Artikel 12 procedure wegens het onttrekken aan ouderlijk gezag Art 279 WvS

Artikel 12 procedure. Als de politie en het OM de wet niet willen naleven….. onttrekken aan ouderlijk gezag Art 279 WvS

Je hebt gezamenlijk gezag en een omgangsregeling bekrachtigd middels een beschikking van de familierechter. De omgang wordt echter gefrustreerd door jouw ex. Kind is ziek, heeft een feestje of de deur wordt simpelweg niet open gedaan.

Stel je doet aangifte, maar er wordt niets mee gedaan, terwijl jij weet dat er een strafbaar feit wordt gepleegd. (laat je dus niet wegsturen bij de politie, ze moeten jouw aangifte aannemen, zeg er duidelijk bij dat dit een officiële aangifte is, met verzoek tot vervolging)

Stel je doet aangifte en je wordt van het kastje naar de muur gestuurd, het wordt je moeilijk gemaakt, je wordt aan het lijntje gehouden. Politie wil er niets mee en roept dat het een civiele zaak is. Wat dus niet waar is: jouw kind wordt onttrokken aan ouderlijk gezag.

Dit tast jouw rechtvaardigheidsgevoel aan en eerlijk gezegd snap je er niets van. Waarom zijn er dan wetten???

Ik heb al eerder gezegd om aangifte te doen bij omgangsfrustratie. Onder bestanden van de openbare facebookpagina (h)erken ouderverstoting https://www.facebook.com/groups/507826229380204/ vind je de wetsartikelen op grond waarvan jij een stem hebt. Ik zeg ook altijd aan te halen dat je verzoekt tot vervolging  bij de aangifte. Vaak opent dat al deuren, want, mochten ze jouw aangifte seponeren (in het ronde archief gooien), dan kun jij je dus wenden tot de rechtbank door middel van een artikel 12 procedure, met de vraag of de rechtbank dan op zijn minst wel de wet wil naleven.

De wet die het heeft over gelijkwaardig ouderschap. De plicht en het recht van beide ouders om er voor het kind te zijn, ook al ben je van elkaar gescheiden. Ook het recht dat afgesproken regelingen, opgelegd door de rechter, worden nagekomen.

Het kan en mag niet zo zijn dat 1 ouder, zonder enige contra-indicatie, wordt weggehouden uit het leven van een kind, simpelweg omdat de andere ouder ‘het alleen wil doen’. Dat dus die ouder een situatie creëert waarbij er onrust omstaat in het leven van het kind en daarbij beloond wordt door de instanties, daar die gaan voor ‘rust (de Koninklijke weg)’ daar het kind afhankelijk is van de zorg-ouder.

Met andere woorden; tot op de dag van vandaag ‘wint’ de zorg-ouder, ook al groeit het kind op in bedrog, leugens en ontkenning van 50%DNA. Tot op de dag van vandaag negeren instanties, waaronder dus de politie, de wet. Daar mag je iets van vinden als liefdevolle, verantwoordelijk voelende ouder. Sterker nog; naar mijn mening MOET je hier iets van vinden! Als wij, burgers, ons hebben te houden aan de wet, dan hoort dat te gelden voor iedereen en zijn er zeker geen uitzonderingen voor de zorg-ouder, de politie en bijvoorbeeld de Raad van Kinderbescherming, Jeugdzorg en talloze instanties die oudervervreemding en verstoting in de hand werken omdat zij de wet naast zich neerleggen.

Laat je niet intimideren met het dreigement dat ,als jij jouw ouderrol op eist, zij (de instanties) hun macht zullen gebruiken in de vorm dat zij bepalen of en wanneer jij jouw kind mag zien. Dien meteen een klacht in op grond van geestelijke kindermishandeling, het schenden van de wet (gelijkwaardig ouderschap als er geen contra-indicatie is) en de Internationale Rechten van het Kind. Meteen een cc naar de Nationale Ombudsman (want het is ook een volwassen probleem, jij loopt vast) en de Kinderombudsman.

