Compliment aan de politie Tilburg Binnenstad (Zo kan het dus ook!)

Net zo goed als ik erg boos kan worden als het mis gaat bij de politie, vind ik ook dat ik complimenten uit moet delen als het goed gaat.

Mijn man heeft 2 weken geleden gepoogd aangifte te doen wegens onttrekken ouderlijk gezag (art 279 WvSr) en benadeling gezondheid (art 300. Lid 4 WvSr), maar is even zo vrolijk weer weggestuurd door de hulpofficier van justitie, de heer P. de R, met de mededeling dat dit een civiele kwestie betrof.

Ook de aangifte laster en smaad werd uitgekleed door deze hulpofficier, de bijlagen (het bewijs) hoefde mijn man niet in te leveren.

Nu heb ik 4 jaar geleden 4 woorden ingevoerd op mijn toetsenbord: kind-verklaart-tegen-ouder en dook ik in de vreselijke wereld die ouderverstoting heet. Ik besefte al snel dat hetgeen mijn man overkwam 16.000 kinderen per jaar en dus bijhorende ouders (lees veelal vaders) overkomt. Mijn man was dus niet de enige!

Telkens liepen we achter de feiten aan. Hadden we dit maar geweten, dan….

Vandaar dat ik een openbare fabookpagina heb opgericht, 1 sept 2015, Herken Ouderverstoting. Al snel volgde een zeer informatieve website (www.herkenouderverstoting.com) , linkdin, Twitter en Instagram.

In een paar jaar tijd zijn wij uitgegroeid tot het grootste ouderplatform van Europa!

Ik schrijf over ‘wij’, daar ik natuurlijk lang niet meer alleen sta en door heel veel ouders op de voor of achtergrond wordt gesteund.

Het wordt tijd dat alle partijen zich gaan realiseren dat Herken Ouderverstoting niet had bestaan als mijn man zijn zoon had mogen kennen en zijn zoon had mogen genieten van een geweldige vader.

Wij steunen ouders die verstoten zijn of dreigen hun kind te verliezen als gevolg van ouderverstoting.

We hebben al heel veel bereikt in een korte periode. Met de notie van ‘rust’, de koninklijke weg , is definitief afgerekend. Voor het kind is het voor de sociale, emotionele en identiteitsontwikkeling heel belangrijk beide ouders te kennen, en vrije toegang tot beide ouders te hebben.

Immers, bij het fenomeen ouderverstoting staat het ouderschap niet ter discussie voordat de ouders uit elkaar gaan. Het is 1 ouder die niet kan onthechten en het kind als pion gebruikt om de andere ouder te raken. Juist de verstotende partij weet de weg naar de politie goed te vinden. Voor dossier opbouw zal deze persoon regelmatig meldingen doen waarvan de goede/geestelijk gezonde/brave ouder geen weet van heeft. Maar de toon is wel gezet, daar de verstoter deze meldingen en valse beschuldigingen overal zal gebruiken om de goede ouder in een kwaad daglicht te stellen.

Dit is ook mijn man overkomen. Waarbij wij erg veel moeite hebben bij de niet-kritische houding van de politie en een triage overleg waarvan wij geen weet hebben gehad, maar wel de vijandige houdingen de instanties en scholen verklarend, laat staan de afwijzing van zoon.

Wat Herken Ouderverstoting ook bereikt heeft is de notie dat ouderverstoting kindermishandeling is (de 4e vorm naast seksueel misbruik, fysieke mishandeling en verwaarlozing) en ex-partnergeweld.

Door ons activisme en de tijd mee hebbend door sociale media, hebben wij een groot bereik en kunnen wij de markt van 2 miljard de maat nemen. Immers hoog conflictscheidingen zijn het grote verdien model. Heel wat baantjes zijn hiervan afhankelijk en dat is ronduit pervers.

Wij vertellen ouders wat ze zelf nog kunnen doen, binnen het systeem. 

Kamerleden stellen vragen aan de minister. Zo ook om ouderverstoting strafbaar te maken, maar dat is dus niet nodig aldus onze minister Sander Dekker, in de brief richting de Tweede kamer 18 januari 2019. We hebben immers artikel 279 wat 30 oktober 2018 weer in de Staatscourant is aangehaald in een rectificatie. Het woordje ultimum is weggehaald! Dus beste politie en Openbaar Ministerie let op; wij mogen en zullen aangifte komen doen! 

Ook verwachten wij een actievere rol van de wijkagent.. Een stopgesprek bij omgangsfrustratie zal zeker 80% van alle ellende schelen en anders is er niets mis met een uitnodiging op het politiebureau inzake verdachte te zijn van een delict. 

https://www.herkenouderverstoting.com/info-ouders/instanties/politie/rol-van-de-politie-zoals-die-zou-moeten-zijn-inzake-omgangsfrustratie

Wij, verstoten ouders, worden voor minder of niets belaagd door jullie en dat moet stoppen. 

Bang dat de verstoten de gevangenis in moet, zijn we niet. Zeker niet gezien de stafmaat in Nederland. Een TOM gesprek is al heel wat en anders een sepot onder voorwaarden.

De afgelopen maanden ben ik zwaar belaagd door de politie, die het verlengstuk was van het openbaar Ministerie Zeeland-West-Brabant. Dat is niet prettig, maar ik heb zoveel geleerd de afgelopen jaren, dus ook wat ons recht is.

Vandaar dat ik 23 januari alsnog, in naam van mijn man, aangifte heb gedaan inzake artikel 279 en art 300.lid 4 WvSr en mijn complimenten. Ik ben dit keer netjes ontvangen. Er is serieus naar mij geluisterd. De aangifte is netjes genoteerd..Het hele pakket met ‘bewijzen’ , de bijlagen dus, is in ontvangst genomen.

De eerste horde is dus genomen. Jammer dat ik geen vliegje ben op het behang, want wat zou ik graag de reactie van de screeningsafdeling willen zien. Natuurlijk mogen ze mij een briefje sturen dat ze er niets mee doen, dan gaat het hele pakket namelijk naar de officier van justitie en als die er niets mee wilt doen, dan hebben we nog een artikel 12 procedure . Nou, dan hebben wij ons punt wel gemaakt.

Ook heb ik als nog de bijlagen met betrekking tot de laster en smaad aangifte kunnen inleveren. Daar verwacht ik eerlijk gezegd nog het meest van. Wat dat betreft zal ik zeker ouders aanraden eerst inzage in hun politiedossier te vragen en als ze daar dus ‘valse’ meldingen aantreffen, daar werk van te maken. Let wel; de ex van mijn man is met heel wat minder aan komen zetten en heeft meerdere malen de rode loper gekregen, wij verwachten dus minimaal hetzelfde.

En andere (te) verstoten ouders dus ook, daar ouderverstoting moet stoppen; Een kwestie van willen en doen!

Wij zien daarin een zeer grote rol bij de politie. Met name dus die van de wijkagent en weet dat er juist collega’s zijn die landelijk zo veel voor ons betekenen en het korps een presentatie/training kunnen geven met betrekking tot de signalen en hoe deze te pareren. Het werk zal er dan een stuk leuker op worden.

