 kinderen per jaar die het contact verliezen met de uitwonende ouder, terwijl dat ouderschap, voordat de ouders uit elkaar gingen ,niet ter discussie stond.

Ik wil het hebben over de willekeur, het machtsmisbruik, de flagrante intimidatie door Jeugdzorg, door de politie, door het openbaar ministerie, door de rechtspraak! 

Ik wil het hebben over de (bewuste) handelingsonbekwaamheid en handelingsverlegenheid.

Ik loop tegen rechters aan die verzuchten dat ze ook wel wat tegen oorlogen en hongersnood willen doen…Maar ja….

Persoonlijk wordt ik belaagd door de politie Zeeland-West-Brabant en het Openbaar Ministerie aldaar. Simpelweg om Herken Ouderverstoting te stoppen.

Uit het niets kreeg ik van Mr Nieuwenhuis een gebiedsverbod! Welk signaal heeft de zoon nu dus gekregen? 14 dagen zijn van mijn leven gepakt, want natuurlijk is mijn bezwaar gegrond verklaard. De rechter baalde wel, maar ja, de officier van Justitie vroeg zich openlijk af wat ik nou eigenlijk verkeerd deed op die sociale media en zo mag ik dus nog steeds indirect over onze situaties schrijven en dat is maar goed ook! De censuur is dus niet gelukt. Dan heeft het systeem toch gewerkt verzucht de Nationale Ombudsman! Beseft u echter wat dit alles met een mens doet?!

Mijn collega Marieke van Woerkom wordt net zo goed belaagd, 17 processen in 6 jaar tijd. 3 per jaar en niemand in de keten die dit stopt! Dat zij nog functioneert en een goede baan kan houden is een wonder, want heel veel ouders trekken het niet meer.

Deze ouders proberen wij dus te weerhouden van gekke dingen. Zoals de familiedrama’s.

We gaan terug in de tijd verzuchtte een rechter, na de aangescherpte meldcode. Eva Kwakman is er zo blij mee, dat zij ons blokt op elk tegenwoord. Op basis van vermoedens kunnen kinderen zo het huis uit worden gehaald, om zo te hopen dat er minder dan 100.000 kinderen hier in Nederland worden mishandeld! Zonder enige wetenschappelijke onderbouwing komt zo iets tot stand.

Tussen die 100.000 zitten en dus 16.000 van ons! Gezonde, lieve, oprechte ouders worden uitgebannen omdat de rechter, de instanties, de politie, het openbaar ministerie niet willen weten dat er passende oplossingen zijn. Zoals het onderbrengen van het kind bij die lieve, goede ouder. Nee, we zetten er liever tig hulpverleners op en nemen geen verantwoordelijkheid als een meisje van 8 hoog naar beneden ‘valt’.

Ik zou gek worden, riep Anna van Beuningen, top ambtenaar bij het Ministerie van VenJ, toen ik haar in stappen uitlegde hoe makkelijk iemand uitgebannen kan worden. Als antwoord zitten we nu te kijken met een platform waar juist die mensen inzitten die het verdienmodel aan onze ellende ontlenen

Wij zitten op het randje! En daar doet u dus vrolijk aan mee!

25 februari 2019 organiseren, faciliteren en financieren wij het symposium ‘Rechtszorg voor ouders die gaan scheiden. Een kwestie van willen en doen!’ ,  maar de dag zelf zult u NIETS van ons merken. Die dag zijn de echte wetenschappers aan het woord, die evidence based met oplossingen komen. Dr Childress wordt door ons naar Nederland gehaald.

Het symposium is bijna vol, maar wie ontbreken er?! 

  • De politiek, die voor de bühne roept dat ze er mee bezig zijn, alleen passende maatregelen uit de weg gaan. Even een vraagje stellen en over tot de orde van de dag
  • Het openbaar ministerie! Datzelfde openbaar ministerie belaagt dus wel goedwillende ouders en mensen die vreedzaam het verschil willen maken. Ik kan dit niet bevatten. Eva Kwakman wil niet komen luisteren, dweept met een foute Meldcode en blokt de uitnodiging op `Link’din.
  • De politie, die geen prioriteiten kan stellen en gaat voor de makkelijkste weg. Liever met 5 mensen een vrouw uit huis halen voor DNA afname na een idiote veroordeling met enkel een voorwaardelijk taakstrafje, dan echte criminaliteit aanpakken

Liever de rode loper uit voor mensen met goede contacten en daardoor ouderverstoting faciliteren, dan verantwoordelijkheid nemen en elkaar terecht wijzen.

Liever een geel hesje aanhouden dan de optreden tegen geestelijke kindermishandeling

Het wordt er zo niet leuker op en ik word er moe van! Maar ook strijdbaar, want als u daar roept dat u graag mensen in elkaar slaat en daarmee weg komt, vraag ik mij af waarom wij al die mensen die strepen door onze levens halen, niet aan mogen spreken. Vreedzaam!

Mijnheer Rutte, mijneer van der Burg en mijnheer Akerboom; stuur op zijn minst 1 persoon, 1 afgevaardigde naar het symposium. Voor hen maken we echt een plaatsje vrij. Voor hen zullen ouders hun plek zeker af staan.

Want de politiek, het Openbaar ministerie en de politie horen nu echt anders in de wedstrijd te gaan staan, anders zullen de jaarwisselingen er niet beter op gaan worden.

Vriendelijke groet,

Annemarie van Mackelenbergh

Open brief aan mijnheer Rutte, de heer van der Burg (hoofd OM) en de heer Akerboom( hoofd Politie)

Oeps, ik verslikte mij in mijn ochtend koffie. Reactie op het onderzoek van het CBS/UvA 17 oktober 2018

Gister ochtend zat ik lekker met een kop koffie naast mijn lief naar het RTL nieuws te kijken en werd overvallen door een onderzoek naar de gevolgen van de scheiding op de kinderen uitgevoerd door de Universiteit van Amsterdam in samenwerking met het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) hierbij werd gekeken naar kinderen die geboren zijn tussen 1971 en 1991.

https://www.rtlnieuws.nl/lifestyle/gezin/artikel/4453176/scheiding-echtscheiding-vader-kind-contact-cbs-uva?fbclid=IwAR0Ky88uT54J4p2FXc0xiTCH8SPUw7AO5tfzrpQfDNHWeMcdweP1zOhdvug

Wat blijkt 1 op de 5 van die nu volwassen kinderen ziet zijn vader niet meer, 20%. Een schrijnend percentage, zeker als je het ziet in verhouding. Maar 2% van de nu volwassen kinderen ziet zijn vader niet meer, als de ouders nog bij elkaar zijn.

