Motie van Wantrouwen tegen het Platform scheiden zonder schade, het ministerie van VenJ en de heer Rouvoet in het bijzonder! Subtitel:Verslag congres Ouderschap Blijft! 25 maart 2019

Kijk aan!!!!! Ik herken ons/ Herken Ouderverstoting hier wel in! 

https://www.trouw.nl/samenleving/antirookclub-zet-longartsen-buiten-de-deur-~a7a9309e/

Gisteren een niet zo prettige ontmoeting met de heer Rouvoet achter de rug, wat nog een staartje gaat hebben, want ik ga dit gedrag niet accepteren.

Nu ben ik gelukkig niet afhankelijk van subsidiegelden en laat ik mij niet intimideren door de politie of het openbaar ministerie, ook al hebben ze de laatste maanden aardig hun best gedaan…..

Gisteren heb ik weer naar een promotiepraatje van de heer Rouvoet mogen luisteren, wat voor zoete koek geslikt werd. Bij een zeer goed verzorgd congres. Dat zonder meer. Het mag dan ook wat kosten, van onze belasting centen. Drie dubbel:

Immers; het wordt betaald uit de 4, 5 miljoen, terwijl er geen cent aan het echt baan doorbrekende symposium op 25 februari is bijgedragen. Toen ik Anna van Beuningen en de heer Andre Rouvoet vertelde dat Dr Childress naar Nederland zou komen, trokken ze wit weg…” Maar wij betalen er niet aan mee”, wist Anna er nog uit te persen. 

Toch apart dat Dr Childress achter onze rug om op het Ministerie JenV is uitgenodigd voor een 2 uur durende privé sessie, terwijl wij zijn hotel, dagfee voor meerdere dagen  en zijn retourvlucht vanuit Los Angeles U.S.A hebben betaald. Dan mag je hopen dat er ook goed is opgelet en dat hun zogenaamde visie (is die er????) iets wat wordt bijgesteld, maar nog steeds is de boodschap van Herken Ouderverstoting, nou ja, die van ECHTE wetenschappers, mensen die weten waar ze het over hebben,  NIET welkom.

Gelukkig hoefden Marieke en ik het entreegeld niet op te hoesten. € 295, – ex BTW. Weet dat ook wij, de belasting betaler, dit opgehoest hebben, want al die bedragen worden weer gedeclareerd bij al die instanties die door onze belasting centen overeind worden gehouden. En maar klagen over geld gebrek….

En wat denk je van de tijd die de dames en een enkele heer die dag hebben geïnvesteerd,? Tijd die net zo goed aan hun cliënten had kunnen worden besteed (tijd = geld) want wij hoorden die dag nou niet echt veel nieuws, of het moet nota bene nogmaals de boodschap van Hill en ons zijn; 

Pas nou eindelijk eens evidence based oplossingen toe en kap met al die contra productieve trajecten. Waarom niet eerst de MASIC? En gooi ons niet op de grote hoop, al blijft er dan wellicht minder over voor een traject zoals Ouderschap blijft!

Nog steeds worstelt men met de stem van het kind en wat ben ik Frénk van der Linden erkentelijk. Wat een goede dagvoorzitter met kritische vragen en opmerkingen! 

Blijkbaar is het allemaal nog lastig en een brug te ver. Zat de heer Rouvoet bepaalt niet te wachten op de vraag van Prof Barendrecht waarom men niet stopt met het toernooimodel als algemeen bekend is dat dit alleen maar ellende oplevert.

Want beste ouders, ze weten het best. Ze weten het allemaal.

Voor de zoveelste keer dacht de heer Rouvoet mij te kunnen ontlopen en handig te doen. Hij wilde nog niet eens mijn hand schudden. Dan laat jij je kennen! Afspraak?! Nee, al jaren gaat hij ons uit de weg. Heeft spelletjes gespeeld met ons, dat mag enige naam hebben. 

En maar proberen ons te marginaliseren. Ook via een Inge van der Valk met een WODC rapport dat aan elkaar hangt van opinies en meningen en totaal niet wetenschappelijk is onderbouwd. De Tweede Kamer wordt ook nog eens voorgelogen, de informatie klakkeloos geaccepteerd.

En wat zegt ze tijdens het congres? Uh, ja ik ben ook maar een wetenschapper. Nee, ze is pedagoog en heeft zich dus verre van ouderverstoting en pathogeen ouderschap te houden. Dat is voer voor klinisch psychologen.

De heer Rouvoet en het ministerie JenV hebben last van ons! Heel veel last en nu roept de heer Rouvoet dat hij in gesprek is met ouders die hem gesmeekt hebben herken Ouderverstoting te negeren. Werkelijk?!

Want als dat al waar is, dan weet ik precies met wie de heer Rouvoet graag in gesprek is; met de eenmanspittters. Met ouders die een enkel cursusje bij de Woodalls hebben gevolgd, een boekje hebben gelezen en zich zelf hebben uitgeroepen tot coach, of conflictbeheerser, of tot kinderbehartiger, of wat dan ook. 

Vandaar dat ik met klem heb benadrukt dat, als de heer Rouvoet mensen naar voren denkt te schuiven, wij, op zijn minst een keurmerk willen hebben en het klaar moet zijn met hobbyisten of mensen die aan ons leed willen verdienen.

Dat de heer Rouvoet hier geen zin in heeft en geen werk maakt van het ECHT beëindigen van ouderverstoting is schandalig. Het toont aan hoe sterk de lobby van de advocatuur en jeugdzorg is.

Duidelijk voor ons de verkeerde man op de verkeerde plek, want ook gisteren was deze man niet concreet en heeft hij mooie woorden, maar geen daden. Daar elk initiatief niet gedragen wordt door mensen die er echt verstand van hebben. 

Dat hij graag kopjes thee drinkt met bepaalde mensen maar een inhoudelijk kritisch geluid niet kan verdagen, zegt alles over hem, het ministerie van JenV en de rechtspraak, die nu al decennia met levens spelen, gewoon omdat het kan.

Pers en politiek, wanneer gaan jullie er iets van vinden?

En beste ouders, verandering zal vanuit ons moeten komen. Weiger al deze onzin, gemotiveerd. Er staat genoeg op onze website, wetenschappelijk onderbouwd en daar is geen speld tussen te krijgen.

Wie niet horen wil, moet voelen en ik roep elke ouder op zelf een positief verschil te maken.

  • Vraag inzage in jouw politie dossier
  • Doe aangifte van ouderverstoting art 279 en 300 lid 4 . Hoe? Zie website
  • Doe aangifte tegen ieder die liegt en bedriegt, die aan beeldvorming doet. Dus ook tegen de professional ; laster smaad. Hoe? Zie website
  • Weet exact wat je naar voren wilt brengen bij rechtszaken, zie website
  • Besef dat tijd jouw grootste vijand is en accepteer geen trajecten of geshopt van jeugdzorgwerknemers, dien meteen klachten in tegen ieder die tussen jou en jouw kind denkt te kunnen staan. Hoe? Zie website
  • Belast jouw kind niet door het te laten bevragen door zogenaamde professionals die er totaal geen verstand van hebben. Gemotiveerd. Hoe? Zie website

 

Lees je in, wordt autodidact en pik het niet meer. Hoe? Zie website!

http://www.herkenouderverstoting.com

Advertisements
Motie van Wantrouwen tegen het Platform scheiden zonder schade, het ministerie van VenJ en de heer Rouvoet in het bijzonder! Subtitel:Verslag congres Ouderschap Blijft! 25 maart 2019

Familierechtspraak op de schop!