Na de aangifte heb ik zeker nog een uur met beide politieagenten gesproken over ouderverstoting en beide kennen de signalen en vertelden mij dat ouderverstoting een zeer groot probleem is, ook voor de politie. Het is dus zaak dat de politie het verschil leert tussen een vechtscheiding: waar 2 vechten, 2 schuld en de hoog conflictscheiding, waar 1 ouder het gevecht gaande houdt om de andere ouder en diens familie uit te bannen. Met alle maatschappelijke gevolgen van dien.

Er lopen nu 1 miljoen volwassenen in Nederland rond met een jeugdtrauma, als gevolg van een loyaliteitsconflict en helaas zoeken velen van hen hun heil in sociale beroepen, waaronder dus ook de politie.

Wat dat betreft moet er ook eens goed gekeken worden naar de weerstand vanuit de politie en het Openbaar Ministerie om iets aan ouderverstoting te doen. Vanuit een latente pijn wordt dat door collega’s tegengehouden. Ik weet van heel wat agenten die er zo op onderdoor zijn gegaan en zelfs zelfmoord hebben gepleegd. Omdat ze monddood zijn; immers te veel er van vinden zorgt voor het verlies van de verklaring van geen bezwaar.

Hoe dan ook; mijn complimenten aan XXXXXXX en XXXXXXXX met de opmerking” beste politie, zo kan het dus ook!” 

(zo juist mailtje van de politie; namen plus dienstnummers mogen enkel bij toestemming)

Dit compliment wordt verwerkt in mijn blog op WordPress en zal gedeeld worden op sociale media.

Bovenstaand heb ik geschreven op https://www.politie.nl/contact/complimentformulier.html?sid=96536944-0779-4084-95f4-6bc78ab99d66

Compliment aan de politie Tilburg Binnenstad (Zo kan het dus ook!)

Wethouders- inkoop- pilots; Kompaan en de Bocht (ZONMW)en bijzonder curator

Goede middag wethouders van Tilburg en Hilvarenbeek,

Onderstaand een mail die door een mede beheerder naar mijnheer van Leuven is gestuurd naar aanleiding van zijn succes verhaal over de nieuwe pilot: bijzonder curator.

Wederom; waar komen die succescijfers vandaan? Want wij, verstoten ouders, hebben hele andere verhalen/ervaringen.

Vraag is dus wat jullie daartegen willen doen. Dit soort pilots kosten aardig wat, het resultaat is en blijft desastreus. Ik ga ervan uit dat jullie er zijn voor de burgers. Wetende dat er handelingsonbekwaam wordt opgetreden, ondanks financiering vanuit jullie en het rijk, zouden jullie de instanties tot de orde moeten roepen.

Zo ook Kompaan en de Bocht. Deze organisatie heeft zichzelf zelfs mogen promoten bij de VNG in december 2016. Ik kan dat niet bevatten. Ook dat congres ’Innovatiemedewerkers van de toekomst’ is gefinancierd door Kompaan. Die loeigrote mobiel, daar hadden ze wel een fijne plek voor: in het nieuwe café, dat ze net hebben gebouwd ! Laten we gewoon benoemen wat het is; een nieuwe veredelde kantine! Maar wel van onze centen!

Dat is trouwens wel wat; geld genoeg voor het organiseren van fijne bijeenkomsten, waar iedereen welkom is, zo lang we maar wel allemaal blij met elkaar blijven. Waarschuwen voor de praktijk, informeren naar het studiemateriaal, bewustmaken van het feit dat 80% van hun case load (conflict)scheiding gerelateerd is en wijzen op ouderverstoting ???? Nee, dat niet, dan MOET je wegblijven, want anders roepen ze de politie. En dat is goed, dat is oké . Liever een lastig mens demoniseren dan opstaan en zeggen dat dit zo niet langer kan.

Ik heb jullie gevraagd kritisch te kijken, te informeren naar de resultaten van de trajecten die jullie inkopen. Het nieuwste van het nieuwste, is meer van hetzelfde met nog meer grote fouten en handelingsverlegenheid. En ik kan het weten, ik heb dagelijks contact met verstoten ouders.

Ouders die nu in eens psychisch getest moeten worden. Geen zorgen, gaat uit de zorgverzekering, zegt Kompaan. Maar dat is dus NIET het geval en je zult als ouder dus bijzonder waakzaam en assertief moeten zijn om te voorkomen dat er over een tijdje een rekening ligt van rond de 2000 euro! Ik ken 1 vader die uiteindelijk na maanden besluitenloosheid en gedoe de psychologe zodanig heeft aangepakt dat er binnen 1 uur een verklaring lag dat, hoe dan ook, de rekening niet door vader betaald hoeft te worden! Deze vader weet dus hoe de hazen lopen, veel ouders niet en raken dieper in de problemen. Stel dat het door de zorgverzekering gedekt wordt, dan ben je wel meteen jouw eigen risico kwijt!

Maar goed, dat gesteggel heeft dus maanden geduurd. Maanden die jullie betalen, want dat is toch frappant; in plaats van de opdracht terug te geven aan de rechtbank omdat het niet lukt, rekken en trekken ze tot de gestelde termijn. Nog steeds is dat zo!

Zo ook de complete handelingsverlegenheid richting frustrerende ouder en daarop gevolgd dus ook totaal niet weten hoe om te gaan met een kind dat ‘nee’ zegt.

7,5 ton subsidie (ZONMW) naast het pak geld dat ze al krijgen van jullie en het rijk. https://www.zonmw.nl/nl/onderzoek-resultaten/jeugd/programmas/project-detail/effectief-werken-in-de-jeugdsector/samenwerken-voor-een-effectieve-aanpak-van-met-conflict-beladen-echtscheidingen-vechtscheidingen/verslagen/

Wederom; waar is dat geld aan opgegaan en wat is het resultaat? Ik had nog aan jullie beiden gevraagd om mij/ons te betrekken bij deze pilot. Nodig ons uit! Praat MET ons, niet OVER ons. Ik wacht nog steeds op een uitnodiging. Kun je mij fel noemen, de boodschap is en blijft onaangenaam; Het is nog steeds een zooitje en er wordt gespeeld met 20.000 kinderlevens en bijbehorende ouder levens, per jaar!

Inzetten Meldcode, wat een ouderschapsbemiddelaar zelfs tuchtrechterlijk verplicht is??? Nee, daar is ie niet voor….. Waar boksen wij, verstoten ouders, toch tegen aan?

Rechters die wij met dit project confronteren kijken bevreemd op…. Rechtbank Breda, wel te verstaan! Hebben die de lunch massaal overgeslagen? Apart trouwens dat rechters rouleren en dat dus een bestuursrechter benoemd kan worden tot kinderrechter. Zonder enige bijscholing. Zonder enige affiniteit met kinderen of familieverhoudingen. Vol voor-oordelen over vaderschap (80% van de verstoten ouders is vader). In ieder geval is dit project bij de rechtbank te Breda nog niet geland.

De Raad van Kinderbescherming noemt de Canadezen ‘een leuk experimentje’. Waarvan acte!

Nu kan ik zelf een paar vragen gaan stellen, maar het wordt er niet gezelliger op, dus aan jullie de eer.

Al met al vraag ik nu aan jullie beiden heel concreet te gaan kijken naar prijs/prestatie! Vertel mij het maar. Hoeveel trajecten ingekocht? Wat is het resultaat? Wat is nu de uitkomst van dat project? Wat is de winst?

Wat is nu jullie plan van aanpak? Wat is nu de verantwoording die jullie, als wethouders, als vertegenwoordigers van de bevolking, gaan nemen?