Cijfers om serieus te nemen en niet om deze meteen te bagataliseren of deze in een ander perspectief te plaatsen.

Ik zette me al schrap, dit gaat vandaag interessant worden, riep ik nog! En o, wat heb ik mij gisteren geërgerd. Wat ben ik weer boos geworden en wat word ik er toch moedeloos van.

Mattijs Kalmijn (onderzoeker) probeerde gisteren via RTL Nieuws promotie te maken voor ‘De Koninklijke Weg’ en de schade van ouderonthechting te bagatelliseren middels een onderzoek uit 2017, maar hierbij de resultaten. Het minste wat je zou verwachten is een verwijzing naar resultaten zoals van R. Warshak (Consensus Report die is ondertekend door 110 vooraanstaande gedragswetenschapper) en Edward Kruk ter borging van de integriteit en die aangeven dat het ontbreken van contact en opvoeding schadelijker is voor kinderen dan het ervaren van het conflict https://academic.oup.com/…/article-abstra…/34/4/452/5035097… (deze alinea is van Ivo Vrijkotte, ik had het niet beter kunnen schrijven)

Hoe kan het zijn dat de hele pers zo gemakzuchtig is dat zij zich voor laten liegen? Hoe kan het zijn dat wederom de ‘foute’ spelers aan het woord komen en de kans krijgen om aan verkeerde beeldvorming te doen?

Ik  heb het antwoord wel. Ik wil antwoord heel graag geven, maar ik daag de pers uit. Contacteer mij, bel mij, mail mij, ik ben heel makkelijk te vinden. Durf het eens aan, het hele verhaal, het eerlijke verhaal.

Tot die tijd zal ik via Herken Ouderverstoting onze boodschap blijven verspreiden, daar ik echt van mening ben dat de verandering vanuit de burger zal moeten komen. Vanuit maatschappelijke verontwaardiging. 

Want die beeldvorming, daar is een hoop mis mee. 

In het Algemeen Dagblad staat diezelfde dag een pagina groot artikel van een jongeman die zijn vader in het openbaar beschuldigd. Geen hoor of wederhoor. Tendens: een stief ouder is net zo goed. Toch apart, dat het de stiefvaders zijn die een pluim krijgen, de stiefmoeders komen er een stuk slechter af, maar goed, dat is weer een andere discussie.

Feit is dat natuurlijk nooit die biologische ouder kan worden vervangen, dan kan het kind nog zo’n geweldige rolmodellen in zijn/haar leven hebben, opgroeien in ontkenning van 50% DNA zal zich altijd wreken. Daar zijn genoeg wetenschappelijke discussies naar gedaan, maar alle belanghebbenden zijn daar maar even overheen gestapt. Die boodschap is immers veel minder leuk.

Zet een ouder echter een bericht op een besloten Facebook pagina dat die erg verontrust is omdat die ouder er achter is gekomen dat iemand iets doet met echtscheidingen, terwijl deze al jaren het kind tegen de andere ouder opzet, dan heeft de politie Tilburg een missie, die ouder wordt het zwijgen opgelegd. Tientallen burgers worden voor zwaardere aangiften vrolijk weggestuurd, maar als je ageert tegen ouderverstoting, dan zijn de rapen gaar.

Waar ik mij nog veel meer aan stoorde was dat de notabelen , die er iets van mochten vinden zoals een mevrouw Kroezen, of een Margreet Visser, nu doen als of het nu beter geregeld is. Niets minder is waar, het is er slechter op geworden. Immers, dat aantal kinderen dat hun ouders niet meer ziet nadat die ouders uit elkaar zijn gegaan, waarvan het ouderschap tot aan de scheiding niet ter discussie stond, is enorm gestegen. Het is erfelijk. Het gaat van jeugdtrauma tot het volgende trauma en loopt zo generaties door.

Ons land plukt er nu de wrange vruchten van. Waarbij het schandalig is dat mevrouw Kroezen, de pleitbezorger voor de advocatuur, ruimte krijgt om toch maar weer dat balkonnetje van ‘rust’ op te laten stijgen.

Deze dame hoort beter te weten! Niet voor niets zit zij in het platform van Rouvoet, de nieuwe wassen neus van het Ministerie van J&V, wat zucht en kreunt onder de sterke lobby van mevrouw Kroezen.

Herken Ouderverstoting wil af van het toernooi model in de Familerechtbank, van het hij/zij verhaal, van 2 advocaten in de rechtbank, van de leugens en het bedrog omdat er niet onder ede wordt gehoord. Van de trucjes, het uitspelen, van het als maar procederen en misbruik maken van gemeenschapsgeld. 

Herken Ouderverstoting ziet dus niets in 2 advocaten bij perikelen omtrent gezag en of omgang, daar dit enkel en alleen verliezers oplevert en diep in ieders hart is iedereen het met ons eens, maar ja, die centjes en die baantjes dan?!

Herken Ouderverstoting is klaar met trajecten zoals ouderschap blijft, kind uit de knel (verzinsel Margreet Visser, die geen contact heeft met vader, maar hem ook niet mist…..daarom volg je een studie tot psycholoog en daarom verzin je zo iets, natuurlijk), schip aanpak of wat ze allemaal niet meer verzinnen. Hoe durven ze ouders te dwingen deze contra productieve, geld verslindende tijdrovende trajecten op te leggen. Met al die handelingsverlegen en handelingsonbekwame professionals? 

Het enige lichtpuntje gisteren is de onderkenning dat vaders anno nu meer betrokken zijn.

Maar roepen over co-ouderschap en bezoekregelingen als of die dan ook worden nageleefd, met andere woorden, nu is het beter, dat hadden ze gisteren maar beter NIET moeten roepen, want wij weten allen beter.

Ja, het gaat om een specifieke generatie die nog afdroop!

Maar na 10 november 2017 waarbij eens en voor altijd is afgerekend met de koninklijke weg omdat die slecht is voor de sociale-, emotionele en identiteitsontwikkeling van het kind, moet iedereen die nog aan ons wil verdienen met betere argumenten komen. Rust doet het ‘m in ieder geval niet meer.

Al met al roep ik het CBS op om een vervolg onderzoek te doen. Ga maar eens kijken hoe het nu zit, daar 16.000 kinderen per jaar het contact verliezen met de uitwonende ouder, wiens ouderschap niet ter discussie stond voordat de ouders uit elkaar gingen. Dat zijn 2 (!) Kinderen per uur!

