Geschokt?! Serieus? Ga je schamen!

Al jaren roepen ouders en kinderen dat het zo niet langer kan. Al jaren worden ze weggehoond, weggezet als gekkies.
Immers, een OTS (onder toezichttelling) krijg je niet ‘zo maar’, laat staan een UHP (uit huis plaatsing).
Totdat jij met Jeugdbescherming te maken krijgt. Dan besef je dat de ellende waar jij in zat, altijd nog groter en erger kan worden .
Met een vrij onschuldige hulpvraag wendt jij je tot jeugdbescherming, een huisarts, de school. Je bent het fuik van de hulpverlening in gelopen en iets wat met kordaat gezond verstand of een goed gesprek opgelost kan worden, krijgt in 1 keer heel veel ‘zorg behoeften’ en steeds meer raak jij jouw eigen regie kwijt.
De chantage is groot; als jij van jouw kind houdt, dan…. Zeker als er een Jeugdbeschermer (voorheen werden ze gezinsvoogd genoemd) in beeld komt.
Al jaren roepen wij dat JZ/JB (jeugdzorg/jeugdbescherming) een zeer foute/kwalijke rol spelen bij scheidingskinderen. Jaren zijn ouders uitgebannen om zogenaamd de rust voor het kind te bewaren. Rust die contra productief is. Rust die de binnen/zorgouder en vaak diens nieuwe partner vrij spel geven. Misbruik en mishandeling komen zo veel vaker voor, dan bij intacte gezinnen.
Laat een ouder zich niet zo maar weg sturen, dan wordt deze ouder aangemerkt als strijdend. Wordt die ouder bedreigd en gezegd dat als die niet braaf luistert, ook de kinderen van de nieuwe relatie afgepakt kunnen worden of de nieuwe leg!
Waarheden worden achter gehouden, in rapporten komen leugens te staan die een eigen leven leiden, daar de opvolging van Jeugdbeschermers in een rap tempo gaat en deze klakkeloos de teksten kopiëren.
Een jeugdbeschermer die door wil pakken heeft geen mandaat van de directie. Sterker nog, die wordt van de zaak afgehaald, opdat de instantie langer aan ons kan verdienen (verlening OTS en trajecten)
De beloningen bij JZ/JB zijn pervers. Er is geen belang om zaken snel en adequaat af te ronden. Ook al roepen ze dat ze het te druk hebben en geen tijd.
De gemakzucht van rechters is ongekend , als mede de totale onkunde. De rechters weten dat het schort aan juiste, eerlijke rapportage en toch… baseren ze hun vonnis op malafide rapportages.
Niemand in de keten neemt hun verantwoordelijkheid. Wij weten van situaties waar 30 hulpverleners op 1 alleenstaand gezin staan en de andere ouder geheel wordt weggehouden, gewoon omdat het kan. Die ouder moet op verre afstand toekijken dat er zelfs 1 hulpverlener elke ochtend naar dat gezin gaat om boterhammetjes te smeren, opdat de kinderen met een gevuld maagje naar school gaan. Dit, terwijl er helemaal niets mis is met die uitgebannen ouder.
Dan hebben wij het nog niet eens over al die moorden en mishandeling (recentelijk Xaja, maar kijk ook naar Sharleyne en Rowena) waarbij de vader op afstand werd gehouden en deze vader ruimschoots waarschuwde en aan de bel trok. Als het dan mis gaat is het gezin bekend bij de politie en instanties, is men geschokt en gaat men weer over tot de dag. In plaats van ontslagen, neemt niemand zijn/haar verantwoordelijkheid en is er totaal geen zelfreinigend of lerend vermogen in de keten.
Keteninfantiliteit noemen ze dat! 
De notie dat JZ/JB goed werk doet ondersteunen wij al heel lang niet meer, maar wordt nog steeds niet gehoord. Totale handelingsverlegenheid. Wij ervaren het als een ’niet-willen-weten!
Een gebiedsverbod of een contactverbod krijg je niet zo maar…. DUS WEL. Met het grootste gemak. Omdat de ouder, die niet wil toekijken bij kindermishandeling en ex-partnergeweld, zodanig belaagd wordt en vals beschuldigd door de ex en de instanties, dat de uitbanning snel een feit is. Zonder hoor of wederhoor krijgen de meest liefdevolle ouders verboden uitgereikt en is het machtsvertoon als je zo’n verbod negeert ongekend. Arrestaties in bij zijn van jouw kind zijn schering en inslag.
Gewoon omdat het kan!
Hoe vaak een kind niet uit huis wordt geplaatst terwijl er een zorgzame achterban is, die heel goed voor het kind zou kunnen zorgen, is ongekend. Maar ja, dan komen we weer uit bij de perverse beloningen. En in plaats van dan het kind goed te begeleiden, voer je als instantie de zorgbehoeften nog eens op, want dan krijg je nog meer geld voor dat kind.
Kleine kinderen hebben totaal geen veilige hechting, gaan van gezin tot gezin, van tehuis naar tehuis, terwijl de uitgebannen ouder (lees vaak vader) steeds meer uit beeld gaat.
Onze lijst met klachten en op/aanmerkingen richting JB/JZ is ongekend lang en overal waar wij dit bespreekbaar willen maken, plus met passende oplossingen komen, worden ook wij weer aangemerkt als lastig.
Het is heel simpel; het is een industrie geworden, een machtig bolwerk met enorm veel financiele belangen. Het kind is men al lang uit het oog verloren.
Ook de politiek heeft een enorm pak boter op hun hoofd. Uit angst om na die paar jaar in de Tweede Kamer geen werk meer te vinden, wordt er niet doorgepakt en laten ze hun oren hangen naar mensen die hen naar de mond praten. Dikke rapporten verdwijnen in lades en als het echt te lastig is, dan ontsla je gewoon die persoon of werk je die weg. Zie rapport kinderombudsman 2014, dat de heer Dullaert zijn kop kostte.
Jeugdzorg is simpelweg niet sexy, liever kijken ze weg
Keer op keer worden er spelletjes met ons gespeeld. De motie Recourt neemt een een verkeerde wending door mensen op een podium te zetten die daar niet hadden mogen staan. Dat hele platform Scheiden zonder schade is 1 grote farce waar uiteraard de verkeerde personen in zitten, die enkel hun eigen belangen verdedigen en niet gebaat zijn bij de oplossingen die er wel zijn.
Het feit dat wij zelf een symposium hebben moeten financieren , terwijl de heer Rouvoet blijkbaar miljoenen kan besteden aan het in stand houden van ouderverstoting is stuitend.
Niet voor niets hebben we een motie van wantrouwen uitgesproken tegen deze gang van zaken.
Oplossingen willen ze niet horen.
Ouders worden op micro en macro niveau tegen elkaar uitgespeeld.
De verkeerde mensen krijgen opdrachten. Kijk naar het recente WODC rapport… Maar ook de spelletjes die het NJI, het LOC en de Raad van kinderbescherming nu spelen met zogenaamde werkgroepen, waar de mensen met de juiste kennis en assertiviteit worden geweerd. Waar voor de zoveelste keer het wiel wordt uitgevonden, terwijl er gedegen oplossingen liggen, alleen, die komen hen niet uit!
Toch, ons netwerk met mensen aan de juiste kant van de streep neemt toe. Deze mensen moedigen ons aan. Volhouden, trek ze met de haren erbij. Prima dat gestrekte been, schudt ze wakker. Want al die jaren kopjes thee heeft ons deze ellende gebracht. Waarbij velen verzuchten dat enkel een revolutie voor de juiste ommekeer kan zorgen.
Hoe vaak Herken Ouderverstoting niet complimenten krijgt… van mensen die echt willen weten wat ze beter kunnen doen. Want op de inhoud is het heel goed met ons samen werken. Met een gevoel van urgentie! Geen geduld voor werkgroepjes waarbij iedereen weer een eigen plasje wil doen. Nee, doorpakken en die diplomatie passen ze maar ergens anders toe.
Al met al zijn er enorm veel mensen die zich keihard moeten schamen . Dus om nu weer ‘geschokt’ te zijn en te denken dat het geven van excuses afdoende is, daar kunnen wij helemaal niets mee.
Met argus ogen kijken we nu naar het uitvoeren van de motie van Lisa Westerveld. En weer probeert het ministerie van VenJ onder gesprekken met ons uit te komen, terwijl wij toch echt deze motie hebben geschreven. Wij hebben de oplossingen en weten precies wie aan de juiste kant van de streep staan en wie niet. Wij willen die onafhankelijke commissie en dat de juiste ervaringsdeskundigen gesproken worden en ja, daar hoort Herken Ouderverstoting bij.
Iets wat het ministerie en zeker de heer Rouvoet al jaren probeert te vermijden! Wat zegt dat van deze club? Wat zegt dat van de heer Rouvoet? Die blijven blaten over de lange adem? Al sinds de jaren 70 gaat het mis en het wordt steeds erger.  Wat ons betreft worden er heel wat mensen weggestuurd en krijgen ze in ieder geval geen podium meer.
428.000 kinderen bij JZ/JB. Blindelings krijgen ze er 1 miljard bij! Nog minder motivatie om eerst orde op zaken te stellen. 
Een paar oplossingen, nu zo in te passen:
  • Haal scheidingskinderen weg bij JZ/JB. Dat scheelt de helft van de kinderen! Sta daar eens bij stil.
  • Laat een echte frisse wind door het scheidingslandschap waaien en niemand nog wegkomen met ouderverstoting.
  • Plaats het kind per direct bij de ouder die de omgang niet frustreert.
  • Ben duidelijk en concreet in de beschikkingen opdat er geen ruis kan ontstaan, waardoor telkenmale procederen niet meer hoeft.
  • Schaf het toernooimodel, 2 advocaten, die zonder onder ede gehoord te worden kunnen liegen en bedriegen, af!
  • Sanctioneer de ouder die het kind inzet als pion om de andere ex te straffen.
  • Denk in oplossingen zoals parallel ouderschap.
  • Maak kinderen zelf bewuster en weerbaarder met behulp van de goede programma’s die er zijn (bijvoorbeeld dappere dino’s, KIES, etc).
  • Houdt kinderen verder in de luwte, laat ze niet kiezen….Authentieke stem van het kind….kom op zeg.
  • Heb rechtstreekse informatieplicht van uit het 18+ kind naar de levensonderhoud betalende ouder toe.
  • Regel nu eindelijk eens dat gezamenlijk gezag, voer die motie uit 2016 van Vera Bergkamp uit. Waarom ligt die nog steeds op de plank?
  • Denk in 50/50%, zeker als 1 ouder het kind zich geheel toe eigent.
  • Laat de wijkagent, in samenspraak met het OM een betere, concrete rol spelen.
  • Sta scheidingsstrijd met de kinderen als inzet in onze maatschappij niet toe!
  • Reken af met handelingsonbekwaamheid en handelingsverlegenheid.
Doe wat… de oplossingen zijn er. Doe eindelijk eens wat meer dan ‘geschokt’ zijn en excuses aan te bieden.
Advertisements
Geschokt?! Serieus? Ga je schamen!