 

Groet,

Annemarie van Mackelenbergh

https://www.facebook.com/groups/507826229380204/

(h)erken ouderverstoting

 

PS deze mail gaat verwerkt worden in een blog. Gewoon omdat ‘men’ later nooit kan roepen ‘dat ze het niet wisten’. Het is wachten op de volwassen ‘kinderen’ die opzoek gaan en die wij erop kunnen wijzen wat wij allemaal wel niet gedaan hebben ter bewustwording. Maar dat die en die en die, ondanks bewustwording, er niets aangedaan hebben. Hopelijk zijn er dan advocaten die een nieuwe boterham kunnen gaan verdienen; letselschade.

 

Van: Marieke
Verzonden: zaterdag 11 februari 2017 18:03
Aan: c.a.r.m.vanleuven@rechtspraak.nl
CC: kroezen@famadvocaten.nl; Maurits Barendrecht; C.A.Herstel@dji.minjus.nl; Recourt J.; c.vzeeland@rvr.org; v.bergkamp@tweedekamer.nl; Schut, Marjolein
Onderwerp: Pilot bijzonder curator

 

 

Geachte heer Van Leuven,

 

Onlangs heb ik met interesse gekeken naar de uitzending van de Monitor betreffende vechtscheidingen. U krijgt in deze uitzending de ruimte om de pilot; de bijzonder curator te promoten. Want ja, ook tot de rechtspraak is de onrust vanuit de maatschappij doorgedrongen betreffende het onderwerp vechtscheidingen.  De overheid heeft vragen; dus laten we er dan maar een pilot-je uitgooien!

 

U stelt tijdens deze uitzending dat het voor u als rechter vrijwel onmogelijk is om beweging in ouders te krijgen waar de opstelling onveranderlijk is. Mag ik vragen, doet u aan zelfreflectie? Een procedure op tegenspraak veroorzaakt namelijk conflicten, lost ze zeker niet op. Geen wonder dat u er geen beweging meer in krijgt. Behoorlijk hypocriet!

 

En die z.g. pilot; hoe komt u aan de succes cijfers? Wie controleert die cijfers? Of moeten wij, brave burgers, de rechtspraak in deze maar op hun woord geloven? 

 

Onze ervaring is namelijk anders: wij ervaringsdeskundigen, mensen uit de praktijk ervaren dat ook dit niet werkt. Feit is dat wij binnen onze groep herken ouderverstoting ervaringen horen van ouders die voor deze pilot naar Breda moeten. Een voorbeeld: een ouder moet opdraven voor het zoveelste proces bij de rechtbank. Dit keer gaat het om omgang met de jongste zoon van 14 jaar. Het traject jeugdzorg/OTS was net afgerond. Ouder wordt toch weer gedaagd; deze keer wordt er een bijzonder curator toegewezen. Vervolgens gaan er maanden overheen, weer extra kosten natuurlijk (justitie wordt er sowieso altijd beter van) tot de vervolgzitting. Wat blijkt: rechter Prenger legt het hele verhaal van de bijzonder curator naast zich neer! Onbegrijpelijk! Wat is nu het resultaat: er volgt een onderzoek door de Raad van de Kinderbescherming, waar deze ouder verplicht aan moet meewerken. Gezien de leeftijd van het kind is er (alweer!) zicht op OTS of zelfs UHP. De zoon heeft hoofdverblijfplaats van de ene ouder, maar wordt zo opgestookt door de andere ouder, dat het kind ronduit agressief wordt naar de ouder waar hij woont.

 

Onze vraag: wat is de toegevoegde waarde van zo’n curator als rechter Prenger hier niets mee doet?

 

Hoe staat het verder met uw vakkennis op het gebied van ouderverstoting? De meest schadelijke vorm van emotionele kindermishandeling ! Onze ervaring is namelijk dat de Raad van de Kinderbescherming sowieso handelingsonbekwaam is, deze raad baseert zich liever op een door hen zelf geïnitieerd rapportje van Ed Spruyt; het verdeelde kind uit 2002. Volledig achterhaald en schadelijk voor kinderen. En dan te weten dat rechters zich baseren op de Raad. Te triest voor woorden. Wordt het niet eens tijd dat de rechters en aanverwante instanties als de donder hun vakkennis bij gaan werken? Het gaat hier wel om kinderen en ouders die kwetsbaar zijn.

 

Justitie is een overheidsinstantie voor de burger. De burger mag van deze instantie vakbekwame en integere ambtenaren verwachten. Momenteel zijn zeer veel burgers ontevreden over het product dat geleverd wordt op het gebied van echtscheiding. Tijd om uw verantwoording op te pakken.

 

Laat kinderen buiten de discussie, zorg dat ze ondanks de scheiding van hun ouders een onbezorgde jeugd kunnen hebben. Zorg dat ze met beide ouders normaal contact kunnen hebben Een kind heeft namelijk van nature twee ouders, heeft ze allebei ook nodig om op te kunnen groeien tot een evenwichtig volwassen persoon. Het visiedocument van de Rechtspraak zelf, oktober 2016, meldt dat ongeveer 70.000 kinderen per jaar moeten omgaan met de gevolgen van een echtscheiding. Dat het merendeel van de ouders (80%) er uiteindelijk zelf, in onderling overleg, wel uitkomt. Dat zou betekenen dat 20% van deze ouders bij u en uw collega’s terechtkomt. Hoe moeilijk kan het zijn om in te zoomen op deze 20% en uit te zoeken waar het probleem ligt? Het is vrij eenvoudig om na te gaan welke ouder er dwars ligt, de omgangsregeling frustreert, kwaad spreekt van de ander ouder of iets dergelijks.

 

Ik hoor heel graag van u.

 

Namens herken ouderverstoting,

Marieke van Woerkom

 

Wethouders- inkoop- pilots; Kompaan en de Bocht (ZONMW)en bijzonder curator

Richt het LBNO op ! Landelijk Bureau Nakoming Omgangsregeling

Wij, verstoten ouders, verenigd via de openbare Facebook pagina (h)erken ouderverstoting https://www.facebook.com/groups/507826229380204/ denken graag na over oplossingen die werken!

Dus niet het theoretische gezever van de instanties, die lichtelijk in paniek zijn vanwege onze mondigheid (lees: lastig), met hun recente voorstellen. Wij, verstoten ouders en kinderen, kunnen daar niets mee, daar wij weten dat daar niet de oplossing ligt. School eerst maar eens bij, zou ik zo zeggen. Iets wat professor Hoefnagels in 2002 (!) ook al duidelijk aangaf. Liever niet, riepen ze bij de rechtspraak en hun ketenpartners. Een malafide rapportje Het Verdeelde kind (ook 2002!) is tot op de dag van vandaag hun beleidsmodel en daarom gaan al hun plannen niet werken. Sterker nog, ze horen nog niet eens het voordeel van de twijfel te krijgen, daar het wel om onze kinderen gaat. Het zijn potverdorie (beschaafd houden) geen experimentjes.

Maar wat dan wel? Nou bijvoorbeeld onderstaand voorstel, wat aan verstoten ouders is voorgelegd en waar al aan geschaafd is. Nu leg ik het jullie voor en vraag jullie mee te schaven of jullie aan te sluiten. Het idee is om stapje voor stapje het hele echtscheidingsproces door te lopen en met goede voorstellen te komen. Dit dienen we in bij de Tweede Kamer en ach, bij alle instanties die nu nog in de verdedigingslinies liggen.