En omdat dus de tijden veranderd zijn, is het leed zo wat nog groter. Terecht dat vaders zich niet meer weg laten sturen. Terecht dat de instanties het lastig hebben; oppressie werkt niet meer, intimidatie ook niet. Terecht dat een raadsonderzoeker het lastig heeft en dat er meer tijd nu kwijt is aan alle klachten afhandelingen dan dat een gezinsvoogd toekomt aan het werk. Niet voor niets willen wij een andere aanpak om nog meer ellende te voorkomen. Bladzijde 25 rapport scheiden zonder schade onderstreept onze wens. 

Stuitend dat iedereen nog lekker bij elkaar op het pluche zit en nog steeds niet beweegt. Waarom zouden ze ook?!

Er komt een onderzoek, er wordt aan beeldvorming gedaan, een niet kritische pers, of mensen die hun eigen belang hebben, krijgen het podium en wie zijn de grote verliezers? Juist de burgers, de ouders en kinderen, de families en vrienden, iedereen die elkaar moeten missen omdat 1 persoon zo boos en verongelijkt is, dat die van alle kanten gefaciliteerd moet worden; andere ouder moet uitgeband worden, want wie is hij/zij om gelukkig te zijn zonder haar/hem. 

Zo lang men hiervoor de ogen sluit, zo lang zullen wij die roze bubbels doorprikken.

Ouderverstoting is kindermishandeling en ex-partnergeweld en neemt alleen maar toe! 

Met desastreuze gevolgen. Welke? Kom naar de website herkenouderverstoting.nl of .com en lees je in. Dan pas weet je ZELF wat je tegen dit verschrikkelijke fenomeen kunt beginnen.

Wordt lid van onze Facebook groep Herken Ouderverstoting en help ons.

Gisteren hebben wij ons in de steek gelaten gevoeld, hebben we weer eens flink wat verdriet gehad, maar we vechten terug, niet tegen onze exen, maar voor onze kinderen. Het is maar dat je je dat beseft!

Oeps, ik verslikte mij in mijn ochtend koffie. Reactie op het onderzoek van het CBS/UvA 17 oktober 2018

Het OM en de politie, ze hebben er zin in! (met name politie Tilburg Binnenstad)

De politie heeft er zin in!

Vorige week donderdag lang er een brief van de politie Tilburg Binnenstad in de bus. Of ik dan en dan langs kwam om te verklaren. Ik werd met de brief als verdachte aangemerkt van belediging gepleegd op 28 mei 2016.

Tjonge, weet jij wat jij op 28 mei 2016 hebt gedaan?  En laten we eerlijk wezen, ik heb op zo veel teentjes getrapt. Ik heb zo veel namen benoemd. Wel in een context natuurlijk en vaak in verslagen, na een gesprek met iemand die een rol speelt bij ouderverstoting. Hoe meer transparantie, hoe groter de urgentie deze grove vorm van kindermishandeling aan te pakken.

Als je dan belt om te vragen waarover het gaat, krijg je te horen dat je het bij het verhoor  pas mag weten. Afgezien van het feit dat ik dus werkelijk 4 dagen er mee heb rondgelopen, is dit natuurlijk een zeer kwalijke zaak, je kunt je nergens op voorbereiden.

Nu heb ik wel enige ervaring met de politie en vooral hoe ze zich opstellen bij verhoren. Waarbij ik het heel apart vind dat je wordt behandeld als een zware crimineel, terwijl je hooguit verdachte bent.

Konden ze mij de vorige keer nog intimideren , nu zeker niet. Ik had eerder het gevoel van ‘ kom maar op’, ik ben niet gek, ik leer van mijn fouten.’  Bij de politie is dat een heel ander verhaal.

Mijn allereerste blog ging over de TOM zitting https://annemarievanmackelenbergh.wordpress.com/2015/05/

Saillant detail; de TOM liep op 28 mei 2016 af……..

Het feit dat er nu een groot platform is en dat platform steeds groter wordt met zeer veel invloed waardoor er nu ook echt zaken ten gunste van de kinderen en de (te) verstoten ouders veranderen of worden ingezet, ligt hieraan ten grondslag. => Herken ouderverstoting !  www.herkenouderverstoting.nl 

Destijds had ik namelijk op een besloten pagina, gericht tegen ouderverstoting, mij laten uitlokken door een infiltrant (bizar he, dat er dit soort mensen zijn, zeker deze; hij is zelf gescheiden vader van een dochter) en mijn verbijstering uitgeroepen dat een rasechte ouderverstoter, iemand die de zoon van mijn lief al vanaf 10 maanden oud als wisselgeld en pion gebruikt om mijn man af te straffen, aan conflictbeheersing bij echtscheiding doet. 

Ik had haar praktijknaam aangehaald. Weliswaar op een besloten pagina, de politie kon zelf niet bij de informatie, maar de politie had dan ook genoeg aan de kopieën die zij aanleverde.

Lesje geleerd. Toen ik een aantal jaren geleden ‘ kind verklaart tegen ouder’ intypte  en 2 muisklikjes, besefte ik dat er een naam was voor hetgeen mijn man overkwam; ouderverstoting, parental alienation.

Al snel realiseerde ik mij dat mijn man niet de enige was. 

Jaarlijks verliezen minstens 16.000 kinderen het contact met de uitwonende ouder, wiens ouderschap voor de scheiding niet ter discussie stond.

Het profiel van de verstoter is universeel, als je eenmaal bewust bent en je let wat op, of je neemt de moeite om met mensen te bespreken wat je bezig houdt, dan struikel je er over.

Feit is dat heel veel ouders dit niet weten, zich heel erg alleen en wanhopig voelen, zich schamen of radeloos zijn en niet weten wat te doen.

Deze mensen/ouders doen rare dingen en dat is niet alleen schadelijk voor die ouder zelf, maar ook voor het kind, ook al heb je er geen contact mee.

Want de vraag is niet of het in de toekomst misgaat met jouw kind, maar wanneer.

En als het kind dan via een externe schok tot de realisatie komt dat het ontkennen van 50% DNA, laat staan het minachten van 50% DNA, er voor gezorgd heeft dat het kind (nu volwassen) zelf tegen allerlei psychische grenzen aanloopt, kan het zijn dat die als nog op zoek gaat naar de waarheid. Zou het dan niet fijn zijn voor dat kind dat jij nog leeft en het goed doet? Dat het kind op zijn minst met respect naar jou moet kijken? Hooguit zich kan realiseren dat het kind dus al die jaren jou, als goedwillende ouder, heeft moeten missen?