Motie van Wantrouwen tegen het Platform scheiden zonder schade, het ministerie van VenJ en de heer Rouvoet in het bijzonder! Subtitel:Verslag congres Ouderschap Blijft! 25 maart 2019

Kijk aan!!!!! Ik herken ons/ Herken Ouderverstoting hier wel in! 

https://www.trouw.nl/samenleving/antirookclub-zet-longartsen-buiten-de-deur-~a7a9309e/

Gisteren een niet zo prettige ontmoeting met de heer Rouvoet achter de rug, wat nog een staartje gaat hebben, want ik ga dit gedrag niet accepteren.

Nu ben ik gelukkig niet afhankelijk van subsidiegelden en laat ik mij niet intimideren door de politie of het openbaar ministerie, ook al hebben ze de laatste maanden aardig hun best gedaan…..

Gisteren heb ik weer naar een promotiepraatje van de heer Rouvoet mogen luisteren, wat voor zoete koek geslikt werd. Bij een zeer goed verzorgd congres. Dat zonder meer. Het mag dan ook wat kosten, van onze belasting centen. Drie dubbel:

Immers; het wordt betaald uit de 4, 5 miljoen, terwijl er geen cent aan het echt baan doorbrekende symposium op 25 februari is bijgedragen. Toen ik Anna van Beuningen en de heer Andre Rouvoet vertelde dat Dr Childress naar Nederland zou komen, trokken ze wit weg…” Maar wij betalen er niet aan mee”, wist Anna er nog uit te persen. 