Wat nu eindelijk in de krant staat, is bij ons al lang bekend en weet dat het familierecht met recht het afvoerputje van de rechtsstaat genoemd mag worden.

Zie de artikelen vandaag in oa de volkskrant https://www.volkskrant.nl/es-b5a45d71 en https://www.volkskrant.nl/es-b76ffc4f En de telegraaf: https://www.telegraaf.nl/e/3331982/

Wij zien doorlopend zaken die 7 tot 8 zittingen vergen over een periode van 2 tot 5 jaar die zouden kunnen worden afgewikkeld in 3 maanden tot een half jaar. Puur doordat de familierechters niet doorpakken. Dit veroorzaakt een 5-voud aan kosten, maar, nog erger, enorm veel leed bij kinderen en ex-partner(s). Dit puur om het feit dat het nog steeds mogelijk is in Nederland om ouderschap en gelijkwaardige omgang af te laten afhangen van de, meestal eenzijdige gevoerde ruzie, tussen partners.

Wat Herken Ouderverstoting stoort is de roep om extra geld! Totaal niet nodig, als de Familierechtspraak op zijn minst de verantwoordelijkheid neemt en die 180 graden draai maakt.

Een draai waar wij al jaren om vragen.

Feit: Er is geen sollicitatiecommissie. Iedereen kan familierechter worden. Bijscholen? Ik heb er nu diverse malen naar gevraagd. Het blijft stil, doodstil. 

Verplicht vakliteratuur bijhouden of, op zijn minst, het lef hebben vernieuwende ideeën in uitspraken verwerken, een utopie.

Familierechters halen strepen door levens gewoon omdat het kan. Niemand roept deze rechters tot de orde. Er is geen constitutioneel hof, nergens kan een ouder verhaal halen.

Er wordt achter gesloten deuren gehoord.

Wat erger is, niet onder ede! Dus het startschot voor leugens wordt gelost, daar ouders die daar om vragen meteen als eigenwijs en strijdend worden aangemerkt. De rechtspraak faciliteert de inzet van kinderen als wapen voor één van de ex-partners.

Familierechters zijn geen financieel experts, laat staan psychologen, toch hebben ze het lef om trots op zichzelf te zijn, zichzelf te bewieroken, als het gaat om de stem van het kind! Zo fijn om een 12 jarige naar de rechtbank te laten komen en het zegje te laten doen. Dat een rechter niet weet of het de authentieke stem van het kind is, doet niet ter zake.

De authentieke stem van een kind is dat een kind van nature intensieve omgang wenst met beide ouders. Ouders scheiden, NIET de kinderen. Deze grote malversatie is de basis voor een traumatiserende rechtspraak.

Sterker nog, een brief, zogenaamd geschreven door een kind, wordt ook gezien als ‘gehoord’ worden. Snap jij het nog?! Ik niet.

En ach, dan gooi je toch gewoon jouw verantwoordelijkheid over de schutting! Dan negeer je toch gewoon die ouder en baseer jij je als rechter toch helemaal op de rapporten van de Raad of jeugdzorg ! Dan luister je toch gewoon niet als een ouder roept dat het gros wat in de rapporten staat plak en knip werk is, bestaat uit opinies en meningen. Dat er in gelogen wordt. Welnee, dan vaar je blind op die lui, want die ouders hadden dan maar gewoon weg niet naar die rechtbank moeten komen.

Of schakel je, als rechter, zogenaamde professionals in, voor de nodige onderzoeken, maar verdiep jij je als rechter natuurlijk niet in de feit of de professional überhaupt wel de juiste kennis heeft om dat onderzoek te doen.

“ Tja, als een ouder naar de rechtbank komt, dan nemen wij het wel over, hadden ze maar niet moeten komen” Letterlijk van diverse rechters vernomen. Complete lethargie, volledig gebrek aan enige vorm van compassie of empathie. 

Regie rechter? Waar zijn ze.? Het is natuurlijk veel makkelijker iets te beslissen en vervolgens door te schuiven naar de volgende rechter. Of iets idioots te beslissen, gewoon omdat het kan, strepen door levens te halen en dan te roepen dat ouders nog altijd in hoger beroep kunnen! Ja, wellicht die ouder die aanspraak kan maken op die toegevoegde (handje klap, je wint/verliest) advocaat, maar menig hardwerkende ouder gaat hier volledig op stuk, en laat dat nou net de bedoeling zijn; er volgt een complete uitputtingsslag opdat ouders uiteindelijk dan maar stoppen met procederen. Weer een kind opgeofferd aan het systeem.

Rechters die kritisch zijn en het anders willen? Einde carrière. Punt. Nee, de familierechters lopen aan de leiband van een paar arrogante, contact gestoorde rechters, die compleet los gezogen van de maatschappij hun wil opleggen. Vanuit hun eigen, niet onderkende, latente pijn en jeugdtrauma’s! 

Daar moeten wij iets van vinden. Het is niet anders.

Het symposium van 25 februari 2019 is eigenlijk georganiseerd op verzoek van de rechtspraak. Ruiterlijk werd toegegeven dat ze het ook niet weten. Waarom dan zelf niet de kennis op willen doen of iets organiseren? Het is mij een raadsel, maar goed, Herken Ouderverstoting is de flauwste niet. Dan brengen wij wel de kennis naar de rechtspraak toe.

Ook kregen we mee dat de rechters natuurlijk alleen kennis willen krijgen van mensen die er toe doen. Letterlijk kregen we te horen dat HBO niet meetelt, maar minstens mensen van gelijk opleidingsniveau…en…..1 goog is geen goog.

Toen wij in onze eerste aankondiging dus verwezen naar dit verzoek was het hek van de dam. Ook het feit dat wij zelf alle rechters zelf mailen is ‘not done’ 

Onder voorwaarde dat wij de verwijzing naar de rechtspraak zouden weghalen, kregen wij de toezegging dat enkele rechters naar het symposium zouden komen. Daar hebben ze zich aangehouden, maar hoe verspreidt zich de opgedane kennis van een paar rechters onder die paar duizend in Nederland? NIET!

Er zit dus weer niets anders op dan alsnog alle rechters op de hoogte te brengen, daar de familierechtspraak zelf zijn/haar verantwoordelijkheid niet neemt.

“Tja, ik wil ook wel dat oorlogen en hongersnood stoppen , maar daar is ook niets aan te doen”  riep Marion Beckers tijdens een gesprek tegen mij. Ongehoord! Als de voorzitter van de Projectgroep ‘Visiedocument Rechtspraak (echt)scheiding ouders met kinderen’ er zo in staat en de deur dichtgooit als ik haar aanspreek op de inhoud, omdat ze niet langs de vorm kan kijken, wat is er dan aan de hand? 

En dan heb ik het al helemaal niet over de rest van dat genoegzame clubje, wat zenuwachtig zit te schuiven op stoeltjes omdat ze nog nooit over pathogene ouderschap hebben gehoord. Anno 2019!!!!