Maar ook het besef dat ouders nog heel veel wel kunnen om alsnog in contact te komen. Met alles wat er nu al ligt en bekend is gemaakt via Herken Ouderverstoting, kunnen heel veel ouders uit hun hulpeloosheid stappen.

Dus eigenlijk door het handelen van die ex met zoon, de houding van rechters, zeker het falende gedrag van de Raad van Kinderbescherming en Kompaan en de bocht, nu Sterkhuis geheten en als klapper dus het optreden van de politie Tilburg Binnenstad hebben er voor gezorgd dat er nu een groot platform is dat effectief strijd tegen ouderverstoting en de ouders zelf in beweging zet.

Dat leidt natuurlijk tot een hoop weerstand van de markt van 2 miljard. Jammer dan. Wij zijn hun vijand niet, wij willen alleen dat ze hun werk goed en op een integere wijze doen. Doen ze dat niet, dan spreken wij hen erop aan. Net zo goed als dat de ouders zelf erop aan worden gesproken. Wat kan jij zelf doen, zonder dat jij jouw kind daarbij onnodig belast.

Dus er is een openbare Facebookpagina https://www.facebook.com/groups/507826229380204/

Herken ouderverstoting waar iedereen welkom is om te leren en ter bewustwording.

Ik had al een vermoeden, moeder leest mee. Fijn, prima, hopelijk komt het moment dat ze tegen de nu 18+ zoon zegt dat hij nu oud en wijs genoeg is om echt zelf zijn eigen leven in te richten. Maar zoals bij alle ouderverstoters volgt deze dame de pagina en mijn handel en wandel niet om zich te realiseren dat zij stelselmatig haar zoon heeft mishandeld door een leuke, fijne, integere, sportieve vader uit te bannen, maar om haar fort van leugens te bewaken en beschermen.

Dus werd ik afgelopen dinsdag op het politiebureau geconfronteerd met het feit dat wederom de politie met meerdere maten meet.

Het lijkt wel alsof de verstoter wordt gefaciliteerd, geholpen en dat is op zijn zachtst gezegd erg raar.

Eenmaal daar gezeten en al als een veroordeelde zware crimineel behandeld in houding en gedrag door 2 contactgestoorde jonge politieagenten of rechercheurs. (weet ik veel, voorstellen is niet hun sterkste punt) werd de belediging razendsnel omgeturnd in laster en smaad. En de datum 28 mei 2016 werd veranderd is de periode van 28 mei 2016 tot 17 april 2018!

Het is dus net alsof de politie je vraagt langs te komen voor een kleine mishandeling en eenmaal daar jij moord in jouw schoenen krijgt geschoven.

Voor de zoveelste keer is de rode loper voor haar/de verstoter uitgerold. Niet voor de eerste keer, maar dus meerdere malen! Hoe kan dat zijn? Zeker in verhouding tot al die radeloze ouders die met hun beschikking op de stoep staan en aangifte willen doen wegens onttrekken ouderlijk gezag (art 279) of ondermijnen van de gezondheid (art 300, lid 4), want ouderverstoting is zware geestelijke mishandeling en onmiskenbaar tast dat de gezondheid aan van kind en verstoten ouder.

Deze ouders worden standaard weggestuurd. En wat dacht je van al die ouders die een tegen aangifte willen doen vanwege bijvoorbeeld een valse aangifte van de verstoter. Besef dat die valse aangiften niet mals zijn, met enorme gevolgen voor de uitwonende ouder. Bijna standaard krijgen de ouders een sepot wegens gebrek aan bewijs, terwijl jij hartstikke onschuldig bent. Zo’n aangifte blijft jou achter volgen….Jouw ex zal elke keer weer die aangifte aanhalen en de instanties zullen vooral kijken naar het ‘ gebrek aan bewijs’ , waar rook is, is vuur!

De houding van de politie in Tilburg is geen uitzondering. Ik heb wel een vaag vermoeden dat er extra krachten rondlopen bij de politie in Tilburg. Heeft zij daar een fijne kennis zitten? Je zou het bijna gaan denken. Heeft haar advocaat daar goede contacten? Zou zeker kunnen, met name bij het OM, want hoe gaat dat dan, zo’n aangifte en waarom worden de verstoters zo goed geholpen en wordt de andere/beschuldigde/verstoten ouder naar de afgrond gebracht?

Hoe kan het dus zijn dat als jij je meldt je in eerste instantie weg wordt gestuurd, de aangifte nog niet eens wordt opgenomen? 

Dat je pas met jouw verhaal kunt komen als jij op jouw rechten gaat staan? Een aangifte mag niet geweigerd worden. Fijn, de toon van weerzin en weerwil is al wel gezet.

Hoe kan het zijn dat een agent jouw aangifte snel veranderd in een melding? Geloof mij, ga daar nooit mee akkoord, want dat is een  votje, wc papier…

En vooral de grootste vraag die wij ons kunnen stellen; waarom gaan onze aangiften standaard in het ronde archief? Krijgen wij standaard na een paar weekjes van de politie terug dat ze er geen brood in zien en er dus niets mee gaan doen?

Zeker in het licht dat ik bijvoorbeeld ter verantwoording wordt geroepen door 2 handelingsonbekwame politiemensjes. Die te beroerd zijn om echt te rechercheren, want als ik google op conflictbeheersing en Tilburg, kom ik veel tegen, maar geen enkele link tussen mij en/of sociale media en moeders/haar bedrijf/zoon. En het is een openbare pagina. Wat is er mis met wat scrollen door de politie zelf?

Waarbij ik vooral kijk naar de manier waarop en de 2 maten die dus de politie hanteert.

Want een aangifte, die mag iedereen doen, mag dus niet geweigerd worden. Echter, zo’n aangifte komt op een stapel en wordt besproken bij de screeningsafdeling.

Volgens de politie kijkt zo’n screeningsafdeling naar 3 dingen en als die 3 dingen er zijn dan komt de aangifte op het stapeltje ‘ja’.

  1. is er een verdachte
  2. Is er een getuige
  3. zijn er onderzoeksmogelijkheden.

Voldoet een aangifte aan deze 3 voorwaarden dan stuurt de politie de aangifte naar het Openbaar Ministerie (het OM) met de vraag of ze mogen door rechercheren.