Toch apart dat Dr Childress achter onze rug om op het Ministerie JenV is uitgenodigd voor een 2 uur durende privé sessie, terwijl wij zijn hotel, dagfee voor meerdere dagen  en zijn retourvlucht vanuit Los Angeles U.S.A hebben betaald. Dan mag je hopen dat er ook goed is opgelet en dat hun zogenaamde visie (is die er????) iets wat wordt bijgesteld, maar nog steeds is de boodschap van Herken Ouderverstoting, nou ja, die van ECHTE wetenschappers, mensen die weten waar ze het over hebben,  NIET welkom.

Gelukkig hoefden Marieke en ik het entreegeld niet op te hoesten. € 295, – ex BTW. Weet dat ook wij, de belasting betaler, dit opgehoest hebben, want al die bedragen worden weer gedeclareerd bij al die instanties die door onze belasting centen overeind worden gehouden. En maar klagen over geld gebrek….

En wat denk je van de tijd die de dames en een enkele heer die dag hebben geïnvesteerd,? Tijd die net zo goed aan hun cliënten had kunnen worden besteed (tijd = geld) want wij hoorden die dag nou niet echt veel nieuws, of het moet nota bene nogmaals de boodschap van Hill en ons zijn; 

Pas nou eindelijk eens evidence based oplossingen toe en kap met al die contra productieve trajecten. Waarom niet eerst de MASIC? En gooi ons niet op de grote hoop, al blijft er dan wellicht minder over voor een traject zoals Ouderschap blijft!

Nog steeds worstelt men met de stem van het kind en wat ben ik Frénk van der Linden erkentelijk. Wat een goede dagvoorzitter met kritische vragen en opmerkingen! 

Blijkbaar is het allemaal nog lastig en een brug te ver. Zat de heer Rouvoet bepaalt niet te wachten op de vraag van Prof Barendrecht waarom men niet stopt met het toernooimodel als algemeen bekend is dat dit alleen maar ellende oplevert.

Want beste ouders, ze weten het best. Ze weten het allemaal.

Voor de zoveelste keer dacht de heer Rouvoet mij te kunnen ontlopen en handig te doen. Hij wilde nog niet eens mijn hand schudden. Dan laat jij je kennen! Afspraak?! Nee, al jaren gaat hij ons uit de weg. Heeft spelletjes gespeeld met ons, dat mag enige naam hebben. 

En maar proberen ons te marginaliseren. Ook via een Inge van der Valk met een WODC rapport dat aan elkaar hangt van opinies en meningen en totaal niet wetenschappelijk is onderbouwd. De Tweede Kamer wordt ook nog eens voorgelogen, de informatie klakkeloos geaccepteerd.

En wat zegt ze tijdens het congres? Uh, ja ik ben ook maar een wetenschapper. Nee, ze is pedagoog en heeft zich dus verre van ouderverstoting en pathogeen ouderschap te houden. Dat is voer voor klinisch psychologen.

De heer Rouvoet en het ministerie JenV hebben last van ons! Heel veel last en nu roept de heer Rouvoet dat hij in gesprek is met ouders die hem gesmeekt hebben herken Ouderverstoting te negeren. Werkelijk?!

Want als dat al waar is, dan weet ik precies met wie de heer Rouvoet graag in gesprek is; met de eenmanspittters. Met ouders die een enkel cursusje bij de Woodalls hebben gevolgd, een boekje hebben gelezen en zich zelf hebben uitgeroepen tot coach, of conflictbeheerser, of tot kinderbehartiger, of wat dan ook. 

Vandaar dat ik met klem heb benadrukt dat, als de heer Rouvoet mensen naar voren denkt te schuiven, wij, op zijn minst een keurmerk willen hebben en het klaar moet zijn met hobbyisten of mensen die aan ons leed willen verdienen.

Dat de heer Rouvoet hier geen zin in heeft en geen werk maakt van het ECHT beëindigen van ouderverstoting is schandalig. Het toont aan hoe sterk de lobby van de advocatuur en jeugdzorg is.

Duidelijk voor ons de verkeerde man op de verkeerde plek, want ook gisteren was deze man niet concreet en heeft hij mooie woorden, maar geen daden. Daar elk initiatief niet gedragen wordt door mensen die er echt verstand van hebben. 

Dat hij graag kopjes thee drinkt met bepaalde mensen maar een inhoudelijk kritisch geluid niet kan verdagen, zegt alles over hem, het ministerie van JenV en de rechtspraak, die nu al decennia met levens spelen, gewoon omdat het kan.

Pers en politiek, wanneer gaan jullie er iets van vinden?

En beste ouders, verandering zal vanuit ons moeten komen. Weiger al deze onzin, gemotiveerd. Er staat genoeg op onze website, wetenschappelijk onderbouwd en daar is geen speld tussen te krijgen.

Wie niet horen wil, moet voelen en ik roep elke ouder op zelf een positief verschil te maken.

  • Vraag inzage in jouw politie dossier
  • Doe aangifte van ouderverstoting art 279 en 300 lid 4 . Hoe? Zie website
  • Doe aangifte tegen ieder die liegt en bedriegt, die aan beeldvorming doet. Dus ook tegen de professional ; laster smaad. Hoe? Zie website
  • Weet exact wat je naar voren wilt brengen bij rechtszaken, zie website
  • Besef dat tijd jouw grootste vijand is en accepteer geen trajecten of geshopt van jeugdzorgwerknemers, dien meteen klachten in tegen ieder die tussen jou en jouw kind denkt te kunnen staan. Hoe? Zie website
  • Belast jouw kind niet door het te laten bevragen door zogenaamde professionals die er totaal geen verstand van hebben. Gemotiveerd. Hoe? Zie website

 

Lees je in, wordt autodidact en pik het niet meer. Hoe? Zie website!

http://www.herkenouderverstoting.com

Motie van Wantrouwen tegen het Platform scheiden zonder schade, het ministerie van VenJ en de heer Rouvoet in het bijzonder! Subtitel:Verslag congres Ouderschap Blijft! 25 maart 2019

Familierechtspraak op de schop!

