Waar blijft de maatschappelijke verontwaardiging ?

Met regelmaat komen er verwijten richting Den Haag, onze regering. Kamerleden, de pers, en het volk roepen dan om het aftreden van de minister, de staatssecretaris. Er volgen moties en wat al niet meer. Vaak een storm in een glas water. Even profileren en dan weer over tot de orde van de dag, of op naar het volgende opstootje/ debat.

Ik draai pas een paar jaartjes mee in Den Haag. Ik vertegenwoordig de grootste ouderbelangengroep die zich specifiek richt op ouderverstoting, Herken Ouderverstoting genaamd.

Typ 4 woorden zoals ik een 5 jaar geleden heb gedaan toen mijn huidige man en ik van de ene in de andere ontsteltenis belandden: kind-verklaart-tegen-ouder.

Twee muisklikken verder duik je in de vreselijke wereld die parental alienation, of te wel ouderverstoting, heet.

Mijn man en ik liepen telkens achter de feiten aan. Hadden we dit maar geweten, dan….Uiteindelijk kreeg de meest integere, rechtschapen, principiële persoon die ik ooit heb mogen leren kennen een contact verbod. Zoon was toen 15 jaar en zat te bibberen van angst voor zijn vader, een reële angst aldus de moeder, die vanaf het moment dat mijn man had aangegeven niet langer met haar onder één dak te willen wonen, alles op alles heeft gezet om mijn man, de vader van haar zoon, in een kwaad daglicht te stellen.

Mijn man was dus niet de enige die dit overkomt. Sterker nog, er is dus een woord voor. Ik wilde er meer over weten en heb mij heel erg verdiept in de geschiedenis, de meningen en vooral in de oplossingen die er zeker zijn en waarom die oplossingen maar niet worden omarmd en toegepast.

https://www.herkenouderverstoting.com/info-ouders/wat-is-het/bereikt-tot-nu-toe

Op 1 september 2015 heb ik de openbare facebookpagina Herken ouderverstoting geopend, waarop  een pagina op Link’din, Twitter, Instagram en een prachtige website ontstond.

Om ouders te informeren en bewust te maken. Te wijzen op hun mogelijkheden, wat ze zelf kunnen doen. Wat ze beter niet kunnen doen. Ik heb heel veel mensen ontmoet en velen zijn door de mand gevallen. Herken Ouderverstoting is groot geworden, juist door de steun en hulp van heel veel andere ouders, die net zo goed als mijn man, hun kind hebben verloren of dreigen te verliezen. 

Wij confronteren de spelers in de markt van 2 miljard, want daar gaat het om; geld en banen.

Is dat de reden dat iedereen wegduikt als wij het willen hebben over de topambtenaren bij het Ministerie van VenJ of JenV (hoezo, dat wisselen van de letters)? Als wij het willen hebben over de directies bij jeugdinstanties? Want laten we wel wezen, die politiek, die komt en gaat. Sterker nog; die wordt bepaald niet serieus genomen door de ambtenaren en instanties.

Zeker 20 jaar is het ministerie zich bewust van het fenomeen ouderverstoting.

Professor Hoefnagels heeft iedereen proberen te waarschuwen voor een maatschappelijke ramp, daar ouderverstoting erfelijk is. 

https://www.herkenouderverstoting.com/info-professionals/68-prof-peter-hoefnagels

Logisch, want een kind groeit op bij een zieke ouder, moet niet alleen 50% DNA ontkennen, of in minachting en angst tegen opzichte van de afwezige ouder opgroeien, nee, dat kind leert ook niet wat gezond gedrag is en wordt juist beloond als het liegt, valse verklaringen aflegt. Het kind krijgt een verkeerd normbesef mee. De kans dat dit kind in het volwassen leven verkeerde keuzes maakt is zeker 80% en zo gaat de geschiedenis zich herhalen.

En besef dat juist dit soort mensen hun heil zoeken in studies en vervolgens beroepen om een zogenaamd verschil te willen maken, maar volledig de plank misslaan daar ze niet gewerkt hebben aan hun latente pijn.

Professor Hoefnagels maande de overheid om bij te scholen en maatregelen te nemen. In reactie daarop kocht het Ministerie via de Raad van Kinderbescherming het rapportje ‘Het verdeelde kind’ in, bij de universiteit Utrecht. In dat rapport werd niet alleen ouderverstoting ontkend, nee, het werd gelegaliseerd. Puur korte termijn denken om zo de nodige bijscholingsonkosten te voorkomen. 

In het rapport werd namelijk gesteld dat ‘rust’ het beste is. De koninklijke weg. Dus kregen veruit vooral de vaders te horen dat, als ze echt van hun kind hielden, ze het kind met rust lieten en braaf moesten wachten tot het kind oud genoeg zou zijn om uit zich zelf naar hen toe te komen.

Ouders (lees veelal vaders) die zich daar tegen verzetten werden gecriminaliseerd, werden vals beschuldigd, werden weggeschreven en kregen dus contactverboden van de familierechters.

Bovenstaande gebeurt dus nog elke dag! Sta daar eens bij stil…Het leed, hele families vallen uit elkaar. De onkosten, niet alleen voor die ouder, maar ook voor de maatschappij. Ouders worden letterlijk en figuurlijk kapot gemaakt omdat ze van hun kind houden! Kijk naar hoeveel ouders in de ziektewet belanden, hun huis kwijtraken, zelfmoord plegen. 

Konden de instanties zoals Veilig Thuis (voorheen het AMK), de Raad van Kinderbescherming, Jeugdzorg, maar zeker ook het familierecht er vroeger mee wegkomen en werden ouderbelangengroepen tegen elkaar uitgespeeld, anno nu is dat een stuk lastiger.

Lang leve sociale media! Juist door een openbare Facebook pagina beseffen heel veel ouders , steeds meer moeders worden ook slachtoffer van het systeem, dat ze niet de enige zijn en dat wat er gebeurt misdadig is, pure kindermishandeling en ex-partner geweld.

Niet voor niets wijzen wij ouders op hun grondwettelijke zorgplicht om op te moeten komen voor hun kind.

Immers bij seksueel misbruik, fysieke mishandeling en/of verwaarlozing gaat men hopelijk ook niet eerst van alles proberen voordat men ingrijpt?

Met de Divorce Challenge (door de motie Recourt) heeft het Ministerie zich in de voet geschoten. Massaal hebben we mee gedacht en kwamen met goede oplossingen.

De weerstand echter vanuit het ministerie VenJ is stuitend! Als afleiding is er nu een platform. Kijk wie daar in mogen deelnemen, of beter, kijk eens wie niet!  Kijk naar wat het platform promoot en ondersteunt. Wel mooi van onze belastingcenten en zo betalen we met z’n allen mee aan deze ellende.

De markt van 2 miljard gaat niet bewegen en waarom zouden ze ook?!

Ondertussen gebeuren er wel heel rare dingen en is de maatschappelijke stille ramp, die nu voltrekt, niet meer te stoppen. Eerlijk gezegd word ik er moedeloos van.  Wij proberen gehoor te krijgen, maar de afwijzingen, of de banale antwoorden die we terug krijgen, zouden echt niet moeten kunnen.

De markt van 2 miljard voelt zich echter oppermachtig , want niemand neemt hen de maat!

Een paar recente voorbeelden: 

De meldcode is aangescherpt. Om zo eindelijk iets te kunnen doen tegen 100.000 kinderen die dagelijks in Nederland worden mishandeld. Besef dat daar dus 16.000 kinderen zitten die geestelijk worden mishandeld door ouderverstoting.

Op basis van vermoedens kunnen ouders dodelijk eenvoudig hun kind verliezen. Een stap terug in de tijd verzucht een rechter. Nu kunnen met name de vaders weer, net zo als vroeger, eerst de gevangenis in. 

Maar erger is het feit dat er flink geld verdiend wordt aan bovenstaande gegeven. Liever tig hulpverleners op één gezin, dan het kind weghalen uit die positie en bij de gezonde ouder laten wonen. 

Lees bladzijde 25 van het rapport Scheiden zonder schade, 22 februari 2018 Rouvoet, en besef dat hetgeen wat ze 20 jaar hebben uitgesteld, eerst zouden moeten doen, voordat ze dus de gezonde ouder uitbannen omdat die vragen stelt bij hun werkwijze.

Ik kan met zoveel voorbeelden komen dat ik er niet van kan slapen. Vaders die op basis van vermoedens één uurtje per twee weken begeleide omgang hebben. De contactverboden, de straatverboden. 

De valse beschuldigingen, die eigenlijk standaard zijn. De houding van de politie en het openbaar ministerie als jij er iets van wilt vinden. Of op zijn minst een tegen aangifte.