Dus het OM kijkt er ook nog eens naar en als die dus ook ‘ja’ zegt, dan mag de politie iemand (mij) oproepen voor een verdachte verhoor.

Dus er loopt een vrouw naar binnen met een flinterdun verhaal, met wederom fotokopieën van hetgeen ik schrijf, wat blijkbaar beledigend is voor haar en de zoon en de politie denkt ‘ ja, dat is interessant, laten we die Annemarie maar weer eens te verantwoording roepen!

En flinterdun is het. Mijn lesje geleerd en juist door hetgeen ons persoonlijk is overkomen, gebruik ik onze situatie alleen in context om andere ouders te informeren, te ondersteunen, te helpen, net zoals heel veel andere ouders dat ook doen op onze openbare Facebookpagina 

Natuurlijk let ik erop dat ik haar naam/toenaam of die van zoon of die van haar bedrijfje niet noem.

Tijdens het verhoor werd ik dus door de politie bijna in mijn buik geschoten. Ik zeg ‘ bijna’  want ik heb dus enige ervaring opgedaan om te praten met onwelwillende handelingsonbekwame professionals.

Voor mij lag een ordner met 1,5 cm papier. Ik heb 2 blaadjes van die hoeveelheid mogen bekijken. Toen het de politie duidelijk werd dat ik dit keer niet in hun val zou trappen en ik zeker niet ter plekke tegen mezelf zou verklaren, werd het verhoor afgekapt. Ik had immers de informatie die ik wilde hebben en heb ik ze maar even een bijlesje over ouderverstoting gegeven .

Wat heeft moeder het druk. Ze leest heel actief mee en alles waarin ik het dus heb over moeder/ex/zoon etc kopieert ze en ziet zij als laster en smaad. De grote vraag is natuurlijk waarom de politie en OM hierin meegaan. 

Vindt u het ook niet kwetsend wat u daar schrijft? Het is niet de vraag of het misgaat met zoon later, maar wanneer….. Hoe zo, wat is daar kwetsend aan? Die discussie ga ik heel graag aan.

Zou zoon werkelijk meelezen? Zou dat niet geweldig zijn?! Want als er werkelijk 50% DNA van mijn lief in zijn lichaam zit, dan moeten er dus ergens zaadjes zijn gepand.

Mocht dus zoon nu meelezen, dan nodig ik je weer uit. Wees een echte vent! Ga het aan, vertel eens, waardoor voel jij je gekwetst? Of, wellicht nog beter, vertel eens, waarom ben jij zo bang voor jouw vader? Waarom zit jij te bibberen van angst in de klas en is dat volgens moeder een reële angst? Durf jij jouw vader niet meer onder ogen te komen, na al die leugens die jij hebt geuit op een leeftijd dat jij beter had kunnen weten?

Hebt u dit geschreven? Hebt u dat geschreven? Het zou kunnen, ik moet het bestuderen, in context plaatsen, als ik het al heb geschreven want hier liggen kopieën. Een beetje plakken en knippen, print screen en hoppa, daar heb je jouw bewijs.

Hebt u een blog uit 2015 herhaald in mei 2018? Serieus??? Mag dat dan niet? Hoeveel blogs heb ik sinds mijn eerste blog geschreven, hoeveel worden er wel niet herhaald/gedeeld? Als ik naar mijn ‘ stats’ kijk, aardig wat.

De uiteindelijk uitgeprinte verklaring heb ik niet getekend, het ging bij de eerste zin al mis. Ik pas er voor mij te laten criminaliseren. De Tilburgse politie heeft zichzelf in de voet geschoten. Het kan niet zijn dat de politie volhardt in de meten met meerdere maten. Zeker niet na de laatste ontwikkelingen waarbij heel expliciet tegen het OM en de politie is gezegd op te moeten treden tegen kindermishandeling. Expliciet nogmaals is uitgelegd op 15 maart in de staatscourant waar artikel 279 voor staat: https://zoek.officielebekendmakingen.nl/stcrt-2018-13539.html

En dan heb ik het nog niet eens over de instructies richting het OM/politie in het rapport Scheiden zonder schade: handel, doe iets, kijk niet weg, grijp op tijd in, zorg dat ouders weer vertrouwen krijgen. http://herkenouderverstoting.nl/rapport-scheiden-zonder-schade-en-kinderen-dan/

Of de brief van beide ministers Sander Dekker (J&V) en Hugo de Jonge richting Tweede kamer 9 mei 2018  waarin dus staat: Het frustreren van omgangsregelingen kan namelijk leiden tot strafbare onttrekking aan wettig gezag (artikel 279 van het Wetboek van Strafrecht). Het nieuwe strafvorderingsbeleid van het openbaar ministerie houdt in dat bewust dwarsbomen van de omgangsregeling aanleiding kan zijn voor vervolging. Dit is opgenomen in de richtlijn voor strafvordering onttrekking minderjarige aan wettig gezag, die op 15 maart jongstleden in werking is getreden. 

Of het debat wat naar aanleiding van deze brief op 16 mei heeft plaatsgevonden, waarbij natuurlijk een vertegenwoordiging van Herken Ouderverstoting aanwezig was en wij de politiek informeren, blijven informeren en blijven wijzen om de ronduit onwelwillende houding van de markt van 2 miljard. http://herkenouderverstoting.nl/conceptverslag-personen-en-familierecht-dd-16-mei-2018/  Maar voor wie de tijd heeft: https://debatgemist.tweedekamer.nl/debatten/personen-en-familierecht

Het tij is gekeerd, mede juist door moeder en haar gedrag. Door haar en vooral de idioterie die er toe geleid heeft dat mijn man een 18+ zoon rond heeft lopen in dezelfde stad als wij wonen, hij op zijn fiets, of scooter (ja natuurlijk, aan materie zal het niet ontbreken) zo naar ons toe kan komen, maar door haar inzet die drempel te hoog is geworden.

Door dit alles is dit platform ontstaan, dus we mogen haar eigenlijk een klein beetje dankbaar zijn. Als zij had kunnen bedenken dat zij zelf er eigenhandig voor heeft gezorgd dat mijn lief is vertrokken. Als zij zich had kunnen realiseren dat je altijd samen ouder blijft en dat het in het belang van zoon was geweest als hij zijn vader gewoon had kunnen leren kennen en vanuit nature van beide ouders had mogen houden, was er wellicht iemand anders opgestaan om te strijden tegen dit onrecht.