Wat nu eindelijk in de krant staat, is bij ons al lang bekend en weet dat het familierecht met recht het afvoerputje van de rechtsstaat genoemd mag worden.

Zie de artikelen vandaag in oa de volkskrant https://www.volkskrant.nl/es-b5a45d71 en https://www.volkskrant.nl/es-b76ffc4f En de telegraaf: https://www.telegraaf.nl/e/3331982/

Wij zien doorlopend zaken die 7 tot 8 zittingen vergen over een periode van 2 tot 5 jaar die zouden kunnen worden afgewikkeld in 3 maanden tot een half jaar. Puur doordat de familierechters niet doorpakken. Dit veroorzaakt een 5-voud aan kosten, maar, nog erger, enorm veel leed bij kinderen en ex-partner(s). Dit puur om het feit dat het nog steeds mogelijk is in Nederland om ouderschap en gelijkwaardige omgang af te laten afhangen van de, meestal eenzijdige gevoerde ruzie, tussen partners.

Wat Herken Ouderverstoting stoort is de roep om extra geld! Totaal niet nodig, als de Familierechtspraak op zijn minst de verantwoordelijkheid neemt en die 180 graden draai maakt.

Een draai waar wij al jaren om vragen.

Feit: Er is geen sollicitatiecommissie. Iedereen kan familierechter worden. Bijscholen? Ik heb er nu diverse malen naar gevraagd. Het blijft stil, doodstil. 

Verplicht vakliteratuur bijhouden of, op zijn minst, het lef hebben vernieuwende ideeën in uitspraken verwerken, een utopie.

Familierechters halen strepen door levens gewoon omdat het kan. Niemand roept deze rechters tot de orde. Er is geen constitutioneel hof, nergens kan een ouder verhaal halen.

Er wordt achter gesloten deuren gehoord.

Wat erger is, niet onder ede! Dus het startschot voor leugens wordt gelost, daar ouders die daar om vragen meteen als eigenwijs en strijdend worden aangemerkt. De rechtspraak faciliteert de inzet van kinderen als wapen voor één van de ex-partners.

Familierechters zijn geen financieel experts, laat staan psychologen, toch hebben ze het lef om trots op zichzelf te zijn, zichzelf te bewieroken, als het gaat om de stem van het kind! Zo fijn om een 12 jarige naar de rechtbank te laten komen en het zegje te laten doen. Dat een rechter niet weet of het de authentieke stem van het kind is, doet niet ter zake.

De authentieke stem van een kind is dat een kind van nature intensieve omgang wenst met beide ouders. Ouders scheiden, NIET de kinderen. Deze grote malversatie is de basis voor een traumatiserende rechtspraak.

Sterker nog, een brief, zogenaamd geschreven door een kind, wordt ook gezien als ‘gehoord’ worden. Snap jij het nog?! Ik niet.

En ach, dan gooi je toch gewoon jouw verantwoordelijkheid over de schutting! Dan negeer je toch gewoon die ouder en baseer jij je als rechter toch helemaal op de rapporten van de Raad of jeugdzorg ! Dan luister je toch gewoon niet als een ouder roept dat het gros wat in de rapporten staat plak en knip werk is, bestaat uit opinies en meningen. Dat er in gelogen wordt. Welnee, dan vaar je blind op die lui, want die ouders hadden dan maar gewoon weg niet naar die rechtbank moeten komen.

Of schakel je, als rechter, zogenaamde professionals in, voor de nodige onderzoeken, maar verdiep jij je als rechter natuurlijk niet in de feit of de professional überhaupt wel de juiste kennis heeft om dat onderzoek te doen.

“ Tja, als een ouder naar de rechtbank komt, dan nemen wij het wel over, hadden ze maar niet moeten komen” Letterlijk van diverse rechters vernomen. Complete lethargie, volledig gebrek aan enige vorm van compassie of empathie. 

Regie rechter? Waar zijn ze.? Het is natuurlijk veel makkelijker iets te beslissen en vervolgens door te schuiven naar de volgende rechter. Of iets idioots te beslissen, gewoon omdat het kan, strepen door levens te halen en dan te roepen dat ouders nog altijd in hoger beroep kunnen! Ja, wellicht die ouder die aanspraak kan maken op die toegevoegde (handje klap, je wint/verliest) advocaat, maar menig hardwerkende ouder gaat hier volledig op stuk, en laat dat nou net de bedoeling zijn; er volgt een complete uitputtingsslag opdat ouders uiteindelijk dan maar stoppen met procederen. Weer een kind opgeofferd aan het systeem.

Rechters die kritisch zijn en het anders willen? Einde carrière. Punt. Nee, de familierechters lopen aan de leiband van een paar arrogante, contact gestoorde rechters, die compleet los gezogen van de maatschappij hun wil opleggen. Vanuit hun eigen, niet onderkende, latente pijn en jeugdtrauma’s! 

Daar moeten wij iets van vinden. Het is niet anders.

Het symposium van 25 februari 2019 is eigenlijk georganiseerd op verzoek van de rechtspraak. Ruiterlijk werd toegegeven dat ze het ook niet weten. Waarom dan zelf niet de kennis op willen doen of iets organiseren? Het is mij een raadsel, maar goed, Herken Ouderverstoting is de flauwste niet. Dan brengen wij wel de kennis naar de rechtspraak toe.

Ook kregen we mee dat de rechters natuurlijk alleen kennis willen krijgen van mensen die er toe doen. Letterlijk kregen we te horen dat HBO niet meetelt, maar minstens mensen van gelijk opleidingsniveau…en…..1 goog is geen goog.

Toen wij in onze eerste aankondiging dus verwezen naar dit verzoek was het hek van de dam. Ook het feit dat wij zelf alle rechters zelf mailen is ‘not done’ 

Onder voorwaarde dat wij de verwijzing naar de rechtspraak zouden weghalen, kregen wij de toezegging dat enkele rechters naar het symposium zouden komen. Daar hebben ze zich aangehouden, maar hoe verspreidt zich de opgedane kennis van een paar rechters onder die paar duizend in Nederland? NIET!

