Het OM en de politie, ze hebben er zin in! (met name politie Tilburg Binnenstad)

De politie heeft er zin in!

Vorige week donderdag lang er een brief van de politie Tilburg Binnenstad in de bus. Of ik dan en dan langs kwam om te verklaren. Ik werd met de brief als verdachte aangemerkt van belediging gepleegd op 28 mei 2016.

Tjonge, weet jij wat jij op 28 mei 2016 hebt gedaan?  En laten we eerlijk wezen, ik heb op zo veel teentjes getrapt. Ik heb zo veel namen benoemd. Wel in een context natuurlijk en vaak in verslagen, na een gesprek met iemand die een rol speelt bij ouderverstoting. Hoe meer transparantie, hoe groter de urgentie deze grove vorm van kindermishandeling aan te pakken.

Als je dan belt om te vragen waarover het gaat, krijg je te horen dat je het bij het verhoor  pas mag weten. Afgezien van het feit dat ik dus werkelijk 4 dagen er mee heb rondgelopen, is dit natuurlijk een zeer kwalijke zaak, je kunt je nergens op voorbereiden.

Nu heb ik wel enige ervaring met de politie en vooral hoe ze zich opstellen bij verhoren. Waarbij ik het heel apart vind dat je wordt behandeld als een zware crimineel, terwijl je hooguit verdachte bent.

Konden ze mij de vorige keer nog intimideren , nu zeker niet. Ik had eerder het gevoel van ‘ kom maar op’, ik ben niet gek, ik leer van mijn fouten.’  Bij de politie is dat een heel ander verhaal.

Mijn allereerste blog ging over de TOM zitting https://annemarievanmackelenbergh.wordpress.com/2015/05/

Saillant detail; de TOM liep op 28 mei 2016 af……..

Het feit dat er nu een groot platform is en dat platform steeds groter wordt met zeer veel invloed waardoor er nu ook echt zaken ten gunste van de kinderen en de (te) verstoten ouders veranderen of worden ingezet, ligt hieraan ten grondslag. => Herken ouderverstoting !  www.herkenouderverstoting.nl 

Destijds had ik namelijk op een besloten pagina, gericht tegen ouderverstoting, mij laten uitlokken door een infiltrant (bizar he, dat er dit soort mensen zijn, zeker deze; hij is zelf gescheiden vader van een dochter) en mijn verbijstering uitgeroepen dat een rasechte ouderverstoter, iemand die de zoon van mijn lief al vanaf 10 maanden oud als wisselgeld en pion gebruikt om mijn man af te straffen, aan conflictbeheersing bij echtscheiding doet. 

Ik had haar praktijknaam aangehaald. Weliswaar op een besloten pagina, de politie kon zelf niet bij de informatie, maar de politie had dan ook genoeg aan de kopieën die zij aanleverde.

Lesje geleerd. Toen ik een aantal jaren geleden ‘ kind verklaart tegen ouder’ intypte  en 2 muisklikjes, besefte ik dat er een naam was voor hetgeen mijn man overkwam; ouderverstoting, parental alienation.

Al snel realiseerde ik mij dat mijn man niet de enige was. 

Jaarlijks verliezen minstens 16.000 kinderen het contact met de uitwonende ouder, wiens ouderschap voor de scheiding niet ter discussie stond.

Het profiel van de verstoter is universeel, als je eenmaal bewust bent en je let wat op, of je neemt de moeite om met mensen te bespreken wat je bezig houdt, dan struikel je er over.

Feit is dat heel veel ouders dit niet weten, zich heel erg alleen en wanhopig voelen, zich schamen of radeloos zijn en niet weten wat te doen.

Deze mensen/ouders doen rare dingen en dat is niet alleen schadelijk voor die ouder zelf, maar ook voor het kind, ook al heb je er geen contact mee.

Want de vraag is niet of het in de toekomst misgaat met jouw kind, maar wanneer.

En als het kind dan via een externe schok tot de realisatie komt dat het ontkennen van 50% DNA, laat staan het minachten van 50% DNA, er voor gezorgd heeft dat het kind (nu volwassen) zelf tegen allerlei psychische grenzen aanloopt, kan het zijn dat die als nog op zoek gaat naar de waarheid. Zou het dan niet fijn zijn voor dat kind dat jij nog leeft en het goed doet? Dat het kind op zijn minst met respect naar jou moet kijken? Hooguit zich kan realiseren dat het kind dus al die jaren jou, als goedwillende ouder, heeft moeten missen?

Maar ook het besef dat ouders nog heel veel wel kunnen om alsnog in contact te komen. Met alles wat er nu al ligt en bekend is gemaakt via Herken Ouderverstoting, kunnen heel veel ouders uit hun hulpeloosheid stappen.

Dus eigenlijk door het handelen van die ex met zoon, de houding van rechters, zeker het falende gedrag van de Raad van Kinderbescherming en Kompaan en de bocht, nu Sterkhuis geheten en als klapper dus het optreden van de politie Tilburg Binnenstad hebben er voor gezorgd dat er nu een groot platform is dat effectief strijd tegen ouderverstoting en de ouders zelf in beweging zet.

Dat leidt natuurlijk tot een hoop weerstand van de markt van 2 miljard. Jammer dan. Wij zijn hun vijand niet, wij willen alleen dat ze hun werk goed en op een integere wijze doen. Doen ze dat niet, dan spreken wij hen erop aan. Net zo goed als dat de ouders zelf erop aan worden gesproken. Wat kan jij zelf doen, zonder dat jij jouw kind daarbij onnodig belast.

Dus er is een openbare Facebookpagina https://www.facebook.com/groups/507826229380204/

Herken ouderverstoting waar iedereen welkom is om te leren en ter bewustwording.

Ik had al een vermoeden, moeder leest mee. Fijn, prima, hopelijk komt het moment dat ze tegen de nu 18+ zoon zegt dat hij nu oud en wijs genoeg is om echt zelf zijn eigen leven in te richten. Maar zoals bij alle ouderverstoters volgt deze dame de pagina en mijn handel en wandel niet om zich te realiseren dat zij stelselmatig haar zoon heeft mishandeld door een leuke, fijne, integere, sportieve vader uit te bannen, maar om haar fort van leugens te bewaken en beschermen.

Dus werd ik afgelopen dinsdag op het politiebureau geconfronteerd met het feit dat wederom de politie met meerdere maten meet.

Het lijkt wel alsof de verstoter wordt gefaciliteerd, geholpen en dat is op zijn zachtst gezegd erg raar.

Eenmaal daar gezeten en al als een veroordeelde zware crimineel behandeld in houding en gedrag door 2 contactgestoorde jonge politieagenten of rechercheurs. (weet ik veel, voorstellen is niet hun sterkste punt) werd de belediging razendsnel omgeturnd in laster en smaad. En de datum 28 mei 2016 werd veranderd is de periode van 28 mei 2016 tot 17 april 2018!

Het is dus net alsof de politie je vraagt langs te komen voor een kleine mishandeling en eenmaal daar jij moord in jouw schoenen krijgt geschoven.

Voor de zoveelste keer is de rode loper voor haar/de verstoter uitgerold. Niet voor de eerste keer, maar dus meerdere malen! Hoe kan dat zijn? Zeker in verhouding tot al die radeloze ouders die met hun beschikking op de stoep staan en aangifte willen doen wegens onttrekken ouderlijk gezag (art 279) of ondermijnen van de gezondheid (art 300, lid 4), want ouderverstoting is zware geestelijke mishandeling en onmiskenbaar tast dat de gezondheid aan van kind en verstoten ouder.

Deze ouders worden standaard weggestuurd. En wat dacht je van al die ouders die een tegen aangifte willen doen vanwege bijvoorbeeld een valse aangifte van de verstoter. Besef dat die valse aangiften niet mals zijn, met enorme gevolgen voor de uitwonende ouder. Bijna standaard krijgen de ouders een sepot wegens gebrek aan bewijs, terwijl jij hartstikke onschuldig bent. Zo’n aangifte blijft jou achter volgen….Jouw ex zal elke keer weer die aangifte aanhalen en de instanties zullen vooral kijken naar het ‘ gebrek aan bewijs’ , waar rook is, is vuur!

De houding van de politie in Tilburg is geen uitzondering. Ik heb wel een vaag vermoeden dat er extra krachten rondlopen bij de politie in Tilburg. Heeft zij daar een fijne kennis zitten? Je zou het bijna gaan denken. Heeft haar advocaat daar goede contacten? Zou zeker kunnen, met name bij het OM, want hoe gaat dat dan, zo’n aangifte en waarom worden de verstoters zo goed geholpen en wordt de andere/beschuldigde/verstoten ouder naar de afgrond gebracht?

Hoe kan het dus zijn dat als jij je meldt je in eerste instantie weg wordt gestuurd, de aangifte nog niet eens wordt opgenomen? 

Dat je pas met jouw verhaal kunt komen als jij op jouw rechten gaat staan? Een aangifte mag niet geweigerd worden. Fijn, de toon van weerzin en weerwil is al wel gezet.

Hoe kan het zijn dat een agent jouw aangifte snel veranderd in een melding? Geloof mij, ga daar nooit mee akkoord, want dat is een  votje, wc papier…

En vooral de grootste vraag die wij ons kunnen stellen; waarom gaan onze aangiften standaard in het ronde archief? Krijgen wij standaard na een paar weekjes van de politie terug dat ze er geen brood in zien en er dus niets mee gaan doen?

Zeker in het licht dat ik bijvoorbeeld ter verantwoording wordt geroepen door 2 handelingsonbekwame politiemensjes. Die te beroerd zijn om echt te rechercheren, want als ik google op conflictbeheersing en Tilburg, kom ik veel tegen, maar geen enkele link tussen mij en/of sociale media en moeders/haar bedrijf/zoon. En het is een openbare pagina. Wat is er mis met wat scrollen door de politie zelf?

Waarbij ik vooral kijk naar de manier waarop en de 2 maten die dus de politie hanteert.

Want een aangifte, die mag iedereen doen, mag dus niet geweigerd worden. Echter, zo’n aangifte komt op een stapel en wordt besproken in een teamvergadering, met een teamleider. Samen beslissen ze of ze dus verder gaan rechercheren of dat je een briefje krijgt met doei!

Dus er loopt een vrouw naar binnen met een flinterdun verhaal, met wederom fotokopieën van hetgeen ik schrijf, wat blijkbaar beledigend is voor haar en de zoon en de politie denkt ‘ ja, dat is interessant, laten we die Annemarie maar weer eens te verantwoording roepen!

En flinterdun is het. Mijn lesje geleerd en juist door hetgeen ons persoonlijk is overkomen, gebruik ik onze situatie alleen in context om andere ouders te informeren, te ondersteunen, te helpen, net zoals heel veel andere ouders dat ook doen op onze openbare Facebookpagina 

Natuurlijk let ik erop dat ik haar naam/toenaam of die van zoon of die van haar bedrijfje niet noem.

Tijdens het verhoor werd ik dus door de politie bijna in mijn buik geschoten. Ik zeg ‘ bijna’  want ik heb dus enige ervaring opgedaan om te praten met weerzinwekkende onwelwillende handelingsonbekwame professionals.

Voor mij lag een ordner met 1,5 cm papier. Ik heb 2 blaadjes van die hoeveelheid mogen bekijken. Toen het de politie duidelijk werd dat ik dit keer niet in hun val zou trappen en ik zeker niet ter plekke tegen mezelf zou verklaren, werd het verhoor afgekapt. Ik had immers de informatie die ik wilde hebben en heb ik ze maar even een bijlesje over ouderverstoting gegeven .

Wat heeft moeder het druk. Ze leest heel actief mee en alles waarin ik het dus heb over moeder/ex/zoon etc kopieert ze en ziet zij als laster en smaad. De grote vraag is natuurlijk waarom de politie en OM hierin meegaan. 

Vindt u het ook niet kwetsend wat u daar schrijft? Het is niet de vraag of het misgaat met zoon later, maar wanneer….. Hoe zo, wat is daar kwetsend aan? Die discussie ga ik heel graag aan.

Zou zoon werkelijk meelezen? Zou dat niet geweldig zijn?! Want als er werkelijk 50% DNA van mijn lief in zijn lichaam zit, dan moeten er dus ergens zaadjes zijn gepand.

Mocht dus zoon nu meelezen, dan nodig ik je weer uit. Wees een echte vent! Ga het aan, vertel eens, waardoor voel jij je gekwetst? Of, wellicht nog beter, vertel eens, waarom ben jij zo bang voor jouw vader? Waarom zit jij te bibberen van angst in de klas en is dat volgens moeder een reële angst? Durf jij jouw vader niet meer onder ogen te komen, na al die leugens die jij hebt geuit op een leeftijd dat jij beter had kunnen weten?

Hebt u dit geschreven? Hebt u dat geschreven? Het zou kunnen, ik moet het bestuderen, in context plaatsen, als ik het al heb geschreven want hier liggen kopieën. Een beetje plakken en knippen, print screen en hoppa, daar heb je jouw bewijs.