Koppel de omgangsregeling en informatievoorziening standaard, vanaf het 1e proces/uitspraak, aan een dwangsom.  Momenteel wordt er een omgangsregeling vastgesteld, maar deze wordt niet gehandhaafd. Dus als de deur dicht blijft bij het ophalen, is er niemand die  ingrijpt. Ouders worden gedwongen hierover te procederen en komen uiteindelijk letterlijk en figuurlijk met lege handen te staan. Ondertussen moeten deze ouders wel alimentatie betalen en neemt het LBIO de vordering over als je zelfs maar de indexatie ‘vergeet’.

Alimentatie is geen kijk en luistergeld. Alimentatie houdt dus niet in dat wij daarvoor in ruil informatie krijgen over het kind. En dus al helemaal geen omgang. Door dus standaard een dwangsom uit te spreken, die wij wel kunnen vorderen, weten wij uit ervaring dat heel veel ouders, die hun kind weghouden van de andere ouder, simpel weg omdat het kan, in 1 keer het kind wel aanmoedigen om naar de andere ouder te gaan! Het bespaart ons extra procederen en de kinderen heel veel stress.

Die dwangsom moet dus standaard zijn. Bij welwillende ouders maakt het immers niet uit, maar voor verstoten ouders komt er zo beweging, iets wat geen instantie of uitspraak kan realiseren.

Richt het LBNO op ! Landelijk Bureau Nakoming Omgangsregeling Het LBNO is gespecialiseerd in het naleven van de omgangsregeling zoals afgesproken en ondertekend ten tijde van de scheiding in het ouderschapsplan en bekrachtigd door de rechtbank;

 

  • Bij het niet naleven van deze gerechtelijk bekrachtigde afspraken, wordt de ouder die in gebreke blijft op de consequenties gewezen;

 

  • Eerste keer: vordering van de dwangsom passend bij inkomen van de in gebreke blijvende ouder.Net zoals dat gaat bij het LBIO. Dus de extra kosten van het verhalen van de dwangsom vorderen op de in gebreke blijvende ouder/verstoter;
  • Bij een tweede en derde weigering van de omgangsregeling harder optreden daar blijkbaar dwangsommen geen indruk maken op de in gebreke blijvende ouder.

 

Hoe ? Door speciaal bijgeschoolde, op het gebied van ouderverstoting, agenten in burgerkleding de kinderen op te laten halen en een extra boete (gemaakte onkosten verhalen op de verstoter) uit te schrijven wegens frustratie omgangsrecht en artikel 279 (onttrekking ouderlijk gezag).

Is er te weinig capaciteit bij de politie, of ziet die een specialistisch team niet zitten (nog meer bijscholing en we hebben het al zo druk), denk dan aan speciale BOA’s, of iemand gedetacheerd vanuit de Raad van Kinderbescherming.

Hoe dan ook, wie belast wordt met deze opdracht, zal bijgeschoold moeten worden en wij weten allemaal wie daar bij uitstek voor geschikt is: De Familie academie, Erna Janssen. Zet een schouwburg vol met de zogenaamde LBNO handhavers en geef Erna Janssen de ruimte om goed uit te leggen wat de signalen van ouderverstoting zijn en hoe je dus zo snel/effectief mogelijk kunt handelen, zonder de kinderen te belasten!

Een ander, geopperd idee , is dat niet de politie/boa aanbelt, maar gewoon de ouder die de kinderen op komt halen, gezien het zijn/haar weekend is, met de politie op de achtergrond. Als de ouder dan toch nog tegenwerkt, kan de politie/boa ingrijpen, de welwillende ouders met kinderen een vrijgeleide doen en meteen de verstoter aanhouden op basis van artikel 279. Verstoter verricht immers een strafbaar feit.

Drie keer frustreren van de omgang, ondanks de dwangsom en het bezoek van de handhaver van het LBNO, moet consequenties hebben. In het buitenland, bijvoorbeeld Canada, bepaalde steden in Amerika, maar ook enkele Scandinavische landen,  pakken ze dit concreet aan:

  • Ten eerste gaat het gezamenlijk gezag op de schop. Het gezag van de omgangsfrustrerende ouder gaat over naar de uitwonende ouder, die dus eenhoofdig gezag krijgt. Verstoter wordt zo gedwongen in overleg te gaan met die uitwonende ouder. Doe dit met een proeftijd van maximaal een half jaar.
  • Blijft de omgangsfrustrerende ouder echter nog steeds in gebreke dan is wijziging van hoofdverblijfplaats de oplossing. Punt uit. Stem van het kind doet niet ter zake. Kind is immers geïndoctrineerd en is de stem van de ‘foute’ ouder, een verlengstuk uit loyaliteit. Vandaar ook onze uitdrukkelijke vraag om bijscholing!
  • Geeft de in gebreke blijvende ouder belastende informatie waarom omgang niet in het belang of veiligheid van de kinderen zou zijn, dan wordt direct begeleide omgang opgestart en wordt er onderzoek gestart. De in gebreke blijvende/ beschuldigende ouder wordt gewezen op alle consequenties;
  • Waarheidsvinding is essentieel! Wijs de in gebreke blijvende ouder op haar/zijn verantwoordelijkheid. Het is immers nogal wat om een jong kind in de beugels te leggen in een ziekenhuis. Weet dat dit gebeurt en ik vind dit ronduit schandalig. Laat dit gevolgen hebben voor de ouder die dit soort uitingen doet: “Besef dat wij jouw kind gaan onderzoeken. Dat is niet leuk en kan zelfs traumatisch zijn, zeker als wij niets kunnen vinden. Dan zien wij dit als kindermishandeling en gaan wij jou strafrechtelijk vervolgen”. Denk aan een TOM zitting, en, parket secretaris, leg die extra boete op, liefst in combinatie met een goede taakstraf!
  • Is die belastende informatie terecht, dan blijft begeleide omgang bestaan! Het kind heeft hoe dan ook recht om zijn/haar ouder te leren kennen, zeker met het oog op de ontwikkeling van het kind. *Als bij zorgvuldig onderzoek blijkt dat er daadwerkelijk sprake is van belemmerende factoren, zal ook dit extra onderzocht dienen te worden.
  • Blijkt echter dat de belastende verklaringen ongegrond zijn, geef dan de ouders tegen wie verklaard is, het recht om aangifte te doen van smaad en laster, al dan niet gecombineerd met aangifte tegen het doen van valse aangifte, mits die is gedaan bij de politie.

In de praktijk is deze weg voor verstoten ouders nu nog gesloten. Het doen van aangiftes wordt ons moeilijk gemaakt en ontraden. Heel veel ouders worden simpelweg geweigerd. Ik ken ook aardig wat agenten die zelf aan ouderverstoting doen, zou dat de reden zijn?

Nu mag de politie ons het doen van een aangifte eigenlijk niet weigeren, maar wordt die aangifte uiteindelijk zelden opgevolgd. Wij krijgen standaard te horen dat de aangifte in het ronde archief ligt! Daarom onze tip om dan maar ‘met verzoek tot vervolging’ aan te halen, in de hoop dat er toch een TOM zitting gaat volgen. Is dat niet het geval, dan rest ons een artikel 12 procedure. Leuke arbeidsverschaffing voor de betrokkenen, maar kom op zeg, het kan sneller en effectiever door het ons dus niet moeilijk te maken en werkelijk op te treden tegen dit soort standaard misselijk makende laster en smaad.