De verstoter wordt ruimschoots geholpen, gewoon omdat het kan.

Of, nog erger, het machtsmisbruik van vele gezinsvoogden (de goede daar gelaten, maar die houden het er niet lang uit). Gewoon een beschikking naast zich neerleggend. De school, de politie, ja zelfs de werkgever van de verstoten ouder bellen en mis-informeren, pure beeldvorming vanuit een falend ego en als je er iets van durft te vinden, wordt deze ouder wel vervolgd, natuurlijk!

We hadden een klein lichtpuntje. 10 november 2017 hield professor Tavecchio een presentatie tijdens het congres Waarheidsvinding in de justitionele jeugdketen te Rotterdam. Hij heeft die dag afgerekend met de koninklijke weg door met 110 handtekeningen te komen van echte wetenschappers; Een kind moet beide ouders kennen voor een veilige hechting. Hoe jonger, hoe vaker het contact. Rust is zelfs een bedreiging voor de sociale emotionele en identiteitsontwikkeling van het kind.

De richtlijnen van het NJI zouden worden aangepast. Het is dat Herken Ouderverstoting er druk achter heeft gezet en het ging helemaal niet van harte, maar het NJI heeft de richtlijnen iets wat veranderd. In onze ogen nog lang niet genoeg. 

Nog steeds wordt het ouders onmogelijk gemaakt om op te voeden. Bevalt het een puber niet bij die ene ouder, dan gaat ie toch gewoon naar die andere, toegeeflijkere ouder, moet kunnen, dat is de stem van het kind. Niet één hulpverlener komt op het idee om te zeggen dat het kind normaal moet doen, het kind moet toch ook naar school?!…. Als de ouders bij elkaar waren geweest had het kind ook geen keuze gehad. Dus die stem van het kind….we plukken er nu allemaal de revenuen van.

Mijnheer Remkes komt met een lijvig rapport vol aanbevelingen. Kom maar op met dat constitutioneel hof. Ik durf gerust te stellen dat het familierecht het afvoerputje van de rechtspraak is. Er wordt niet onder ede gehoord. Het startschot voor leugens en bedrog. Twee advocaten die de ouders tegen elkaar uitspelen en extra kolen op het vuur gooien. Ik ken ouders die jaar in jaar uit weer naar die rechtbank moeten, omdat die ex maar bezig blijft, of omdat een ouder telkenmale gezag probeert te krijgen wat die ouder wordt ontzegd door zelf verzonnen klemcriteria van een rechter. Een rechter die natuurlijk niet is bijgeschoold en het even zo goed weer over de schutting gooit, naar de volgende rechter. Een rechter die niet op de hoogte is van passende oplossingen.

Zo moeten ouders leren communiceren! Moeten ze deelnemen aan trajecten zoals Kind uit de Knel en Ouderschap blijft. Of het zoveelste mediation traject in. Terwijl bij ouderverstoting dit alles contra productief is en tegen ons keert daar tijd onze grootste vijand is.

Krijg je na maanden, soms jaren ellende te horen dat het kind het nu zo gewend is en er geen lotsverbondenheid meer is….Sta daar eens bij stil.

De wil om te hervormen is er niet! Stuitend om in een gesprek met een rechter het visiedocument vechtscheiding uit 2016  https://www.herkenouderverstoting.com/info-ouders/praktische-info/rechtspraak/visie-document-vechtscheidingen-rechtspraak  om de oren te krijgen. 

Alles wat niet werkt wordt ons wederom weer opgedrongen en erger, want ze verzinnen er elke keer weer wat bij. Of het is oude wijn in nieuwe zakken. Terwijl de oplossingen er ook zijn, maar ja, dan hoeven die trajecten en interventies ook niet meer…banen en geld.

Dan zegt een toprechter nog doodleuk dat de ouders dan maar niet naar de rechtbank hadden moeten komen….. en dat deze rechter ook graag wat aan oorlogen en hongersnood doet…. En dan moet ik netjes en braaf blijven…verbindend zijn.

De woorden Veilig Thuis, rechtspraak, Jeugdbescherming, jeugdzorg impliceren wat, beloven wat zou je zo zeggen, tot je met dit soort instanties te maken krijgt en je beseft dat het altijd nog erger kan. Kom er dan nog maar eens vanaf! Ik kan er boeken over schrijven, jaar in jaar uit, elke keer weer een andere gezinsvoogd, die niets doet en kan, het vertrouwen van het kind en de veiligheid met voeten tredend. Gewoon, omdat NIEMAND ingrijpt.

Ja er zijn berichten die mijn vermoeden bevestigen: 

Of het nu het onderzoek is van de FNV, waarin wordt gesteld dat met name ambtenaren van het ministerie van VenJ en JenV corrupt zijn.:

https://www.fnv.nl/sector-en-cao/alle-sectoren/overheid/nieuws/1_op_6_rijksambtenaren_onder_druk_gezet_niet_integer_handelen

Of berichten dat het WODC uit dat gebouw moet.:

https://www.rijksoverheid.nl/actueel/nieuws/2019/01/15/minister-grapperhaus-vergroot-onafhankelijke-positie-wodc

Of de houding van dat platform onder leiding van de heer Rouvoet, die met gemak geld uitgeeft aan allerlei wij-van-de wc-eend congressen met nog meer ellende als uitkomst omdat men weigert te kijken naar passende oplossingen en effectief handelen. Bijvoorbeeld deze: https://voorstellingvanzaken.nl.

Terwijl ditzelfde ministerie geen cent wenst uit te geven aan het symposium d.d. 25 februari 2019; Rechtszorg voor ouders die gaan scheiden. Kwestie van willen en doen. Waar 5 professoren en hoogleraren evidence based hun kennis delen over ouderverstoting en gerichte oplossingen.

Dr Childress komt speciaal naar Nederland. Denk maar niet dat iemand van het ministerie hem zal uitnodigen voor een informatief gesprek, de waarheid willen ze daar echt niet weten.

Of het is nu de brief van de minister Sander Dekker richting de tweede kamer 18 januari 2019, begeleid met het broddel rapport van 370 bladzijden vol onzin gebaseerd op niet wetenschappelijke onderbouwing en verouderde internationale rapporten, waarbij ze wel uiterst selectief hun informatie hebben vergaard.

Beiden op onze website terug te vinden: https://www.herkenouderverstoting.com/ministeries-en-politiek/57-tweede-kamer/331-familierechtelijke-onderwerpen

Tuurlijk, ouderverstoting? Ach… werkelijk 5 keer benoemd in dat hele rapport. Ons toch weer dat mediation traject insturen geeft te denken. Laat staan de roep om het zoveelste onderzoek. Tjonge, tijd is onze grootste vijand. Kom naar ons symposium; kwestie van willen en doen. 

Ik vermoed namelijk dat men helemaal niet van plan is om ouderverstoting effectief aan te pakken. Wellicht met het idee dat de burger, teruggeworpen naar de eerste paar treden van de piramide van Maslow, beter te hanteren is dan die burger die hoger opklimt en opzoek gaat naar meer, zingeving of wat dan ook.

Vraag is dus wat wij hier aan kunnen doen? Ik wil best ouders waarschuwen, maar hoe bereik ik iedereen? Hoe kan ik er voor zorgen dat mensen bewuster hun partner kiezen om kinderen mee te maken? Hoe kan ik ouders bereiken en hen waarschuwen dat scheiden ook niet alles is? Hoe kan ik mannen waarschuwen dat ze geen levende pinautomaat worden. Goed genoeg voor die alimentatie, maar verder wegwezen, niets willen weten! Hoe kan ik ouders waarschuwen dat al die instanties, vol beloften, deze allemaal breken zodra je in hun klauwen zit?

Waarom laat de pers ons zo in de steek?

Waarom laat de politiek ons zo in de steek? 

Gaat men na het lezen van die brief van de minister Dekker, d.d. 18 januari 2019, gewoon weer lekker over tot de orde van de dag of is er één politicus die met de vuist op tafel slaat en zegt dat dit zo niet langer kan? Niet langer mag? Dat dit allemaal ten koste van onze toekomst gaat! Want dat is toch zo? Die jeugd, dat is toch onze toekomst?!

Advertisements
Waar blijft de maatschappelijke verontwaardiging ?

Wat te doen tegen (bewust) handelingsonbekwame professionals in relatie tot ouderverstoting anno 2018

Wat te doen tegen de instanties anno 2018 

Met de bewijsstukken in de hand en de onderschrijving middels een, met zorg, samengesteld rapport, tevens actiepuntenlijst richting alle betrokken professionals, waaronder ook gemakshalve de rechtspraak, hebben wij, ouders, nu alles in de hand om ouderverstoting te keren.