Er zit dus weer niets anders op dan alsnog alle rechters op de hoogte te brengen, daar de familierechtspraak zelf zijn/haar verantwoordelijkheid niet neemt.

“Tja, ik wil ook wel dat oorlogen en hongersnood stoppen , maar daar is ook niets aan te doen”  riep Marion Beckers tijdens een gesprek tegen mij. Ongehoord! Als de voorzitter van de Projectgroep ‘Visiedocument Rechtspraak (echt)scheiding ouders met kinderen’ er zo in staat en de deur dichtgooit als ik haar aanspreek op de inhoud, omdat ze niet langs de vorm kan kijken, wat is er dan aan de hand? 

En dan heb ik het al helemaal niet over de rest van dat genoegzame clubje, wat zenuwachtig zit te schuiven op stoeltjes omdat ze nog nooit over pathogene ouderschap hebben gehoord. Anno 2019!!!!

Het is van de zotte, daar er tegen ouderverstoting, het verdienmodel van de advocaten en aanverwante clubs zoals Jeugdzorg, maar ook de eenmanspitters met al hun trajecten, juist heel goed opgetreden kan worden.

Een kwestie van willen en doen. En het erge van alles is….Ze weten het best.

Maar daar zitten ze dus, in hun ivoren toren. Strepen door levens halend. Familiedrama’s als gevolg. Getraumatiseerde kinderen en ouders, gewoon omdat het kan. Omdat NIEMAND hier in Nederland (want daar houd ik het bij, Nederland) het lef heeft deze beroepsgroep keihard ter verantwoording te roepen.

Rest mij te zeggen dat er maar een paar notabelen zijn die het helder zien en ons aanmoedigen die luis in de pels te zijn. Te blijven en ouders exact te vertellen waar ‘ze om moeten vragen (!)’ bij de rechter….vragen…, nou, in onze ogen dus EISEN.

Het gaat om mensen levens en waarom mogen wij dan geen kwaliteit verlangen?!

Want ze geven het eigenlijk ruiterlijk toe; zelf weten ze het niet.

“Het gaat al lang voordat ze bij de rechter zijn mis”, roepen de rechters tegen mij. Ja, precies! Dus waarom dan ouders weer met een kluitje in het riet sturen? Waarom dan weer mediation en/of een traject? Waarom uit complete gemakzucht de koninklijke weg opleggen of blindelings een gezinsvoogd en raadsonderzoeker geloven? Waarom niet optreden tegen deze meest vreselijke vorm van kindermishandeling en ex-partnergeweld? 

Waar is de compassie en empathie? Hebben deze rechters wel zelf kinderen? Waar komt die gemakzucht vandaan, die lethargie?

Weet dat heel veel van dit soort rechters vanuit een niet onderkende pijn destijds hebben gekozen voor hun studie,  en hun pijn/afwijzing projecteren op de zaken/ouders die zich nu aandienen.

Wat dus te doen?

  • een sollicitatiecommissie met betrekking tot familie rechters
  • Bijscholing, een extra opleiding als men familie rechter wordt.
  • Verplichting van minimaal 5 jaar aanblijven als familierechter
  • Een regie rechter!!!! Een rechter die van begin af aan betrokken is en dus kan verwijzen naar eerdere uitspraken; hoe staat het er mee.
  • Rechters die zich inlezen en de hele zaak bestuderen.
  • Rechters die niet gemakshalve roepen dat er altijd nog hoger beroep is of dat een ouder het over een jaartje opnieuw kan proberen.
  • Horen onder ede! Ook dus de raadsonderzoekers en de gezinsvoogden.
  • Openstaan voor gedragen oplossingen zoals parallel ouderschap.
  • Zich onthouden van zogenaamde klemcriteria.
  • Onderkennen dat, als ouders bij de rechter komen, er al een enorme voorgeschiedenis is, dus niet weer het volgende traject of  mediation in.
  • De Raad van kinderbescherming opdragen enkel en alleen de MASIC toe te passen. Komt uit de MASIC naar voren dat er dus meer aan de hand is, verplicht stellen dat het vervolgonderzoek dooreen klinisch psycholoog wordt gedaan; de gedragsdeskundige! En dus niet een raadsonderzoeker (die kan de MASIC doen, niet meer).
  • Kinderen niet zelf bevragen, maar door een klinisch psycholoog en de rapporten vertrouwelijk behandelen. 
  • Zeker geen genoegen nemen met brieven van kinderen. Wat een open deur zeg!
  • Is er sprake van ouderverstoting, dan het kind meteen overplaatsen naar de ouder die het kind niet opzet tegen de andere ouder. Dus weghalen bij de pathogene ouder. Wijziging hoofdverblijfplaats dus.
  • Pathogene ouders, nou ja, elke ouder, kan hulp zoeken in een vrijwillig kader.
  • Zorgen dat de uitspraak zo concreet mogelijk is en geen ruimte geeft voor enige ruis. Dat in de conclusie heeeeel duidelijk staat wat van wie verlangd wordt; Denk daarbij aan:
    • Een omgangsregeling van minuut tot minuut , met een exacte verdeling van de vakantiedagen. Bijvoorbeeld het oneven jaar de kerst bij die ouder, even jaar bij die, de 1e 3 weken zomer vakantie bij die ene ouder en het jaar erop wisselen. Te zot voor woorden dat het zo moet, maar ze staan daar blijkbaar niet voor niets, dus rechter regel het! 
    • Een dwangsom naar beide partijen toe.
    • Dat die dwangsom omgezet kan worden in lijfsdwang mochten er geen financiële middelen (meer) zijn.
    • Dat , als er speciale omstandigheden zijn, het kind daarbij betrokken kan zijn/ aan deel kan nemen. Denk aan bijvoorbeeld het overlijden van een familielid of juist een jubileum 
    • Dat beide ouders natuurlijk gerechtigd zijn aanwezig te zijn bij speciale gelegenheden van het kind; denk aan een diploma uitreiking of uitzoeken van een school, ook al is het niet de ‘beurt’ van een ouder (te idioot voor woorden dat zo iets überhaupt te discussie staat!)