Hebt u een blog uit 2015 herhaald in mei 2018? Serieus??? Mag dat dan niet? Hoeveel blogs heb ik sinds mijn eerste blog geschreven, hoeveel worden er wel niet herhaald/gedeeld? Als ik naar mijn ‘ stats’ kijk, aardig wat.

De uiteindelijk uitgeprinte verklaring heb ik niet getekend, het ging bij de eerste zin al mis. Ik pas er voor mij te laten criminaliseren. De Tilburgse politie heeft zichzelf in de voet geschoten. Het kan niet zijn dat de politie volhardt in de meten met meerdere maten. Zeker niet na de laatste ontwikkelingen waarbij heel expliciet tegen het OM en de politie is gezegd op te moeten treden tegen kindermishandeling. Expliciet nogmaals is uitgelegd op 15 maart in de staatscourant waar artikel 279 voor staat: https://zoek.officielebekendmakingen.nl/stcrt-2018-13539.html

En dan heb ik het nog niet eens over de instructies richting het OM/politie in het rapport Scheiden zonder schade: handel, doe iets, kijk niet weg, grijp op tijd in, zorg dat ouders weer vertrouwen krijgen. http://herkenouderverstoting.nl/rapport-scheiden-zonder-schade-en-kinderen-dan/

Of de brief van beide ministers Sander Dekker (J&V) en Hugo de Jonge richting Tweede kamer 9 mei 2018  waarin dus staat: Het frustreren van omgangsregelingen kan namelijk leiden tot strafbare onttrekking aan wettig gezag (artikel 279 van het Wetboek van Strafrecht). Het nieuwe strafvorderingsbeleid van het openbaar ministerie houdt in dat bewust dwarsbomen van de omgangsregeling aanleiding kan zijn voor vervolging. Dit is opgenomen in de richtlijn voor strafvordering onttrekking minderjarige aan wettig gezag, die op 15 maart jongstleden in werking is getreden. 

Of het debat wat naar aanleiding van deze brief op 16 mei heeft plaatsgevonden, waarbij natuurlijk een vertegenwoordiging van Herken Ouderverstoting aanwezig was en wij de politiek informeren, blijven informeren en blijven wijzen om de ronduit onwelwillende houding van de markt van 2 miljard. http://herkenouderverstoting.nl/conceptverslag-personen-en-familierecht-dd-16-mei-2018/  Maar voor wie de tijd heeft: https://debatgemist.tweedekamer.nl/debatten/personen-en-familierecht

Het tij is gekeerd, mede juist door moeder en haar gedrag. Door haar en vooral de idioterie die er toe geleid heeft dat mijn man een 18+ zoon rond heeft lopen in dezelfde stad als wij wonen, hij op zijn fiets, of scooter (ja natuurlijk, aan materie zal het niet ontbreken) zo naar ons toe kan komen, maar door haar inzet die drempel te hoog is geworden.

Door dit alles is dit platform ontstaan, dus we mogen haar eigenlijk een klein beetje dankbaar zijn. Als zij had kunnen bedenken dat zij zelf er eigenhandig voor heeft gezorgd dat mijn lief is vertrokken. Als zij zich had kunnen realiseren dat je altijd samen ouder blijft en dat het in het belang van zoon was geweest als hij zijn vader gewoon had kunnen leren kennen en vanuit nature van beide ouders had mogen houden, was er wellicht iemand anders opgestaan om te strijden tegen dit onrecht.

Enfin, ik voel mij dus niet echt aangesproken en zie het vervolg met genoegen tegemoet. Als het OM nu mij gaat vertellen dat het aanhalen van situaties, zonder naam/toenaam of bedrijfsnaam, ook al niet meer mag, dan hebben we de censuur goed te pakken.

Als ik van het OM te horen krijg dat ik het niet over zoon mag hebben, dan wil daarover een vette discussie aangaan, want dan kunnen wij het allemaal wel schudden.

Dan kan niemand meer uiting geven aan haar/zijn situatie. Let wel, zonder dus de namen van onze kinderen en/of exen te benoemen. Dan mag het OM mij uitleggen hoe wij dan de rest van alle wanhopige ouders kunnen benaderen. Want juist door die praktijk voorbeelden herkennen ouders zaken en leren ze dat ze a) niet alleen zijn. b) het niet te persoonlijk moeten ervaren c) dat ze geen gekke dingen moeten/hoeven doen d) dat er gewerkt kan worden naar oplossingen toe, zelf!

En laat dat laatste nou net zijn wat het Ministerie beoogt. Dat ouders alles op alles gaan zetten er zelf uit te komen. Herken ouderverstoting helpt deze ouders. Dan is het dus niet aan de politie en het OM om ons het zwijgen op te leggen, maar nu eens eindelijk hun werk te gaan doen; optreden tegen ouderverstoters en hun zeker niet faciliteren.

Advertisements
Het OM en de politie, ze hebben er zin in! (met name politie Tilburg Binnenstad)

Wat te doen tegen (bewust) handelingsonbekwame professionals in relatie tot ouderverstoting anno 2018

Wat te doen tegen de instanties anno 2018 

Met de bewijsstukken in de hand en de onderschrijving middels een, met zorg, samengesteld rapport, tevens actiepuntenlijst richting alle betrokken professionals, waaronder ook gemakshalve de rechtspraak, hebben wij, ouders, nu alles in de hand om ouderverstoting te keren.

Uiteraard zal je op heel veel weerstand stuiten, een kat in het nauw maakt rare sprongen. Echter, jij hebt het tij mee en eigenlijk is het jouw plicht als ouder om op te komen voor de rechten van jouw kind. Er staat immers in de wet en de internationale verdragen dat een ouder het recht, maar ook de plicht heeft voor zijn/haar kind te zorgen en dat het kind recht heeft op ouders die goed voor het kind zorgen, familylife.

Als jij tenminste je als ouder geroepen voelt, maar dat is een andere discussie.

Wetende wat we nu weten, mogen alle ouders zichzelf vragen gaan stellen. Wat kan ik doen om in het leven van mijn kind te blijven, zonder dat ik mijn kind onnodig belast? Dat is nogal een vraag, als je beseft dat, als jij als ouder een beroep gaat doen op de rechtspraak,  vaak het einde zoek is. Op de website www.herkenouderverstoting.nl kun je onder het kopje instanties je heel goed inlezen en vervolgens beseffen dat, zoals het nu geregeld is, hoe de instanties nu werken, jij niet alleen letterlijk en figuurlijk met lege handen komt te staan, jouw kind ook! 

En daar ben je zelf ook nog eens bij ook! Beetje bij beetje raak jij steeds meer de regie kwijt. Gaan derden, bewust handelingsonbekwame professionals, jou vertellen welke rol jij nog als ouder in het leven van jouw kind mag vervullen. De grote vraag is dus echter hoe lang jij dat nog gaat pikken! Tenminste, wetende wat het effect van ouderverstoting op de identiteitsontwikkeling van jouw kind is! En dan hebben we het nog niet eens wat dit alles met jou doet!

Uit de praktijk blijkt dat je als ouder maar beter zo snel mogelijk van jeugdzorg en consorten af kunt komen, want hun werkzaamheden ten aanzien van kinderen in echtscheidingssituaties is ronduit desastreus! En wederom, daar ben jij zelf bij. Wie is die gezinsvoogd, die een beschikking naast zich neerlegt en even op eigen onderzoek uitgaat? Wie is die gezinsvoogd die aan jou vertelt dat rust nu even belangrijker is? Wie is die gezinsvoogd die jou vertelt dat jouw kind zelf heeft aangegeven geen contact te willen en dat jij dus het kind met rust moet laten? Wie is die gezinsvoogd die achter jouw rug om met een wijkagent gaat praten over vermeende psychische gevolgen omdat jij zo emotioneel reageert? Wie is die gezinsvoogd die informatie achter houdt, informatie vervalst, verdraaid, die jou schriftelijke aanwijzingen geeft of zelfs jouw kind uit huis plaatst op vermeende ideeën van jouw ex? Wie is die gezinsvoogd die jou de eindmusical ontzegt, of jou vertelt dat jij niet naar de diploma uitreiking mag?

Die lijst kan ellenlang worden. Alle ouders die met Jeugdzorg te maken hebben als gevolg van een echtscheiding kunnen deze lijst schrijnend lang maken. 

Deze ouders zouden andere ouders beter moeten waarschuwen! Blijf ervan weg. Met gezamenlijk gezag heb je genoeg om in contact te blijven, denk out of the box, maar doe het zelf. Zo heb je op zijn minst eigen regie en is er verder niemand die jou de toegang tot jouw kind kan weigeren, anders dan jouw ex. En het lijkt een onmogelijke zaak, maar geloof ons, die ex is een veel minder groot obstakel als die niet gesteund wordt door bewust handelingsonbekwame professionals.

Maar heb je nu eenmaal met de Raad en/of Jeugdzorg te maken, dan zul je daar iets mee moeten, als zij ouderverstoting in de hand werken.

Zeker met de kennis en de munitie die je nu hebt.

Ten eerste Het congres van 10 november 2017 te Rotterdam; Waarheidsvinding in de justitionele keten: de presentatie van Taveccio/Stams, begeleid met het rapport van Warshack, ondertekend door 110 echte wetenschappers.

http://herkenouderverstoting.nl/waarheidsvinding-jeugdbescherming-bril-pedagoog-louis-tavecchio-en-geert-jan-stams/

http://herkenouderverstoting.nl/social-science-and-parenting-plans-for-young-children-a-consensus-report-richard-a-warshak/

Het beleid van de afgelopen jaren is op NIETS gebaseerd. Die zelf verzonnen notie van rust, dat dit het beste is voor de kinderen en derhalve er eerst rust hoort te zijn, daar de kinderen nou eenmaal afhankelijk zijn van de zorg-ouder en als die dus omgang of contact tussen de andere ouder en kinderen als onrustig ervaart, dat dat dus eerbiedigd moet worden, dat is dus niet alleen op NIETS gebaseerd, het is contra- productief! Het is zeer schadelijk voor de (identiteits)ontwikkeling van de kinderen. 

Juist bij kleine kinderen hoort de omgang nog frequenter te zijn dan bij pubers, dat alles heeft te maken met een veilige hechting. Als dus 1 ouder de hechting frustreert, maakt die zich schuldig kan grove kindermishandeling. En laat dat nou strafbaar zijn.

Naar aanleiding van die presentatie heeft het NIJ toegezegd om de richtlijnen te herschrijven. Althans, na wat druk uitgeoefend te hebben, staat de notie van rust op zwart/onder herschrijving. Prima! Met de Koninklijke weg is nu officieel afgerekend. Dat moet alleen nog doordringen daar waar het hoort! Blijkbaar is dat de taak van de ouders zelf, want vakliteratuur bijhouden of geïnformeerd worden door de directies is voor de jeugdzorg-professionals een brug te ver.

Maar we hebben nog wat; Het rapport Scheiden zonder schade, 22 februari 2018, gepresenteerd door de heer Rouvoet. Dat rapport is er niet zo maar gekomen en weet dat alle grote spelers er aan hebben meegewerkt. Dus ook het hoofd van de Raad, de rechtspraak en uiteraard hele groepen belanghebbenden, die allemaal bezig zijn met hun eigen eventuele toekomstige rol bij kinderen en echtscheiding.

http://herkenouderverstoting.nl/rapport-scheiden-zonder-schade-en-kinderen-dan/

Dit rapport is niet alleen verplicht leesvoer voor de professionals, met name hun directies, maar zeer zeker ook voor elke ouder. Met name bladzijde 25 is enorm interessant. Met deze pagina kan jij iedereen de maat houden! Doe dat dan ook!

Je kunt nog steeds meelopen aan de leiband van de rechter en vervolgens raad, jeugdzorg en de advocaten en vervolgens jouw nood klagen op de diverse pagina’s, maar nogmaals, je bent er zelf bij! Elke dag heb jij een keuze. Luister ik naar hen, of volg ik mijn hart?!

En je staat dus niet alleen! Met jou veel andere ouders. Zouden al die ouders opstaan en de mishandeling niet langer pikken, dan zal het werk van die bewust handelingsonbekwame personen er niet leuker op worden. In ieder geval komt hun werkwijze aan het licht en zal er uiteindelijk door hoger gepositioneerde mensen er iets van gevonden moeten worden.

Heel simpel, wij kunnen de rechters niet aanpakken, maar de uitvoerders wel! 

Roep ze ter verantwoording! Waar haal jij jouw wijsheid vandaan? Kom met schriftelijke bewijzen die het congres en het rapport onderuit halen! Kan je dat niet? Dan nu kappen met jouw dogma’s en een 180 graden draai graag. Kan /wil jij dat niet? Jammer, ik pik dat niet. Ik ga daar iets van vinden! 