Hoe meer zij er last van krijgen, hoe eerder er iets gaat veranderen

Maar… voordat je in aanraking komt met de instanties zou je kunnen proberen de omgang vlot te trekken door gebruik te maken van de middelen die er nu zijn. (zie onder bestanden van bovengenoemde facebookpagina)

Onderstaand een voorbeeld brief van artikel 12 procedure mbt omgangsfrustratie; onttrekken van ouderlijk gezag. Met enige aanpassingen kunnen jullie aan de slag !

Deze moedige vader heeft een aantal keer aangifte gedaan bij de politie, maar in de loop van die 2 jaar heeft de politie er niets mee gedaan en uiteindelijk zijn de aangiften geseponeerd. Dan heb je nog een mogelijkheid, voordat jij je wendt tot de familierechter om jouw ouderrol te verdedigen….

12 SV Jou Naam/Achternaam

Uw kenmerk:

Op Datum heeft cliënt een schrijven (bijlage 1)  ontvangen van het Openbaar Ministerie met daarin een kennisgeving van niet verdere vervolging van de aangiftes die door hem zijn gedaan.

Volgens het OM zijn de aangiftes van cliënt geseponeerd vanwege het feit dat het steeds civiele kwesties betreft.

Cliënt kan zich niet vinden in deze argumentatie, nu er sprake is van een structureel niet nakomen van (omgangsregelingen) opgelegd door de civiele rechter, waartegen cliënt inmiddels al drie kort geding procedures tegen gevoerd heeft en waarbij de rechter hem telkens in het gelijk heeft gesteld door de wederpartij te verplichten om de omgangsregelingen na te komen.

Feiten:

Client heeft een affectieve relatie gehad met mevrouw X.Xxxxx. Uit die relatie is de minderjarige X.Xxxxx  (00-00-0000). Bij verbreking van de relatie zijn X.Xxxxx  en cliënt een omgangsregeling overeengekomen. Beiden zijn belast met het ouderlijk gezag over X.Xxxxx  (bijlage 2).

In (datum) heeft X.Xxxxx  een nieuwe relatie met de heer X.Xxxxx  gekregen en zijn zij gaan samenwonen in de woning van X.Xxxxx .  Vanaf dat moment wordt de bestaande omgangsregeling tussen cliënt en zijn zoon X.Xxxxx op alle mogelijke manieren gefrustreerd.

KG VONNIS (datum)

Hierin is bepaald dat X.Xxxxx  de omgangsregeling moet nakomen en zijn er nieuwe afspraken gemaakt (zie bijlage 3).

Deze afspraken worden niet nagekomen en op (datum)doet cliënt (na herhaalde pogingen in het civiele recht) aangifte van het onttrekken aan het gezag (bijlage 4).

KG VONNIS (datum)

Op (datum) doet de Kort Geding rechter wederom een uitspraak waarin X.Xxxxx  wordt gesommeerd de omgangsregeling na te komen (bijlage 5).

X.Xxxxx  komt ook het bepaalde in dit vonnis niet na en cliënt doet op (datum ) wederom aangifte van het onttrekken aan het gezag (bijlage 6). Hij heeft dan zijn zoon (ruim XX maanden)  vanaf (datum) tot op heden niet gezien, omdat X.Xxxxx  de omgangsregeling frustreert.

Vervolgens probeert de civiele advocaat van cliënt met X.Xxxxx  in contact te komen, echter levert dit niets op en nog steeds ziet cliënt zijn zoon niet.

In de tussenliggende periodes moet cliënt via Facebook wel vernemen dat zijn zoon door X.Xxxxx wordt meegenomen naar het buitenland voor vakanties en wordt zonder zijn instemming een identiteitskaart voor X.Xxxxx  aangevraagd.