Uiteraard zal je op heel veel weerstand stuiten, een kat in het nauw maakt rare sprongen. Echter, jij hebt het tij mee en eigenlijk is het jouw plicht als ouder om op te komen voor de rechten van jouw kind. Er staat immers in de wet en de internationale verdragen dat een ouder het recht, maar ook de plicht heeft voor zijn/haar kind te zorgen en dat het kind recht heeft op ouders die goed voor het kind zorgen, familylife.

Als jij tenminste je als ouder geroepen voelt, maar dat is een andere discussie.

Wetende wat we nu weten, mogen alle ouders zichzelf vragen gaan stellen. Wat kan ik doen om in het leven van mijn kind te blijven, zonder dat ik mijn kind onnodig belast? Dat is nogal een vraag, als je beseft dat, als jij als ouder een beroep gaat doen op de rechtspraak,  vaak het einde zoek is. Op de website www.herkenouderverstoting.nl kun je onder het kopje instanties je heel goed inlezen en vervolgens beseffen dat, zoals het nu geregeld is, hoe de instanties nu werken, jij niet alleen letterlijk en figuurlijk met lege handen komt te staan, jouw kind ook! 

En daar ben je zelf ook nog eens bij ook! Beetje bij beetje raak jij steeds meer de regie kwijt. Gaan derden, bewust handelingsonbekwame professionals, jou vertellen welke rol jij nog als ouder in het leven van jouw kind mag vervullen. De grote vraag is dus echter hoe lang jij dat nog gaat pikken! Tenminste, wetende wat het effect van ouderverstoting op de identiteitsontwikkeling van jouw kind is! En dan hebben we het nog niet eens wat dit alles met jou doet!

Uit de praktijk blijkt dat je als ouder maar beter zo snel mogelijk van jeugdzorg en consorten af kunt komen, want hun werkzaamheden ten aanzien van kinderen in echtscheidingssituaties is ronduit desastreus! En wederom, daar ben jij zelf bij. Wie is die gezinsvoogd, die een beschikking naast zich neerlegt en even op eigen onderzoek uitgaat? Wie is die gezinsvoogd die aan jou vertelt dat rust nu even belangrijker is? Wie is die gezinsvoogd die jou vertelt dat jouw kind zelf heeft aangegeven geen contact te willen en dat jij dus het kind met rust moet laten? Wie is die gezinsvoogd die achter jouw rug om met een wijkagent gaat praten over vermeende psychische gevolgen omdat jij zo emotioneel reageert? Wie is die gezinsvoogd die informatie achter houdt, informatie vervalst, verdraaid, die jou schriftelijke aanwijzingen geeft of zelfs jouw kind uit huis plaatst op vermeende ideeën van jouw ex? Wie is die gezinsvoogd die jou de eindmusical ontzegt, of jou vertelt dat jij niet naar de diploma uitreiking mag?

Die lijst kan ellenlang worden. Alle ouders die met Jeugdzorg te maken hebben als gevolg van een echtscheiding kunnen deze lijst schrijnend lang maken. 

Deze ouders zouden andere ouders beter moeten waarschuwen! Blijf ervan weg. Met gezamenlijk gezag heb je genoeg om in contact te blijven, denk out of the box, maar doe het zelf. Zo heb je op zijn minst eigen regie en is er verder niemand die jou de toegang tot jouw kind kan weigeren, anders dan jouw ex. En het lijkt een onmogelijke zaak, maar geloof ons, die ex is een veel minder groot obstakel als die niet gesteund wordt door bewust handelingsonbekwame professionals.

Maar heb je nu eenmaal met de Raad en/of Jeugdzorg te maken, dan zul je daar iets mee moeten, als zij ouderverstoting in de hand werken.

Zeker met de kennis en de munitie die je nu hebt.

Ten eerste Het congres van 10 november 2017 te Rotterdam; Waarheidsvinding in de justitionele keten: de presentatie van Taveccio/Stams, begeleid met het rapport van Warshack, ondertekend door 110 echte wetenschappers.

http://herkenouderverstoting.nl/waarheidsvinding-jeugdbescherming-bril-pedagoog-louis-tavecchio-en-geert-jan-stams/

http://herkenouderverstoting.nl/social-science-and-parenting-plans-for-young-children-a-consensus-report-richard-a-warshak/

Het beleid van de afgelopen jaren is op NIETS gebaseerd. Die zelf verzonnen notie van rust, dat dit het beste is voor de kinderen en derhalve er eerst rust hoort te zijn, daar de kinderen nou eenmaal afhankelijk zijn van de zorg-ouder en als die dus omgang of contact tussen de andere ouder en kinderen als onrustig ervaart, dat dat dus eerbiedigd moet worden, dat is dus niet alleen op NIETS gebaseerd, het is contra- productief! Het is zeer schadelijk voor de (identiteits)ontwikkeling van de kinderen. 

Juist bij kleine kinderen hoort de omgang nog frequenter te zijn dan bij pubers, dat alles heeft te maken met een veilige hechting. Als dus 1 ouder de hechting frustreert, maakt die zich schuldig kan grove kindermishandeling. En laat dat nou strafbaar zijn.

Naar aanleiding van die presentatie heeft het NIJ toegezegd om de richtlijnen te herschrijven. Althans, na wat druk uitgeoefend te hebben, staat de notie van rust op zwart/onder herschrijving. Prima! Met de Koninklijke weg is nu officieel afgerekend. Dat moet alleen nog doordringen daar waar het hoort! Blijkbaar is dat de taak van de ouders zelf, want vakliteratuur bijhouden of geïnformeerd worden door de directies is voor de jeugdzorg-professionals een brug te ver.

Maar we hebben nog wat; Het rapport Scheiden zonder schade, 22 februari 2018, gepresenteerd door de heer Rouvoet. Dat rapport is er niet zo maar gekomen en weet dat alle grote spelers er aan hebben meegewerkt. Dus ook het hoofd van de Raad, de rechtspraak en uiteraard hele groepen belanghebbenden, die allemaal bezig zijn met hun eigen eventuele toekomstige rol bij kinderen en echtscheiding.

http://herkenouderverstoting.nl/rapport-scheiden-zonder-schade-en-kinderen-dan/

Dit rapport is niet alleen verplicht leesvoer voor de professionals, met name hun directies, maar zeer zeker ook voor elke ouder. Met name bladzijde 25 is enorm interessant. Met deze pagina kan jij iedereen de maat houden! Doe dat dan ook!

Je kunt nog steeds meelopen aan de leiband van de rechter en vervolgens raad, jeugdzorg en de advocaten en vervolgens jouw nood klagen op de diverse pagina’s, maar nogmaals, je bent er zelf bij! Elke dag heb jij een keuze. Luister ik naar hen, of volg ik mijn hart?!

En je staat dus niet alleen! Met jou veel andere ouders. Zouden al die ouders opstaan en de mishandeling niet langer pikken, dan zal het werk van die bewust handelingsonbekwame personen er niet leuker op worden. In ieder geval komt hun werkwijze aan het licht en zal er uiteindelijk door hoger gepositioneerde mensen er iets van gevonden moeten worden.

Heel simpel, wij kunnen de rechters niet aanpakken, maar de uitvoerders wel! 

Roep ze ter verantwoording! Waar haal jij jouw wijsheid vandaan? Kom met schriftelijke bewijzen die het congres en het rapport onderuit halen! Kan je dat niet? Dan nu kappen met jouw dogma’s en een 180 graden draai graag. Kan /wil jij dat niet? Jammer, ik pik dat niet. Ik ga daar iets van vinden! 

Dien die klachten in. Komen ze als niet ontvankelijk terug? Herschrijf ze en doe het kunstje weer. 10 tegen 1 dat de betreffende persoon vervangen wordt, ziek is, weg, noem maar op. Geeft niet. Ze hebben een registratienummer. Zet die klachten door, al is het voor het lerend karakter richting de instantie. Jij reageert immers op hun contra productieve werkwijze, wat jou plicht is.

Betrek de teamleider, de districtsmanager, het opperhoofd, nou ja, ieder van statuur middels een cc. Kijk eens wie er in een klachten commissie zit. Slager die zijn eigen vlees keurt. Geeft niet. Buikpijn hebben ze! Pak al die lui die handtekeningen zetten en zo strepen zetten door levens, terwijl ze nog niet eens met jouw kind goed hebben gesproken (gedragsdeskundigen…) heel hard aan,. Als het goed is, hebben zij een big code…. Interessant.