Dien die klachten in. Komen ze als niet ontvankelijk terug? Herschrijf ze en doe het kunstje weer. 10 tegen 1 dat de betreffende persoon vervangen wordt, ziek is, weg, noem maar op. Geeft niet. Ze hebben een registratienummer. Zet die klachten door, al is het voor het lerend karakter richting de instantie. Jij reageert immers op hun contra productieve werkwijze, wat jou plicht is.

Betrek de teamleider, de districtsmanager, het opperhoofd, nou ja, ieder van statuur middels een cc. Kijk eens wie er in een klachten commissie zit. Slager die zijn eigen vlees keurt. Geeft niet. Buikpijn hebben ze! Pak al die lui die handtekeningen zetten en zo strepen zetten door levens, terwijl ze nog niet eens met jouw kind goed hebben gesproken (gedragsdeskundigen…) heel hard aan,. Als het goed is, hebben zij een big code…. Interessant.

Had je vroeger niets in te brengen, nu, met dat rapport en dat congres, hebben zij niets in te brengen. Sterker nog, gaan ze door met het faciliteren van de verstoter, dan werken ze aantoonbaar mee aan kindermishandeling en volgens mij is dat altijd nog strafbaar. Waarom niet aangifte doen bij de politie, met verzoek tot vervolging? Denk bijvoorbeeld dan aan een gedraging ex art 300 lid 4 Sr. Benadeling gezondheid.

En benader jouw wethouder, jouw volksvertegenwoordiger, die de zorg inkoopt. Wijs die wethouder op het feit dat de ingekochte zorg niet goed is en ten nadele van jouw kind. Vraag aan de wethouder wat die daartegen gaat ondernemen! 

Gisteren kwam Jeugdzorg met cijfertjes naar buiten: 400.000 kinderen, daar hebben ze mee te maken, 400.000! 

Hoeveel van die kinderen hebben een OTS omdat pappa en mama ‘ niet met elkaar kunnen communiceren’ ? Of , nog erger, zijn uit huis geplaatst, zonder dat er gekeken is naar de uitwonende ouder als geschikte ouder om bij te wonen?

Mijn stelling is dat Jeugdzorg, an sich, niets met scheidingskinderen zou mogen doen. Ze hebben het al druk genoeg! Het verdienmodel van de afgelopen jaren is naar de knoppen; een ouder kan niet meer weggeschreven worden. Het is niet meer een gesprekje van een uurtje en dan een jaar niets. Scheidingskinderen vraagt om specialisme, zeker als je te maken hebt met 1 ouder die het verschil niet kan zien tussen ex-partnerschap en ouderschap, dat laatste blijf je namelijk altijd samen.

Er zijn andere opties! Laat de gemeente naar die opties kijken; een gezinsvertegenwoordiger. Of lekker niets, want jij regelt het zelf wel. Moet de gemeente wel leren NEE te zeggen tegen een OTS onder toezichtstelling. Immers, die maken het nog erger dan dat het al is.

Als wij de directies aanspreken, zeggen zij zich niet te herkennen in de geklaagde nood! Maak dus werk van klachten en aangiften, dan dringt dat geluid echt wel door.

Punt is dat jij met die klachten en het aanschrijven van de directies niet alleen hun onkunde bloot legt, maar ook hun onwelwillendheid. Daar moet een wethouder iets mee. Doet die dat niet, dan laat de wethouder willens en wetens kindermishandeling is zijn/haar gemeente toe en ik zie nu al een paar letselschade advocaten glimlachen…..

Onderstaand een mail wisseling die ik voer met Jeugdzorg Tilburg/ Noord Brabant , uiteraard de 2 direct betrokken wethouders en hun beleidsambtenaren. 

Besef dat de gemeente veel meer kan betekenen dan wat ze nu neerzetten. Wederom daar ben je zelf dus bij! 

24 april 2018

Goedemorgen mijnheer Stoop, gebiedsmanager Jeugdzorg Tilburg.

 

Met dit schrijven rijk ik u de hand en ik hoop van harte dat u deze aanneemt.

 

Als oprichter en mede-beheerder van herken Ouderverstoting en wonende in Tilburg ben ik aardig ingevoerd op de handelswijze van de spelers, waaronder Bureau Jeugdzorg Noord Brabant.

 

De berichten die ik van ouders krijg die, als gevolg van een high conflict scheiding, een OTS hebben aanvaard of opgelegd hebben gekregen, stemmen mij ver van vrolijk.

 

Ik durf gerust te stellen dat juist de Gezinsvoogden als pyromanen bij de brandweer functioneren en simpel gezegd moet dat afgelopen zijn.

 

Kon Jeugdzorg in het verleden nog schermen met die rust voor de kinderen, die dus o zo belangrijk is en als gevolg 1 ouder aan de zijkant plaatsen, sinds het congres Waarheidsvinding in de Justitionele keten, 10 nov 2017, hoort u en uw gehele organisatie ervan doordrongen te zijn dat deze notie op NIETS is gebaseerd.

 

Sterker nog, die rust werkt contra productief, het staat een goede identiteitsontwikkeling van het kind in de weg. Los van wat ouderverstoting met de ouders zelf doet.

 

Ik verwijs u naar de website www.herkenouderverstoting.nl, waar u de presentatie van Taveccio en Stams kunt lezen, als mede het rapport van Washak, ondertekend door 110 echte wetenschappers.

 

Naar aanleiding van dit gegeven heeft het NJI onlangs ze notie van rust op zwart gezet. Op dit moment is onder andere Taveccio , samen met het NJI bezig met het herschrijven van de richtlijnen.

Dus Jeugdzorg staat erg zwak als een gezinsvoogd als nog aan komt zetten met die zogenaamde rust.

Toch is dit nog steeds bij Jeugdzorg Noord Brabant de regel!

 

Ook kunt u op onze website het rapport Scheiden zonder Schade terug vinden en met name bladzijde 25 is erg interessant. Graag wil ik van u vernemen hoe uw organisatie met deze informatie en aanbevelingen omgaat.

 

Boven alles wil ik aanmerken dat ik niet uw vijand ben. Maar wat JZ nu neerzet is niet alleen contra productief, het is tegen de Rechten van het Kind en zelfs strafbaar.

 

Ik wil graag op korte termijn met u aan tafel. Liefst zie ik de heer Bernd Roks daarbij aanschuiven, als mede een beleidsmedewerker van uw organisatie en iemand uit de praktijk.

Ik draag voor Remko Krol. Een gezinsvoogd die met droge ogen aan een moeder durft te beweren dat er ook kinderen zijn die later geen last krijgen van hun ouderverstotingsgeschiedenis. Ik wil heel graag horen hoe hij aan zijn wijsheid komt. Is dit de gedachtengang van JZ?

 

Ik denk graag in oplossingen en ik hoop dat mijn gesprek met u aanzet zal zijn tot een beter functioneren van de gezinsvoogd. Want laten we eerlijk zijn, zo moeilijk is het niet.

Het is een kwestie van willen en doen.

 

De vraag is dus of JZ wil ! Bewuste handelingsverlegenheid en handelingsonbekwaamheid is desastreus en u zou dat niet moeten willen. Mocht JZ zich niet geroepen voelen en graag op de huidige oude voet verder gaan, dan kan ik u alleen maar waarschuwen; dan is uw rol bij echtscheidingen binnenkort uitgespeeld.

 

Graag hoor ik wanneer u tijd hebt. Ik neem graag 2 ouders mee om mijn verhaal te staven. Het spelletje dat u zich niet herkent in mijn verhaal, of ik voorbeelden heb en daarmee komende te horen krijg dat we hier niet dieper op in kunnen gaan in verband met de privacy, heb ik te vaal mogen meemaken. Vandaar deze ouders, die komen met voldoende praktijkvoorbeelden.

 

In afwachting op uw reactie

AM van Mackelenbergh

 

Reactie terug 25 april 2018:

Geachte mevrouw Van Mackelenbergh,

 

Uw verzoek heb ik in goede orde ontvangen. In cliëntsituaties waarbij mogelijk sprake is van de door u genoemde problematiek, is de jeugdzorgwerker de eerste gesprekspartner voor cliënten en/of belanghebbenden. Indien gewenst/nodig kan de jeugdzorgwerker mij verzoeken op enig moment gesprekspartner te zijn in een individuele casus.

 

Voor het door u genoemde onderwerp zie ik me niet als gesprekspartner voor u. Met respect, maar ik ga dan ook niet in op uw verzoek om te komen tot een afspraak.

 

Met vriendelijke groet,

 

Gerard Stoop

Jeugdbescherming Brabant

Gebiedsmanager

 

Alleenhouderstraat 25,

5041 LC Tilburg

Postbus 339,

5000 AH Tilburg

 

Ha, daar kan ik wel iets mee:

27 april 2018

Tja, mijnheer Stoop,

 

Waarom verbaasd uw antwoord mij nou niets……

 

U mag dan wel van mening zijn dat ik te min ben voor u, echter, u zit er een beetje naast. Ik bewandel heel bewust mijn wegen. Natuurlijk zal ik uw naam in Den Haag nog eens extra aanhalen en uw houding beschrijven als exemplarisch!

 

U zult er vast en zeker ook geen moeite mee hebben dat ik er iets van ga vinden in mijn blog en openbare Facebookpagina. U staat immers voor uw organisatie en wilt niets weten over de misstanden. Dan maar op de harde manier.

 

Ik laat hier een paar daagjes overheen gaan opdat u terug kunt komen op uw beslissing.

Kijk, een uurtje van uw kostbare tijd, kan veel ellende voorkomen….

 

Arrogantie van uwe kant is zeer misplaatst en niet willen weten zorgt ervoor dat wij u persoonlijk aansprakelijk gaan stellen.

Met vriendelijke groet,

Anne-Marie van Mackelenbergh


www.herkenouderverstoting.nl

pastedGraphic_1.png
herkenouderverstoting
pastedGraphic_2.png
@herkenPA
pastedGraphic_3.png
herkenouderverstoting
pastedGraphic_4.png
info@herkenouderverstoting

 

En ook zijn baas wil er niets van horen: 

Geachte mevrouw Van Mackelenbergh,

 

Namens mevrouw Dekkers, laat ik u weten dat inmiddels de heer Stoop, namens Jeugdbescherming Brabant, een reactie op uw e-mailbericht naar u heeft gestuurd.

 

Hoop u hiermee voldoende te hebben geïnformeerd.

 

Met vriendelijke groet,

 

XXXXX

Jeugdbescherming Brabant

directiesecretaresse

 

Dus wat nu? Nou dan informeer ik de 2 betrokken wethouders op 1 mei 2018:

Dag wethouder Roks en Wethouder Hendrickx,

Hebben jullie de afwijzing van Gerard Stoop gezien? 

Wellicht dat jullie een afspraak op kunnen zetten, want wij accepteren het niet meer.

Landelijk gezien, maar hier in Tilburg in het bijzonder, daar ik het van dichtbij dus meemaak en er een pilot loopt van nu 2 jaar, wat nu zijn vruchten hoort af te werpen. 

Jeugdzorg is bewust handelingsonbekwaam. 400.000 jongeren lopen bij jeugdzorg…hoeveel hebben een OTS/UHP ten gevolge van een scheiding?!

Pyromanen bij de brandweer door perverse prikkels. Geld tekort om hulp te verlenen als het echt moet, maar levens kapot maken, gewoon omdat het kan.

Dat moet afgelopen zijn. Scheidingskinderen mogen geen verdienmodel zijn.

Feit is, eenmaal bewust, zal ieder de consequenties moeten dragen.

Feit is dat de gemeente de zorg inkoopt. De wethouder is mijn volksvertegenwoordiger ! De wethouder is de volksvertegenwoordiger van de burgers, kind of volwassen! Eenmaal bewust van misstanden, hoort een wethouder op te treden. Daar mag en kan een wethouder niet van weglopen. 

De gemeente, mijn wethouder kan niet anders dan handelend optreden tegen misstanden. 

Zoals gezegd ben ik nog steeds jullie vijand niet. Zeker niet als de oplossingen voor de hand liggen en weinig investering behoeven. 

Ik zie dus graag dat dit niet verder uit de hand hoeft te lopen. Met het congres en het rapport scheiden zonder schade kunnen ouders de verantwoordelijken wel de maat gaan nemen. Strafrechterlijk zijn wij ons aan het oriënteren .

Ouderverstoting is kindermishandeling! 

Met vriendelijke groet,

Anne-Marie van Mackelenbergh

 www.herkenouderverstoting.nl

pastedGraphic_1.png

herkenouderverstoting

pastedGraphic_2.png

@herkenPA

pastedGraphic_3.png

herkenouderverstoting

pastedGraphic_4.png

info@herkenouderverstoting

Wat te doen tegen (bewust) handelingsonbekwame professionals in relatie tot ouderverstoting anno 2018

Slachtofferschap brengt ons niets!

Slachtofferschap brengt ons niets

Hoewel het erg begrijpelijk is, weet dat het wijzen naar derden ons niet alleen niets gaat brengen, het keert tegen ons. 