Wat cliënt ook probeert (advocaat interventies, het starten van Kort geding procedures), X.Xxxxx weigert iedere medewerking met als gevolg dat cliënt geen contact met zijn zoon heeft en/of kan krijgen. De werkwijze van X.Xxxxx  leidt tot een ontwrichting van de vader- zoon relatie. Client heeft alle civielrechtelijke wegen bewandeld zonder resultaat.  Van belang op te merken is dat de heer X.Xxxxx  (nieuwe relatie van X.Xxxxx ) werkzaam is bij de politie te xxxx  en in deze situatie misbruikt maakt van zijn functie. Client heeft over zijn gedrag klacht (bijlage) gedaan bij de politie. Een reactie van de politie is tot op heden uitgebleven.

Vervolgens doet hij een derde en vierde aangifte op (datum) en (datum)(bijlage 7). De inhoud van deze aangiftes ziet wederom op hetzelfde onderwerp. Het niet nakomen van de verplichtingen opgelegd in de Kort Geding vonnissen.

Periode van onttrekken

 

  • Datum – datum
  • datum tot op heden

Sepot aangiftes

Het Openbaar Ministerie geeft aan dat deze aangiftes niet tot een vervolging kunnen leiden en zijn geseponeerd vanwege het feit dat het civiele kwesties betreffen.

Deze redenering (zonder verder enkele onderbouwing) is veel te kort door de bocht.

Client stelt zich op het standpunt dat de personen tegen wie hij de aangiftes heeft gedaan (X.Xxxxx  haar partner X.Xxxxx ) voortdurend strijdig met hetgeen bepaald is in de Kort geding vonnissen van datum hebben gehandeld en daarmee meerdere malen op verschillende tijdstippen zich schuldig hebben gemaakt aan het onttrekken van X.Xxxxx onder het gezag van zijn vader en wettelijk vertegenwoordiger X.Xxxxx  (cliënt).

Onttrekken in de zin van artikel 279 Sr kan zowel bestaan uit het wegvoeren van de minderjarige als ook uit het onttrokken houden van de minderjarige aan het wettelijk gezag, in casu van cliënt. Van deze laatste situatie is sprake. Immers hebben X.Xxxxx en X.Xxxxx  in strijd met rechterlijke vonnissen gehandeld door X.Xxxxx niet naar zijn vader te laten gaan, terwijl die daar wel recht op had.

Jurisprudentie 

ECLI:NL:GHLEE:2010:BO4081

Het hof stelt voorop dat blijkens jurisprudentie van de Hoge Raad (LJN AR8250) ook degene die (mede) het gezagover het minderjarig kind uitoefent, dit kind kan onttrekken aan het wettelijk over hem/haar gestelde gezag door zich niet te houden aan de bij rechterlijke beslissing vastgestelde omgangsregeling.

In casu hebben X.Xxxxx en X.Xxxxx  de omgangsregeling willens en wetens niet nageleefd door X.Xxxxx op de vastgestelde data niet af te geven aan cliënt. Ze hebben X.Xxxxx kennelijk om hun moverende redenen bewust niet afgegeven en aldus is er sprake van opzet, zoals bedoeld in artikel 279 Sr.

Er zijn voldoende bewijsmiddelen, bestaande onder andere uit de civiele beschikkingen en vonnissen om te bewijzen dat er voldaan is aan de bestanddelen van artikel 279 Sr.

Een strafrechtelijke vervolging van X.Xxxxx en X.Xxxxx  is dan ook noodzakelijk. Dat het een civiel onderwerp betreft mag aan vervolging niet in de weg staan.

Advertisements
Artikel 12 procedure wegens het onttrekken aan ouderlijk gezag Art 279 WvS

Laat het woord syndroom achterwege bij ouderverstoting

Laat het woord syndroom achterwege bij ouderverstoting

De discussie over het woord syndroom is een rookgordijn, waardoor het eigenlijke probleem, ouderverstoting, niet adequaat wordt aangepakt.