 

Stel een voorbeeld! Wees eens kort door de bocht en durf te handelen opdat verstoters weten dat hun spel niet meer werkt. Tot op de dag van vandaag komen ze weg met hun gedrag. Sterker nog, de rechtspraak en de ketenpartners helpen nog eens een handje mee. Treed op tegen al die plannetjes/ ideeën, ik durf te twijfelen aan de oprechtheid van al die instanties die nu in 1 keer komen met hun oplossingen, maar in de kern door blijven experimenteren met onze kinderen.

*****

Waardevolle aanvulling vanuit onze leden:

Binnen het LBNO zouden dan een aantal verschillende expertises actief kunnen zijn. De politieagenten zouden BOA kunnen zijn. Zonder uniform en wel bevoegd voor artikel 279 om te mogen opsporen. Sociaal pedagogisch onderlegde mensen met als aanvulling buitengewoon opsporingsambtenaar bevoegd voor artikel 279.Zij zouden dan een voor het kind veilige situatie kunnen creëren, waarbinnen het kind kan worden opgehaald.

Binnen het LBNO zouden dan ook experts actief moeten zijn. Psychologen die gespecialiseerd zijn in en ervaring hebben met het herkennen van de processen van ouderverstoting. Deze specialisten binnen het LBNO vatten ‘Ik wil niet naar de andere ouder’ op als een mogelijk signaal van ouderverstoting en doen nader psychologisch onderzoek binnen het (gescheiden gezinssysteem).

Indien deze in ouderverstoting gespecialiseerde psycholoog van het LBNO vaststelt dat er sprake is van een ‘niet meewerkende ouder’ die het kind stimuleert de andere ouder te verstoten, dan is deze psycholoog bevoegd om samen met de Familierechter en de BOA’s de methodiek van Dr. Craig Childress door te voeren.

Het kind gaat daarbij wonen bij de uitwonende ouder om deze band te herstellen. Er is behandeling door dezelfde psycholoog. Het kind leert met respect voor de verstotende, niet meewerkende ouder, te zien wat er werkelijk aan het gebeuren is en dit te herkennen. Het kind leert zelfvertrouwen en zelfwaardering te ontwikkelen. Het kind leert het eigen authentieke zelf opnieuw kennen en leert hierin trouw te zijn aan zichzelf.

De niet meewerkende ouder gaat in therapie bij dezelfde psycholoog. Indien de niet meewerkende ouder hieraan ook niet meewerkt heeft dat consequenties voor hoe de omgang er uit ziet nadat het contact en de band met de verstoren ouder hersteld is. Bijvoorbeeld: Meer of volledig blijven wonen bij de verstoten ouder.

De boa’s zien erop toe dat e.e.a. wordt nageleefd.

Bij het LBNO is ook een afdeling waar alle familie van het betrokken kind terecht kan. Alle zorgen, verhalen en dergelijke worden door de BOA’s op waarheid getoetst. Er ontstaat een totaalbeeld van de situatie rond en over het kind, welke wordt kortgesloten met de in ouderverstoting gespecialiseerde psycholoog.

De reguliere jeugdzorg zoals we die nu kennen blijft bestaan, maar dragen schrijnende high conflict situaties volledig over aan het LBNO.

Alle medewerkers binnen het LBNO hebben op verschillende niveaus training gehad in ouderverstoting. Zelfs de receptionist of telefonist herkent aan de balie of telefoon gedrag van een ouder die zich inzet voor het welzijn van het kind en gedrag van een niet meewerkende verstotende ouder en is bevoegd hiervan aantekeningen in het digitale dossier van het kind te maken, zodat manipulatie tot een minimum beperkt wordt.

Vaak (niet altijd) functioneren volwassen verstotende ouders in emotioneel opzicht op een lager niveau dan de verstoten ouder. Het LBNO is dan ook bevoegd om ouders te benaderen passend bij het emotionele functie niveau van deze ouders, in plaats van op leeftijdsniveau. Er kunnen hierdoor gedragsregels worden opgesteld voor verstotende ouders en de boa ziet op de naleving van deze gedragsregels toe. Niet naleven van de regels heeft consequenties voor het traject binnen het LBNO.

Ter overweging ook deze reactie:

Ik denk ook niet dat dit perse onder jeugdzorg hoort dan, maar dat er een onafhankelijke organisatie zou moeten komen die alle 3 de partijen gelijkwaardig onderzoekt: vader, moeder en kinderen.
En niks vrijwillig kader! Melding doen betekent verplicht meewerken door iedereen aan onderzoek en vervolgtraject. Want waarom maakt een ouder pas na scheiding melding van mishandeling en misbruik als andere ouder dit al tijdens huwelijk zou doen?? Dan ben je net zo goed verantwoordelijk en kun je dus aangeklaagd worden als je dit als ouder hebt nagelaten dit te melden. Voor de scheiding geen beschuldiging, dan na de scheiding ook niet. In het geval dat het wel een terechte beschuldiging  betreft, heeft een meldende ouder hier alle zware onderzoeken wel voor over.

Dus alles in 1 organisatie. Mediator/jurist, ouderschapsplan, ervaringsdeskundigen op gebied scheiding, geweld en PAS. Bij scheiding kan men zich hier melden en wordt men begeleid gedurende scheiding en ook daarna. Indien alles vlot verloopt bouwt men af en heeft wel de mogelijkheid te contacteren indien vragen en/of opvoedproblemen. Geen enkele instantie kan dan nog langs elkaar tegenwerken

http://demonitor.ncrv.nl/kindermishandeling/alles-disciplines-onder-n-dak-dit-is-d-manier-om-kindermishandeling-aan-te-pakken

Op zich prima, maar ik blijf hameren op bijscholing!!!! Ik vraag me ook af waarom al die ‘innovatie jeugdmedewerkers van de toekomst’(ja, ja die komt niet van mij maar van Advance Hogeschool) nog steeds met verouderde boeken, leerstof werken en ervaringsdeskundigen stelselmatig worden geweerd omdat hun boodschap niet leuk is…….

Hoe dan ook, bovenstaand plan is een ruwe diamant. Er moet/mag aan geschaafd worden en ik daag de instanties uit hiermee serieus aan de slag te gaan en de uitwerking te toetsen aan ervaringsdeskundigen voor de broodnodige draagkracht!

Richt het LBNO op ! Landelijk Bureau Nakoming Omgangsregeling

TOMzitting in de praktijk, uitleg voor ‘dummies’ cq de argeloze burger

  • Met deze blog leg ik u uit, aan de hand van mijn ondergane ervaring, wat het is, wat je ‘moet/kan’ doen, wat de gevolgen kunnen zijn en benadruk ik ook dat het mes aan 2 kanten kan snijden. Met andere woorden, het opent ook de deur voor ‘ons’; verstoten ouders.

Wat is een TOM zitting:

TOM staat voor Taakstraf Openbaar Ministerie. Op de website van het Openbaar ministerie kun je dit vinden: Op een TOM-zitting kan een officier van justitie een verdachte een taakstraf (een werkstraf of een leerstraf) of een geldboete, of een combinatie hiervan aanbieden. Bij deze besloten zitting is het niet de rechter die een straf oplegt maar de officier van justitie die een straf aanbiedt. Als de verdachte hier niet op ingaat of de taakstraf niet naar behoren uitvoert, wordt hij of zij alsnog gedagvaard voor de rechter.