Het is van de zotte, daar er tegen ouderverstoting, het verdienmodel van de advocaten en aanverwante clubs zoals Jeugdzorg, maar ook de eenmanspitters met al hun trajecten, juist heel goed opgetreden kan worden.

Een kwestie van willen en doen. En het erge van alles is….Ze weten het best.

Maar daar zitten ze dus, in hun ivoren toren. Strepen door levens halend. Familiedrama’s als gevolg. Getraumatiseerde kinderen en ouders, gewoon omdat het kan. Omdat NIEMAND hier in Nederland (want daar houd ik het bij, Nederland) het lef heeft deze beroepsgroep keihard ter verantwoording te roepen.

Rest mij te zeggen dat er maar een paar notabelen zijn die het helder zien en ons aanmoedigen die luis in de pels te zijn. Te blijven en ouders exact te vertellen waar ‘ze om moeten vragen (!)’ bij de rechter….vragen…, nou, in onze ogen dus EISEN.

Het gaat om mensen levens en waarom mogen wij dan geen kwaliteit verlangen?!

Want ze geven het eigenlijk ruiterlijk toe; zelf weten ze het niet.

“Het gaat al lang voordat ze bij de rechter zijn mis”, roepen de rechters tegen mij. Ja, precies! Dus waarom dan ouders weer met een kluitje in het riet sturen? Waarom dan weer mediation en/of een traject? Waarom uit complete gemakzucht de koninklijke weg opleggen of blindelings een gezinsvoogd en raadsonderzoeker geloven? Waarom niet optreden tegen deze meest vreselijke vorm van kindermishandeling en ex-partnergeweld? 

Waar is de compassie en empathie? Hebben deze rechters wel zelf kinderen? Waar komt die gemakzucht vandaan, die lethargie?

Weet dat heel veel van dit soort rechters vanuit een niet onderkende pijn destijds hebben gekozen voor hun studie,  en hun pijn/afwijzing projecteren op de zaken/ouders die zich nu aandienen.

Wat dus te doen?

  • een sollicitatiecommissie met betrekking tot familie rechters
  • Bijscholing, een extra opleiding als men familie rechter wordt.
  • Verplichting van minimaal 5 jaar aanblijven als familierechter
  • Een regie rechter!!!! Een rechter die van begin af aan betrokken is en dus kan verwijzen naar eerdere uitspraken; hoe staat het er mee.
  • Rechters die zich inlezen en de hele zaak bestuderen.
  • Rechters die niet gemakshalve roepen dat er altijd nog hoger beroep is of dat een ouder het over een jaartje opnieuw kan proberen.
  • Horen onder ede! Ook dus de raadsonderzoekers en de gezinsvoogden.
  • Openstaan voor gedragen oplossingen zoals parallel ouderschap.
  • Zich onthouden van zogenaamde klemcriteria.
  • Onderkennen dat, als ouders bij de rechter komen, er al een enorme voorgeschiedenis is, dus niet weer het volgende traject of  mediation in.
  • De Raad van kinderbescherming opdragen enkel en alleen de MASIC toe te passen. Komt uit de MASIC naar voren dat er dus meer aan de hand is, verplicht stellen dat het vervolgonderzoek dooreen klinisch psycholoog wordt gedaan; de gedragsdeskundige! En dus niet een raadsonderzoeker (die kan de MASIC doen, niet meer).
  • Kinderen niet zelf bevragen, maar door een klinisch psycholoog en de rapporten vertrouwelijk behandelen. 
  • Zeker geen genoegen nemen met brieven van kinderen. Wat een open deur zeg!
  • Is er sprake van ouderverstoting, dan het kind meteen overplaatsen naar de ouder die het kind niet opzet tegen de andere ouder. Dus weghalen bij de pathogene ouder. Wijziging hoofdverblijfplaats dus.
  • Pathogene ouders, nou ja, elke ouder, kan hulp zoeken in een vrijwillig kader.
  • Zorgen dat de uitspraak zo concreet mogelijk is en geen ruimte geeft voor enige ruis. Dat in de conclusie heeeeel duidelijk staat wat van wie verlangd wordt; Denk daarbij aan:
    • Een omgangsregeling van minuut tot minuut , met een exacte verdeling van de vakantiedagen. Bijvoorbeeld het oneven jaar de kerst bij die ouder, even jaar bij die, de 1e 3 weken zomer vakantie bij die ene ouder en het jaar erop wisselen. Te zot voor woorden dat het zo moet, maar ze staan daar blijkbaar niet voor niets, dus rechter regel het! 
    • Een dwangsom naar beide partijen toe.
    • Dat die dwangsom omgezet kan worden in lijfsdwang mochten er geen financiële middelen (meer) zijn.
    • Dat , als er speciale omstandigheden zijn, het kind daarbij betrokken kan zijn/ aan deel kan nemen. Denk aan bijvoorbeeld het overlijden van een familielid of juist een jubileum 
    • Dat beide ouders natuurlijk gerechtigd zijn aanwezig te zijn bij speciale gelegenheden van het kind; denk aan een diploma uitreiking of uitzoeken van een school, ook al is het niet de ‘beurt’ van een ouder (te idioot voor woorden dat zo iets überhaupt te discussie staat!)

Boven alles moet slecht gedrag gesanctioneerd worden, daar een pathogene ouder weliswaar niet in orde is, maar bepaald niet achterlijk. Als er consequenties aan gedrag worden verbonden en slecht gedrag niet langer beloond, dan stopt ouderverstoting.

Zo simpel is het dus! 

Dan is de eerste grote besparing een feit en kunnen de rechters wellicht meer tijd besteden aan al die andere zaken die zich nog aandienen.

Voor concrete oplossingen: https://www.herkenouderverstoting.com/info-professionals/65-symposium

Het feit dat weldenkende mensen hun kinderen dit niet aandoen zegt genoeg en is geheel dekkend voor het probleem.

Het is nu eenmaal zo dat er bij hoog conflictscheidingen één partner is die de kinderen als wapen inzet tegen de ex-partner. Juist dit zou bij wet en uitvoering direct moeten worden gestopt.

Dit kan, de oplossingen zijn er. Ook heel belangrijk is dat de strijdende, niet weldenkende ouder, ook geholpen is bij duidelijke regels en directe sancties. Immers, dan kan die persoon werken aan de basis van zijn/haar strijd: diep jeugdtrauma. Alleen op deze wijze beschermen wij kinderen die hier ongewenst in terecht komen.

Groet,

Annemarie van Mackelenbergh

http://www.herkenouderverstoting.com

Familierechtspraak op de schop!

Kom op zeg…..

Met enige regelmaat ontvangen wij boze mailtjes van kinderen of ouders die Herken Ouderverstoting verwijten dat hun vader/moeder of ex, door ons, een goed weerwoord heeft en daardoor de hulpverlening of de rechters zodanig om de tuin kan leiden, dat deze ex weer omgang heeft en dus de mishandeling kan voorzetten.

Immers; die ex of ouder is een narcist of heeft een anti sociale persoonlijkheid, of een bordeliner, loser etc.

Het antwoord hier op is kort en bondig:

Kom naar de website of Facebook en lees je heel goed in wat wij onder ouderverstoting verstaan. Het ouderschap stond niet ter discussie voor de scheiding en vaak lang daarna ook niet.