Zeker als wij instanties inschakelen en aldaar wijzend ons verhaal doen.Daarvoor moet je dus weten hoe die instanties denken en vervolgens handelen. Wat dat betreft nodig ik je uit om onder het kopje instanties te kijken op www.herkenouderverstoting.nl.

Voorop gesteld; het is vreselijk wat ons ‘ overkomt’ . Daarbij zet ik overkomen tussen haakjes, want als jij een klein stapje terugneemt en je goed gaat inlezen, jij een autodidact wordt op het gebied van ouderverstoting, dan besef jij je dat jij wel degelijk deel bent van de oorzaak en dus ook de oplossing.

Signalen van komende ouderverstoting zijn er vaak al voor de komst van de kinderen, moet je na gaan welke signalen jij over het hoofd hebt gezien, of het genegeerd, of hebt laten gebeuren tijdens de relatie. Het vergt moed en hard werken om hiernaar te durven kijken. Om onder ogen te komen dat jij al jaren onrespectvol gedrag hebt geaccepteerd, wat nu uiteindelijk resulteert in (beginnende) ouderverstoting.

Daarom ben ik zo blij met de MASIC, ter bewustzijn van alle partijen, want heel veel ouders beseffen nog niet eens dat zij vernederd werden in de relatie, of buitengesloten, of voor de gek gehouden, of niet geïnformeerd, of uit het huis gekeken; alles onrespectvol gedrag, wat heel veel ouders als ‘ normaal’ ervoeren. Simpel weg omdat heel veel ouders nog niet eens weten wat liefdevol, respectvol gedrag is en wat niet. Dat hebben ze in hun jeugd niet meegekregen, vaak wel wat anders. Niet voor niets herhaalt 80% de fouten van hun ouders en is ouderverstoting explosief toegenomen (erfelijk)

Pas als jij deze niet-geadresseerde signalen durft en kan omschrijven, heb jij een grote stap gezet. Want daaruit volgt uiteraard een excuus, een reden waarom jij als nog deze signalen destijds hebt laten gebeuren. Nou, ik zal maar helder zijn, dat jij een partnerkeuze hebt gemaakt, die niet de meest handige was, dat komt voort uit een jeugdtrauma. Vandaar dat wij wel iets hebben met Familie opstellingen en PRI. Hoe dan ook, om effectief op te staan tegen ouderverstoting, zal jij dus eerst heel veel eigen werk moeten doen, voordat jij gaat wijzen en daar zit dus net de crux.

Voorop gesteld en bewezen; als je gaat scheiden ben je tijdelijk ontoerekeningsvatbaar. Er komt idioot veel op je af. En of jij nou degene bent die de beslissing neemt of jouw toekomstige ex, jouw toekomstbeeld en dat van jouw toekomstige ex gaat volledig op de schop. Dat is eng, heel eng en mensen doen rare dingen als ze bang zijn.

Wat wij ons moeten realiseren is dat er echt niet ‘ zo maar’  gescheiden wordt. Immers, als je elkaar nog leuk vindt, is er geen reden om uit elkaar te gaan. Juist bij komende ouderverstoting in de relatie zie je dat ergernissen zich opstapelen en dan komt het dus eigenlijk neer op bewust scheiden.

Te vaak zie ik dat juist bij deze ouders er totaal geen sprake is van ‘bewust’ scheiden. Het is ‘in 1 keer’ genoeg. Met name moeders pakken hun koffers omdat hij voor de zoveelste keer bijvoorbeeld een schuld is aangegaan, of afspraken niet is nagekomen, of de onderdrukking te verstikkend is, trekken spontaan bij een kennis of zo in, om er vervolgens achter te komen dat de sloten binnen een maand verwisseld zijn. Dan kan jij dus door de brievenbus roepen om jouw kinderen. Met mazzel komt een puber aan de deur, die jou door de brievenbus toebijt dat je maar beter kunt vertrekken. Jouw partner verlaten, is het hele gezin verlaten….Van de ene op de andere dag worden jouw kinderen geconfronteerd met iets wat je al die jaren daarvoor hebt vergoelijkt, genegeerd, gebagatelliseerd . N 1 keer is de buffer (jij dus) weg en moeten de kinderen ermee dealen. En bedankt!

Daarbij komt, je kunt nu wel gaan roepen dat jouw ex niet goed is, een narcist, een borderliner of wat dan ook, weet dat dit zo ontzettend tegen jou kan keren. 

Prima, dat jij nu dus zo ver bent om te onderkennen dat jij jaren van jouw leven verloren hebt aan een verkeerde partner, maar ga eens bij jezelf na waarom jij er zo lang over hebt gedaan en waarom jij de kinderen bij die slechte partner hebt achter gelaten…. 

En sta eens stil bij het feit dat jullie het slechtste uit elkaar konden halen, maar dat dit niet inhoudt dat die andere persoon altijd ‘ slecht’ is. 

Mishandeling kan een proces van jaren zijn. 

Als jij mij zo’n 30 (!) jaar geleden had ontmoet, had je mij niet herkend. Ik hield niet van mezelf. Ik maskeerde dat goed. Ik deed mijn studie, zat in vriendengroepjes, maar mannen? Lastig.

Ik liep tegen een man aan die 6 dagen in de kroeg zat. Waarom???? Van begin af aan accepteerde ik onrespectvol gedrag. Ik redderde tegen beter weten in. Als vergoelijking van mijn kant kan ik alleen maar zeggen dat ik destijds helemaal niemand had die mij bij mijn schouders pakte en mij erop wees dat ik veel meer waard was. Dat ik wel mooi ben, wel de moeite waard, wel lief, wel leuk. Je snap dat mijn ex, popie Jopie, er een sport van maakte mij te vernederen in bijzijn van anderen. Hoe ongemakkelijk was dat?! Maar behalve zielig te huilen en veel buikpijn te hebben, ondernam ik niets. Veel te bang om ooit alleen te zijn. Wie zou mij willen?! En ja, dat herhaalde hij elke dag, net zo lang als dat ik er ook in geloofde.

Had ik met mijn 30e 3 kinderen van hem moeten nemen? Nee natuurlijk niet! Maar mijn wereld was zo klein geworden, dat ik totaal geen andere weg zag dan al mijn liefde dan maar in mijn kinderen te stoppen. Ondertussen kom je elkaar met kinderen wel heel hard tegen.

Nu, 30 jaar later, zie ik in dat mijn ex mij wel moest haten! Ik haalde het slechtste in hem naar boven. En ja, toen de eerste klappen vielen riep hij uit ‘ zie je nu waar jij mij toe forceert, wat ik door jou doe?!’ 

Door te begrijpen, kan je vergeven. Het is een lange weg, maar ik heb de afgelopen jaren mijn verantwoordelijkheid daarin genomen en het heeft mij heel veel gebracht. Ik kan nu zelfs mijn ex bedanken. Wat hij mijn kinderen heeft aangedaan, daar heb ik meer moeite mee, maar ze zijn nu volwassen en dat is nu toch echt aan hen. Ik vind daar niets van. 

Ondertussen blijft mijn ex bezig, blijft hij de kinderen beïnvloeden, alleen heb ik de afgelopen jaren zo veel geleerd, vooral van mijzelf, dat het mij niet meer raakt. Sterker nog; door mijn ex ben ik van mezelf gaan houden! Ik ben sterker geworden, mondiger. Ik geloof in mijzelf en zie dus in niemand concurrentie.

Toen ik ging scheiden waren mijn kinderen 2, 3 en 4. Ik heb mijn ogen uit mijn hoofd gehuild. Niet vanwege het gemis van mijn toekomstige ex. Wel nee, de opluchting was enorm. Maar wel vanwege het onrecht. Want wat heeft het mij persoonlijk veel gekost. Ik ben met mijn kinderen mijn eigen huis uitgezet, hele bedragen heeft vader zich toegeëigend en al heeft hij jaren de missie ‘ ik maak jou kapot, jij gaat in de goot etc’ , uitgevoerd, het is hem niet gelukt. En weet je waarom? Omdat ik dat besloot.

Ik had kunnen wijzen op zijn narcistisch gedrag. Maar als ik dat doe, zegt dat ook heel veel van mijzelf. Sterker nog, als ik dat uit tegen een gezinsvoogd, dan zal zij stiekem de aantekening maken dat er ook iets mis is met mij! Immers, ik ‘nam’ wel kinderen bij hem en heb dus blijkbaar jaren narcistisch gedrag getolereerd.

Wat ik dus  gedaan heb ik, nadat ik tot het reine was gekomen, dat ik vanuit een jeugdtrauma voor mijn ex had gekozen, beslissen dat er nooit meer zo’n man in mijn leven mocht komen. Dus moest ik bewust worden van de signalen die zo’n persoon uitzendt en welke signalen ik uitzond.

Verder heb ik mij ingelezen en begreep al heel snel dat ik maar beter mijn ex niet kon voeden! Ja, mijn ex had mij verlaten om een ander, hoera! Mijn biologische halfzus nota bene, die ik net 1 keer had ontmoet.Het idee dat ik in 1 keer een grote familie zou hebben, brak hem op. Hij dacht mij pijn te doen door er met haar vandoor te gaan en ja, dat lukte.

Natuurlijk had ik een mening over haar! Ik vind een heleboel en laat dat nou net koren op de molen zijn van mijn ex en haar. Ik heb vreselijk pijnlijke situaties met haar en mijn ex achter de rug. 2 van mijn kinderen zijn bij hun gaan wonen, tja, die beloften….en ik kon niet tegen die cadeaus op. Een strijd die ik overigens nooit ben aangegaan. Fijn al die extraatjes, al die luxe vakanties, dan hoefde ik dat tenminste niet te doen!

Ik heb een eindmusical van mijn zoon achter de rug waarbij het schoolhoofd riep dat de papa en mama van zoon iets wilden zeggen. Huh? Stapte zij dus op het podium! Kloppend hart.

Na afloop ben ik naar mijn kinderen gelopen en heb ik heel hard gevraagd wie hun mama is. Ze wezen naar mij, natuurlijk.

Ja, ik heb therapie geaccepteerd, maar wel bij mensen met een goede studie. Niet een of andere coach die zichzelf ontdekt had en alles op een ander projecteert. Nee, mensen die echt er voor geleerd hebben en mij op mijn patronen wezen, opdat ik het kon veranderen.

En veranderd ben ik! Onherkenbaar voor mijn oude omgeving. De moeder die jij elke hoek van de kamer kon laten zien, is uitgegroeid tot een zelfbewuste vrouw met haar op d’r tanden. 

Ik heb geleerd om niets op te zoeken, niets te veroorzaken en al helemaal geen mening te hebben over mijn ex, laat staan over wat er zich daar thuis afspeelt.

Door mij zelf anders op te stellen, mijn ex hooguit een duwtje te geven als hij zijn kuil diep genoeg had gegraven, ben ik er niet alleen sterker uitgekomen, ouderverstoting heeft geen kans gekregen. Onlangs ben ik nog een paar daagjes met mijn oudste wezen skiën en gezellig was dat!

Toen ik besefte dat ik de lijm in hun relatie was, ben ik volledig gestopt maar iets van die nieuwe vriendin van mijn ex te vinden. Wilde zij als mama aangesproken worden en kreeg ik daarom een belletje van mijn toen 8 jarige dochter, dan riep ik, inwendig kokend, dat mijn dochter moest doen wat haar hartje op dat moment ingaf……

Als mijn kinderen met verhalen over het leven bij hun vader aankwamen en de vreselijkste verhalen kwamen, uiteindelijk, over die vriendin, dan luisterde ik. Vervolgens zei ik tegen mijn kinderen dat het mij raakte, natuurlijk en dat ik het zeker niet oké vind dat een stiefmoeder het dagboek van mijn dochter leest en deze informatie zelfs tegen mijn dochter gebruikte. Maar ik vertelde mijn kinderen ook dat mijn mening er niet toe deed. Dat ik papa niet kan veranderen. Ik heb mijn kinderen geleerd onderwerpen die echt belangrijk voor hem waren, bespreekbaar te maken met hun vader. Ongeacht de leeftijd heb ik mijn kinderen geleerd om vragen te stellen: papa, stel dat iemand jouw dagboek leest, wat zou jij daarvan vinden?!

Want jouw mening/gevoel is niet belangrijk, je moet de ander aan het denken zetten. Wat is het effect van ‘ papa, zij heeft mijn dagboek gelezen, ik vind dat gemeen!’ ?

Ik heb mijn kinderen verteld, dat als zij tot hun vader weten door te dringen, zij later de vruchten zouden plukken. Immers, dit soort mensen kom je overal tegen. Wat dat betreft was papa mooi oefenmateriaal.

Toen ik mijn huidige partner, 14 jaar gelden tegen kwam, heb ik hem natuurlijk gevraagd waarom ik?! Want hij was aardig populair bij de dames. Hij keek mij verbouwereerd aan en vertelde mij dat ik 1 van de weinige vrouwen was die NIET verbitterd was. Die genoot van het leven, ondanks alle stoornissen en gedoe. Waarmee hij kon lachen. Een vrouw die in staat is om liefde te geven en net zoals hij in het nu, de huidige relatie staat en niet blijft wijzen naar anderen.