Bij de TOM-zittingen gaat het om verdachten die verdacht worden van het plegen van een klein vergrijp. Je moet daarbij bijvoorbeeld denken aan:

  • openlijke geweldpleging
  • eenvoudige mishandeling
  • winkeldiefstal
  • diefstal
  • bedreiging
  • vandalisme met geringe schade
  • belediging van een ambtenaar in functie

Waarom moest ik dan naar een TOM zitting, want ik kom voor alle bovenstaande punten niet in aanmerking. De ex van mijn man had bij haar aangifte van een overtreding tegen mij uitdrukkelijk verzocht om tot vervolging van de mogelijke dader(s) over te gaan. Die laatste zin heb ik onderstreept, want daar zit de clou. Ik moet zeggen, als gewone burger weet je dit niet (nu dus wel), maar haar advocaat wel, dus doordat zij uitdrukkelijk om vervolging had verzocht, moest het OM hier iets mee. Om te voorkomen dat de ex een artikel 12 procedure zou gaan voeren bij het Hof, verkort het OM dus hiermee de zaak, ten voordele van haar.

Dat kan ook, daar degene die de aangifte aanneemt, een hoofdinspecteur van politie, ook assistent Officier van Justitie is en laat nou net het OM het dossier van de politie krijgen en het OM beslist of er een strafje inzit.

Website OM: ‘Nadat de politie het onderzoek naar het strafbare feit heeft afgerond, stuurt de politie het strafdossier (vaak ‘zaaksdossier’ genoemd) naar de officier van justitie. De officier van justitie kan dan bij lichtere strafbare feiten besluiten om u in aanmerking te laten komen voor een Taakstrafzitting Openbaar Ministerie (TOM) of, als u minderjarig bent, een Oproep Ten Parkette (OTP).

U krijgt namens de officier van justitie van de parketsecretaris een uitnodiging om te verschijnen op de TOM-zitting. U mag zich tijdens de TOM-zitting net als bij een normale zitting laten bijstaan door een advocaat. Net als bij een gewone zitting is dit geen verplichting.’

Nu de praktijk; zoals je bovenstaand al kunt lezen komt er bij een TOM zitting geen rechter bij kijken. En als het dan al zo ver komt, dan krijg je te maken met een politie rechter. Bij een TOM zitting ben je bij voorbaat al ‘veroordeeld’ Tijdens zo’n zitting krijg je te horen wat jouw taakstraf is, wat de boete is, wat de schadevergoeding is die jij moet betalen of een combinatie van die 3. Zo lag er als claim/vraag om schadevergoeding in mijn zaak de rekening voor het juridisch advies dat de ex had ingewonnen….

Je spreekt niet met een Officier van Justitie, zelfs niet met zijn assistent. Die zijn vaak hulp officieren van justitie, die ook hoofdinspecteur zijn bij de politie, wat aantoont hoe fout dit systeem in elkaar zit en hoe kansloos je bent, als je dit traject moet bewandelen. Zoals in mijn zaak tenminste, daar ik werd gecriminaliseerd naar aanleiding van een aangifte tegen mij wegens stalken, laster en smaad, door de ex van mijn man bij de politie Midden West Brabant. In de meeste gevallen, in ieder geval bij mij, krijg je hooguit het gesprek met een Parketsecretaris.

Zitting is een heel groot woord. De zitting wordt gehouden op een kantoor, in mijn geval waar meerdere organisaties huizen, zoals schuldhulpverlening. Ik moest mij melden op de 2e verdieping bij een balie, vervolgens wachten, samen met mijn advocaat in een centrale ruimte met stoeltjes langs de kanten. Niet dat het er druk is, maar je hebt geen privacy om nog serieuze zaken met je advocaat door te nemen.

Eerst werd ik opgeroepen om in gesprek te gaan met de reclasseringsambtenaar. Die stelt een 5 tal vragen en wil uitleggen hoe een taakstraf in zijn werk gaat, maar dat vond ik veels te vroeg. Daar ik mij al had voorgenomen een taakstraf in 1e instantie niet te accepteren en dus aan te geven dat het dan maar door zou moeten gaan naar de politie rechter. Dat heb ik dus afgekapt. Dat begreep hij ook wel. Hij vertelde mij zelfs dat er vaak gedreigd wordt dat, als jij het wil laten voorkomen bij de politie rechter, de straf wel eens zwaarder uit zou kunnen vallen, maar dat dit dus niet het geval is. De politie rechter neemt vaak in het ergste geval, de straf van het OM over. Dat lucht op!

Die 5 vragen behelzen jouw inkomen, gezondheid, werk, drugs/alcohol inname. Ik vind ze best wel ver gaan en heb op sommige vragen ook gezegd dat ik het tijd genoeg vind om die te beantwoorden als ik ook daadwerkelijk een taakstraf moet uitvoeren. Ook daar werd niet moeilijk overgedaan. Het gesprek heeft 5 minuten geduurd. Dan weer wachten in die ruimte totdat ik werd opgeroepen voor de zitting.

Nou had mijn advocaat mij al gewaarschuwd voor een deceptie. Dat ik bijvoorbeeld echt niet de kans zou krijgen om vragen te stellen zoals in de dagvaarding staat, daar een zitting gemiddeld 10 minuten duurt! Maar ik had mij de zitting ook anders voorgesteld, de locatie, entourage. Het is gewoon een kantoorunit van hooguit 3 bij 3 meter, waar een bureau staat in rechthoek met een beeldscherm en toetsen bord, waar achter de parketsecretaris zit. Ik kon tegenover haar gaan zitten en mijn advocaat opzij. Je zit echt aan een bureau, dicht bij elkaar. Even handen geven, gaan zitten en dan valt de parket secretaris meteen in huis. Er wordt niet uitgelegd wat er nu eigenlijk tegen jou ligt of weegt. Ik kreeg meteen te horen dat wat er gebeurd is, zo fout is dat zij genoodzaakt was mij een taakstraf voor te leggen en het gesprek zou moeten gaan over het aantal taakstrafuren. Op aanraden van mijn advocaat, die ik de dag te voren nog had gesproken en waar ik best wel uit mijn plaat ben gegaan toen hij mij vertelde dat ik mij deemoedig en schuldbewust zou moeten opstellen, heb ik mij tijdens het hele gesprek rustig gehouden. Best wel een prestatie, moet ik toegeven.

Wat was nou de aanleiding, waarom zat ik daar.

Ruim 14 jaar doet mijn man zijn uiterste best om zijn vaderrol in het leven van zijn zoon te mogen vervullen/invullen. Werd de eerste jaren de omgangsregeling gefrustreerd en was het duidelijk dat zijn zoon het niet leuk bij ons mocht hebben, na 4,5 jaar de Koninklijke weg te hebben bewandeld (op advies van jeugdzorgspecialisten, daar de zoon er duidelijk onder leed en knel zat), hoopte hij het contact met zijn zoon aan te halen na de Cito Toetsen en voor het begin van de middelbare school. Zijn ex reageerde niet op ons verzoek en bleek verhuisd te zijn naar een geheim adres, dus er zat niet anders op dan een briefje op het schoolplein aan hem af te geven. Wij dachten oprecht dat hij, met zijn ruim 12 jaar, nu wel zelf kon bepalen of hij zin had om op zijn fiets naar ons toe te komen, als hij er zin in zou hebben om samen leuke dingen te doen, vader-zoon.