Had je vroeger niets in te brengen, nu, met dat rapport en dat congres, hebben zij niets in te brengen. Sterker nog, gaan ze door met het faciliteren van de verstoter, dan werken ze aantoonbaar mee aan kindermishandeling en volgens mij is dat altijd nog strafbaar. Waarom niet aangifte doen bij de politie, met verzoek tot vervolging? Denk bijvoorbeeld dan aan een gedraging ex art 300 lid 4 Sr. Benadeling gezondheid.

En benader jouw wethouder, jouw volksvertegenwoordiger, die de zorg inkoopt. Wijs die wethouder op het feit dat de ingekochte zorg niet goed is en ten nadele van jouw kind. Vraag aan de wethouder wat die daartegen gaat ondernemen! 

Gisteren kwam Jeugdzorg met cijfertjes naar buiten: 400.000 kinderen, daar hebben ze mee te maken, 400.000! 

Hoeveel van die kinderen hebben een OTS omdat pappa en mama ‘ niet met elkaar kunnen communiceren’ ? Of , nog erger, zijn uit huis geplaatst, zonder dat er gekeken is naar de uitwonende ouder als geschikte ouder om bij te wonen?

Mijn stelling is dat Jeugdzorg, an sich, niets met scheidingskinderen zou mogen doen. Ze hebben het al druk genoeg! Het verdienmodel van de afgelopen jaren is naar de knoppen; een ouder kan niet meer weggeschreven worden. Het is niet meer een gesprekje van een uurtje en dan een jaar niets. Scheidingskinderen vraagt om specialisme, zeker als je te maken hebt met 1 ouder die het verschil niet kan zien tussen ex-partnerschap en ouderschap, dat laatste blijf je namelijk altijd samen.

Er zijn andere opties! Laat de gemeente naar die opties kijken; een gezinsvertegenwoordiger. Of lekker niets, want jij regelt het zelf wel. Moet de gemeente wel leren NEE te zeggen tegen een OTS onder toezichtstelling. Immers, die maken het nog erger dan dat het al is.

Als wij de directies aanspreken, zeggen zij zich niet te herkennen in de geklaagde nood! Maak dus werk van klachten en aangiften, dan dringt dat geluid echt wel door.

Punt is dat jij met die klachten en het aanschrijven van de directies niet alleen hun onkunde bloot legt, maar ook hun onwelwillendheid. Daar moet een wethouder iets mee. Doet die dat niet, dan laat de wethouder willens en wetens kindermishandeling is zijn/haar gemeente toe en ik zie nu al een paar letselschade advocaten glimlachen…..

Onderstaand een mail wisseling die ik voer met Jeugdzorg Tilburg/ Noord Brabant , uiteraard de 2 direct betrokken wethouders en hun beleidsambtenaren. 

Besef dat de gemeente veel meer kan betekenen dan wat ze nu neerzetten. Wederom daar ben je zelf dus bij! 

24 april 2018

Goedemorgen mijnheer Stoop, gebiedsmanager Jeugdzorg Tilburg.

 

Met dit schrijven rijk ik u de hand en ik hoop van harte dat u deze aanneemt.

 

Als oprichter en mede-beheerder van herken Ouderverstoting en wonende in Tilburg ben ik aardig ingevoerd op de handelswijze van de spelers, waaronder Bureau Jeugdzorg Noord Brabant.

 

De berichten die ik van ouders krijg die, als gevolg van een high conflict scheiding, een OTS hebben aanvaard of opgelegd hebben gekregen, stemmen mij ver van vrolijk.

 

Ik durf gerust te stellen dat juist de Gezinsvoogden als pyromanen bij de brandweer functioneren en simpel gezegd moet dat afgelopen zijn.

 

Kon Jeugdzorg in het verleden nog schermen met die rust voor de kinderen, die dus o zo belangrijk is en als gevolg 1 ouder aan de zijkant plaatsen, sinds het congres Waarheidsvinding in de Justitionele keten, 10 nov 2017, hoort u en uw gehele organisatie ervan doordrongen te zijn dat deze notie op NIETS is gebaseerd.

 

Sterker nog, die rust werkt contra productief, het staat een goede identiteitsontwikkeling van het kind in de weg. Los van wat ouderverstoting met de ouders zelf doet.

 

Ik verwijs u naar de website www.herkenouderverstoting.nl, waar u de presentatie van Taveccio en Stams kunt lezen, als mede het rapport van Washak, ondertekend door 110 echte wetenschappers.

 

Naar aanleiding van dit gegeven heeft het NJI onlangs ze notie van rust op zwart gezet. Op dit moment is onder andere Taveccio , samen met het NJI bezig met het herschrijven van de richtlijnen.

Dus Jeugdzorg staat erg zwak als een gezinsvoogd als nog aan komt zetten met die zogenaamde rust.

Toch is dit nog steeds bij Jeugdzorg Noord Brabant de regel!

 

Ook kunt u op onze website het rapport Scheiden zonder Schade terug vinden en met name bladzijde 25 is erg interessant. Graag wil ik van u vernemen hoe uw organisatie met deze informatie en aanbevelingen omgaat.

 

Boven alles wil ik aanmerken dat ik niet uw vijand ben. Maar wat JZ nu neerzet is niet alleen contra productief, het is tegen de Rechten van het Kind en zelfs strafbaar.

 

Ik wil graag op korte termijn met u aan tafel. Liefst zie ik de heer Bernd Roks daarbij aanschuiven, als mede een beleidsmedewerker van uw organisatie en iemand uit de praktijk.

Ik draag voor Remko Krol. Een gezinsvoogd die met droge ogen aan een moeder durft te beweren dat er ook kinderen zijn die later geen last krijgen van hun ouderverstotingsgeschiedenis. Ik wil heel graag horen hoe hij aan zijn wijsheid komt. Is dit de gedachtengang van JZ?

 

Ik denk graag in oplossingen en ik hoop dat mijn gesprek met u aanzet zal zijn tot een beter functioneren van de gezinsvoogd. Want laten we eerlijk zijn, zo moeilijk is het niet.

Het is een kwestie van willen en doen.

 

De vraag is dus of JZ wil ! Bewuste handelingsverlegenheid en handelingsonbekwaamheid is desastreus en u zou dat niet moeten willen. Mocht JZ zich niet geroepen voelen en graag op de huidige oude voet verder gaan, dan kan ik u alleen maar waarschuwen; dan is uw rol bij echtscheidingen binnenkort uitgespeeld.

 

Graag hoor ik wanneer u tijd hebt. Ik neem graag 2 ouders mee om mijn verhaal te staven. Het spelletje dat u zich niet herkent in mijn verhaal, of ik voorbeelden heb en daarmee komende te horen krijg dat we hier niet dieper op in kunnen gaan in verband met de privacy, heb ik te vaal mogen meemaken. Vandaar deze ouders, die komen met voldoende praktijkvoorbeelden.

 

In afwachting op uw reactie

AM van Mackelenbergh

 

Reactie terug 25 april 2018:

Geachte mevrouw Van Mackelenbergh,

 

Uw verzoek heb ik in goede orde ontvangen. In cliëntsituaties waarbij mogelijk sprake is van de door u genoemde problematiek, is de jeugdzorgwerker de eerste gesprekspartner voor cliënten en/of belanghebbenden. Indien gewenst/nodig kan de jeugdzorgwerker mij verzoeken op enig moment gesprekspartner te zijn in een individuele casus.

 

Voor het door u genoemde onderwerp zie ik me niet als gesprekspartner voor u. Met respect, maar ik ga dan ook niet in op uw verzoek om te komen tot een afspraak.

 

Met vriendelijke groet,

 

Gerard Stoop

Jeugdbescherming Brabant

Gebiedsmanager

 

Alleenhouderstraat 25,

5041 LC Tilburg

Postbus 339,

5000 AH Tilburg

 

Ha, daar kan ik wel iets mee:

27 april 2018

Tja, mijnheer Stoop,

 

Waarom verbaasd uw antwoord mij nou niets……

 

U mag dan wel van mening zijn dat ik te min ben voor u, echter, u zit er een beetje naast. Ik bewandel heel bewust mijn wegen. Natuurlijk zal ik uw naam in Den Haag nog eens extra aanhalen en uw houding beschrijven als exemplarisch!

 

U zult er vast en zeker ook geen moeite mee hebben dat ik er iets van ga vinden in mijn blog en openbare Facebookpagina. U staat immers voor uw organisatie en wilt niets weten over de misstanden. Dan maar op de harde manier.

 

Ik laat hier een paar daagjes overheen gaan opdat u terug kunt komen op uw beslissing.

Kijk, een uurtje van uw kostbare tijd, kan veel ellende voorkomen….