Beste verstoten moeders, want met name, deze dames hebben er een handje van. Ik weet dat ik nu aardig wat moeders zal raken, maar hoe meer jouw weerstand, hoe harder ik jou op de kern raak.

Houdt op met wijzen. Houdt je niet bezig met die nieuwe vriendin, ook al loopt ze op handen en voeten om jouw rol over te nemen.

Jij hebt een voorsprong van 9 maanden die niemand weg kan nemen. Als jij al die jaren een betrokken liefdevolle moeder bent geweest, kan niemand daar afbreuk aan doen. Dit voor jezelf weten is genoeg, punt! Dan ben je niet bang voor concurrentie, dan ben je blij als er iemand komt die liefdevol voor jouw kind wilt zijn. Dan ervaar jij die nieuwe liefde niet als een bedreiging, hooguit een fase. Besef dat de meeste 2e relaties een kort leven zijn beschoren, mits jij niet de lijmfactor wilt zijn. Laat die nieuwe vriendin zelf tegen jouw ex aanlopen. 

Maar besef ook dat die nieuwe vriendin wellicht een hele ander persoonlijkheid heeft als jij en dus beter in staat is het goede uit jouw ex te halen.

Hoe dan ook, iets vinden op afstand is een onmogelijke zaak. Focus op jezelf! Ga niet jouw kinderen, jouw situatie gebruiken als excuus om verbitterd en vervelend te zijn. Om jouw kinderen te belasten met giftige opmerkingen over jouw ex of dienst vriendin . Door te gaan shoppen bij instanties om begrip te krijgen voor het feit dat jij jezelf jaren hebt laten mishandelen. Door daarbij jouw kinderen ook nog eens te belasten, want zeg nou zelf, wat moet een kind met een gezinsvoogd die het kind verder het ouderverstotingsmoeras induwt?!

Houdt op met wijzen! Is jouw ex een narcist? Pas jouw gedrag dan aan. Als eerste geef je hem geen aandacht meer. Je reageert nergens op en je trekt volledig jouw eigen plan. Met gezamenlijk gezag heb je zoveel rechten en mogelijkheden dat als jij echt wilt, er een oplossing is.

Bloed kruipt namelijk waar het niet gaan kan. 

Maar slachtofferschap? Nee, dat zal jou erg verbitterd maken en niet aantrekkelijk voor wie dan ook, dus zeker niet voor jouw kinderen.

PS, die nieuwe vriendin, die erop stond om mama genoemd te worden en uiteraard voor de buitenwereld de biologische moeder speelde, die relatie is voorbij. Toen ik stopte er iets van te vinden, gaf ik mijn kinderen en omgeving de kans zelf met haar kennis te maken. Toneelspelen houdt je maar zo lang vol. Dus ja, die relatie klapte. Uiteindelijk door aangeven van mijn kinderen zelf, zonder enige invloed van mij.

En ja, mijn ex heeft een nieuwe vriendin, waar mijn kinderen wel blij mee zijn. En ik? Ik ben dolblij voor mijn kinderen. Want blijkbaar haalt deze dame wel het beste uit mijn ex, wat ten goede komt aan mijn kinderen.

Slachtofferschap brengt ons niets!

Vacatures bij Herken Ouderverstoting

Wat zijn er toch veel beschadigde mensen op deze wereld. En geloof mij, in de wereld van ouderverstoting kan het altijd nog een tandje erger.

Nou zou je zeggen, wat maakt mij dat nou uit! Maar juist op het gebied van ouderverstoting, toch nog de markt van 2 miljard, werkt dit desastreus uit.

Mensen/ ouders die met ouderverstoting te maken krijgen, weten in eerste instantie niet wat hen overkomt. Na complete verbijstering en ongeloof, daalt het besef in dat jij, als ouder, compleet machteloos staat tegen over niet alleen jouw ex, maar ook de rechters en instanties, die compleet meegaan in de drama en roep om aandacht van jouw ex.

Voordat jij het weet zit jij in een mediation traject, op op krukjes bij Kind uit de Knel, loop jij verantwoording af te leggen aan een gezinsvoogd die nog nooit over ouderverstoting heeft gehoord, of wordt jij gedwongen om naar een traject als ouderschap blijft te gaan.

Nou, als je dan nog niet van het padje bent, getraumatiseerd, dan weet ik het ook niet meer.

Om dan blij te zijn met de psychologische testen, die onherroepelijk volgen, is ronduit dom. Besef dat een ouder, die met zoveel onrechtvaardigheid te maken heeft (gehad), een aardige tik heeft gekregen. Diagnoses als PTSS zijn heel normaal. Maar keren dus tegen de verstoten ouder; zie je wel…die is gek!

Het is dus een klus om als nog ouders te vinden die geestelijk overeind blijven. En al helemaal een klus om juist die ouders bereid te krijgen een positief verschil te gaan maken. Immers, ze zijn (nog) niet gek en weten als geen ander in welk wespennest zij zich steken.

Nou kom ik aardig wat ouders tegen die zich in eerste instantie beter voordoen dan dat ze zijn. Goed gebekt en vol kopieer gedrag staan ze vooraan om zogenaamd er iets van te vinden. Wat kopiëren ze? Nou het grenzeloze gedrag van hun ex en diens achterban, maar ook dus het complete achterlijke gedrag van intimideren gezinsvoogden, handelingsonbekwame ouderschapsbemiddelaars en dan zal ik het maar niet hebben over de meest verachtelijke groep; de advocaten en de rechters, die hier niets van willen vinden en juist blij zijn met het Toernooi model.

Deze mensen zeggen dus dat zij graag de belangen willen behartigen in Den Haag. Bij de instanties die meewerken aan ouderverstoting. Deze mensen gaan graag naar congressen. Voor de bitterballen denk ik, want als je dan kijkt naar het verschil dat ze zouden moeten maken, dan springen de tranen in jouw ogen. Maar ondertussen verlaten wij ons wel op dit soort ouders!

Bijvoorbeeld; naar aanleiding van de Divorce Challenge kreeg ik eindelijk mijn ingang; een gesprek met de allerhoogste ambtenaar(directeur-generaal) bij het Ministerie van J&V; de heer Carsten Herstel. Ik heb op aandringen van haar zelf A. H. meegenomen. Zij ging immers ook naar die congressen, gaf aan een verstoten moeder te zijn, een hoop drama. Dus dacht ik samen met haar een stevig gesprek aan te gaan met 1 van de grootste facilitators met betrekking tot ouderverstoting.

Ik heb nog nooit zo’n slecht gesprek gehad. A. vond het fijn om eerst zeker 10 minuten van onze kostbare tijd samen met Carsten het te hebben over de voor – en nadelen van flexplekken. Toen ik dat afkapte en ouderverstoting, met name de rol van de rechtspraak en instanties zoals de Raad van Kinderbescherming, wilde bespreken, liep ik tegen mijn eigen ‘ collega’ aan…Zij wuifde het weg, bagatelliseerde de boel en na 3 kwartier stond ik ontgoocheld buiten. 

Ik heb alsnog mijn punt gemaakt, door een blog te schrijven en mijn punten te mailen naar het Ministerie. Uiteraard haalde ik haar naam aan. Je bent toch ‘ eigenaar’ van hetgeen wat je zegt? Je neemt toch wel jouw verantwoordelijkheid als je zonodig daar aan tafel wilt zitten?!

Nou deze dame dreigde met advocaten en wat al niet meer als ik niet meteen haar naam zou weghalen. Ik begreep er niets van.

Totdat ik mij realiseerde dat er dus altijd meerdere kanten aan het verhaal zitten. Natuurlijk wil zij niet dat haar volwassen kinderen terug kunnen lezen dat zij zogenaamd slachtoffer is van ouderverstoting. Want dat is zij niet. Ja, ze is verstoten, mocht niet op het huwelijk van haar zoon komen, maar kijken naar haar eigen gedrag en rol, was een stap te ver. Dat zij niet welkom is, ligt aan haar ex. Zo simpel is het…dus niet….

Ik ben haar nog tegen gekomen hoor, op de diverse bijeenkomsten, is druk bezig met 1 of andere nieuwe jeugdzorg organisatie (geloof mij, kansloos, oude wijn in nieuwe zakken). Zie hier haar belang en dus niet het belang voor al die ouders en kinderen die elkaar moeten missen.

En ondanks het feit dat ik haar zo af en toe zie, druk lobbyend, ik zie haar gelukkig niet (meer) op die plekken waar het er echt toe doet. Sterker nog, zo iemand aan tafel en ik loop weg.

Nu is zo’n dame helemaal niets in vergelijking tot aardig wat ouders die naar aanleiding van onze publiciteit en handelen graag tegen ons aanschurken, met het idee, dat het hen zaak ten goed zal komen. 

Deze zijn nog veel gevaarlijker, daar zij er emotioneel veel te diep in zitten en eigenlijk alleen maar bezig zijn hun eigen zaak te dienen. 

Deze ouders hebben er een handje van op elk congres of bijeenkomst iemand zo ver te krijgen dat zij persoonlijk een brief schrijven of die persoon helpen bij hun zaak. Maar deze ervaring delen met het grotere publiek?! Mooi niet.

Als ik zo iemand daarop wijs, dan gaat die persoon andere mensen erbij halen om bijvoorbeeld mij in een kwaad daglicht te stellen. Met een E. van der W. heb ik een zeer onsmakelijke situatie achter de rug. Ik moet het hem nageven, hij vindt elke keer weer mensen die hij aan het werk kan zetten. Punt is dat dit soort beschadigde mensen fouten maken. Ze bedanken hun helpers niet. Wel nee, ze schofferen dit soort lui, want zodra de boodschap anders klinkt dan dat zij willen horen, is het klaar met die persoon. Dit soort shoppers zijn gevaarlijk; zij geven de professionals de ruimte om te roepen dat wij allemaal gekkies zijn. Niet mee te werken. Dus dat het ook geen zin heeft om met dit soort lui in gesprek te gaan; ze kunnen het immers niet.

Dit soort ouders zitten ook enkel op hun eigen stokpaardjes! Eigen inzicht in eigen handelen is een brug te ver. Laat staan een gezonde discussie aangaan op basis van feiten. Om dat te doen moet je naar elkaar luisteren en dat is voor dit soort ouders te veel gevraagd.

Nou staan ze vooraan om als excuus aan te geven dat ze al zo veel hebben meegemaakt. Dat het allemaal zo veel is en dat ze niet weten hoe ze verder moeten, hoe ze dit gaan overleven…. Drama! Een schreeuw om aandacht, want passende oplossingen, een andere houding in de rechtbank (en wat doe je daar jaar na jaar na jaar?!) , een andere houding naar jouw ex of diens omgeving, of op zijn minst een ander gedrag richting jouw kind, is veel te veel gevraagd.

Nee, het moet anders en wel op de manier zoals hij/zij dat ziet/wilt. Dat gaat dus niet gebeuren en de deur valt dicht.

Daar plukken wij dus de wrange vruchten van.

Net zo goed als al die ouders die er prat op gaan vanaf het eerste uur betrokken te zijn. Ga je diep schamen! Hoe durf jij met droge ogen bij mij te beweren dat jij bij de eerste congressen al aanwezig was (1999) of, erger, dat jij zelf, met de nodige subsidie zelfs een congres hebt georganiseerd, terwijl er niets ten goede is veranderd. Nee, het is er juist slechter op geworden. Waar was jij al die jaren????

En nog steeds doen dit soort ouders zogenaamd hun best. Sommigen wonen zo dicht bij de Ministeries dat ze zo waar het raam binnen kijken, maar uit de stoel, naar beneden lopen en aan de deur rammelen met de opmerking dat het niet bij woorden mag blijven, is wederom te veel gevraagd. Het moet wel leuk blijven he! Zo kan het dus zijn dat er mensen zijn zoals een S. B., maar ook lui van het Vader Kennis Centrum, vooraan staan om interessant te doen, maar vervolgens niet doorpakken als het erop aan komt. Hoe moeilijk is het op de druk op te voeren bij het NJI? Maar zelfs dat is te veel gevraagd.

Jaren lange dialoog heeft ons deze ellende opgeleverd. Aardig gevonden willen worden, heeft ons in deze situatie gebracht en ik vind dit hoogst kwalijk.

Bij ouderverstoting moet je stelling nemen, moet je  zo’n ambtenaar bewust maken van de consequenties van nalatig gedrag. En dat niet alleen, je zult het ook moeten doen, het uitvoeren. Het grootste compliment kregen wij 2 weken geleden; pas na het ontstaan van Herken Ouderverstoting, komt er nu een klein beetje beweging. Van de mensen die graag het verschil willen maken, krijgen wij dus het advies om onverminderd de druk erop te houden, waarbij dus name and shame werkt en hoe!