Als wij geweten hadden, wat we nu weten, dan…. Ik weet het niet. We zijn nu 3 jaar verder waarbij moeder alles in het werk stelt om vader uit het leven van zijn zoon te weren. Zij vraagt een-ouderlijk gezag aan, waartegen mijn man zich moet verweren, mijn man dus een tegen verzoek; het opstarten van de omgangsregeling. 3 rechters verder, een hele hoop leugens, in 1 keer overgeleverd aan willekeur, onprofessionele mensen, eigen belang, arrogantie. De raad van kinderbescherming, de politie, advocaten, een omgangshuis, trajecten, onderzoeken, evaluaties.

Omdat ik niet kon begrijpen dat zijn zoon zo veel weerstand had ben ik het internet op gegaan en enorm geschrokken. Zoek maar zelf: Parental Alienation Syndrome (PAS) of te wel ouderverstoting/oudervervreemding. Wetende wat wij nu weten, heeft mijn man geen keuze, hij moet er zijn voor zijn zoon, maar of het ooit gaat lukken?

Zo ben ik ook via Facebook lid geworden van diverse besloten pagina’s tegen ouderverstoting. Er is er eentje met, rond de tijd van het delict (!), 1250 leden, grotendeels Belgische verstoten ouders. Op die pagina komt een hoop langs, daar er ook een hoop gaande is op het gebied van ouderverstoting. Uiteraard informeren wij elkaar. Daarnaast is het ook een plek om jouw frustraties, pijn te delen en komen wij met steun en/of meningen/adviezen.

Toen ik dus vernam (anoniem telefoontje) dat de ex een praktijk heeft waarbij zij onder andere zich bezig houdt met conflictbeheersing bij echtscheiding, terwijl ze net eenzijdig het traject ‘ouderschap blijft!’ had beëindigd, was ik zo verontwaardigd dat ik haar met naam en toenaam heb vermeld, inclusief een verwijzing naar haar website en facebookpagina en mijn afschuw geuit. Dat had ik niet mogen doen!

Uit die besloten groep was er 1 lid die mijn tekst heeft gekopieerd en aan de ex heeft gegeven. Dit is nog niet eerder voorgevallen. Uit alle teksten, uitroepen, meningen, posts, was de mijne selecteert om door te spelen, door dat ene lid. Ik denk dat zij elkaar kennen en dat hij in opdracht van haar is geïnfiltreerd, rustig heeft zitten afwachten en ja, haar de munitie gegeven om mij in een TOM zitting te krijgen. De politie heeft hier niet op gerechercheerd. Dat ene lid is na deze actie geroyeerd, zeker toen hij ten aanzien van de groep vermeldde dat hij niets met PAS te maken heeft.

Google je mijn naam met die van haar, dan zul je niets vinden. Ik waande mij veilig in een besloten groep. Al ben ik niet meer lid van die groep, ik ben wel nog bij andere besloten groepen aangesloten en ik hoop hiermee de bubbel van schijnveiligheid doorgeprikt te hebben, want als jouw tekst, ook al bevat die de waarheid, waarbij je dus die persoon met naam en toenaam benoemt, bij die persoon in handen komt, dan heb je kans dat je net zo als ik, in 1 keer verdachte bent van een klein misdrijf en kun je naar het politie bureau komen om verhoort te worden. Mits die persoon dus bij de aangifte uitdrukkelijk verzoekt om vervolging. 

In eerste instantie was ik zwaar verontwaardigd en ervoer ik deze hele gang van zaken als onrechtvaardig, de wereld op zijn kop.

In de aangifte werd ik ook beschuldigd van stalken en laster. Zo zou ik op het schoolplein lopen en in de straat staan. De school heeft aangegeven mij nog nooit gezien te hebben. Tja en laster staat voor leugens…en of ik die nou verspreid heb, nee. De waarheid is al pijnlijk genoeg.

Maar ik had wel mijn mening gegeven over iets waarover ik geen mening hoor te hebben, daar het niet aan mij is om conclusies te trekken over iets waarvan ik geen weet heb. Dat is namelijk SMAAD. Je vertelt de waarheid wel, maar met doel om de andere persoon daarbij te schaden, bezoedelen.

Er is een kleine voetnoot; smaad mag wel, als het de gemeenschap dient, goed is voor de community.

Echter, de politie (en hierna het OM) wilde niets weten over een besloten groep, en al helemaal niets over ouderverstoting, wat er de laatste jaren is gebeurd. Ik werd na het verhoor, tijdens het uitgeleide nog eens toegebeten, met een smalende glimlach, door de rechercheur, dat ik het maar moest zien als een waarschuwing! Hoe zo intimidatie? Ziet dan helemaal niemand dat zij er alles aan zal doen om haar waarheid te beschermen en omgang tussen vader en zoon tegen te houden? De politie had het over echtscheidingsperikelen, waar er 2 vechten, dus 2 schuld. Het idee dat er 1 ouder helemaal niet wil vechten, maar wel vader wil zijn, verwerpen ze. Sterker nog, ik had het idee dat de politie voor haar aan het werk was.

Informatie over ouderverstoting, een verslag hoe het omgangstraject was verlopen, met de zorguitingen van de bemiddelaars, een verklaring van de beheerders van die grote facebookpagina tegen ouderverstoting, het was allemaal niet relevant.

Ik had die post niet mogen plaatsen. Het zou toch ook zo kunnen dat ze een ontzettend goede therapeut is op het gebied van conflictbeheersing bij echtscheiding. Dat is niet aan mij om te beoordelen, ik ben immers geen klant van haar. Dus mag ik ook niet vinden dat mensen daar maar geen gebruik van moeten maken. Het is net wat dat ene lid nog op de facebookpagina naar mij berichtte: “Als een slager elke dag gehakt eet, wil dat toch niet zeggen dat hij geen goede biefstuk kan verkopen?”.

Toch vraag ik het me dan af: “Maar zou je het willen weten?” Toch, dat is dus de verantwoordelijkheid van de cliënt. Dat die niet alleen afgaat om een mooie website en/of gelikte facebookpagina, maar dus ook kritische vragen stelt zoals hoe zij de driehoek kind-vader-moeder ziet? Of zij kinderen heeft en of die contact hebben met hun vader?

Op voorhand waarschuwen mag niet en is dus smaad.

Op zich krijg je alleen een dagvaarding, een oproep om op een TOM zitting te verschijnen. Verder niets, dus je weet nog steeds niet precies wat er nou tegen jou ligt. Wil je dat weten, dan moet je een TOM advocaat inhuren. Die vraagt alle stukken op en stuurt die naar je toe. Als je een toevoeging krijgt heb je mazzel, want alleen bij onvoorwaardelijke seponeren of vrijspraak krijg je anders jouw TOM advocaat vergoed. Ik zal je zeggen, goedkoop is het niet! Laat ik zeggen dat ik de stukken erg interessant heb gevonden. Zo deed ze niet alleen aangifte namens haarzelf en haar bedrijf, maar ook namens de zoon. Wederom werd hij in iets betrokken, waar hij helemaal niet bij betrokken moet worden. Maar in plaats dat het OM, met de informatie over PAS in handen, hier iets van vindt naar moeder toe, werd ik er door de parketsecretaris op aangesproken. Ik heb dat wel even rechtgezet.