 

Arrogantie van uwe kant is zeer misplaatst en niet willen weten zorgt ervoor dat wij u persoonlijk aansprakelijk gaan stellen.

Met vriendelijke groet,

Anne-Marie van Mackelenbergh


www.herkenouderverstoting.nl

pastedGraphic_1.png
herkenouderverstoting
pastedGraphic_2.png
@herkenPA
pastedGraphic_3.png
herkenouderverstoting
pastedGraphic_4.png
info@herkenouderverstoting

 

En ook zijn baas wil er niets van horen: 

Geachte mevrouw Van Mackelenbergh,

 

Namens mevrouw Dekkers, laat ik u weten dat inmiddels de heer Stoop, namens Jeugdbescherming Brabant, een reactie op uw e-mailbericht naar u heeft gestuurd.

 

Hoop u hiermee voldoende te hebben geïnformeerd.

 

Met vriendelijke groet,

 

XXXXX

Jeugdbescherming Brabant

directiesecretaresse

 

Dus wat nu? Nou dan informeer ik de 2 betrokken wethouders op 1 mei 2018:

Dag wethouder Roks en Wethouder Hendrickx,

Hebben jullie de afwijzing van Gerard Stoop gezien? 

Wellicht dat jullie een afspraak op kunnen zetten, want wij accepteren het niet meer.

Landelijk gezien, maar hier in Tilburg in het bijzonder, daar ik het van dichtbij dus meemaak en er een pilot loopt van nu 2 jaar, wat nu zijn vruchten hoort af te werpen. 

Jeugdzorg is bewust handelingsonbekwaam. 400.000 jongeren lopen bij jeugdzorg…hoeveel hebben een OTS/UHP ten gevolge van een scheiding?!

Pyromanen bij de brandweer door perverse prikkels. Geld tekort om hulp te verlenen als het echt moet, maar levens kapot maken, gewoon omdat het kan.

Dat moet afgelopen zijn. Scheidingskinderen mogen geen verdienmodel zijn.

Feit is, eenmaal bewust, zal ieder de consequenties moeten dragen.

Feit is dat de gemeente de zorg inkoopt. De wethouder is mijn volksvertegenwoordiger ! De wethouder is de volksvertegenwoordiger van de burgers, kind of volwassen! Eenmaal bewust van misstanden, hoort een wethouder op te treden. Daar mag en kan een wethouder niet van weglopen. 

De gemeente, mijn wethouder kan niet anders dan handelend optreden tegen misstanden. 

Zoals gezegd ben ik nog steeds jullie vijand niet. Zeker niet als de oplossingen voor de hand liggen en weinig investering behoeven. 

Ik zie dus graag dat dit niet verder uit de hand hoeft te lopen. Met het congres en het rapport scheiden zonder schade kunnen ouders de verantwoordelijken wel de maat gaan nemen. Strafrechterlijk zijn wij ons aan het oriënteren .

Ouderverstoting is kindermishandeling! 

Met vriendelijke groet,

Anne-Marie van Mackelenbergh

 www.herkenouderverstoting.nl

pastedGraphic_1.png

herkenouderverstoting

pastedGraphic_2.png

@herkenPA

pastedGraphic_3.png

herkenouderverstoting

pastedGraphic_4.png

info@herkenouderverstoting

Wat te doen tegen (bewust) handelingsonbekwame professionals in relatie tot ouderverstoting anno 2018

Vacatures bij Herken Ouderverstoting

Wat zijn er toch veel beschadigde mensen op deze wereld. En geloof mij, in de wereld van ouderverstoting kan het altijd nog een tandje erger.

Nou zou je zeggen, wat maakt mij dat nou uit! Maar juist op het gebied van ouderverstoting, toch nog de markt van 2 miljard, werkt dit desastreus uit.

Mensen/ ouders die met ouderverstoting te maken krijgen, weten in eerste instantie niet wat hen overkomt. Na complete verbijstering en ongeloof, daalt het besef in dat jij, als ouder, compleet machteloos staat tegen over niet alleen jouw ex, maar ook de rechters en instanties, die compleet meegaan in de drama en roep om aandacht van jouw ex.

Voordat jij het weet zit jij in een mediation traject, op op krukjes bij Kind uit de Knel, loop jij verantwoording af te leggen aan een gezinsvoogd die nog nooit over ouderverstoting heeft gehoord, of wordt jij gedwongen om naar een traject als ouderschap blijft te gaan.

Nou, als je dan nog niet van het padje bent, getraumatiseerd, dan weet ik het ook niet meer.

Om dan blij te zijn met de psychologische testen, die onherroepelijk volgen, is ronduit dom. Besef dat een ouder, die met zoveel onrechtvaardigheid te maken heeft (gehad), een aardige tik heeft gekregen. Diagnoses als PTSS zijn heel normaal. Maar keren dus tegen de verstoten ouder; zie je wel…die is gek!

Het is dus een klus om als nog ouders te vinden die geestelijk overeind blijven. En al helemaal een klus om juist die ouders bereid te krijgen een positief verschil te gaan maken. Immers, ze zijn (nog) niet gek en weten als geen ander in welk wespennest zij zich steken.

Nou kom ik aardig wat ouders tegen die zich in eerste instantie beter voordoen dan dat ze zijn. Goed gebekt en vol kopieer gedrag staan ze vooraan om zogenaamd er iets van te vinden. Wat kopiëren ze? Nou het grenzeloze gedrag van hun ex en diens achterban, maar ook dus het complete achterlijke gedrag van intimideren gezinsvoogden, handelingsonbekwame ouderschapsbemiddelaars en dan zal ik het maar niet hebben over de meest verachtelijke groep; de advocaten en de rechters, die hier niets van willen vinden en juist blij zijn met het Toernooi model.

Deze mensen zeggen dus dat zij graag de belangen willen behartigen in Den Haag. Bij de instanties die meewerken aan ouderverstoting. Deze mensen gaan graag naar congressen. Voor de bitterballen denk ik, want als je dan kijkt naar het verschil dat ze zouden moeten maken, dan springen de tranen in jouw ogen. Maar ondertussen verlaten wij ons wel op dit soort ouders!

Bijvoorbeeld; naar aanleiding van de Divorce Challenge kreeg ik eindelijk mijn ingang; een gesprek met de allerhoogste ambtenaar(directeur-generaal) bij het Ministerie van J&V; de heer Carsten Herstel. Ik heb op aandringen van haar zelf A. H. meegenomen. Zij ging immers ook naar die congressen, gaf aan een verstoten moeder te zijn, een hoop drama. Dus dacht ik samen met haar een stevig gesprek aan te gaan met 1 van de grootste facilitators met betrekking tot ouderverstoting.

Ik heb nog nooit zo’n slecht gesprek gehad. A. vond het fijn om eerst zeker 10 minuten van onze kostbare tijd samen met Carsten het te hebben over de voor – en nadelen van flexplekken. Toen ik dat afkapte en ouderverstoting, met name de rol van de rechtspraak en instanties zoals de Raad van Kinderbescherming, wilde bespreken, liep ik tegen mijn eigen ‘ collega’ aan…Zij wuifde het weg, bagatelliseerde de boel en na 3 kwartier stond ik ontgoocheld buiten. 

Ik heb alsnog mijn punt gemaakt, door een blog te schrijven en mijn punten te mailen naar het Ministerie. Uiteraard haalde ik haar naam aan. Je bent toch ‘ eigenaar’ van hetgeen wat je zegt? Je neemt toch wel jouw verantwoordelijkheid als je zonodig daar aan tafel wilt zitten?!

Nou deze dame dreigde met advocaten en wat al niet meer als ik niet meteen haar naam zou weghalen. Ik begreep er niets van.

Totdat ik mij realiseerde dat er dus altijd meerdere kanten aan het verhaal zitten. Natuurlijk wil zij niet dat haar volwassen kinderen terug kunnen lezen dat zij zogenaamd slachtoffer is van ouderverstoting. Want dat is zij niet. Ja, ze is verstoten, mocht niet op het huwelijk van haar zoon komen, maar kijken naar haar eigen gedrag en rol, was een stap te ver. Dat zij niet welkom is, ligt aan haar ex. Zo simpel is het…dus niet….

Ik ben haar nog tegen gekomen hoor, op de diverse bijeenkomsten, is druk bezig met 1 of andere nieuwe jeugdzorg organisatie (geloof mij, kansloos, oude wijn in nieuwe zakken). Zie hier haar belang en dus niet het belang voor al die ouders en kinderen die elkaar moeten missen.