Feit is dat deze discussie blijft voortduren. Het gaat daarbij om grote (financiële) belangen met net zo grote ego’s, waardoor er nog geen einde komt aan deze discussie. Met andere woorden; zo lang verstoten ouders het hebben over PAS (parental Alienation Syndroom) of het ouderverstotingssyndroom, schieten zij zichzelf in de voet. Als simpele burger ga je een wetenschappelijke discussie aan, moet je professionals overtuigen. Je zult als verstoten ouder in de kou komen te staan, want de professionals voeren nu eenmaal het beleid uit en die erkennen het woord syndroom (nog) niet. Ondertussen wordt er niet ingegrepen en het kind steeds meer vervreemd. Met ondersteuning van dus de instanties, waarvan je dacht dat zij er zouden zijn voor het kind.

Met het woord ouderverstoting of te wel parental alienation (PA) zijn de instanties nu wel bekend. Ze zullen wel moeten. Er is te veel gepubliceerd, door diverse professoren, waaronder professor Hoefnagels, de instanties kunnen het feit dat ouderverstoting plaats vindt niet ontkennen. Dit zouden de verstoten ouders moeten weten, want dan staan ze een hoop sterker, met de Wet en de Rechten van het Kind in de hand. Benoem wat er gebeurt en houdt het dus op ouderverstoting.

Dat er ondertussen die discussie nog plaats vindt, prima, maar dat moet de aanpak tegen ouderverstoting niet in de weg staan. Helaas zullen dus alle ouders die met ouderverstoting te maken krijgen, individueel, voor zichzelf, vanuit hun eigen kracht, liefde en verantwoordelijkheid voor hun kind, zich te weer moeten stellen tegen ouderverstoting. Een bijna onmogelijke taak, voor velen, midden in hun emotie en pijn, praktisch ondoenlijk. Men holt verbijsterd achter de feiten aan, het overkomt je als het ware, maar niets is minder waar. Had je het maar op tijd geweten……

Maar het is niet anders, we mogen en kunnen niet wachten totdat instanties in beweging komen. Er vallen nu teveel slachtoffers. Kinderen groeien op met een vertekend beeld over de afwezige ouder. Vaak in angst of zelfs ongegronde haat tegen de afwezige ouder. Opgroeiend met leugens, ontkenning van 50 % DNA. Met de gedachte dat de afwezige ouder niets om je geeft.

De uitkomst van deze eenzijdige opvoeding tekent zich heden ten dage af in de maatschappij. Zelfs de instanties kunnen de schadelijke gevolgen van ouderverstoting niet meer ontkennen. Want kinderen worden groot en als adolescent of volwassene loopt 80% uiteindelijk vast. Een vertekend zelfbeeld, er achter komen jou een goede ouder is onthouden, een leeg gevoel. Vaak gaat men pas op zoek, of met zichzelf aan de slag, als er een externe schok plaats vindt. Neem van mij aan dat hun wereld op zijn kop staat en ieder gaat daar anders mee om. Buiten de psycho-sociale effecten kost dit de maatschappij een hoop geld.

Het is dus geen egoïsme als verstoten ouders bij de familierechtbank staan om aan de rechter te vragen of de afgesproken omgangsregeling, vastgesteld in het ouderschapsplan, kan worden nageleefd. Of bij  de familierechter moet gaan smeken om zijn/haar kind te mogen zien. Hier is geen sprake van een vechtscheiding, waarbij beide ouders elkaar het licht in de ogen niet gunnen. Als er geen contra-indicatie is bij de niet-zorg ouder, dan zou een familie rechter niet deze lijdensweg moeten verlengen door bijvoorbeeld de Raad van Kinderbescherming erbij te betrekken, maar beide ouders een verplicht traject gericht op gezamenlijk ouderschap moeten opleggen, waarbij degene die het traject frustreert, gemeld wordt bij meldcode Kindermishandeling. Kindermishandeling is strafbaar en hoort vervolgd te worden volgens het strafboek. Vaak is dit gegeven al genoeg om beide ouders positief in beweging te krijgen.