Enfin, ik voel mij dus niet echt aangesproken en zie het vervolg met genoegen tegemoet. Als het OM nu mij gaat vertellen dat het aanhalen van situaties, zonder naam/toenaam of bedrijfsnaam, ook al niet meer mag, dan hebben we de censuur goed te pakken.

Als ik van het OM te horen krijg dat ik het niet over zoon mag hebben, dan wil daarover een vette discussie aangaan, want dan kunnen wij het allemaal wel schudden.

Dan kan niemand meer uiting geven aan haar/zijn situatie. Let wel, zonder dus de namen van onze kinderen en/of exen te benoemen. Dan mag het OM mij uitleggen hoe wij dan de rest van alle wanhopige ouders kunnen benaderen. Want juist door die praktijk voorbeelden herkennen ouders zaken en leren ze dat ze a) niet alleen zijn. b) het niet te persoonlijk moeten ervaren c) dat ze geen gekke dingen moeten/hoeven doen d) dat er gewerkt kan worden naar oplossingen toe, zelf!

En laat dat laatste nou net zijn wat het Ministerie beoogt. Dat ouders alles op alles gaan zetten er zelf uit te komen. Herken ouderverstoting helpt deze ouders. Dan is het dus niet aan de politie en het OM om ons het zwijgen op te leggen, maar nu eens eindelijk hun werk te gaan doen; optreden tegen ouderverstoters en hun zeker niet faciliteren.

Het OM en de politie, ze hebben er zin in! (met name politie Tilburg Binnenstad)

aan Mevrouw Roeters, Directeur Raad van Kinderbescherming, hoofdkantoor.

Goede middag mevrouw Roeters,

 

Herinnert u mij zich nog? Wij hebben elkaar ontmoet bij de grote prijsuitreiking van de Divorce Challenge. U nam uw Raadsmedewerker en tevens podiumwinnaar, zonder 1 like van het publiek (!), in bescherming toen ik deze dame wees op een huilende vader. Deze vader had net het fijne traject BRAM doorlopen, de podiumwinnaar dus. Met als resultaat het verlies van zijn kinderen. En dat niet alleen, dit verlies heeft zo’n grote impact op deze vader gehad dat hij alles is kwijtgeraakt. Zijn kinderen, zijn werk, zijn huis en ja, zijn gezondheid.

Deze vader is exemplarisch voor heel veel andere ouders en ik vind het dus helemaal van de zotte dat er een commissie is geweest die BRAM op het podium zet, zonder 1 like, terwijl er heel veel andere plannen waren ingediend, die wel het support van de achterban, de ouders, hebben gekregen.

Dit ruikt en ik heb jullie allen gewaarschuwd. Pas op, de hond is uit de kooi. Jullie hebben ons zelf uitgenodigd, nu kunnen jullie ons wel weer proberen te negeren, maar wij pikken dat niet meer.

Uw ruiterlijke toegaven, bij uw aanstelling, dat jullie allen handelingsverlegen zijn, vind ik ronduit schokkend en uit den boze!

Hoe kan het zijn dat ouders meer weten over ouderverstoting en high conflictscheiding, dan de professionals? En hoe kan het zijn dat ouders, die raadsonderzoekers wijzen op ouderverstoting, worden aangemerkt als strijdend en worden weggeschreven in de rapporten?

We zijn nu een jaar verder. U hebt wat ouders ontvangen en aan ronde tafel gesprekjes gezet. Wat is hiervan het resultaat? Welke conclusies heeft de Raad getrokken en worden nu uitgevoerd in de organisatie ten gunste van de kinderen en verstoten ouders?

En dan mag u een-ik-weet-niet-hoeveel groepjes formeren, of poppetjes op plekken positioneren, dat zorgt er nog niet voor dat de Raad zijn werk goed doet.

Hoe komt dat nou? Nou 1 ding weet ik heel zeker en ik zal het nu nog heel braaf vragen:

Wat is uw beleid ten aanzien van high conflict scheiding met als resultante ouderverstoting? Nog steeds het verdeelde kind van Ed Spruijt uit 2002?!

2 jaar geleden verzekerde uw beleidsmedewerker uit Den Haag mij dat de Raad

  • Ouderverstoting onderkent
  • Aan waarheidsvinding doet
  • Aan maatwerk doet.

 

Nu de praktijk:

  • Ouders, die autodidact zijn en voor hulp komen naar www.herkenouderverstoting.nl  of onze facebookpagina, worden door Raadsonderzoekers op hun vingers getikt. Sterker nog, deze ouders worden in rapporten aangemerkt als een agressor, de strijdende ouder. Francien Boot (RvK Arnhem) strafte een vader zodanig af dat zij mede hierdoor de rechter adviseerde geen gezamenlijk gezag toe te kennen.
  • Waarheidsvinding is tot de dag van vandaag een’ hij zegt/zij zegt’ verhaal waarbij ouders uit elkaar worden gespeeld. Het lijkt wel alsof de Raadsonderzoekers smullen van dramatische verhalen, zonder die persoon erop te wijzen dat de Raad uit moet zoeken of de beweringen ook ‘waar’ zijn. Nee, ze kalken alles smeuïg op, om 1 ouder te diskwalificeren. Die ouder wordt ermee geconfronteerd en gaat dan ook maar spuien, blijkbaar wordt dat verwacht. Staan ze in de rechtbank, dan kan de Raad roepen dat ouders niet met elkaar overweg kunnen, elkaar diskwalificeren en derhalve een OTS, met een trajectje zoals ‘Ouderschap blijft of Kind uit de Knel, het beste is….. Bizar.

En de ouder die met feiten komt, wordt genegeerd als die feiten de raadsonderzoeker niet uitkomt. Weer pak ik Francien Boot als voorbeeld; 2 politierapporten! Maar ten nadele van moeder, dus niet meegenomen in het rapport. Wel een geseponeerde aangifte van moeder opvoeren als zijnde waarheid.

  • Maatwerk? Serieus? Hoe kan er maatwerk geleverd worden als uw raadsmedewerkers BEWUST handelingsonbekwaam zijn en handelingsverlegen zijn? Als hun ego dus belangrijker is dan het belang van het kind, waarmee de Raadsonderzoeker zo ijverig schermt? Wederom haal ik Francien Boot aan (RvK Arnhem) omdat ik deze dame heb mogen ontmoeten naar aanleiding van een ontstellend rapport waarbij 1 vader compleet is weggeschreven. Ik heb haar gevraagd of zij zich wel bewust is van hetgeen zij/ de Raad aanricht in diverse levens? En weet u wat het enge is? Dat zij werkelijk denkt een positief verschil te maken ! Ondertussen speelt mevrouw Francien Boot beide ouders nog meer uit elkaar, gooit ze kolen op het vuur, herschrijft het rapport nog meer richting moeder, want wie zijn wij om haar aan te spreken?!