En ondanks het feit dat ik haar zo af en toe zie, druk lobbyend, ik zie haar gelukkig niet (meer) op die plekken waar het er echt toe doet. Sterker nog, zo iemand aan tafel en ik loop weg.

Nu is zo’n dame helemaal niets in vergelijking tot aardig wat ouders die naar aanleiding van onze publiciteit en handelen graag tegen ons aanschurken, met het idee, dat het hen zaak ten goed zal komen. 

Deze zijn nog veel gevaarlijker, daar zij er emotioneel veel te diep in zitten en eigenlijk alleen maar bezig zijn hun eigen zaak te dienen. 

Deze ouders hebben er een handje van op elk congres of bijeenkomst iemand zo ver te krijgen dat zij persoonlijk een brief schrijven of die persoon helpen bij hun zaak. Maar deze ervaring delen met het grotere publiek?! Mooi niet.

Als ik zo iemand daarop wijs, dan gaat die persoon andere mensen erbij halen om bijvoorbeeld mij in een kwaad daglicht te stellen. Met een E. van der W. heb ik een zeer onsmakelijke situatie achter de rug. Ik moet het hem nageven, hij vindt elke keer weer mensen die hij aan het werk kan zetten. Punt is dat dit soort beschadigde mensen fouten maken. Ze bedanken hun helpers niet. Wel nee, ze schofferen dit soort lui, want zodra de boodschap anders klinkt dan dat zij willen horen, is het klaar met die persoon. Dit soort shoppers zijn gevaarlijk; zij geven de professionals de ruimte om te roepen dat wij allemaal gekkies zijn. Niet mee te werken. Dus dat het ook geen zin heeft om met dit soort lui in gesprek te gaan; ze kunnen het immers niet.

Dit soort ouders zitten ook enkel op hun eigen stokpaardjes! Eigen inzicht in eigen handelen is een brug te ver. Laat staan een gezonde discussie aangaan op basis van feiten. Om dat te doen moet je naar elkaar luisteren en dat is voor dit soort ouders te veel gevraagd.

Nou staan ze vooraan om als excuus aan te geven dat ze al zo veel hebben meegemaakt. Dat het allemaal zo veel is en dat ze niet weten hoe ze verder moeten, hoe ze dit gaan overleven…. Drama! Een schreeuw om aandacht, want passende oplossingen, een andere houding in de rechtbank (en wat doe je daar jaar na jaar na jaar?!) , een andere houding naar jouw ex of diens omgeving, of op zijn minst een ander gedrag richting jouw kind, is veel te veel gevraagd.

Nee, het moet anders en wel op de manier zoals hij/zij dat ziet/wilt. Dat gaat dus niet gebeuren en de deur valt dicht.

Daar plukken wij dus de wrange vruchten van.

Net zo goed als al die ouders die er prat op gaan vanaf het eerste uur betrokken te zijn. Ga je diep schamen! Hoe durf jij met droge ogen bij mij te beweren dat jij bij de eerste congressen al aanwezig was (1999) of, erger, dat jij zelf, met de nodige subsidie zelfs een congres hebt georganiseerd, terwijl er niets ten goede is veranderd. Nee, het is er juist slechter op geworden. Waar was jij al die jaren????

En nog steeds doen dit soort ouders zogenaamd hun best. Sommigen wonen zo dicht bij de Ministeries dat ze zo waar het raam binnen kijken, maar uit de stoel, naar beneden lopen en aan de deur rammelen met de opmerking dat het niet bij woorden mag blijven, is wederom te veel gevraagd. Het moet wel leuk blijven he! Zo kan het dus zijn dat er mensen zijn zoals een S. B., maar ook lui van het Vader Kennis Centrum, vooraan staan om interessant te doen, maar vervolgens niet doorpakken als het erop aan komt. Hoe moeilijk is het op de druk op te voeren bij het NJI? Maar zelfs dat is te veel gevraagd.

Jaren lange dialoog heeft ons deze ellende opgeleverd. Aardig gevonden willen worden, heeft ons in deze situatie gebracht en ik vind dit hoogst kwalijk.

Bij ouderverstoting moet je stelling nemen, moet je  zo’n ambtenaar bewust maken van de consequenties van nalatig gedrag. En dat niet alleen, je zult het ook moeten doen, het uitvoeren. Het grootste compliment kregen wij 2 weken geleden; pas na het ontstaan van Herken Ouderverstoting, komt er nu een klein beetje beweging. Van de mensen die graag het verschil willen maken, krijgen wij dus het advies om onverminderd de druk erop te houden, waarbij dus name and shame werkt en hoe!

De afgelopen jaren zijn wij van alle kanten benaderd. Ivor Brinkman zou mij helpen bij het opzetten van een stichting. Kleine moeite. Maar als het erop aan komt, toch maar niet. Ja, graag onze naam, maar niet met mij!!!! Ik ben te uitgesproken….. Het spelletje dat zo iemand dan probeert te spelen en vooral dan de verontwaardigde houding als ik hen daarop wijs is stuitend.

En ach, hij is echt niet de enige. Bijna alle clubjes, van het VaderKennisCenrum tot het Huis van Hereniging en alles ertussen, ze hebben mij allemaal gevraagd ons tot hen toe te voegen…Maar als voorwaarde dan wel de toon aan te passen. Bizar!

Ik snap het wel; zij krijgen de nodige subsidie en langs alle wegen zullen de instanties (lees; het Ministerie) er alles aan doen om onze boodschap te bagataliseren. Natuurlijk proberen ze ons in te lijven. Maar waarom zouden wij dat doen, als wij kijken naar het positieve verschil dat zij in het verleden of nu hebben gemaakt? Waarom zouden wij ons aansluiten bij een taskforce, die gecharmeerd is van een Marieke Lips, de Kinderbehartiger, als je met ouderverstoting te maken hebt? Maar hoe gevaarlijk is dit dus? Als een taskforce naar de pijpen van de markt van 2 miljard gaat dansen? Als een taskforce in de verhaaltjes van de kinderbehartigers trapt en daardoor niet meer uitgesproken durft op te treden?

Hoe gevaarlijk is het dit soort lui de ruimte te geven in Den Haag? Want als dit soort ideeën voet aan de grond krijgen in Den Haag, zitten wij binnenkort met de zoveelste ramp die we moeten bestrijden. 

En ja, gelukkig tref ik een paar ouders die het wel aangaan. Patrick Damhuis richting de Raad van Kinderbescherming, mijn petje af! Een Richard van Halen, die op zijn manier, toch iets vindt van Jeugdzorg. 

En wat zijn wij blij met een paar ouders, die anoniem willen blijven, maar ons enorm helpen op het juridische gebied, of de ICT, of op jeugdzorg gebied.

Al met al staat Herken Ouderverstoting echt open voor ouders die wel het verschil durven en kunnen maken, maar waar zijn die?! Waar zijn de ouders die overstijgend het gesprek aan kunnen gaan? Die keihard zich durven uit te spreken en de veroorzakers verantwoordelijk houden?

Die niet, eenmaal op het pluche, met de instanties mee waaien? Die dus niet ‘aardig’ hoeven gevonden te worden? Die niet met hun eigen agenda bezig zijn? Die niet lekker achter hun schermpje de boel bagataliseren? Die netjes algemeen beschaafd Nederlands kunnen praten en schrijven opdat de boodschap overkomt? Die niet bij presentaties, in bij zijn van onze prinses Laurentien gaan schelden zoals kut….. om hun verhaal kracht bij te zetten? (zucht)

Herken ouderverstoting heeft je nodig! Het is zo veel en juist die ouders die zo graag vooraan staan, zorgen er voor dat wij nog meer werk hebben, dan voorheen. Zij gooien de verkeerde kolen op het vuur. Als jij dus niet het verschil kunt of wilt maken, blijf dan weg, want de schade wordt groter en groter!

Maar als jij het aandurft stelling te nemen, de veroorzakers te benoemen en niet bang bent uitgevallen, dan gaan wij graag het gesprek met je aan en kan jij namens ons naar Den Haag, de politiek lastig gaan vallen! 

www.herkenouderverstoting.nl

Vacatures bij Herken Ouderverstoting

Oproep aan alle burgers/ ouders die tegen ouderverstoting zijn! Help ons mee!

Naar aanleiding van het rapport Scheiden zonder schade, 22 februari 2018 gepresenteerd / opgeleverd als actiepuntenlijst door de heer Rouvoet, zijn wij in gesprek gegaan met degenen die nu aan zet zijn en dus de actiepunten moeten uitvoeren.

Te meer daar de heer Rouvoet ons 14 desemen 2017, tijdens de overgang van de Divorce Challenge in/tot het platform Scheiden zonder Schade, ons verzekerde dat wat hem betreft iedereen met ingang van 1 maart 2018 aan de slag kon!