Een mishandelende ouder die dus geweerd wordt uit het leven van een kind kan zich niet beroepen op ouderverstoting.

Als dus ‘foute’ ouders bij ons uitkomen en zo doende lerende zijn en blijkbaar weten wat ze moeten zeggen om de hulpverlening en rechters te misleiden, dan is dat natuurlijk niet de schuld van Herken Ouderverstoting.

Omdenken: blijkbaar is er genoeg munitie, is er al genoeg gebeurd zodat deze ouder dus onze kennis kan verwoorden en zijn de rechters en/of hulpverlening daar gevoelig voor.

Mijn advies is dus dan zeker om je als ‘goede’ ouder heel goed in te lezen en de beweringen van die andere ouder te ontkrachten. Je weet dan immers waarmee die ouder op de proppen zal komen. Dus kan jij als ‘goede’ ouder heel goed aangeven wat er werkelijk speelt, toch?! Waarom jij doet wat jij doet, toch?!

Als een ‘goede’ ouder al boos moet zijn, dan is dat toch altijd nog op al die verstotende andere ouders, die er voor gezorgd hebben dat Herken Ouderverstoting bestaat en zo actief bezig is.

Die verstoters hebben decennia hun destructieve werk mogen doen en toen was er niemand die hun een halt toe riep. Ook niet door ouders die werkelijk te maken hebben met mishandeling of misbruik…..Iets met misplaatste loyaliteit?

Vergelijk het met al die ouders die de weg naar de politie hebben gevonden en zo veel ouders vernietigd hebben met valse beschuldigingen!

Ik weet van dames in Blijf van mijn huizen die daar enkel en alleen zitten om zo ‘makkelijk’ eens en voor altijd van de vader af te kunnen komen.

Deze mensen verpesten het dus voor de ‘goede’ ouders. Die mensen zorgen er voor dat, als jij bij de politie komt met echte mishandeling, dat jij dus niet serieus wordt genomen.

Vanuit het oogpunt van Herken Ouderverstoting zullen wij dus altijd geneigd zijn in eerste instantie de waarheid bij de ouder te leggen die zegt verstoten te zijn, of zegt dat hij/zij verstoten gaat worden.

Geneigd! Daar ik persoonlijk altijd eerst het hele verhaal wil inzien, de stukken wil lezen en liefst ook nog contact zou willen hebben met alle partijen.

Maar een hele enkeling komt er mee weg door de beweren dat die slachtoffer is, terwijl dat niet zo is.

Meestal, ik durf te stellen wel 80% zeker, is de ouder die bij ons uitkomt, werkelijk een (te) verstoten ouder. En als wij dus die ouder mondiger maken, waardoor deze persoon de rechters en hulpverlening op het andere been zet, dan ben ik daar heel erg trots op.

En dan nog iets; iets waar (te) verstoten ouders zich veel aan moeten onderwerpen; begeleide omgang. Als jij zeker weet dat dus die uitwonende ouder een gevaar is voor jouw kind; dan wijs jij de rechter daar toch op?! 

En ach, die MASIC, een 0-meting, daar heb jij dan zeker geen problemen mee.

Dus, boos zijn op Herken Ouderverstoting en ons verwijten dat wij te succesvol zijn, dat ervaar ik eerder als een compliment , daar er de afgelopen jaren zoveel strepen door levens zijn gehaald, gewoon omdat het kan, dat we nu dus allemaal met de voorspelde maatschappelijke ramp zitten en ik amper weet hoe we deze nog te boven kunnen komen.

Nu dus nog een woordje aan al die ouders die onze kennis denken te kunnen misbruiken. Die bij ons uitkomen met de nodige drama. Weet dat ik regelmatig ook contact heb met ‘de andere kant’.

Niet voor niets krijg jij indringende vragen gesteld in het openbaar.

Niet voor niets gaan we niet mee in jouw drama/beweringen, want bij de meesten heb ik meteen een ‘vreemd onderbuik gevoel’ .

En ik niet alleen….Enkele leden van de Facebookpagina stellen jou dus vragen. Meestal is dat genoeg om die persoon na te laten denken en de houding te veranderen.

Hoe dan ook; ouderverstoting, de 4e vorm van kindermishandeling/pathogeen ouderschap/geestelijke kindermishandeling moet stoppen; een kwestie van willen en doen.

Dus voor elke ouder die gaat scheiden, lees je in en besef dat het jouw grondwettelijke zorgplicht is om goed voor jouw kind op te komen. Hoe je dat dus doet, ja, dat kan je bij ons lezen.

Maar dat werkt dus voor alle ouders!

Kom op zeg…..

Compliment aan de politie Tilburg Binnenstad (Zo kan het dus ook!)

Net zo goed als ik erg boos kan worden als het mis gaat bij de politie, vind ik ook dat ik complimenten uit moet delen als het goed gaat.

Mijn man heeft 2 weken geleden gepoogd aangifte te doen wegens onttrekken ouderlijk gezag (art 279 WvSr) en benadeling gezondheid (art 300. Lid 4 WvSr), maar is even zo vrolijk weer weggestuurd door de hulpofficier van justitie, de heer P. de R, met de mededeling dat dit een civiele kwestie betrof.

Ook de aangifte laster en smaad werd uitgekleed door deze hulpofficier, de bijlagen (het bewijs) hoefde mijn man niet in te leveren.

Nu heb ik 4 jaar geleden 4 woorden ingevoerd op mijn toetsenbord: kind-verklaart-tegen-ouder en dook ik in de vreselijke wereld die ouderverstoting heet. Ik besefte al snel dat hetgeen mijn man overkwam 16.000 kinderen per jaar en dus bijhorende ouders (lees veelal vaders) overkomt. Mijn man was dus niet de enige!

Telkens liepen we achter de feiten aan. Hadden we dit maar geweten, dan….

Vandaar dat ik een openbare fabookpagina heb opgericht, 1 sept 2015, Herken Ouderverstoting. Al snel volgde een zeer informatieve website (www.herkenouderverstoting.com) , linkdin, Twitter en Instagram.

In een paar jaar tijd zijn wij uitgegroeid tot het grootste ouderplatform van Europa!

Ik schrijf over ‘wij’, daar ik natuurlijk lang niet meer alleen sta en door heel veel ouders op de voor of achtergrond wordt gesteund.

Het wordt tijd dat alle partijen zich gaan realiseren dat Herken Ouderverstoting niet had bestaan als mijn man zijn zoon had mogen kennen en zijn zoon had mogen genieten van een geweldige vader.

Wij steunen ouders die verstoten zijn of dreigen hun kind te verliezen als gevolg van ouderverstoting.

We hebben al heel veel bereikt in een korte periode. Met de notie van ‘rust’, de koninklijke weg , is definitief afgerekend. Voor het kind is het voor de sociale, emotionele en identiteitsontwikkeling heel belangrijk beide ouders te kennen, en vrije toegang tot beide ouders te hebben.

Immers, bij het fenomeen ouderverstoting staat het ouderschap niet ter discussie voordat de ouders uit elkaar gaan. Het is 1 ouder die niet kan onthechten en het kind als pion gebruikt om de andere ouder te raken. Juist de verstotende partij weet de weg naar de politie goed te vinden. Voor dossier opbouw zal deze persoon regelmatig meldingen doen waarvan de goede/geestelijk gezonde/brave ouder geen weet van heeft. Maar de toon is wel gezet, daar de verstoter deze meldingen en valse beschuldigingen overal zal gebruiken om de goede ouder in een kwaad daglicht te stellen.