En als het er dan op aan komt, als een vreselijk rapport bij de rechter ligt, dan komt natuurlijk standaard een andere Raadsmedewerker naar de rechtbank om het rapport toe te lichten…… Wat een vieze tactiek en waarom gaan rechters daarin mee? Dus een raadsonderzoeker doet lekker waar die subjectief zin in heeft, maar hoeft geen verantwoording af te leggen. Op naar het volgende familiedrama. Het gezin was bekend bij Jeugdzorg……

Heel simpel mevrouw Roeters: Het wordt tijd voor een heel helder beleid. Een beleid dat top-down wordt ingevoerd. Een beleid waarbij openlijk afstand wordt gedaan van uw ingekochte rapportje Het verdeelde kind van Ed Spruijt. Daar deze, u goed uitkomende, oplossing geheten de Koninklijke weg, wetenschappelijk (!)bewezen slecht en traumatiserend is voor ouder en kind.

Sterker nog mevrouw Roeters; uw beleid is tegen de wet Gelijkwaardig ouderschap, ronduit kindermishandeling, een schending van de Rechten van de Mens en de Rechten van het Kind.

Het staat er pompeus, zo zwart op wit, maar dat is dus wel de waarheid en ik vraag mij oprecht af waar jullie dit lef vandaan halen?!.

Het voorschrijven van diverse trajecten waarbij het wetenschappelijk bewezen is dat deze extra traumatiserend zijn voor kind en verstoten ouder, moet van de baan. Ouders moeten deze kunnen weigeren! Uw raadsonderzoekers en gedragswetenschappers zullen zich moeten bijscholen.

Wat mij betreft haalt u een hele groter bezem door uw personeel. Er lopen te veel ego’s rond die lekker doen waar ze zin in hebben en niet wensen aangesproken te worden. Zoals Joyce Verket al in 2015 tegen mij zei”ik zou maar doen wat ik zeg en een toontje lager aanslaan, want ik ben het lijntje naar de rechter en zo ziet u die zoon nooit meer”. Jack Span, de Teamleider (RvK Breda) stond er uitgeblust bij…..

Ik ben nu 2 jaar verder en er is nog helemaal NIETS ten goede veranderd.

Ons geduld raakt op. Het werk van uw raadsonderzoekers/medewerkers/gedragswetenschappers en alle ketenpartners gaat er zo niet leuker op worden. Onze achtervan groeit en groeit. Wij praten jullie zo onder tafel, waarbij ik opmerk dat het toch helemaal van de zotte is dat wij ons beter hebben bijgeschoold dan welke professional dan ook. Ook zij zitten maar een paar klikjes op de computer verwijderd van alle informatie die voorhanden is.

Doe daar uw voordeel mee, want de mondige ouder is er en gaat niet meer weg!

Dus mevrouw Roeters, graag middels een reply,

  • graag een heldere beleidsvisie rondom high conflictscheiding.
  • Afstand nemen van het Verdeelde Kind uit 2002
  • Heldere uitleg aan uw raadsmedewerkers wat nu waarheidsvinding in feite is en dat zij bij Wet braaf en netjes zich daaraan hebben te houden
  • Bijscholing en het oprichten van expertise centra’s of speciale, bijgeschoolde, raadsonderzoekers, die zich mogen bezig houden met scheidingsgevallen

 

In afwachting,

Annemarie van Mackelenbergh

 

 

aan Mevrouw Roeters, Directeur Raad van Kinderbescherming, hoofdkantoor.

Ouders toch…Laat je niet intimideren door de Raad of Jeugdzorg. Sta op, juist in het belang van jouw kind

Eindelijk hebben we een moedige journalist gevonden, die haar nek durft uit te steken en zich verdiept in het wespennest dat OUDERVERSTOTING heet.

Deze journalist wil graag meer vaders spreken. Nou zou je denken; het loopt storm. Maar leer mij mijn pappenheimers kennen…als het erop aan komt, is het stil. Dat heeft diverse redenen. De grootste is toch wel de enorme angst voor complete afschrijving door de Raad en Jeugdzorg. Ouders schrijven zelfs op de pagina dat ze wel willen reageren, maar niet durven…..

Enfin, naar aanleiding van de blog/oproep van Joep Zander: https://joepzander.wordpress.com/2017/05/12/vanavond-tv-oost/  Heb ik dit aan hen geschreven:

Beste Joep en Jauke, Ik ben bang dat het niet storm zal gaan lopen……

Afgezien van het feit dat we hier in Nederland bekend staan om ons klagen, maar niet voor aan lopen als het gaat om woorden in daden om te zetten, zijn heel veel ouders enorm bang het laatste stukje contact (of de kans daarop) te verliezen.

Kijk, als je een raadsonderzoek hebt en je hebt je van te voren niet georiënteerd/ ingelezen bij wat voor club je nu weer aan mag schuiven, dan krijg je een opdoffer….dat mag enige naam hebben.

De Raad en jeugdzorg zijn beiden gewend met repressie te regeren. Het wegsturen van 1 ouder (Koninklijke weg, de uitvinding van de Raad waarvoor ze Ed Spruijt hebben gebruikt) is natuurlijk veel makkelijker dan de verstoter aan te pakken.

Door middel van sociale media weten ouders elkaar nu makkelijker te vinden en ze beseffen heus wel dat het dus niet aan hen als individu ligt. De eerste horde is dus gewonnen. Maar een gesprek aangaan met de Raad of Jeugdzorg,  dat is andere koek.

De Raad en jeugdzorg zitten daar niet op te wachten. Ouders die zichzelf hebben bijgeschoold op het gebied van ouderverstoting beschikken over heel wat meer kennis dan alle raadsonderzoekers en jeugdhulpverleners bij elkaar.

Nou zou je zeggen dat dan die instanties zich gaan bijscholen, maar daar hebben ze geen zin in. Sterker nog; door bij te scholen onderkennen ze dat ze de afgelopen jaren enorm te kort geschoten zijn. Nieuwe inzichten leiden tot andere benaderingswijze en daarmee zouden ze dan weer hun ketenpartners afvallen.