Op zich zijn wij blij met dit rapport, deze actielijst. Als iedereen nu zou gaan doen, wat doe zou moeten doen, dan kan komende – en beginnende ouderverstoting worden bestreden.

Lopende zaken is een heel ander geval, daar dus niets over, maar goed, een begin is er.

Maar daar zit dus het grote probleem. Niemand, geen ketenpartner wil bewegen. Het is weliswaar een actielijst en 1 maart is ons toegezegd, maar feitelijk is er geen termijn  aan de actiepunten verbonden en zo kan dus iedereen nu gewoon overgaan tot de orde van de dag en hun destructieve werk/bijdragen voortzetten. 

De gesprekken die wij met diverse spelers hebben gevoerd zijn ontluisterend !

Ten eerste de rechtspraak, want daar zit de grootste pijn. Er zijn echt wel rechters die het anders willen. Het zelfs zo af en toe doen. Maar deze rechters komen niet ver meer carrière gewijs. Hetgeen wat ze willen en zo af en toe doen, wordt niet gesteund door de rest van de familierechters en zelfs geboycot, uitgesloten. Het is een kwestie van willen en dan doen; afstappen van het toernooi model. Maar de familierechters zijn niet gemotiveerd. Houden het liever bij het vertrouwde. Passen liever hun eigen klemcriteria toe en zetten zo strepen door levens, gewoon omdat het kan. Omdat niemand deze beroepsgroep tot de orde roept. Er is geen publieke verontwaardiging, simpelweg omdat het grote publiek totaal niet weet welke schade deze beroepsgroep de maatschappij aanricht.

Want is het niet alleen het kind dat mishandeld wordt, waar van de identiteitsontwikkeling beschadigd wordt met alle gevolgen van dien later als het kind volwassen is. Het gaat ook om de uitwonende ouder die door de rechter gedwongen wordt mee te helpen/werken aan die kindermishandeling! Wat dit doet met de maatschappij is niet te beschrijven. 200 zelfmoorden per jaar. Ouders die ziek worden. Ouders die zichzelf geestelijk verliezen. Ouders die in de schulden komen, dakloos worden. Maar ook verbitterde ouders, die zich afkeren van de maatschappij. Die het geloof in de rechtspraak en de bijbehorende instanties verliezen. Die geen respect meer kunnen opbrengen voor gezag en autoriteit. Dit alles is ontwrichtend voor de maatschappij. Iets wat professor Hoefnagels al in 2002 voorspelde. Zie hier de puinhopen van het korte termijn, over de schutting gooiende, geen verantwoording nemende spelers anno nu.

De rechtspraak is dus niet gemotiveerd. Voelt zich ook niet aangesproken, immers, de ouders leggen het zelf buiten zichzelf door aan derden een oordeel te vragen. Nou dat kunnen die ouders dan ook krijgen ook!

Alleen die ouders hadden zich misrekend. Die vertrouwden op professionals. In plaats daarvan krijgen ouders om de 3 jaar roulerende rechters, zonder bijscholing of enige affiniteit met jeugd (het mag, maar hoeft niet), die niet hun verantwoording hoeven te nemen. Immers, na een zitting zien ze deze ouders niet meer terug. Zelfs de ‘ uitspraak’ moeten ouders lezen in een beschikking.

Bij het Strafrecht neemt de rechter nog de moeite het vonnis persoonlijk toe te lichten.

Met 10 regels vertelt/schrijft 1 persoon, de familierechter, dat je het gezag verliest op klemcriteria, of dat er een OTS komt, of dat er een onderzoek van de Raad komt, of dat je een traject moet volgen! Het vervolg, de gevolgen zijn voor de volgende rechter.

Het is stuitend dat de rechtspraak niet kan/wil erkennen dat dit echt zo niet kan. Te meer daar het dus een kwestie is van willen en doen!

Heb een sollicitatiecommissie voor Familierechters. Stel bijscholing verplicht. Laat ze langer aanblijven, zeker 2 keer hun periode, zijnde dus 6 jaar. Laat ze verantwoording nemen, maak ze regierechter!

En maak de beschikkingen echt openbaar via rechtspraak.nl, zoals wel in de beschikking staat. Dan kan het publiek zien wat de mores is bij de familierechters. Wellicht dat ze dan wat minder strepen zetten door levens.

Maar het is niet alleen de rechtspraak. Wat te zeggen over al die professionals die toch echt bladzijde 25 ter harte zouden moeten nemen.

Worden nu de huidige opleidingen aangepast? Gaan er bepaalde boeken in de ban? Het mag toch duidelijk zijn dat de identiteitsontwikkeling van een kind belangrijker is dan het verdienmodel van een organisatie?

Gaan alle jeugdzorg werknemers nu op cursus? Gaan ze trainen volgen, iets wat professor Hoefnagels al in 2002 voorstelde?

Voelt deze hele beroepsgroep zich nu aangesproken om af te stappen van de Koninklijke weg/ de opgelegde rust, wetende dat die traumatiserend is voor kind en uitwonende ouder? Dat je er de verstotende ouder ook niet mee helpt, die blijft immers ook vastzitten? Alleen maar verliezers.

Gaan ze leren om een dialoog te voeren met de ouders?

Wij ervaren geen enthousiasme. Eerder een krampachtig vasthouden aan het vertrouwde.

In plaats van hand in eigen boezem krijgen de ouders de verwijten, immers die ouders hebben hun brevet van onvermogen getoond door zich tot hen te wenden.

En dat is natuurlijk ook zo. Wij zijn akkoord gegaan met mediation, met trajecten zoals ouderschap blijft of kind uit de knel, met een OTS. Maar wisten wij veel?! Hadden we maar geweten in welke slangenkuilen wij ons hebben laten sturen.

De ouders ervaren handelingsverlegen en handelingsonbekwame professionals, de goede zijn op een paar handen te tellen. 

Hier hebben wij zelf, ouders een eigen verantwoordelijkheid. Stop met deze onzin! Het belast jouw kind! Sterker, het is contra productief, het is schadelijk voor jouw kind en jouzelf. Waarom zou jij hier aan mee moeten werken?

Stuur ze het rapport scheiden zonder Schade en vraag wanneer ze op cursus gaan!

De druk zal vanuit ons, de ouders moeten komen! 

Tekenend in dit verhaal over jeugdzorg en aanverwante clubjes is de motivatie om de richtlijnen te herschrijven. Het rapport is hier heel duidelijk over. Zelfs over hetgeen in de richtlijnen zou moeten komen staan. Het NJI heeft toestemming (!) gevraagd aan de beroepsverenigingen om die stukken waarin rust wordt gepropagandeerd weg te halen en daarvoor in de plaats te zetten dat dit in ‘ herziening’ is. Het zijn maar een paar woorden, maar die paar woorden, daar gaan ze zeker nog een jaar over doen! In dat jaar is het dus jouw woord tegen de markt van 2 miljard.

Nou kan je natuurlijk wel iedereen spammen met de kennis die je van onze website www.herkenouderverstoting.nl haalt, die jouw argumenten onderbouwen en hen sprakeloos maken! Het zal wel moeten.

De Raad van Kinderbescherming is blij met het rapport. Ze zien een nog grotere rol voor zichzelf. Veel meer aan de voorkant van het proces, letterlijk kregen we te horen; de beste mensen !

Maar wie zijn dan die beste mensen? Zijn die bijgeschoold, is het beleid veranderd of doorgedrongen tot alle raadsonderzoekers en gedragswetenschappers? Het bleef stil…en dat is dus eng. Wij zien namelijk helemaal geen rol meer voor de Raad bij echtscheidingen . Wat is het nut jou te onderwerpen aan een HBO geschoolde raadsonderzoeker die te beroerd is om de vakliteratuur bij te houden? Die bewust handelingsonbekwaam is? Die het eigen ego, subjectiviteit, voor laat gaan op feitelijke waarheidsvinding? Wat gaat de Raad doen tegen alle misstanden binnen hun eigen organisatie, behalve familieopstellingen in de top van de Raad? 

Lees ons verhaal over de Raad van Kinderbescherming op http://www.herkenouderverstoting.nl. Print de verklaring uit en overleg die voordat jij mingesprek gaat. Vraag naar de MASIC. Laat je niet verleiden tot een hij/zij verhaal, maar houdt het op de identiteitsontwikkeling van jouw kind

Komen we bij de advocaten. Daar hebben wij er deze week in 1 keer een hoop van mogen ontmoeten. Wat mij betreft een eenmalige exercitie. Deze beroepsgroep staat nu vooraan als het gaat om het behouden van een rol (lees inkomen) bij echtscheidingen. 