De afgelopen jaren zijn wij van alle kanten benaderd. Ivor Brinkman zou mij helpen bij het opzetten van een stichting. Kleine moeite. Maar als het erop aan komt, toch maar niet. Ja, graag onze naam, maar niet met mij!!!! Ik ben te uitgesproken….. Het spelletje dat zo iemand dan probeert te spelen en vooral dan de verontwaardigde houding als ik hen daarop wijs is stuitend.

En ach, hij is echt niet de enige. Bijna alle clubjes, van het VaderKennisCenrum tot het Huis van Hereniging en alles ertussen, ze hebben mij allemaal gevraagd ons tot hen toe te voegen…Maar als voorwaarde dan wel de toon aan te passen. Bizar!

Ik snap het wel; zij krijgen de nodige subsidie en langs alle wegen zullen de instanties (lees; het Ministerie) er alles aan doen om onze boodschap te bagataliseren. Natuurlijk proberen ze ons in te lijven. Maar waarom zouden wij dat doen, als wij kijken naar het positieve verschil dat zij in het verleden of nu hebben gemaakt? Waarom zouden wij ons aansluiten bij een taskforce, die gecharmeerd is van een Marieke Lips, de Kinderbehartiger, als je met ouderverstoting te maken hebt? Maar hoe gevaarlijk is dit dus? Als een taskforce naar de pijpen van de markt van 2 miljard gaat dansen? Als een taskforce in de verhaaltjes van de kinderbehartigers trapt en daardoor niet meer uitgesproken durft op te treden?

Hoe gevaarlijk is het dit soort lui de ruimte te geven in Den Haag? Want als dit soort ideeën voet aan de grond krijgen in Den Haag, zitten wij binnenkort met de zoveelste ramp die we moeten bestrijden. 

En ja, gelukkig tref ik een paar ouders die het wel aangaan. Patrick Damhuis richting de Raad van Kinderbescherming, mijn petje af! Een Richard van Halen, die op zijn manier, toch iets vindt van Jeugdzorg. 

En wat zijn wij blij met een paar ouders, die anoniem willen blijven, maar ons enorm helpen op het juridische gebied, of de ICT, of op jeugdzorg gebied.

Al met al staat Herken Ouderverstoting echt open voor ouders die wel het verschil durven en kunnen maken, maar waar zijn die?! Waar zijn de ouders die overstijgend het gesprek aan kunnen gaan? Die keihard zich durven uit te spreken en de veroorzakers verantwoordelijk houden?

Die niet, eenmaal op het pluche, met de instanties mee waaien? Die dus niet ‘aardig’ hoeven gevonden te worden? Die niet met hun eigen agenda bezig zijn? Die niet lekker achter hun schermpje de boel bagataliseren? Die netjes algemeen beschaafd Nederlands kunnen praten en schrijven opdat de boodschap overkomt? Die niet bij presentaties, in bij zijn van onze prinses Laurentien gaan schelden zoals kut….. om hun verhaal kracht bij te zetten? (zucht)

Herken ouderverstoting heeft je nodig! Het is zo veel en juist die ouders die zo graag vooraan staan, zorgen er voor dat wij nog meer werk hebben, dan voorheen. Zij gooien de verkeerde kolen op het vuur. Als jij dus niet het verschil kunt of wilt maken, blijf dan weg, want de schade wordt groter en groter!

Maar als jij het aandurft stelling te nemen, de veroorzakers te benoemen en niet bang bent uitgevallen, dan gaan wij graag het gesprek met je aan en kan jij namens ons naar Den Haag, de politiek lastig gaan vallen! 

www.herkenouderverstoting.nl

Vacatures bij Herken Ouderverstoting

Oproep aan alle burgers/ ouders die tegen ouderverstoting zijn! Help ons mee!

Naar aanleiding van het rapport Scheiden zonder schade, 22 februari 2018 gepresenteerd / opgeleverd als actiepuntenlijst door de heer Rouvoet, zijn wij in gesprek gegaan met degenen die nu aan zet zijn en dus de actiepunten moeten uitvoeren.

Te meer daar de heer Rouvoet ons 14 desemen 2017, tijdens de overgang van de Divorce Challenge in/tot het platform Scheiden zonder Schade, ons verzekerde dat wat hem betreft iedereen met ingang van 1 maart 2018 aan de slag kon!

Op zich zijn wij blij met dit rapport, deze actielijst. Als iedereen nu zou gaan doen, wat doe zou moeten doen, dan kan komende – en beginnende ouderverstoting worden bestreden.

Lopende zaken is een heel ander geval, daar dus niets over, maar goed, een begin is er.

Maar daar zit dus het grote probleem. Niemand, geen ketenpartner wil bewegen. Het is weliswaar een actielijst en 1 maart is ons toegezegd, maar feitelijk is er geen termijn  aan de actiepunten verbonden en zo kan dus iedereen nu gewoon overgaan tot de orde van de dag en hun destructieve werk/bijdragen voortzetten. 

De gesprekken die wij met diverse spelers hebben gevoerd zijn ontluisterend !

Ten eerste de rechtspraak, want daar zit de grootste pijn. Er zijn echt wel rechters die het anders willen. Het zelfs zo af en toe doen. Maar deze rechters komen niet ver meer carrière gewijs. Hetgeen wat ze willen en zo af en toe doen, wordt niet gesteund door de rest van de familierechters en zelfs geboycot, uitgesloten. Het is een kwestie van willen en dan doen; afstappen van het toernooi model. Maar de familierechters zijn niet gemotiveerd. Houden het liever bij het vertrouwde. Passen liever hun eigen klemcriteria toe en zetten zo strepen door levens, gewoon omdat het kan. Omdat niemand deze beroepsgroep tot de orde roept. Er is geen publieke verontwaardiging, simpelweg omdat het grote publiek totaal niet weet welke schade deze beroepsgroep de maatschappij aanricht.

Want is het niet alleen het kind dat mishandeld wordt, waar van de identiteitsontwikkeling beschadigd wordt met alle gevolgen van dien later als het kind volwassen is. Het gaat ook om de uitwonende ouder die door de rechter gedwongen wordt mee te helpen/werken aan die kindermishandeling! Wat dit doet met de maatschappij is niet te beschrijven. 200 zelfmoorden per jaar. Ouders die ziek worden. Ouders die zichzelf geestelijk verliezen. Ouders die in de schulden komen, dakloos worden. Maar ook verbitterde ouders, die zich afkeren van de maatschappij. Die het geloof in de rechtspraak en de bijbehorende instanties verliezen. Die geen respect meer kunnen opbrengen voor gezag en autoriteit. Dit alles is ontwrichtend voor de maatschappij. Iets wat professor Hoefnagels al in 2002 voorspelde. Zie hier de puinhopen van het korte termijn, over de schutting gooiende, geen verantwoording nemende spelers anno nu.

De rechtspraak is dus niet gemotiveerd. Voelt zich ook niet aangesproken, immers, de ouders leggen het zelf buiten zichzelf door aan derden een oordeel te vragen. Nou dat kunnen die ouders dan ook krijgen ook!

Alleen die ouders hadden zich misrekend. Die vertrouwden op professionals. In plaats daarvan krijgen ouders om de 3 jaar roulerende rechters, zonder bijscholing of enige affiniteit met jeugd (het mag, maar hoeft niet), die niet hun verantwoording hoeven te nemen. Immers, na een zitting zien ze deze ouders niet meer terug. Zelfs de ‘ uitspraak’ moeten ouders lezen in een beschikking.

Bij het Strafrecht neemt de rechter nog de moeite het vonnis persoonlijk toe te lichten.

Met 10 regels vertelt/schrijft 1 persoon, de familierechter, dat je het gezag verliest op klemcriteria, of dat er een OTS komt, of dat er een onderzoek van de Raad komt, of dat je een traject moet volgen! Het vervolg, de gevolgen zijn voor de volgende rechter.

Het is stuitend dat de rechtspraak niet kan/wil erkennen dat dit echt zo niet kan. Te meer daar het dus een kwestie is van willen en doen!

Heb een sollicitatiecommissie voor Familierechters. Stel bijscholing verplicht. Laat ze langer aanblijven, zeker 2 keer hun periode, zijnde dus 6 jaar. Laat ze verantwoording nemen, maak ze regierechter!

En maak de beschikkingen echt openbaar via rechtspraak.nl, zoals wel in de beschikking staat. Dan kan het publiek zien wat de mores is bij de familierechters. Wellicht dat ze dan wat minder strepen zetten door levens.

Maar het is niet alleen de rechtspraak. Wat te zeggen over al die professionals die toch echt bladzijde 25 ter harte zouden moeten nemen.

Worden nu de huidige opleidingen aangepast? Gaan er bepaalde boeken in de ban? Het mag toch duidelijk zijn dat de identiteitsontwikkeling van een kind belangrijker is dan het verdienmodel van een organisatie?

Gaan alle jeugdzorg werknemers nu op cursus? Gaan ze trainen volgen, iets wat professor Hoefnagels al in 2002 voorstelde?

Voelt deze hele beroepsgroep zich nu aangesproken om af te stappen van de Koninklijke weg/ de opgelegde rust, wetende dat die traumatiserend is voor kind en uitwonende ouder? Dat je er de verstotende ouder ook niet mee helpt, die blijft immers ook vastzitten? Alleen maar verliezers.

Gaan ze leren om een dialoog te voeren met de ouders?

Wij ervaren geen enthousiasme. Eerder een krampachtig vasthouden aan het vertrouwde.

In plaats van hand in eigen boezem krijgen de ouders de verwijten, immers die ouders hebben hun brevet van onvermogen getoond door zich tot hen te wenden.

En dat is natuurlijk ook zo. Wij zijn akkoord gegaan met mediation, met trajecten zoals ouderschap blijft of kind uit de knel, met een OTS. Maar wisten wij veel?! Hadden we maar geweten in welke slangenkuilen wij ons hebben laten sturen.

De ouders ervaren handelingsverlegen en handelingsonbekwame professionals, de goede zijn op een paar handen te tellen. 

Hier hebben wij zelf, ouders een eigen verantwoordelijkheid. Stop met deze onzin! Het belast jouw kind! Sterker, het is contra productief, het is schadelijk voor jouw kind en jouzelf. Waarom zou jij hier aan mee moeten werken?

Stuur ze het rapport scheiden zonder Schade en vraag wanneer ze op cursus gaan!

De druk zal vanuit ons, de ouders moeten komen! 

Tekenend in dit verhaal over jeugdzorg en aanverwante clubjes is de motivatie om de richtlijnen te herschrijven. Het rapport is hier heel duidelijk over. Zelfs over hetgeen in de richtlijnen zou moeten komen staan. Het NJI heeft toestemming (!) gevraagd aan de beroepsverenigingen om die stukken waarin rust wordt gepropagandeerd weg te halen en daarvoor in de plaats te zetten dat dit in ‘ herziening’ is. Het zijn maar een paar woorden, maar die paar woorden, daar gaan ze zeker nog een jaar over doen! In dat jaar is het dus jouw woord tegen de markt van 2 miljard.

Nou kan je natuurlijk wel iedereen spammen met de kennis die je van onze website www.herkenouderverstoting.nl haalt, die jouw argumenten onderbouwen en hen sprakeloos maken! Het zal wel moeten.

De Raad van Kinderbescherming is blij met het rapport. Ze zien een nog grotere rol voor zichzelf. Veel meer aan de voorkant van het proces, letterlijk kregen we te horen; de beste mensen !

Maar wie zijn dan die beste mensen? Zijn die bijgeschoold, is het beleid veranderd of doorgedrongen tot alle raadsonderzoekers en gedragswetenschappers? Het bleef stil…en dat is dus eng. Wij zien namelijk helemaal geen rol meer voor de Raad bij echtscheidingen . Wat is het nut jou te onderwerpen aan een HBO geschoolde raadsonderzoeker die te beroerd is om de vakliteratuur bij te houden? Die bewust handelingsonbekwaam is? Die het eigen ego, subjectiviteit, voor laat gaan op feitelijke waarheidsvinding? Wat gaat de Raad doen tegen alle misstanden binnen hun eigen organisatie, behalve familieopstellingen in de top van de Raad? 

Lees ons verhaal over de Raad van Kinderbescherming op http://www.herkenouderverstoting.nl. Print de verklaring uit en overleg die voordat jij mingesprek gaat. Vraag naar de MASIC. Laat je niet verleiden tot een hij/zij verhaal, maar houdt het op de identiteitsontwikkeling van jouw kind

Komen we bij de advocaten. Daar hebben wij er deze week in 1 keer een hoop van mogen ontmoeten. Wat mij betreft een eenmalige exercitie. Deze beroepsgroep staat nu vooraan als het gaat om het behouden van een rol (lees inkomen) bij echtscheidingen. 

De afgelopen jaren waren zij de grote bron, de grote aangevers/veroorzakers van ouderverstoting, verbergend achter hun beroepscode, maar nu kunnen ze het in 1 keer anders en kan zelfs de beroepscode aangepast worden….zeggen ze.