Boven alles moet slecht gedrag gesanctioneerd worden, daar een pathogene ouder weliswaar niet in orde is, maar bepaald niet achterlijk. Als er consequenties aan gedrag worden verbonden en slecht gedrag niet langer beloond, dan stopt ouderverstoting.

Zo simpel is het dus! 

Dan is de eerste grote besparing een feit en kunnen de rechters wellicht meer tijd besteden aan al die andere zaken die zich nog aandienen.

Voor concrete oplossingen: https://www.herkenouderverstoting.com/info-professionals/65-symposium

Het feit dat weldenkende mensen hun kinderen dit niet aandoen zegt genoeg en is geheel dekkend voor het probleem.

Het is nu eenmaal zo dat er bij hoog conflictscheidingen één partner is die de kinderen als wapen inzet tegen de ex-partner. Juist dit zou bij wet en uitvoering direct moeten worden gestopt.

Dit kan, de oplossingen zijn er. Ook heel belangrijk is dat de strijdende, niet weldenkende ouder, ook geholpen is bij duidelijke regels en directe sancties. Immers, dan kan die persoon werken aan de basis van zijn/haar strijd: diep jeugdtrauma. Alleen op deze wijze beschermen wij kinderen die hier ongewenst in terecht komen.

Groet,

Annemarie van Mackelenbergh

http://www.herkenouderverstoting.com

Familierechtspraak op de schop!

Waar blijft de maatschappelijke verontwaardiging ?

Met regelmaat komen er verwijten richting Den Haag, onze regering. Kamerleden, de pers, en het volk roepen dan om het aftreden van de minister, de staatssecretaris. Er volgen moties en wat al niet meer. Vaak een storm in een glas water. Even profileren en dan weer over tot de orde van de dag, of op naar het volgende opstootje/ debat.

Ik draai pas een paar jaartjes mee in Den Haag. Ik vertegenwoordig de grootste ouderbelangengroep die zich specifiek richt op ouderverstoting, Herken Ouderverstoting genaamd.

Typ 4 woorden zoals ik een 5 jaar geleden heb gedaan toen mijn huidige man en ik van de ene in de andere ontsteltenis belandden: kind-verklaart-tegen-ouder.

Twee muisklikken verder duik je in de vreselijke wereld die parental alienation, of te wel ouderverstoting, heet.

Mijn man en ik liepen telkens achter de feiten aan. Hadden we dit maar geweten, dan….Uiteindelijk kreeg de meest integere, rechtschapen, principiële persoon die ik ooit heb mogen leren kennen een contact verbod. Zoon was toen 15 jaar en zat te bibberen van angst voor zijn vader, een reële angst aldus de moeder, die vanaf het moment dat mijn man had aangegeven niet langer met haar onder één dak te willen wonen, alles op alles heeft gezet om mijn man, de vader van haar zoon, in een kwaad daglicht te stellen.

Mijn man was dus niet de enige die dit overkomt. Sterker nog, er is dus een woord voor. Ik wilde er meer over weten en heb mij heel erg verdiept in de geschiedenis, de meningen en vooral in de oplossingen die er zeker zijn en waarom die oplossingen maar niet worden omarmd en toegepast.

https://www.herkenouderverstoting.com/info-ouders/wat-is-het/bereikt-tot-nu-toe

Op 1 september 2015 heb ik de openbare facebookpagina Herken ouderverstoting geopend, waarop  een pagina op Link’din, Twitter, Instagram en een prachtige website ontstond.

Om ouders te informeren en bewust te maken. Te wijzen op hun mogelijkheden, wat ze zelf kunnen doen. Wat ze beter niet kunnen doen. Ik heb heel veel mensen ontmoet en velen zijn door de mand gevallen. Herken Ouderverstoting is groot geworden, juist door de steun en hulp van heel veel andere ouders, die net zo goed als mijn man, hun kind hebben verloren of dreigen te verliezen. 

Wij confronteren de spelers in de markt van 2 miljard, want daar gaat het om; geld en banen.

Is dat de reden dat iedereen wegduikt als wij het willen hebben over de topambtenaren bij het Ministerie van VenJ of JenV (hoezo, dat wisselen van de letters)? Als wij het willen hebben over de directies bij jeugdinstanties? Want laten we wel wezen, die politiek, die komt en gaat. Sterker nog; die wordt bepaald niet serieus genomen door de ambtenaren en instanties.

Zeker 20 jaar is het ministerie zich bewust van het fenomeen ouderverstoting.

Professor Hoefnagels heeft iedereen proberen te waarschuwen voor een maatschappelijke ramp, daar ouderverstoting erfelijk is. 

https://www.herkenouderverstoting.com/info-professionals/68-prof-peter-hoefnagels

Logisch, want een kind groeit op bij een zieke ouder, moet niet alleen 50% DNA ontkennen, of in minachting en angst tegen opzichte van de afwezige ouder opgroeien, nee, dat kind leert ook niet wat gezond gedrag is en wordt juist beloond als het liegt, valse verklaringen aflegt. Het kind krijgt een verkeerd normbesef mee. De kans dat dit kind in het volwassen leven verkeerde keuzes maakt is zeker 80% en zo gaat de geschiedenis zich herhalen.

En besef dat juist dit soort mensen hun heil zoeken in studies en vervolgens beroepen om een zogenaamd verschil te willen maken, maar volledig de plank misslaan daar ze niet gewerkt hebben aan hun latente pijn.

Professor Hoefnagels maande de overheid om bij te scholen en maatregelen te nemen. In reactie daarop kocht het Ministerie via de Raad van Kinderbescherming het rapportje ‘Het verdeelde kind’ in, bij de universiteit Utrecht. In dat rapport werd niet alleen ouderverstoting ontkend, nee, het werd gelegaliseerd. Puur korte termijn denken om zo de nodige bijscholingsonkosten te voorkomen. 

In het rapport werd namelijk gesteld dat ‘rust’ het beste is. De koninklijke weg. Dus kregen veruit vooral de vaders te horen dat, als ze echt van hun kind hielden, ze het kind met rust lieten en braaf moesten wachten tot het kind oud genoeg zou zijn om uit zich zelf naar hen toe te komen.