De afgelopen jaren waren zij de grote bron, de grote aangevers/veroorzakers van ouderverstoting, verbergend achter hun beroepscode, maar nu kunnen ze het in 1 keer anders en kan zelfs de beroepscode aangepast worden….zeggen ze.

En terwijl je ze dan ontmoet, loop je weer tegen hun manier van denken aan en tref je pleitbezorgers van de koninklijke weg. Totaal niet snappend wat ouderverstoting is, proberen ze toch de stem van het kind aan te wenden, net zoals de beschuldigingen van mishandeling en misbruik. Ze snappen het niet! Ze willen het niet snappen! Maar ze willen wel hun rol behouden of in ieder geval er iets aan over houden…. In 1 keer zeggen ze dat zij wel die gezinsvertegenwoordiger zouden willen zijn. In 1 keer vinden ze dat zij wel beide ouders tegelijk kunnen vertegenwoordigen, in plaats van elke ouder 1 advocaat.

Wij zien dat dus niet zitten. De integere advocaten daargelaten, die je echt op 2 handen kunt tellen, is de huidige beroepsgroep familierecht advocaten toe aan omscholing of aan het zich toeleggen op andere famillerecht aangelegenheden, dan echtscheiding.

Ook hier zijn wij aanzet, daar deze beroepsgroep natuurlijk alleen maar profiteert van het toernooimodel. Waarom zou deze grote beroepsgroep, die kapitalen verdienen aan onze ellende, nu in 1 keer 180 graden draaien?

Nou, omdat wij er niet meer intrappen. We zijn er klaar mee. Bezoek onze website www.herkenouderverstoting.nl ,lees het stuk over advocaten. En tot de dag dat de rechtspraak mee werkt aan het afschaffen van het toernooimodel zijn wij dus zelf aan zet. Raak hen daar waar het het meeste pijn doet; hun portemonnee. 

Waar wij erg veel moeite mee hebben en goed aansluit op de advocaten, zijn de aasgieren. Daar cirkelen er veel van rond in Den Haag en rondom de gemeenten die de zorg in kopen. Allen/ieder die zeggen een oplossing te hebben, roepen maar wat. Het gros gooit namelijk kolen op het vuur. Wellicht hebben ze goede bedoelingen. Alleen, waar ze voor staan , welke verdien modelletjes ze verkopen, ze zouden eens wat eerlijker naar zichzelf moeten zijn.

Ook hier is publieke verontwaardiging op zijn plaats. Weet dat ‘ iedereen’ met jouw kind mag ‘ werken’ . Dus handelingsonbekwame, of op zijn minst verlegen, want wat hebben ze nou eigenlijk voor positieve invloed, mensen schaden de veiligheid en vervolgens het vertrouwen van onze kinderen. Daarmee dienen deze aasgieren juist degene die we moeten negeren; de verstoter krijgt haar/zijn podium en aandacht! Zo zijn deze aasgieren deel van het probleem geworden.

Maar goed, ook daar ben jij weer bij. Met gezag hoor jij mee te tekenen. Vraag eerst eens naar de toegevoegde waarde. Is die er niet? Teken dan niet. Stop met het vullen van al die rugzakjes want dit gaat onze kinderen nog veel meer schaden dan we voor mogelijk houden. In de toekomst gaan zorgverzekeraars deze personen uit de toegevoegde pakketten weren. Gebaseerd op de afgetopte rugzak die de volwassene nu draagt.

En nu de grootste boosdoeners van allemaal; de Ministeries van J&V en WVS

Wat wij van alle spelers terug kregen was de oproep aan de Ministeries, die zijn nu eerst aan zet. Nou staat zelfs dat in het rapport Scheiden zonder schade; de politiek en de Ministeries zullen er zelf alles aan moeten doen om het rapport te faciliteren. Sterker nog, de ministeries zullen er alles aan moeten doen om alle zaken die nu aan ouderverstoting bijdragen te elimineren.

Maar potverdrie, de Ministeries staan niet te trappelen van ongeduld. Terwijl ze dus heus wel weten wat ze zouden kunnen doen. Gek genoeg zijn het echt niet alleen ouders die klagen. Nee, zelfs het LBIO heeft met de vuist op tafel geslagen; hiervoor mag het LBIO toch niet bedoeld zijn? Het werkt ouderverstoting in de hand! Ook zij willen het dus anders.

Maar het Ministeries bewegen niet. Het Ministerie van J&V drukt niet op de Raad of de rechtspraak om de punten nu uit te voeren. Het ministerie van WVS doet niets met de richtlijnen bij oa het NJI. 

En over de opleidingen zelf hebben deze Ministeries nog niet eens iets te zeggen, dat is voor onderwijs en die heeft daar totaal geen zin in. Er ligt al genoeg op hun bordje.

Feit is wel dat er op die ministeries ambtenaren rondlopen die daar al jaren zitten en al die jaren er weet van hebben. Sommigen hebben zelfs meerdere malen in de camera gekeken, jaren geleden en hebben toegezegd op te treden tegen ouderverstoting. En kijk nu eens naar de puinhopen….Wij roepen dus alle top ambtenaren op hun verantwoording te nemen en wij blijven ze  er op wijzen. 

Ze zullen wel moeten! Bij sommige ambtenaren is er echt wel motivatie, maar net zoals bij de rechtspraak worden ze terug gehaald door onzichtbare krachten. Dat kan omdat wederom de maatschappij geen weet heeft van al het leed dat deze ambtenaren hebben laten ontstaan.

Wij gaan de komende maanden de maatschappij wakker schudden! Daar hebben wij jullie hulp heel hard bij nodig.

  • Stuur het rapport naar alle betrokkenen rond om jouw kind.
    • Denk aan de Raad,
    • denk aan Jeugdzorg,
    • denk aan jouw advocaten,
    • denk aan jouw rechters,
    • denk aan die tegenwerkende school,
    • denk aan huisartsen,
    • denk aan de politie als je daar mee te maken hebt gehad,
    • denk aan al die coaches, mediators,  therapeuten, bemiddelaars of wie dan ook.
  • Stel aan ieder de vraag wat zij zelf gaan doen naar aanleiding van dit rapport en vraag om een termijn! Hoe lang gaat u daarover doen? Wanneer kan ik jullie gaan vertrouwen? Wanneer kan ik mij veilig voelen?

Want, nogmaals, natuurlijk het gaat om de kinderen, maar ook om jou! Wat het met jou doet, wat de maatschappelijke gevolgen zijn doordat jij onterecht uitgebannen wordt. Dat jij moet meewerken aan kindermishandeling. Wat het met de rest van jouw familie doet!

  • Ga naar jouw gemeente en vraag een gesprek aan met jouw volksvertegenwoordiger, de wethouder. Wijs hem/haar op zijn/haar verantwoordelijkheid. Zij zijn aan zet! De gemeente kan zo veel meer. Een gemeenteloket, maar dan wel iets wat toevoegt. Niet een soort doorverwijzingsdingetje! Als iets is duidelijk geworden bij Scheiden zonder Schade is het wel het feit dat ouders in de periode van een scheiding het onmenselijk zwaar hebben en dat daarvan de kinderen de dupe zijn. De gemeente zal daar iets mee moeten en kan dat! Zou het niet geweldig zijn als de gemeente hun eigen gezinsvertegenwoordigers in dienst neemt, waardoor een OTS uitgespaard kan worden? Dat die gezinsvertegenwoordiger de regie voert, met de Meldcode in de hand? Dat de gezinsvertegenwoordiger vanuit zijn/haar expertise ouders richting geeft, vertelt welk traject het beste voor hen zou werken om grote schade te voorkomen?

Zou het niet geweldig zijn als de gemeente een zwarte lijst maakt van al die toegevoegde advocaten die ouderverstoting in de hand werken?

Ouderverstoting is geworden wat het is; een epidemie ! 

Iedereen moet aan de bak, dus ook jullie ouders. Deel het rapport. Stop met alles wat belastend is voor jouw kinderen, jou benadeelt en juist jouw ex voedt (aandacht!).

Ga naar jouw wethouder. Deel het met jouw omgeving en familie opdat iedereen er mee bekend is.

We hebben publieke verontwaardiging nodig, de markt van 2 miljard gaat niet bewegen, niet vanzelf.

Maar met dit rapport hebben wij genoeg munitie om iedereen aan te sporen. 

Wij samen kunnen er voor zorgen dat dit niet het zoveelste rapportje wordt wat ligt te verstoffen in de lades van het Ministerie.

Oproep aan alle burgers/ ouders die tegen ouderverstoting zijn! Help ons mee!