En terwijl je ze dan ontmoet, loop je weer tegen hun manier van denken aan en tref je pleitbezorgers van de koninklijke weg. Totaal niet snappend wat ouderverstoting is, proberen ze toch de stem van het kind aan te wenden, net zoals de beschuldigingen van mishandeling en misbruik. Ze snappen het niet! Ze willen het niet snappen! Maar ze willen wel hun rol behouden of in ieder geval er iets aan over houden…. In 1 keer zeggen ze dat zij wel die gezinsvertegenwoordiger zouden willen zijn. In 1 keer vinden ze dat zij wel beide ouders tegelijk kunnen vertegenwoordigen, in plaats van elke ouder 1 advocaat.

Wij zien dat dus niet zitten. De integere advocaten daargelaten, die je echt op 2 handen kunt tellen, is de huidige beroepsgroep familierecht advocaten toe aan omscholing of aan het zich toeleggen op andere famillerecht aangelegenheden, dan echtscheiding.

Ook hier zijn wij aanzet, daar deze beroepsgroep natuurlijk alleen maar profiteert van het toernooimodel. Waarom zou deze grote beroepsgroep, die kapitalen verdienen aan onze ellende, nu in 1 keer 180 graden draaien?

Nou, omdat wij er niet meer intrappen. We zijn er klaar mee. Bezoek onze website www.herkenouderverstoting.nl ,lees het stuk over advocaten. En tot de dag dat de rechtspraak mee werkt aan het afschaffen van het toernooimodel zijn wij dus zelf aan zet. Raak hen daar waar het het meeste pijn doet; hun portemonnee. 

Waar wij erg veel moeite mee hebben en goed aansluit op de advocaten, zijn de aasgieren. Daar cirkelen er veel van rond in Den Haag en rondom de gemeenten die de zorg in kopen. Allen/ieder die zeggen een oplossing te hebben, roepen maar wat. Het gros gooit namelijk kolen op het vuur. Wellicht hebben ze goede bedoelingen. Alleen, waar ze voor staan , welke verdien modelletjes ze verkopen, ze zouden eens wat eerlijker naar zichzelf moeten zijn.

Ook hier is publieke verontwaardiging op zijn plaats. Weet dat ‘ iedereen’ met jouw kind mag ‘ werken’ . Dus handelingsonbekwame, of op zijn minst verlegen, want wat hebben ze nou eigenlijk voor positieve invloed, mensen schaden de veiligheid en vervolgens het vertrouwen van onze kinderen. Daarmee dienen deze aasgieren juist degene die we moeten negeren; de verstoter krijgt haar/zijn podium en aandacht! Zo zijn deze aasgieren deel van het probleem geworden.

Maar goed, ook daar ben jij weer bij. Met gezag hoor jij mee te tekenen. Vraag eerst eens naar de toegevoegde waarde. Is die er niet? Teken dan niet. Stop met het vullen van al die rugzakjes want dit gaat onze kinderen nog veel meer schaden dan we voor mogelijk houden. In de toekomst gaan zorgverzekeraars deze personen uit de toegevoegde pakketten weren. Gebaseerd op de afgetopte rugzak die de volwassene nu draagt.

En nu de grootste boosdoeners van allemaal; de Ministeries van J&V en WVS

Wat wij van alle spelers terug kregen was de oproep aan de Ministeries, die zijn nu eerst aan zet. Nou staat zelfs dat in het rapport Scheiden zonder schade; de politiek en de Ministeries zullen er zelf alles aan moeten doen om het rapport te faciliteren. Sterker nog, de ministeries zullen er alles aan moeten doen om alle zaken die nu aan ouderverstoting bijdragen te elimineren.

Maar potverdrie, de Ministeries staan niet te trappelen van ongeduld. Terwijl ze dus heus wel weten wat ze zouden kunnen doen. Gek genoeg zijn het echt niet alleen ouders die klagen. Nee, zelfs het LBIO heeft met de vuist op tafel geslagen; hiervoor mag het LBIO toch niet bedoeld zijn? Het werkt ouderverstoting in de hand! Ook zij willen het dus anders.

Maar het Ministeries bewegen niet. Het Ministerie van J&V drukt niet op de Raad of de rechtspraak om de punten nu uit te voeren. Het ministerie van WVS doet niets met de richtlijnen bij oa het NJI. 

En over de opleidingen zelf hebben deze Ministeries nog niet eens iets te zeggen, dat is voor onderwijs en die heeft daar totaal geen zin in. Er ligt al genoeg op hun bordje.

Feit is wel dat er op die ministeries ambtenaren rondlopen die daar al jaren zitten en al die jaren er weet van hebben. Sommigen hebben zelfs meerdere malen in de camera gekeken, jaren geleden en hebben toegezegd op te treden tegen ouderverstoting. En kijk nu eens naar de puinhopen….Wij roepen dus alle top ambtenaren op hun verantwoording te nemen en wij blijven ze  er op wijzen. 

Ze zullen wel moeten! Bij sommige ambtenaren is er echt wel motivatie, maar net zoals bij de rechtspraak worden ze terug gehaald door onzichtbare krachten. Dat kan omdat wederom de maatschappij geen weet heeft van al het leed dat deze ambtenaren hebben laten ontstaan.

Wij gaan de komende maanden de maatschappij wakker schudden! Daar hebben wij jullie hulp heel hard bij nodig.

  • Stuur het rapport naar alle betrokkenen rond om jouw kind.
    • Denk aan de Raad,
    • denk aan Jeugdzorg,
    • denk aan jouw advocaten,
    • denk aan jouw rechters,
    • denk aan die tegenwerkende school,
    • denk aan huisartsen,
    • denk aan de politie als je daar mee te maken hebt gehad,
    • denk aan al die coaches, mediators,  therapeuten, bemiddelaars of wie dan ook.
  • Stel aan ieder de vraag wat zij zelf gaan doen naar aanleiding van dit rapport en vraag om een termijn! Hoe lang gaat u daarover doen? Wanneer kan ik jullie gaan vertrouwen? Wanneer kan ik mij veilig voelen?

Want, nogmaals, natuurlijk het gaat om de kinderen, maar ook om jou! Wat het met jou doet, wat de maatschappelijke gevolgen zijn doordat jij onterecht uitgebannen wordt. Dat jij moet meewerken aan kindermishandeling. Wat het met de rest van jouw familie doet!

  • Ga naar jouw gemeente en vraag een gesprek aan met jouw volksvertegenwoordiger, de wethouder. Wijs hem/haar op zijn/haar verantwoordelijkheid. Zij zijn aan zet! De gemeente kan zo veel meer. Een gemeenteloket, maar dan wel iets wat toevoegt. Niet een soort doorverwijzingsdingetje! Als iets is duidelijk geworden bij Scheiden zonder Schade is het wel het feit dat ouders in de periode van een scheiding het onmenselijk zwaar hebben en dat daarvan de kinderen de dupe zijn. De gemeente zal daar iets mee moeten en kan dat! Zou het niet geweldig zijn als de gemeente hun eigen gezinsvertegenwoordigers in dienst neemt, waardoor een OTS uitgespaard kan worden? Dat die gezinsvertegenwoordiger de regie voert, met de Meldcode in de hand? Dat de gezinsvertegenwoordiger vanuit zijn/haar expertise ouders richting geeft, vertelt welk traject het beste voor hen zou werken om grote schade te voorkomen?

Zou het niet geweldig zijn als de gemeente een zwarte lijst maakt van al die toegevoegde advocaten die ouderverstoting in de hand werken?

Ouderverstoting is geworden wat het is; een epidemie ! 

Iedereen moet aan de bak, dus ook jullie ouders. Deel het rapport. Stop met alles wat belastend is voor jouw kinderen, jou benadeelt en juist jouw ex voedt (aandacht!).

Ga naar jouw wethouder. Deel het met jouw omgeving en familie opdat iedereen er mee bekend is.

We hebben publieke verontwaardiging nodig, de markt van 2 miljard gaat niet bewegen, niet vanzelf.

Maar met dit rapport hebben wij genoeg munitie om iedereen aan te sporen. 

Wij samen kunnen er voor zorgen dat dit niet het zoveelste rapportje wordt wat ligt te verstoffen in de lades van het Ministerie.

Oproep aan alle burgers/ ouders die tegen ouderverstoting zijn! Help ons mee!

aan Mevrouw Roeters, Directeur Raad van Kinderbescherming, hoofdkantoor.

Goede middag mevrouw Roeters,

 

Herinnert u mij zich nog? Wij hebben elkaar ontmoet bij de grote prijsuitreiking van de Divorce Challenge. U nam uw Raadsmedewerker en tevens podiumwinnaar, zonder 1 like van het publiek (!), in bescherming toen ik deze dame wees op een huilende vader. Deze vader had net het fijne traject BRAM doorlopen, de podiumwinnaar dus. Met als resultaat het verlies van zijn kinderen. En dat niet alleen, dit verlies heeft zo’n grote impact op deze vader gehad dat hij alles is kwijtgeraakt. Zijn kinderen, zijn werk, zijn huis en ja, zijn gezondheid.

Deze vader is exemplarisch voor heel veel andere ouders en ik vind het dus helemaal van de zotte dat er een commissie is geweest die BRAM op het podium zet, zonder 1 like, terwijl er heel veel andere plannen waren ingediend, die wel het support van de achterban, de ouders, hebben gekregen.

Dit ruikt en ik heb jullie allen gewaarschuwd. Pas op, de hond is uit de kooi. Jullie hebben ons zelf uitgenodigd, nu kunnen jullie ons wel weer proberen te negeren, maar wij pikken dat niet meer.

Uw ruiterlijke toegaven, bij uw aanstelling, dat jullie allen handelingsverlegen zijn, vind ik ronduit schokkend en uit den boze!

Hoe kan het zijn dat ouders meer weten over ouderverstoting en high conflictscheiding, dan de professionals? En hoe kan het zijn dat ouders, die raadsonderzoekers wijzen op ouderverstoting, worden aangemerkt als strijdend en worden weggeschreven in de rapporten?

We zijn nu een jaar verder. U hebt wat ouders ontvangen en aan ronde tafel gesprekjes gezet. Wat is hiervan het resultaat? Welke conclusies heeft de Raad getrokken en worden nu uitgevoerd in de organisatie ten gunste van de kinderen en verstoten ouders?

En dan mag u een-ik-weet-niet-hoeveel groepjes formeren, of poppetjes op plekken positioneren, dat zorgt er nog niet voor dat de Raad zijn werk goed doet.

Hoe komt dat nou? Nou 1 ding weet ik heel zeker en ik zal het nu nog heel braaf vragen:

Wat is uw beleid ten aanzien van high conflict scheiding met als resultante ouderverstoting? Nog steeds het verdeelde kind van Ed Spruijt uit 2002?!

2 jaar geleden verzekerde uw beleidsmedewerker uit Den Haag mij dat de Raad

  • Ouderverstoting onderkent
  • Aan waarheidsvinding doet
  • Aan maatwerk doet.

 

Nu de praktijk:

  • Ouders, die autodidact zijn en voor hulp komen naar www.herkenouderverstoting.nl  of onze facebookpagina, worden door Raadsonderzoekers op hun vingers getikt. Sterker nog, deze ouders worden in rapporten aangemerkt als een agressor, de strijdende ouder. Francien Boot (RvK Arnhem) strafte een vader zodanig af dat zij mede hierdoor de rechter adviseerde geen gezamenlijk gezag toe te kennen.
  • Waarheidsvinding is tot de dag van vandaag een’ hij zegt/zij zegt’ verhaal waarbij ouders uit elkaar worden gespeeld. Het lijkt wel alsof de Raadsonderzoekers smullen van dramatische verhalen, zonder die persoon erop te wijzen dat de Raad uit moet zoeken of de beweringen ook ‘waar’ zijn. Nee, ze kalken alles smeuïg op, om 1 ouder te diskwalificeren. Die ouder wordt ermee geconfronteerd en gaat dan ook maar spuien, blijkbaar wordt dat verwacht. Staan ze in de rechtbank, dan kan de Raad roepen dat ouders niet met elkaar overweg kunnen, elkaar diskwalificeren en derhalve een OTS, met een trajectje zoals ‘Ouderschap blijft of Kind uit de Knel, het beste is….. Bizar.

En de ouder die met feiten komt, wordt genegeerd als die feiten de raadsonderzoeker niet uitkomt. Weer pak ik Francien Boot als voorbeeld; 2 politierapporten! Maar ten nadele van moeder, dus niet meegenomen in het rapport. Wel een geseponeerde aangifte van moeder opvoeren als zijnde waarheid.