Ouders (lees veelal vaders) die zich daar tegen verzetten werden gecriminaliseerd, werden vals beschuldigd, werden weggeschreven en kregen dus contactverboden van de familierechters.

Bovenstaande gebeurt dus nog elke dag! Sta daar eens bij stil…Het leed, hele families vallen uit elkaar. De onkosten, niet alleen voor die ouder, maar ook voor de maatschappij. Ouders worden letterlijk en figuurlijk kapot gemaakt omdat ze van hun kind houden! Kijk naar hoeveel ouders in de ziektewet belanden, hun huis kwijtraken, zelfmoord plegen. 

Konden de instanties zoals Veilig Thuis (voorheen het AMK), de Raad van Kinderbescherming, Jeugdzorg, maar zeker ook het familierecht er vroeger mee wegkomen en werden ouderbelangengroepen tegen elkaar uitgespeeld, anno nu is dat een stuk lastiger.

Lang leve sociale media! Juist door een openbare Facebook pagina beseffen heel veel ouders , steeds meer moeders worden ook slachtoffer van het systeem, dat ze niet de enige zijn en dat wat er gebeurt misdadig is, pure kindermishandeling en ex-partner geweld.

Niet voor niets wijzen wij ouders op hun grondwettelijke zorgplicht om op te moeten komen voor hun kind.

Immers bij seksueel misbruik, fysieke mishandeling en/of verwaarlozing gaat men hopelijk ook niet eerst van alles proberen voordat men ingrijpt?

Met de Divorce Challenge (door de motie Recourt) heeft het Ministerie zich in de voet geschoten. Massaal hebben we mee gedacht en kwamen met goede oplossingen.

De weerstand echter vanuit het ministerie VenJ is stuitend! Als afleiding is er nu een platform. Kijk wie daar in mogen deelnemen, of beter, kijk eens wie niet!  Kijk naar wat het platform promoot en ondersteunt. Wel mooi van onze belastingcenten en zo betalen we met z’n allen mee aan deze ellende.

De markt van 2 miljard gaat niet bewegen en waarom zouden ze ook?!

Ondertussen gebeuren er wel heel rare dingen en is de maatschappelijke stille ramp, die nu voltrekt, niet meer te stoppen. Eerlijk gezegd word ik er moedeloos van.  Wij proberen gehoor te krijgen, maar de afwijzingen, of de banale antwoorden die we terug krijgen, zouden echt niet moeten kunnen.

De markt van 2 miljard voelt zich echter oppermachtig , want niemand neemt hen de maat!

Een paar recente voorbeelden: 

De meldcode is aangescherpt. Om zo eindelijk iets te kunnen doen tegen 100.000 kinderen die dagelijks in Nederland worden mishandeld. Besef dat daar dus 16.000 kinderen zitten die geestelijk worden mishandeld door ouderverstoting.

Op basis van vermoedens kunnen ouders dodelijk eenvoudig hun kind verliezen. Een stap terug in de tijd verzucht een rechter. Nu kunnen met name de vaders weer, net zo als vroeger, eerst de gevangenis in. 

Maar erger is het feit dat er flink geld verdiend wordt aan bovenstaande gegeven. Liever tig hulpverleners op één gezin, dan het kind weghalen uit die positie en bij de gezonde ouder laten wonen. 

Lees bladzijde 25 van het rapport Scheiden zonder schade, 22 februari 2018 Rouvoet, en besef dat hetgeen wat ze 20 jaar hebben uitgesteld, eerst zouden moeten doen, voordat ze dus de gezonde ouder uitbannen omdat die vragen stelt bij hun werkwijze.

Ik kan met zoveel voorbeelden komen dat ik er niet van kan slapen. Vaders die op basis van vermoedens één uurtje per twee weken begeleide omgang hebben. De contactverboden, de straatverboden. 

De valse beschuldigingen, die eigenlijk standaard zijn. De houding van de politie en het openbaar ministerie als jij er iets van wilt vinden. Of op zijn minst een tegen aangifte.

De verstoter wordt ruimschoots geholpen, gewoon omdat het kan.

Of, nog erger, het machtsmisbruik van vele gezinsvoogden (de goede daar gelaten, maar die houden het er niet lang uit). Gewoon een beschikking naast zich neerleggend. De school, de politie, ja zelfs de werkgever van de verstoten ouder bellen en mis-informeren, pure beeldvorming vanuit een falend ego en als je er iets van durft te vinden, wordt deze ouder wel vervolgd, natuurlijk!

We hadden een klein lichtpuntje. 10 november 2017 hield professor Tavecchio een presentatie tijdens het congres Waarheidsvinding in de justitionele jeugdketen te Rotterdam. Hij heeft die dag afgerekend met de koninklijke weg door met 110 handtekeningen te komen van echte wetenschappers; Een kind moet beide ouders kennen voor een veilige hechting. Hoe jonger, hoe vaker het contact. Rust is zelfs een bedreiging voor de sociale emotionele en identiteitsontwikkeling van het kind.

De richtlijnen van het NJI zouden worden aangepast. Het is dat Herken Ouderverstoting er druk achter heeft gezet en het ging helemaal niet van harte, maar het NJI heeft de richtlijnen iets wat veranderd. In onze ogen nog lang niet genoeg. 

Nog steeds wordt het ouders onmogelijk gemaakt om op te voeden. Bevalt het een puber niet bij die ene ouder, dan gaat ie toch gewoon naar die andere, toegeeflijkere ouder, moet kunnen, dat is de stem van het kind. Niet één hulpverlener komt op het idee om te zeggen dat het kind normaal moet doen, het kind moet toch ook naar school?!…. Als de ouders bij elkaar waren geweest had het kind ook geen keuze gehad. Dus die stem van het kind….we plukken er nu allemaal de revenuen van.

Mijnheer Remkes komt met een lijvig rapport vol aanbevelingen. Kom maar op met dat constitutioneel hof. Ik durf gerust te stellen dat het familierecht het afvoerputje van de rechtspraak is. Er wordt niet onder ede gehoord. Het startschot voor leugens en bedrog. Twee advocaten die de ouders tegen elkaar uitspelen en extra kolen op het vuur gooien. Ik ken ouders die jaar in jaar uit weer naar die rechtbank moeten, omdat die ex maar bezig blijft, of omdat een ouder telkenmale gezag probeert te krijgen wat die ouder wordt ontzegd door zelf verzonnen klemcriteria van een rechter. Een rechter die natuurlijk niet is bijgeschoold en het even zo goed weer over de schutting gooit, naar de volgende rechter. Een rechter die niet op de hoogte is van passende oplossingen.