Bij een aangifte wordt ook altijd gevraagd of het slachtoffer niet eerst een bemiddelingsgesprek wil met de verdachte, in bij zijn van professionals. In plaats daarvan wordt er om vervolging gevraagd. Dat hoort iets te zeggen, ook voor het OM.

Je hoeft ook niet naar een TOMzitting te gaan, je kunt ook aangeven dat je meteen naar de politie rechter wilt. Met terugwerkende kracht, zou ik voor het laatste hebben geopteerd. Want bij een politie rechter kun je getuigen oproepen en is er een publieke tribune. Daarbij krijg je dan te maken met een rechter die uitspraak doet, dat geeft toch meer het gevoel dat je niet veroordeeld bent, voordat het hele verhaal is aangehoord. Bij een TOMzitting is onvoorwaardelijk seponeren een zeldzaamheid, je bent al veroordeeld, je zit daar om over de strafmaat te onderhandelen.

Ik heb aangegeven dat ik mij veilig waande in de besloten groep. Dat ik dit zeker niet gedaan heb om haar te schaden, want dat zijn genoeg andere media kanalen voor. Dat het wel erg toevallig is dat dit zo is gelopen, te meer daar zij deze aangifte en TOMzitting heeft aangegrepen om eerst de eindevaluatie bij het omganghuis te vertragen. Het was te emotioneel voor haar, nu ze in een zaak was verwikkeld met mij. Daarnaast richtte zij met haar advocaat, tijdens de laatste zitting omtrent de zoon van mijn man, alle pijlen volledig op mij. Als laatste strohalm, argument komen ze nu met de reden dat ik te belastend zou zijn, deze zaak aanhalend, en dat derhalve de rechter elke vorm van contact tussen vader en zoon moet ontzeggen. En, o ja, moeder wil ook dat de rechter beslist dat ze zich niet meer aan de informatie plicht hoeft te houden, als of ze dat ooit van te voren wel heeft gedaan, maar goed.

Als ik had geweten dat mijn post op een besloten facebookpagina tegen ouderverstoting zo veel ellende zou veroorzaken, dan had ik dat toch niet gedaan? Samen met toch alle informatie over ouderverstoting, met onze zaak als voorbeeld, want er zijn honderden ouders die knokken tegen deze ernstige vorm van geestelijke kindermishandeling en uiteindelijk een kort woord van mijn advocaat, zorgden er voor dat de parketsecretaris haar eis bijstelde en uitkwam om het seponeren onder voorwaarden.

Ook was zij gevoelig voor het argument dat wij al zo monddood zijn. Dat wij er niets van mogen vinden bij instanties als Veilig Thuis (AMK), de Raad van Kinderbescherming, zelfs bij Team jeugdrecht, de politie, noem maar op. Al die clubs die bij machte zijn gewoon te benoemen wat er speelt en dus degene er op aan hoort te spreken die ouderverstoting veroorzaakt. Maar nee, de ouders die in eerste instantie hopen en erop vertrouwen dat zij het belang van het kind voorop stellen, lopen tegen arrogantie, vooringenomenheid, het feit dat er niet aan waarheidsvinding wordt gedaan, laat staan het stellen van vragen en plaatsen in context. Zij krijgen te horen naar huis te moeten gaan en te wachten totdat het kind later, ooit later, als hij volwassen is, wakker geschud door een schok, uit zichzelf contact zoekt met de verstoten ouder.

De verstoten ouder wordt dus als de agressor ervaren want iedereen kiest voor ‘rust’. Ook al groeit het kind eenzijdig op in leugens, haat en angst ten opzichte van de afwezige ouder. Ook al is men steeds meer bekend met de lange termijn gevolgen van ouderverstoting op het kind, dan al volwassen. Zoek maar op, maar schrik niet.

Al deze instituten hebben wij mogen ontmoeten de afgelopen jaren en al deze jaren is mijn man geïntimideerd, verguisd, voorgelogen en als hij er wat van wilde vinden, dan kreeg hij te horen dat hij zich maar beter rustig kon houden met oog op eventueel toekomstig contact herstel. Met andere woorden, je zit klem.

In die besloten groep dacht je onder lotgenoten te zitten, maar pas dus op, dat hoeft niet het geval te zijn. Maar mijn god, hoe ziek moet je zijn als je een ouderverstoter helpt en ondersteunt? Dan werk je gewoonweg mee aan geestelijke kindermishandeling.

Ik mag een jaar haar naam, haar bedrijf niet kan noemen, als of ik dat nog wil! Ik zeg al, Google onze namen en je zult niets vinden. De uitspraak wordt meteen uitgeprint, die teken je en gaat meteen in. 28 mei 2015.

Maar dat hoeft nog niet in te houden dat je ervan af bent. Zelf kun je binnen 2 weken terug komen op jouw beslissing, in mijn zaak; ik ben dus akkoord gegaan met seponeren onder voorwaarden.

Maar vlak voordat mijn advocaat snel in zijn auto stapte vertelde hij mij dat hij hoopte dat die ex niet al te wraakzuchtig is. Wat denk je zelf?! Want…. Zij kan binnen 3 maanden in beroep gaan bij het hof tegen de beslissing van het OM. Het Hof beslist dan of het OM de zaak over moet doen. Als dat zo is, moet ik naar de politie rechter. Mijn advocaat heeft beloofd mij voor het betaalde bedrag dan weer bij te staan.

Weer een reden om een TOM zitting over te laten slaan, want bij de politie rechter houdt het op. Wat hij/zij bepaalt, staat. Mocht het zo ver komen, dan zal ik het zeker laten weten.

Ik had die dag de vangst van 1 dag facebook bij me: iemand die ons attendeert op een familie die aapjes invoert/verkoopt voor proeven. Een foto van een man die een zwangere vrouw heeft gestompt. Een foto van een kerel die zijn hond gekeeld had. Gewoon op het open facebook, geen besloten pagina’s. Daarnaast hoorde ik die dag dat degene die “Fuck de Koning” had geroepen, toch niet werd vervolgd door het OM (media aandacht???)

Misschien heeft Onno Hoes toch niet zo’n goede advocaat gehad, daar zijn aangifte/zaak wegens die toyboy en Powned ook is geseponeerd.

Maar nee, ik mag op micro niveau niets vinden, mijn man mag niets vinden en toch wordt onze stem alleen maar luider, op macro niveau.

Onze zaak is maar een voorbeeld, helaas zijn er nog veel meer schrijnende gevallen en wordt de roep om stappen van de overheid tegen ouderverstoting alleen maar luider.

Eenmaal bewust, is het moeilijk wegkijken. Wij blijven elkaar adviseren en informeren en gezamenlijk gaan wij er voor zorgen dat PAS adequaat wordt aangepakt. De eerste stappen worden al gemaakt.

Het mes snijdt aan 2 kanten. Zie jij een tekst met vervelende informatie over jou, waar of niet, dat doet er niet toe. Print het uit, ga er mee naar de politie. Doe aangifte van smaad met verzoek tot vervolging….. hup, naar de TOM zitting. Want zeg nou zelf, wat hebben wij nog te verliezen? Denk maar niet dat je ‘door mee te werken met de instanties’ jouw kind terug krijgt in jouw leven.

 

TOMzitting in de praktijk, uitleg voor ‘dummies’ cq de argeloze burger