  • Maatwerk? Serieus? Hoe kan er maatwerk geleverd worden als uw raadsmedewerkers BEWUST handelingsonbekwaam zijn en handelingsverlegen zijn? Als hun ego dus belangrijker is dan het belang van het kind, waarmee de Raadsonderzoeker zo ijverig schermt? Wederom haal ik Francien Boot aan (RvK Arnhem) omdat ik deze dame heb mogen ontmoeten naar aanleiding van een ontstellend rapport waarbij 1 vader compleet is weggeschreven. Ik heb haar gevraagd of zij zich wel bewust is van hetgeen zij/ de Raad aanricht in diverse levens? En weet u wat het enge is? Dat zij werkelijk denkt een positief verschil te maken ! Ondertussen speelt mevrouw Francien Boot beide ouders nog meer uit elkaar, gooit ze kolen op het vuur, herschrijft het rapport nog meer richting moeder, want wie zijn wij om haar aan te spreken?!

En als het er dan op aan komt, als een vreselijk rapport bij de rechter ligt, dan komt natuurlijk standaard een andere Raadsmedewerker naar de rechtbank om het rapport toe te lichten…… Wat een vieze tactiek en waarom gaan rechters daarin mee? Dus een raadsonderzoeker doet lekker waar die subjectief zin in heeft, maar hoeft geen verantwoording af te leggen. Op naar het volgende familiedrama. Het gezin was bekend bij Jeugdzorg……

Heel simpel mevrouw Roeters: Het wordt tijd voor een heel helder beleid. Een beleid dat top-down wordt ingevoerd. Een beleid waarbij openlijk afstand wordt gedaan van uw ingekochte rapportje Het verdeelde kind van Ed Spruijt. Daar deze, u goed uitkomende, oplossing geheten de Koninklijke weg, wetenschappelijk (!)bewezen slecht en traumatiserend is voor ouder en kind.

Sterker nog mevrouw Roeters; uw beleid is tegen de wet Gelijkwaardig ouderschap, ronduit kindermishandeling, een schending van de Rechten van de Mens en de Rechten van het Kind.

Het staat er pompeus, zo zwart op wit, maar dat is dus wel de waarheid en ik vraag mij oprecht af waar jullie dit lef vandaan halen?!.

Het voorschrijven van diverse trajecten waarbij het wetenschappelijk bewezen is dat deze extra traumatiserend zijn voor kind en verstoten ouder, moet van de baan. Ouders moeten deze kunnen weigeren! Uw raadsonderzoekers en gedragswetenschappers zullen zich moeten bijscholen.

Wat mij betreft haalt u een hele groter bezem door uw personeel. Er lopen te veel ego’s rond die lekker doen waar ze zin in hebben en niet wensen aangesproken te worden. Zoals Joyce Verket al in 2015 tegen mij zei”ik zou maar doen wat ik zeg en een toontje lager aanslaan, want ik ben het lijntje naar de rechter en zo ziet u die zoon nooit meer”. Jack Span, de Teamleider (RvK Breda) stond er uitgeblust bij…..

Ik ben nu 2 jaar verder en er is nog helemaal NIETS ten goede veranderd.

Ons geduld raakt op. Het werk van uw raadsonderzoekers/medewerkers/gedragswetenschappers en alle ketenpartners gaat er zo niet leuker op worden. Onze achtervan groeit en groeit. Wij praten jullie zo onder tafel, waarbij ik opmerk dat het toch helemaal van de zotte is dat wij ons beter hebben bijgeschoold dan welke professional dan ook. Ook zij zitten maar een paar klikjes op de computer verwijderd van alle informatie die voorhanden is.

Doe daar uw voordeel mee, want de mondige ouder is er en gaat niet meer weg!

Dus mevrouw Roeters, graag middels een reply,

  • graag een heldere beleidsvisie rondom high conflictscheiding.
  • Afstand nemen van het Verdeelde Kind uit 2002
  • Heldere uitleg aan uw raadsmedewerkers wat nu waarheidsvinding in feite is en dat zij bij Wet braaf en netjes zich daaraan hebben te houden
  • Bijscholing en het oprichten van expertise centra’s of speciale, bijgeschoolde, raadsonderzoekers, die zich mogen bezig houden met scheidingsgevallen

 

In afwachting,

Annemarie van Mackelenbergh

 

 

aan Mevrouw Roeters, Directeur Raad van Kinderbescherming, hoofdkantoor.

Notulen gesprek met Mr. Koek, Rechtbank Breda en mijn dringend advies aan ouders die in scheiding zijn.

3 mei 2017 heb ik een gesprek gehad met Mr Koek, opperhoofd rechtbank Z-W Brabant en Zeeland, op haar kantoortje bij de Rechtbank Breda.

Ik heb er een blog over geschreven; https://annemarievanmackelenbergh.wordpress.com/2017/04/22/de-rechterlijke-macht-willens-en-wetens-in-hun-ivoren-toren/

4 (!) maanden heb ik er over gedaan om de notulen te bemachtigen. Onderstaand zet ik deze notulen openbaar.

Voorop gesteld; deze notulen zijn een slap aftreksel van het gesprek wat daadwerkelijk heeft plaats gevonden. De notulist, de heer Voeten had het er destijds maar druk mee; rood hoofd, puntje van zijn tong uit de mond, wellicht had hij nog nooit iemand getroffen die niet onder de indruk raakt van een rechter, die duidelijk misbruik maakt van haar positie!

Enfin, vandaag dus maar weer een mail naar Mr Koek gestuurd:

Nou mevrouw XXXXXX,

 

U kunt hier niets aan doen, maar de notulen, dat is een slap aftreksel van het gesprek wat heeft plaats gevonden.

De heet Voeten is nog steeds thuis aan het bijkomen, heb ik gehoord.

 

Vriendelijk verzoek deze blog naar Mr Koek te sturen: https://joepzander.wordpress.com/2017/09/05/dijkdoorbraken-en-zandzakken. Wellicht dat Mr Koek mijn reactie op deze blog tot zich kan nemen?

 

Hoe dan ook, met dit schrijven dien ik wederom het verzoek in om alle familierecht uitspraken, echtscheiding gerelateerd, door Mr B. Prenger, vanaf januari 2016 tot heden, ter inzage beschikbaar te stellen of deze via Rechtspraak.nl te laten publiceren.

 

Ik wacht nog een nette reactie van Mr Koek af, maar voor de duidelijkheid, als Mr Koek denkt boven de wet te staan, dan hoop ik toch echt de politiek ervan te overtuigen dat dit niet het geval mag zijn.

 

Groet,

AM van Mackelenbergh

 

Verslag nav gesprek met mr. M.W. Koek, President bij de rechtbank Zeeland-West-Brabant, met

mevrouw A. van Mackelenberg, gevoerd op 13-4-2017, in aanwezigheid van L.W.M Voeten,

waarnemend klachtenfunctionaris.

Mevrouw Van Mackelenberg heeft – in aansluiting op de eerder door haar gestuurde mailberichten

aan het bestuur van de rechtbank Zeeland- West-Brabant — haar standpunt als volgt toegelicht:

Ik kom niet als vijand, maar zoek samenwerking met de rechtspraak. De organisatie waar ik voor sta

en die verstoten ouders vertegenwoordigt, wordt steeds sterker.

Er zijn talloze beslissingen van rechters, politici, deskundigenrapporten, werkwijzen van instanties als

Kompaan en De Bocht, Juzt, Raad voor de Kinderbescherming, die niet correct zijn en die schade

toebrengen aan ouders én aan kinderen.

Ouders die mij raadplegen adviseer ik de rechterlijke instanties niet te vertrouwen.

Er wordt veel geld en tijd gestoken in trajecten/pilots die niet slagen. In dat verband wil ik inzage in

beslissingen van alle familiezaken die openbaar zijn uitgesproken in de periode van september 2016

tot op heden. Op die wijze wil ik controleren of de pilot van de bijzondere curator werkt. Mr van

Leuven – de instigator van deze pilot- haalt aan dat de pilot in Breda goed loopt en dat wil ik met

eigen ogen zien; ik hoor namelijk andere geluiden, van ouders die in paniek zijn.

Rechters en advocaten die werken met de pilot ‘bijzondere curator’ geven aan de politiek door dat

het een succes is; de justitiabelen die bij die pilot betrokken zijn hebben heel andere ervaringen, Ik

beschik over een lijst van mensen die ik kan doormailen naar de rechtbank.

Als je naar de rechter gaat voor omgang, sta je als ouder in heel veel gevallen met lege handen; met

name de vaders, omdat moeders geen medewerking wensen te verlenen en hetgeen zij verklaren ten

overstaan van de rechter vaak klakkeloos wordt overgenomen.

Ouders en rechters moeten er voor kinderen zijn/moeten samenwerken en ook ik wil daar een rol in

spelen.

Ik wil bijeenkomsten van familierechters bijwonen en daar vertellen wat er gebeurt binnen de

trajecten waar de rechters naar verwijzen. Rechters in hun kamertjes maken het ouders moeilijk; de

behandeling van zaken moet anders. Er is een andere aanpak nodig; ouders moeten met eigen

pleitnota’s kunnen komen.

Dankzij de rechter heeft mijn man geen contact meer met zijn zoon.

Indien mensen het niet eens zijn met rechterlijke beslissingen kunnen zij formeel wel in hoger

beroep, maar dat kost geld en dat hebben ze niet.

Ouders wordt omgang ontzegd; hierdoor staan ouders — vaak vaders — met lege handen. Landelijk is

erkend dat ouderverstoting kindermishandeling is, en dat is strafbaar. Ik ga ouders adviseren aangifte

te doen wegens onttrekking aan het ouderlijk gezag. Er zijn namelijk ouders die lijden door

beslissingen van de rechtspraak en zelfmoord plegen.

Ik wil duidelijk maken dat ik niet achterlijk ben en niet minder mens, niet minder intelligent ben dan

de rechters en een president van de rechtbank.

De president geeft de volgende mondelinge reactie:

Rechters worden zorgvuldig geselecteerd, grondig opgeleid en bijgeschoold en zij verdiepen zich vaak

in de vraag hoe zij hun werk het beste kunnen doen. De pilot ‘bijzonder curator bij scheidingszaken’

werd ook gestart met als doel kwaliteitsbevordering bij de behandeling van scheidingszaken.

Een algemeen en verstrekkend verzoek om alle familierechtuitspraken van de rechtbank Zeeland

West-Brabant vanaf september 2016 tot heden te verstrekken of daar inzage in te bieden kan niet

worden toegewezen. Het verstrekken van uitspraken in familiezaken beperkt zich in beginsel tot de

procespartijen c.q. hun raadslieden. Voor het publiceren van uitspraken geldt een landelijk beleid

waarbij in beginsel op aangeven cq ter beoordeling van de rechter zelf— aan de hand van de

landelijke publicatierichtlijnen — wordt bepaald of een uitspraak gepubliceerd moet worden. Het feit

dat uitspraken in het openbaar worden uitgesproken betekent nog niet dat deze daarom

gepubliceerd moeten worden. Het geven van inzage in de door u bedoelde categorie

familierechtelijke dossiers stuit af op de privacy-aspecten van deze zaken.

Mevrouw van Mackelenberg sluit af met de volgende reactie:

Ik ben het daar niet mee eens. Ik verzoek een verslag van dit gesprek te kunnen ontvangen. Ik heb er

spijt van dat ik dit gesprek niet heb opgenomen, zoals ik voornemens was. Ook betreurt ik het dat

mijn man niet is meegekomen; ik hoor u zeggen dat ik daar best om had kunnen vragen, Ik vind dat

als die mogelijkheid er was had de rechtbank dat aan moeten geven.

Conclusie: Blijf zo ver mogelijk weg van het familierecht. Ga zeker niet uit jezelf procederen, want, geloof mij, je raakt het kleine beetje regie dat je nog had, kwijt.

Voordat jij het weet zit je aan een tafeltje tegen over een raadsmedewerker die jou toe bijt dat als jij echt van jouw kind houdt, jij afstand neemt en braaf thuis gaat wachten tot het kind, ooit volwassen, uit zichzelf naar jou toe komt.

Of zit je op krukjes in een kringetje, bij bewust handelingsverlegen mutsen die jou vertellen dat, als jij van jouw kinderen houdt, je alles laat welgevallen en zeggen.

Of je zit op het politiebureau, je te verweren tegen de meest vreselijke beschuldigingen van mishandeling of seksueel misbruik en wordt dat hooguit geseponeerd wegens gebrek aan bewijs.

Om vervolgens, met zeeeeer veel geluk, later jou w kinderen te mogen ontmoeten die vast en zeker de vraag zullen stellen; waarom heb jij niet voor mij gevochten?!

En wat zeg je dan? Ik nam 1 simpele rechter serieus?!

Mag ik in ieder geval voorstellen om een rechter, diens uitspraken, net zo serieus te nemen als dat onze exen dat doen? Want wat stelt nou een beschikking eigenlijk voor als die niet nageleefd wordt? Dan heb je hooguit weer wat extra papier voor jouw open haard… of om jouw…..af te vegen .

http://www.herkenouderverstoting.nl

https://www.facebook.com/groups/507826229380204/

 

Notulen gesprek met Mr. Koek, Rechtbank Breda en mijn dringend advies aan ouders die in scheiding zijn.