Dit is ook mijn man overkomen. Waarbij wij erg veel moeite hebben bij de niet-kritische houding van de politie en een triage overleg waarvan wij geen weet hebben gehad, maar wel de vijandige houdingen de instanties en scholen verklarend, laat staan de afwijzing van zoon.

Wat Herken Ouderverstoting ook bereikt heeft is de notie dat ouderverstoting kindermishandeling is (de 4e vorm naast seksueel misbruik, fysieke mishandeling en verwaarlozing) en ex-partnergeweld.

Door ons activisme en de tijd mee hebbend door sociale media, hebben wij een groot bereik en kunnen wij de markt van 2 miljard de maat nemen. Immers hoog conflictscheidingen zijn het grote verdien model. Heel wat baantjes zijn hiervan afhankelijk en dat is ronduit pervers.

Wij vertellen ouders wat ze zelf nog kunnen doen, binnen het systeem. 

Kamerleden stellen vragen aan de minister. Zo ook om ouderverstoting strafbaar te maken, maar dat is dus niet nodig aldus onze minister Sander Dekker, in de brief richting de Tweede kamer 18 januari 2019. We hebben immers artikel 279 wat 30 oktober 2018 weer in de Staatscourant is aangehaald in een rectificatie. Het woordje ultimum is weggehaald! Dus beste politie en Openbaar Ministerie let op; wij mogen en zullen aangifte komen doen! 

Ook verwachten wij een actievere rol van de wijkagent.. Een stopgesprek bij omgangsfrustratie zal zeker 80% van alle ellende schelen en anders is er niets mis met een uitnodiging op het politiebureau inzake verdachte te zijn van een delict. 

https://www.herkenouderverstoting.com/info-ouders/instanties/politie/rol-van-de-politie-zoals-die-zou-moeten-zijn-inzake-omgangsfrustratie

Wij, verstoten ouders, worden voor minder of niets belaagd door jullie en dat moet stoppen. 

Bang dat de verstoten de gevangenis in moet, zijn we niet. Zeker niet gezien de stafmaat in Nederland. Een TOM gesprek is al heel wat en anders een sepot onder voorwaarden.

De afgelopen maanden ben ik zwaar belaagd door de politie, die het verlengstuk was van het openbaar Ministerie Zeeland-West-Brabant. Dat is niet prettig, maar ik heb zoveel geleerd de afgelopen jaren, dus ook wat ons recht is.

Vandaar dat ik 23 januari alsnog, in naam van mijn man, aangifte heb gedaan inzake artikel 279 en art 300.lid 4 WvSr en mijn complimenten. Ik ben dit keer netjes ontvangen. Er is serieus naar mij geluisterd. De aangifte is netjes genoteerd..Het hele pakket met ‘bewijzen’ , de bijlagen dus, is in ontvangst genomen.

De eerste horde is dus genomen. Jammer dat ik geen vliegje ben op het behang, want wat zou ik graag de reactie van de screeningsafdeling willen zien. Natuurlijk mogen ze mij een briefje sturen dat ze er niets mee doen, dan gaat het hele pakket namelijk naar de officier van justitie en als die er niets mee wilt doen, dan hebben we nog een artikel 12 procedure . Nou, dan hebben wij ons punt wel gemaakt.

Ook heb ik als nog de bijlagen met betrekking tot de laster en smaad aangifte kunnen inleveren. Daar verwacht ik eerlijk gezegd nog het meest van. Wat dat betreft zal ik zeker ouders aanraden eerst inzage in hun politiedossier te vragen en als ze daar dus ‘valse’ meldingen aantreffen, daar werk van te maken. Let wel; de ex van mijn man is met heel wat minder aan komen zetten en heeft meerdere malen de rode loper gekregen, wij verwachten dus minimaal hetzelfde.

En andere (te) verstoten ouders dus ook, daar ouderverstoting moet stoppen; Een kwestie van willen en doen!

Wij zien daarin een zeer grote rol bij de politie. Met name dus die van de wijkagent en weet dat er juist collega’s zijn die landelijk zo veel voor ons betekenen en het korps een presentatie/training kunnen geven met betrekking tot de signalen en hoe deze te pareren. Het werk zal er dan een stuk leuker op worden.

Na de aangifte heb ik zeker nog een uur met beide politieagenten gesproken over ouderverstoting en beide kennen de signalen en vertelden mij dat ouderverstoting een zeer groot probleem is, ook voor de politie. Het is dus zaak dat de politie het verschil leert tussen een vechtscheiding: waar 2 vechten, 2 schuld en de hoog conflictscheiding, waar 1 ouder het gevecht gaande houdt om de andere ouder en diens familie uit te bannen. Met alle maatschappelijke gevolgen van dien.

Er lopen nu 1 miljoen volwassenen in Nederland rond met een jeugdtrauma, als gevolg van een loyaliteitsconflict en helaas zoeken velen van hen hun heil in sociale beroepen, waaronder dus ook de politie.

Wat dat betreft moet er ook eens goed gekeken worden naar de weerstand vanuit de politie en het Openbaar Ministerie om iets aan ouderverstoting te doen. Vanuit een latente pijn wordt dat door collega’s tegengehouden. Ik weet van heel wat agenten die er zo op onderdoor zijn gegaan en zelfs zelfmoord hebben gepleegd. Omdat ze monddood zijn; immers te veel er van vinden zorgt voor het verlies van de verklaring van geen bezwaar.

Hoe dan ook; mijn complimenten aan XXXXXXX en XXXXXXXX met de opmerking” beste politie, zo kan het dus ook!” 

(zo juist mailtje van de politie; namen plus dienstnummers mogen enkel bij toestemming)

Dit compliment wordt verwerkt in mijn blog op WordPress en zal gedeeld worden op sociale media.

Bovenstaand heb ik geschreven op https://www.politie.nl/contact/complimentformulier.html?sid=96536944-0779-4084-95f4-6bc78ab99d66

Compliment aan de politie Tilburg Binnenstad (Zo kan het dus ook!)

Oeps, ik verslikte mij in mijn ochtend koffie. Reactie op het onderzoek van het CBS/UvA 17 oktober 2018

Gister ochtend zat ik lekker met een kop koffie naast mijn lief naar het RTL nieuws te kijken en werd overvallen door een onderzoek naar de gevolgen van de scheiding op de kinderen uitgevoerd door de Universiteit van Amsterdam in samenwerking met het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) hierbij werd gekeken naar kinderen die geboren zijn tussen 1971 en 1991.

https://www.rtlnieuws.nl/lifestyle/gezin/artikel/4453176/scheiding-echtscheiding-vader-kind-contact-cbs-uva?fbclid=IwAR0Ky88uT54J4p2FXc0xiTCH8SPUw7AO5tfzrpQfDNHWeMcdweP1zOhdvug

Wat blijkt 1 op de 5 van die nu volwassen kinderen ziet zijn vader niet meer, 20%. Een schrijnend percentage, zeker als je het ziet in verhouding. Maar 2% van de nu volwassen kinderen ziet zijn vader niet meer, als de ouders nog bij elkaar zijn.