Dus is het handiger ouders te temmen. Ik heb persoonlijk gelezen in een Raadsrapport dat een vader geheel werd afgeschreven (geen gezag/geen contact met kind), zonder enige motivatie of het moet zijn dat ze hun oren hebben laten hangen naar moeder en geen waarheidsvinding hebben gedaan. Sterker nog; ik denk/ ben van mening dat er een andere reden achter zit: letterlijk werd in het Raadsrapport aangehaald dat deze vader lid is van de facebookpagina (h)erken ouderverstoting….alsof dat een misdaad is.  (https://www.facebook.com/groups/507826229380204/)

Met regelmaat ontvang ik persoonlijke berichten van ouders die mij vertellen als lid de pagina te verlaten daar ze onder druk zijn gezet door bijvoorbeeld de Raad of gezinsvoogd. Nu is het een openbare pagina, dus kunnen ze nog steeds aan hun informatie komen, waardoor ze minder overgeleverd zijn aan de bewuste handelingsverlegenheid van juist diegenen die er voor onze kinderen zouden moeten zijn, maar goed.

Ik weet ook van vaders dat het VaderKennisCentrum een negatief advies geeft aan vaders; bezoek die pagina niet. Waarom? Nou dat antwoord heb ik; te activistisch!  Bizar!

Het Vaderkenniscentrum is een dik, mak hondje geworden die aan de band van de instanties loopt. Dat gebeurt blijkbaar als je een zakje geld krijgt in de vorm van subsidie, dan ben je blijkbaar er 1 van hen. Recentelijk heb ik nog met ze gemaild. Welk verschil maken ze nu eigenlijk heden ten dage?!

Terwijl het toch echt ONS zou moeten zijn. Ik kan er met mijn verstand niet bij dat de Raad en Jeugdzorg zo ontzettend in de verdediging zitten. Dat ouders bedreigd worden; ‘ik heb het lijntje naar de rechter, 99% van de gevallen volgt de rechter blind ons advies, dus dimmen en doen wat ik zeg, anders zie jij je kinderen niet meer”. Ik heb dit ook gehoord van Joyce Verket (Raadsonderzoeker bij de Raad van Kinderbescherming Midden West Brabant, Breda). Haar baas Jack Span zat er uitgeblust naast….

Om 6 tot 8 gezinnen tegelijk te kunnen bedienen heeft jeugdzorg er baat bij alle ouders zodanig te bewerken dat ze er zo min mogelijk werk aan hebben. Dus het naleven van een beschikking; omgang realiseren, is een burg te ver. Eerst de zaak nog eens uitvoerig bestuderen. Is een ouder lastig (lees: vraagt een ouder om actie nav de beschikking) dan krijgt die ouder allerlei pesterijen over zich heen tot aan verslagen waarbij niets overblijft van die ouder. Ze liegen er wat op los, die gezinsvoogden.

Ik roep al heel lang naar ouders dat ze zich zo ver mogelijk moeten houden van deze instanties. Ze zien kinderen als targets/ doelstellingen/ financiële plaatjes want een OTS/UHP/Kind onder jeugdzorg mag een halve ton per jaar kosten. Makkelijk verdient als je ouders monddood maakt en buitenspel zet.

En als er dus klachten komen, dan wordt die gezinsvoogd in 1 keer vervangen. Ik ken ouders die binnen een jaar het met de 4e moeten doen. Zo hopen ze klachten te vermijden. Ouders worden moe, worden geïntimideerd, voelen zich machteloos, radeloos en hoppa, weer een familiedrama waarbij de Raad en jeugdzorg alle verantwoordelijkheid buiten zichzelf leggen terwijl zij juist de grote aanstichters zijn van deze ellende. Juist zij gooien kolen op het vuur en eerlijk gezegd snap ik niet hoe die lui met zichzelf kunnen leven.

Er zijn moedige ouders. Ouders die opstaan en het niet pikken. Ouders die hun kind niet willen laten vermalen door het systeem. Ouders die om kwaliteit vragen zoals professor Maurits Barendrecht van Hill ons zo dringend adviseert.

Maar wat hebben deze ouders het moeilijk. Gelukkig beseffen deze ouders dat ze niets te verliezen hebben. Hun kind zijn ze kwijt geraakt zodra een gezinsvoogd, net droog achter de oortjes, tegen de uitwonende ouder zegt dat rust voor nu het beste is, ondanks die beschikking!

Jaren lopen ze met kinderen te sollen. Leggen ouders woorden in de mond; kinderen worden uit huis geplaatst! (UHP) in plaats van wijziging hoofdverblijfplaats. Verstoters worden gesteund en geholpen door diezelfde Raad en Jeugdzorg.

Ouders horen zich te beseffen dat er maar 1 manier is om werkelijk een goede ouder voor hun kind te zijn; in het leven van het kind blijven en je vooral niet de Koninklijke weg op laten sturen. Dat ouders dus als autodidact derden moeten instrueren en  laten leren, is nu eenmaal een feit.

Dat de professionals zich betrapt voelen en voluit aan machtsmisbruik doen, is een gegeven waarvan ouders niet onder de indruk zouden moeten zijn.

Het zou juist de grote motivatie voor ouders moeten zijn om aan te houden en iedereen die (bewust) handelingsverlegen is aan te spreken. Niet willen horen? Hoppa, klachten indienen, beslag leggen op hun vertrouwenspersoon, naar tuchtcolleges als een gedragsdeskundige, die jij nooit hebt ontmoet, jou wegschrijft.

Je laten intimideren is het domste wat een ouder kan doen, want je krijgt er jouw kind niet mee terug.

We hebben nog een lange weg te gaan. Juist door onze pagina krijgen ouders die tools om het anders aan te pakken. Om alle ruis (Raad/jeugdzorg) weg te halen en houden.

Ik heb het al vele malen gezegd, ook tegen directeur mevrouw Roeters; wij zijn jullie vijand niet. Luister naar ervaringsdeskundigen. Stel het belang van het kind werkelijk voorop. Maar je ziet het; repressie is het enige antwoord dat ze nu hebben.

Dus….ouders sta op en vindt er wat van. Eis kwaliteit. Voer de druk op. Dien over alles wat niet klopt klachten in, net zo lang totdat ze het willen begrijpen of het jaar erop, bij de rechter, niet weten hoe snel ze van de opdracht af kunnen komen….immers, aan dit gezin valt niet te verdienen.

Ouders toch…Laat je niet intimideren door de Raad of Jeugdzorg. Sta op, juist in het belang van jouw kind