Wij hebben recht op waarheidsvinding. Sterker nog; als er niet aan waarheidsvinding is gedaan, kunnen wij in het ergste geval zelfs een rechter wraken. Bij vermoeden van leugens zou de familierechter over kunnen gaan tot het horen onder ede, dat zou een hoop ellende kunnen besparen. Maar dit alles maakt geen indruk als er geen consequenties worden verbonden aan laakbaar gedrag zoals valse verklaringen, het doen van valse aangiftes, het vertellen van leugens en het opzetten van de kinderen tegen de afwezige ouders, zelfs kinderen zodanig beïnvloeden dat zij valse verklaringen afleggen (in ruil voor een zak snoep, een fiets of wat dan ook). Dit is gewoonweg strafbaar en ik begrijp niet dat deze personen dus niet worden vervolgd door het OM. Denk aan bijvoorbeeld TOM zittingen.

Het zou mooi zijn als de familie rechters de wet (gelijkwaardig ouderschap, elk kind heeft recht op beide ouders, de ouders hebben de plicht en het recht voor hun kind te zorgen)  gaan naleven en de rechten van het kind respecteren.

Een bijscholing onder alle familie rechters op het gebied van ouderverstoting is essentieel en zou verplicht moeten zijn. Naast het feit dat ik het helemaal van de zotte vindt dat professionals, die met onze kinderen omgaan, onderzoeken, rapporten schrijven en er over beslissen, mij glazig aankijken als ik het heb over ouderverstoting. Typ 3 woorden in op het internet: kind- verklaart- tegen en ik word overspoeld met informatie over ouderverstoting. Hoe kan het zijn dat al deze mensen blijkbaar hun vakliteratuur en de media niet volgen, terwijl het hun vak is?!

Wij, verstoten ouders, mogen deze professionals hierop aanspreken en met de wet in onze hand staan we veel sterker, dan de instanties ons doen geloven. Een dreigement dat zij het voor jou bepalen en dat je dus maar beter mee kunt werken, mag de afgelopen jaren gewerkt hebben, nu niet meer. Maar je moet het wel aankunnen! Als jij zeker weet dat er sprake is van pure ouderverstoting en je ziet dat de instanties niet aan waarheidsvinding doen, sterker nog, geen notie hebben van ouderverstoting, dan zou je een klacht in kunnen dienen betreffende het disfunctioneren van de betreffende persoon/organisatie en  geestelijke kindermishandeling. Diezelfde dag stuur je deze klacht door naar het Nationale Ombudsman en de kinderombudsman.

Waarom de Nationale Ombudsman? Omdat het ook een volwassen probleem is en wij, als volwassenen, vastlopen in de maatschappij, door het disfunctioneren van de instanties. Dat doet wat met ons! Ik zie mensen er psychisch en financieel helemaal aan kapot gaan. Het gevoel van rechtvaardigheid wordt fors aangetast. Nieuwe relaties komen onder druk te staan, mensen plegen zelfmoord en sommigen nemen daarbij hun kinderen mee. Kinderen worden groot en volwassen komt het gros in de problemen.

Dus ja, zeker naar de Nationale Ombudsman. Vertel wat dit allemaal met je doet en vraag aan de Nationale Ombudsman wat die hier van vindt. Overstelp ze met meldingen, dan zal er iets moeten bewegen.

Onder bestanden op de openbare facebook pagina (h)erken ouderverstoting staan documenten die jou, verstoten, ouder steunen helpen, steunen, in staat stellen je te weren tegen ieder, de instanties, die ouderverstoting in de hand werken. Binnen de wet hebben wij heel wat mogelijkheden, voordat wij ons zouden moeten wenden tot het familie recht, daar dit tot nu toe, ons niets veel goeds heeft gebracht. Speel hun spel niet meer mee, maar eis jouw ouderrol op, met de wet in de hand.

https://www.facebook.com/groups/507826229380204/

Heel geleidelijk aan, stapje voor stapje komen we tot een oplossing want onze noodkreet wordt steeds luider. Ook worden wij als burger mondiger en beter geïnformeerd. Met dat gegeven zou ieder voor zich al een klein verschil kunnen maken.

Laat het woord syndroom achterwege bij ouderverstoting