Cijfers om serieus te nemen en niet om deze meteen te bagataliseren of deze in een ander perspectief te plaatsen.

Ik zette me al schrap, dit gaat vandaag interessant worden, riep ik nog! En o, wat heb ik mij gisteren geërgerd. Wat ben ik weer boos geworden en wat word ik er toch moedeloos van.

Mattijs Kalmijn (onderzoeker) probeerde gisteren via RTL Nieuws promotie te maken voor ‘De Koninklijke Weg’ en de schade van ouderonthechting te bagatelliseren middels een onderzoek uit 2017, maar hierbij de resultaten. Het minste wat je zou verwachten is een verwijzing naar resultaten zoals van R. Warshak (Consensus Report die is ondertekend door 110 vooraanstaande gedragswetenschapper) en Edward Kruk ter borging van de integriteit en die aangeven dat het ontbreken van contact en opvoeding schadelijker is voor kinderen dan het ervaren van het conflict https://academic.oup.com/…/article-abstra…/34/4/452/5035097… (deze alinea is van Ivo Vrijkotte, ik had het niet beter kunnen schrijven)

Hoe kan het zijn dat de hele pers zo gemakzuchtig is dat zij zich voor laten liegen? Hoe kan het zijn dat wederom de ‘foute’ spelers aan het woord komen en de kans krijgen om aan verkeerde beeldvorming te doen?

Ik  heb het antwoord wel. Ik wil antwoord heel graag geven, maar ik daag de pers uit. Contacteer mij, bel mij, mail mij, ik ben heel makkelijk te vinden. Durf het eens aan, het hele verhaal, het eerlijke verhaal.

Tot die tijd zal ik via Herken Ouderverstoting onze boodschap blijven verspreiden, daar ik echt van mening ben dat de verandering vanuit de burger zal moeten komen. Vanuit maatschappelijke verontwaardiging. 

Want die beeldvorming, daar is een hoop mis mee. 

In het Algemeen Dagblad staat diezelfde dag een pagina groot artikel van een jongeman die zijn vader in het openbaar beschuldigd. Geen hoor of wederhoor. Tendens: een stief ouder is net zo goed. Toch apart, dat het de stiefvaders zijn die een pluim krijgen, de stiefmoeders komen er een stuk slechter af, maar goed, dat is weer een andere discussie.

Feit is dat natuurlijk nooit die biologische ouder kan worden vervangen, dan kan het kind nog zo’n geweldige rolmodellen in zijn/haar leven hebben, opgroeien in ontkenning van 50% DNA zal zich altijd wreken. Daar zijn genoeg wetenschappelijke discussies naar gedaan, maar alle belanghebbenden zijn daar maar even overheen gestapt. Die boodschap is immers veel minder leuk.

Zet een ouder echter een bericht op een besloten Facebook pagina dat die erg verontrust is omdat die ouder er achter is gekomen dat iemand iets doet met echtscheidingen, terwijl deze al jaren het kind tegen de andere ouder opzet, dan heeft de politie Tilburg een missie, die ouder wordt het zwijgen opgelegd. Tientallen burgers worden voor zwaardere aangiften vrolijk weggestuurd, maar als je ageert tegen ouderverstoting, dan zijn de rapen gaar.

Waar ik mij nog veel meer aan stoorde was dat de notabelen , die er iets van mochten vinden zoals een mevrouw Kroezen, of een Margreet Visser, nu doen als of het nu beter geregeld is. Niets minder is waar, het is er slechter op geworden. Immers, dat aantal kinderen dat hun ouders niet meer ziet nadat die ouders uit elkaar zijn gegaan, waarvan het ouderschap tot aan de scheiding niet ter discussie stond, is enorm gestegen. Het is erfelijk. Het gaat van jeugdtrauma tot het volgende trauma en loopt zo generaties door.

Ons land plukt er nu de wrange vruchten van. Waarbij het schandalig is dat mevrouw Kroezen, de pleitbezorger voor de advocatuur, ruimte krijgt om toch maar weer dat balkonnetje van ‘rust’ op te laten stijgen.

Deze dame hoort beter te weten! Niet voor niets zit zij in het platform van Rouvoet, de nieuwe wassen neus van het Ministerie van J&V, wat zucht en kreunt onder de sterke lobby van mevrouw Kroezen.

Herken Ouderverstoting wil af van het toernooi model in de Familerechtbank, van het hij/zij verhaal, van 2 advocaten in de rechtbank, van de leugens en het bedrog omdat er niet onder ede wordt gehoord. Van de trucjes, het uitspelen, van het als maar procederen en misbruik maken van gemeenschapsgeld. 

Herken Ouderverstoting ziet dus niets in 2 advocaten bij perikelen omtrent gezag en of omgang, daar dit enkel en alleen verliezers oplevert en diep in ieders hart is iedereen het met ons eens, maar ja, die centjes en die baantjes dan?!

Herken Ouderverstoting is klaar met trajecten zoals ouderschap blijft, kind uit de knel (verzinsel Margreet Visser, die geen contact heeft met vader, maar hem ook niet mist…..daarom volg je een studie tot psycholoog en daarom verzin je zo iets, natuurlijk), schip aanpak of wat ze allemaal niet meer verzinnen. Hoe durven ze ouders te dwingen deze contra productieve, geld verslindende tijdrovende trajecten op te leggen. Met al die handelingsverlegen en handelingsonbekwame professionals? 

Het enige lichtpuntje gisteren is de onderkenning dat vaders anno nu meer betrokken zijn.

Maar roepen over co-ouderschap en bezoekregelingen als of die dan ook worden nageleefd, met andere woorden, nu is het beter, dat hadden ze gisteren maar beter NIET moeten roepen, want wij weten allen beter.

Ja, het gaat om een specifieke generatie die nog afdroop!

Maar na 10 november 2017 waarbij eens en voor altijd is afgerekend met de koninklijke weg omdat die slecht is voor de sociale-, emotionele en identiteitsontwikkeling van het kind, moet iedereen die nog aan ons wil verdienen met betere argumenten komen. Rust doet het ‘m in ieder geval niet meer.

Al met al roep ik het CBS op om een vervolg onderzoek te doen. Ga maar eens kijken hoe het nu zit, daar 16.000 kinderen per jaar het contact verliezen met de uitwonende ouder, wiens ouderschap niet ter discussie stond voordat de ouders uit elkaar gingen. Dat zijn 2 (!) Kinderen per uur!

En omdat dus de tijden veranderd zijn, is het leed zo wat nog groter. Terecht dat vaders zich niet meer weg laten sturen. Terecht dat de instanties het lastig hebben; oppressie werkt niet meer, intimidatie ook niet. Terecht dat een raadsonderzoeker het lastig heeft en dat er meer tijd nu kwijt is aan alle klachten afhandelingen dan dat een gezinsvoogd toekomt aan het werk. Niet voor niets willen wij een andere aanpak om nog meer ellende te voorkomen. Bladzijde 25 rapport scheiden zonder schade onderstreept onze wens. 

Stuitend dat iedereen nog lekker bij elkaar op het pluche zit en nog steeds niet beweegt. Waarom zouden ze ook?!

Er komt een onderzoek, er wordt aan beeldvorming gedaan, een niet kritische pers, of mensen die hun eigen belang hebben, krijgen het podium en wie zijn de grote verliezers? Juist de burgers, de ouders en kinderen, de families en vrienden, iedereen die elkaar moeten missen omdat 1 persoon zo boos en verongelijkt is, dat die van alle kanten gefaciliteerd moet worden; andere ouder moet uitgeband worden, want wie is hij/zij om gelukkig te zijn zonder haar/hem. 

Zo lang men hiervoor de ogen sluit, zo lang zullen wij die roze bubbels doorprikken.

Ouderverstoting is kindermishandeling en ex-partnergeweld en neemt alleen maar toe! 

Met desastreuze gevolgen. Welke? Kom naar de website herkenouderverstoting.nl of .com en lees je in. Dan pas weet je ZELF wat je tegen dit verschrikkelijke fenomeen kunt beginnen.

Wordt lid van onze Facebook groep Herken Ouderverstoting en help ons.

Gisteren hebben wij ons in de steek gelaten gevoeld, hebben we weer eens flink wat verdriet gehad, maar we vechten terug, niet tegen onze exen, maar voor onze kinderen. Het is maar dat je je dat beseft!

Oeps, ik verslikte mij in mijn ochtend koffie. Reactie op het onderzoek van het CBS/UvA 17 oktober 2018

Vacatures bij Herken Ouderverstoting

Wat zijn er toch veel beschadigde mensen op deze wereld. En geloof mij, in de wereld van ouderverstoting kan het altijd nog een tandje erger.

Nou zou je zeggen, wat maakt mij dat nou uit! Maar juist op het gebied van ouderverstoting, toch nog de markt van 2 miljard, werkt dit desastreus uit.

Mensen/ ouders die met ouderverstoting te maken krijgen, weten in eerste instantie niet wat hen overkomt. Na complete verbijstering en ongeloof, daalt het besef in dat jij, als ouder, compleet machteloos staat tegen over niet alleen jouw ex, maar ook de rechters en instanties, die compleet meegaan in de drama en roep om aandacht van jouw ex.

Voordat jij het weet zit jij in een mediation traject, op op krukjes bij Kind uit de Knel, loop jij verantwoording af te leggen aan een gezinsvoogd die nog nooit over ouderverstoting heeft gehoord, of wordt jij gedwongen om naar een traject als ouderschap blijft te gaan.

Nou, als je dan nog niet van het padje bent, getraumatiseerd, dan weet ik het ook niet meer.

Om dan blij te zijn met de psychologische testen, die onherroepelijk volgen, is ronduit dom. Besef dat een ouder, die met zoveel onrechtvaardigheid te maken heeft (gehad), een aardige tik heeft gekregen. Diagnoses als PTSS zijn heel normaal. Maar keren dus tegen de verstoten ouder; zie je wel…die is gek!

Het is dus een klus om als nog ouders te vinden die geestelijk overeind blijven. En al helemaal een klus om juist die ouders bereid te krijgen een positief verschil te gaan maken. Immers, ze zijn (nog) niet gek en weten als geen ander in welk wespennest zij zich steken.

Nou kom ik aardig wat ouders tegen die zich in eerste instantie beter voordoen dan dat ze zijn. Goed gebekt en vol kopieer gedrag staan ze vooraan om zogenaamd er iets van te vinden. Wat kopiëren ze? Nou het grenzeloze gedrag van hun ex en diens achterban, maar ook dus het complete achterlijke gedrag van intimideren gezinsvoogden, handelingsonbekwame ouderschapsbemiddelaars en dan zal ik het maar niet hebben over de meest verachtelijke groep; de advocaten en de rechters, die hier niets van willen vinden en juist blij zijn met het Toernooi model.

Deze mensen zeggen dus dat zij graag de belangen willen behartigen in Den Haag. Bij de instanties die meewerken aan ouderverstoting. Deze mensen gaan graag naar congressen. Voor de bitterballen denk ik, want als je dan kijkt naar het verschil dat ze zouden moeten maken, dan springen de tranen in jouw ogen. Maar ondertussen verlaten wij ons wel op dit soort ouders!

Bijvoorbeeld; naar aanleiding van de Divorce Challenge kreeg ik eindelijk mijn ingang; een gesprek met de allerhoogste ambtenaar(directeur-generaal) bij het Ministerie van J&V; de heer Carsten Herstel. Ik heb op aandringen van haar zelf A. H. meegenomen. Zij ging immers ook naar die congressen, gaf aan een verstoten moeder te zijn, een hoop drama. Dus dacht ik samen met haar een stevig gesprek aan te gaan met 1 van de grootste facilitators met betrekking tot ouderverstoting.

Ik heb nog nooit zo’n slecht gesprek gehad. A. vond het fijn om eerst zeker 10 minuten van onze kostbare tijd samen met Carsten het te hebben over de voor – en nadelen van flexplekken. Toen ik dat afkapte en ouderverstoting, met name de rol van de rechtspraak en instanties zoals de Raad van Kinderbescherming, wilde bespreken, liep ik tegen mijn eigen ‘ collega’ aan…Zij wuifde het weg, bagatelliseerde de boel en na 3 kwartier stond ik ontgoocheld buiten. 

Ik heb alsnog mijn punt gemaakt, door een blog te schrijven en mijn punten te mailen naar het Ministerie. Uiteraard haalde ik haar naam aan. Je bent toch ‘ eigenaar’ van hetgeen wat je zegt? Je neemt toch wel jouw verantwoordelijkheid als je zonodig daar aan tafel wilt zitten?!

Nou deze dame dreigde met advocaten en wat al niet meer als ik niet meteen haar naam zou weghalen. Ik begreep er niets van.

Totdat ik mij realiseerde dat er dus altijd meerdere kanten aan het verhaal zitten. Natuurlijk wil zij niet dat haar volwassen kinderen terug kunnen lezen dat zij zogenaamd slachtoffer is van ouderverstoting. Want dat is zij niet. Ja, ze is verstoten, mocht niet op het huwelijk van haar zoon komen, maar kijken naar haar eigen gedrag en rol, was een stap te ver. Dat zij niet welkom is, ligt aan haar ex. Zo simpel is het…dus niet….

Ik ben haar nog tegen gekomen hoor, op de diverse bijeenkomsten, is druk bezig met 1 of andere nieuwe jeugdzorg organisatie (geloof mij, kansloos, oude wijn in nieuwe zakken). Zie hier haar belang en dus niet het belang voor al die ouders en kinderen die elkaar moeten missen.

En ondanks het feit dat ik haar zo af en toe zie, druk lobbyend, ik zie haar gelukkig niet (meer) op die plekken waar het er echt toe doet. Sterker nog, zo iemand aan tafel en ik loop weg.

Nu is zo’n dame helemaal niets in vergelijking tot aardig wat ouders die naar aanleiding van onze publiciteit en handelen graag tegen ons aanschurken, met het idee, dat het hen zaak ten goed zal komen. 

Deze zijn nog veel gevaarlijker, daar zij er emotioneel veel te diep in zitten en eigenlijk alleen maar bezig zijn hun eigen zaak te dienen. 

Deze ouders hebben er een handje van op elk congres of bijeenkomst iemand zo ver te krijgen dat zij persoonlijk een brief schrijven of die persoon helpen bij hun zaak. Maar deze ervaring delen met het grotere publiek?! Mooi niet.

Als ik zo iemand daarop wijs, dan gaat die persoon andere mensen erbij halen om bijvoorbeeld mij in een kwaad daglicht te stellen. Met een E. van der W. heb ik een zeer onsmakelijke situatie achter de rug. Ik moet het hem nageven, hij vindt elke keer weer mensen die hij aan het werk kan zetten. Punt is dat dit soort beschadigde mensen fouten maken. Ze bedanken hun helpers niet. Wel nee, ze schofferen dit soort lui, want zodra de boodschap anders klinkt dan dat zij willen horen, is het klaar met die persoon. Dit soort shoppers zijn gevaarlijk; zij geven de professionals de ruimte om te roepen dat wij allemaal gekkies zijn. Niet mee te werken. Dus dat het ook geen zin heeft om met dit soort lui in gesprek te gaan; ze kunnen het immers niet.

Dit soort ouders zitten ook enkel op hun eigen stokpaardjes! Eigen inzicht in eigen handelen is een brug te ver. Laat staan een gezonde discussie aangaan op basis van feiten. Om dat te doen moet je naar elkaar luisteren en dat is voor dit soort ouders te veel gevraagd.

Nou staan ze vooraan om als excuus aan te geven dat ze al zo veel hebben meegemaakt. Dat het allemaal zo veel is en dat ze niet weten hoe ze verder moeten, hoe ze dit gaan overleven…. Drama! Een schreeuw om aandacht, want passende oplossingen, een andere houding in de rechtbank (en wat doe je daar jaar na jaar na jaar?!) , een andere houding naar jouw ex of diens omgeving, of op zijn minst een ander gedrag richting jouw kind, is veel te veel gevraagd.

Nee, het moet anders en wel op de manier zoals hij/zij dat ziet/wilt. Dat gaat dus niet gebeuren en de deur valt dicht.

Daar plukken wij dus de wrange vruchten van.

Net zo goed als al die ouders die er prat op gaan vanaf het eerste uur betrokken te zijn. Ga je diep schamen! Hoe durf jij met droge ogen bij mij te beweren dat jij bij de eerste congressen al aanwezig was (1999) of, erger, dat jij zelf, met de nodige subsidie zelfs een congres hebt georganiseerd, terwijl er niets ten goede is veranderd. Nee, het is er juist slechter op geworden. Waar was jij al die jaren????

En nog steeds doen dit soort ouders zogenaamd hun best. Sommigen wonen zo dicht bij de Ministeries dat ze zo waar het raam binnen kijken, maar uit de stoel, naar beneden lopen en aan de deur rammelen met de opmerking dat het niet bij woorden mag blijven, is wederom te veel gevraagd. Het moet wel leuk blijven he! Zo kan het dus zijn dat er mensen zijn zoals een S. B., maar ook lui van het Vader Kennis Centrum, vooraan staan om interessant te doen, maar vervolgens niet doorpakken als het erop aan komt. Hoe moeilijk is het op de druk op te voeren bij het NJI? Maar zelfs dat is te veel gevraagd.

Jaren lange dialoog heeft ons deze ellende opgeleverd. Aardig gevonden willen worden, heeft ons in deze situatie gebracht en ik vind dit hoogst kwalijk.

Bij ouderverstoting moet je stelling nemen, moet je  zo’n ambtenaar bewust maken van de consequenties van nalatig gedrag. En dat niet alleen, je zult het ook moeten doen, het uitvoeren. Het grootste compliment kregen wij 2 weken geleden; pas na het ontstaan van Herken Ouderverstoting, komt er nu een klein beetje beweging. Van de mensen die graag het verschil willen maken, krijgen wij dus het advies om onverminderd de druk erop te houden, waarbij dus name and shame werkt en hoe!

De afgelopen jaren zijn wij van alle kanten benaderd. Ivor Brinkman zou mij helpen bij het opzetten van een stichting. Kleine moeite. Maar als het erop aan komt, toch maar niet. Ja, graag onze naam, maar niet met mij!!!! Ik ben te uitgesproken….. Het spelletje dat zo iemand dan probeert te spelen en vooral dan de verontwaardigde houding als ik hen daarop wijs is stuitend.

En ach, hij is echt niet de enige. Bijna alle clubjes, van het VaderKennisCenrum tot het Huis van Hereniging en alles ertussen, ze hebben mij allemaal gevraagd ons tot hen toe te voegen…Maar als voorwaarde dan wel de toon aan te passen. Bizar!

Ik snap het wel; zij krijgen de nodige subsidie en langs alle wegen zullen de instanties (lees; het Ministerie) er alles aan doen om onze boodschap te bagataliseren. Natuurlijk proberen ze ons in te lijven. Maar waarom zouden wij dat doen, als wij kijken naar het positieve verschil dat zij in het verleden of nu hebben gemaakt? Waarom zouden wij ons aansluiten bij een taskforce, die gecharmeerd is van een Marieke Lips, de Kinderbehartiger, als je met ouderverstoting te maken hebt? Maar hoe gevaarlijk is dit dus? Als een taskforce naar de pijpen van de markt van 2 miljard gaat dansen? Als een taskforce in de verhaaltjes van de kinderbehartigers trapt en daardoor niet meer uitgesproken durft op te treden?

Hoe gevaarlijk is het dit soort lui de ruimte te geven in Den Haag? Want als dit soort ideeën voet aan de grond krijgen in Den Haag, zitten wij binnenkort met de zoveelste ramp die we moeten bestrijden. 

En ja, gelukkig tref ik een paar ouders die het wel aangaan. Patrick Damhuis richting de Raad van Kinderbescherming, mijn petje af! Een Richard van Halen, die op zijn manier, toch iets vindt van Jeugdzorg. 

En wat zijn wij blij met een paar ouders, die anoniem willen blijven, maar ons enorm helpen op het juridische gebied, of de ICT, of op jeugdzorg gebied.

Al met al staat Herken Ouderverstoting echt open voor ouders die wel het verschil durven en kunnen maken, maar waar zijn die?! Waar zijn de ouders die overstijgend het gesprek aan kunnen gaan? Die keihard zich durven uit te spreken en de veroorzakers verantwoordelijk houden?

Die niet, eenmaal op het pluche, met de instanties mee waaien? Die dus niet ‘aardig’ hoeven gevonden te worden? Die niet met hun eigen agenda bezig zijn? Die niet lekker achter hun schermpje de boel bagataliseren? Die netjes algemeen beschaafd Nederlands kunnen praten en schrijven opdat de boodschap overkomt? Die niet bij presentaties, in bij zijn van onze prinses Laurentien gaan schelden zoals kut….. om hun verhaal kracht bij te zetten? (zucht)

Herken ouderverstoting heeft je nodig! Het is zo veel en juist die ouders die zo graag vooraan staan, zorgen er voor dat wij nog meer werk hebben, dan voorheen. Zij gooien de verkeerde kolen op het vuur. Als jij dus niet het verschil kunt of wilt maken, blijf dan weg, want de schade wordt groter en groter!

Maar als jij het aandurft stelling te nemen, de veroorzakers te benoemen en niet bang bent uitgevallen, dan gaan wij graag het gesprek met je aan en kan jij namens ons naar Den Haag, de politiek lastig gaan vallen! 

www.herkenouderverstoting.nl

Vacatures bij Herken Ouderverstoting