Zo moeten ouders leren communiceren! Moeten ze deelnemen aan trajecten zoals Kind uit de Knel en Ouderschap blijft. Of het zoveelste mediation traject in. Terwijl bij ouderverstoting dit alles contra productief is en tegen ons keert daar tijd onze grootste vijand is.

Krijg je na maanden, soms jaren ellende te horen dat het kind het nu zo gewend is en er geen lotsverbondenheid meer is….Sta daar eens bij stil.

De wil om te hervormen is er niet! Stuitend om in een gesprek met een rechter het visiedocument vechtscheiding uit 2016  https://www.herkenouderverstoting.com/info-ouders/praktische-info/rechtspraak/visie-document-vechtscheidingen-rechtspraak  om de oren te krijgen. 

Alles wat niet werkt wordt ons wederom weer opgedrongen en erger, want ze verzinnen er elke keer weer wat bij. Of het is oude wijn in nieuwe zakken. Terwijl de oplossingen er ook zijn, maar ja, dan hoeven die trajecten en interventies ook niet meer…banen en geld.

Dan zegt een toprechter nog doodleuk dat de ouders dan maar niet naar de rechtbank hadden moeten komen….. en dat deze rechter ook graag wat aan oorlogen en hongersnood doet…. En dan moet ik netjes en braaf blijven…verbindend zijn.

De woorden Veilig Thuis, rechtspraak, Jeugdbescherming, jeugdzorg impliceren wat, beloven wat zou je zo zeggen, tot je met dit soort instanties te maken krijgt en je beseft dat het altijd nog erger kan. Kom er dan nog maar eens vanaf! Ik kan er boeken over schrijven, jaar in jaar uit, elke keer weer een andere gezinsvoogd, die niets doet en kan, het vertrouwen van het kind en de veiligheid met voeten tredend. Gewoon, omdat NIEMAND ingrijpt.

Ja er zijn berichten die mijn vermoeden bevestigen: 

Of het nu het onderzoek is van de FNV, waarin wordt gesteld dat met name ambtenaren van het ministerie van VenJ en JenV corrupt zijn.:

https://www.fnv.nl/sector-en-cao/alle-sectoren/overheid/nieuws/1_op_6_rijksambtenaren_onder_druk_gezet_niet_integer_handelen

Of berichten dat het WODC uit dat gebouw moet.:

https://www.rijksoverheid.nl/actueel/nieuws/2019/01/15/minister-grapperhaus-vergroot-onafhankelijke-positie-wodc

Of de houding van dat platform onder leiding van de heer Rouvoet, die met gemak geld uitgeeft aan allerlei wij-van-de wc-eend congressen met nog meer ellende als uitkomst omdat men weigert te kijken naar passende oplossingen en effectief handelen. Bijvoorbeeld deze: https://voorstellingvanzaken.nl.

Terwijl ditzelfde ministerie geen cent wenst uit te geven aan het symposium d.d. 25 februari 2019; Rechtszorg voor ouders die gaan scheiden. Kwestie van willen en doen. Waar 5 professoren en hoogleraren evidence based hun kennis delen over ouderverstoting en gerichte oplossingen.

Dr Childress komt speciaal naar Nederland. Denk maar niet dat iemand van het ministerie hem zal uitnodigen voor een informatief gesprek, de waarheid willen ze daar echt niet weten.

Of het is nu de brief van de minister Sander Dekker richting de tweede kamer 18 januari 2019, begeleid met het broddel rapport van 370 bladzijden vol onzin gebaseerd op niet wetenschappelijke onderbouwing en verouderde internationale rapporten, waarbij ze wel uiterst selectief hun informatie hebben vergaard.

Beiden op onze website terug te vinden: https://www.herkenouderverstoting.com/ministeries-en-politiek/57-tweede-kamer/331-familierechtelijke-onderwerpen

Tuurlijk, ouderverstoting? Ach… werkelijk 5 keer benoemd in dat hele rapport. Ons toch weer dat mediation traject insturen geeft te denken. Laat staan de roep om het zoveelste onderzoek. Tjonge, tijd is onze grootste vijand. Kom naar ons symposium; kwestie van willen en doen. 

Ik vermoed namelijk dat men helemaal niet van plan is om ouderverstoting effectief aan te pakken. Wellicht met het idee dat de burger, teruggeworpen naar de eerste paar treden van de piramide van Maslow, beter te hanteren is dan die burger die hoger opklimt en opzoek gaat naar meer, zingeving of wat dan ook.

Vraag is dus wat wij hier aan kunnen doen? Ik wil best ouders waarschuwen, maar hoe bereik ik iedereen? Hoe kan ik er voor zorgen dat mensen bewuster hun partner kiezen om kinderen mee te maken? Hoe kan ik ouders bereiken en hen waarschuwen dat scheiden ook niet alles is? Hoe kan ik mannen waarschuwen dat ze geen levende pinautomaat worden. Goed genoeg voor die alimentatie, maar verder wegwezen, niets willen weten! Hoe kan ik ouders waarschuwen dat al die instanties, vol beloften, deze allemaal breken zodra je in hun klauwen zit?

Waarom laat de pers ons zo in de steek?

Waarom laat de politiek ons zo in de steek? 

Gaat men na het lezen van die brief van de minister Dekker, d.d. 18 januari 2019, gewoon weer lekker over tot de orde van de dag of is er één politicus die met de vuist op tafel slaat en zegt dat dit zo niet langer kan? Niet langer mag? Dat dit allemaal ten koste van onze toekomst gaat! Want dat is toch zo? Die jeugd, dat is toch onze toekomst?!

Waar blijft de maatschappelijke verontwaardiging ?

Goed en slecht nieuws

Goed en slecht nieuws

Laat ik beginnen met het goede nieuws: Het symposium dat Herken Ouderverstoting met 2 andere ouderbelangengroepen, het VKC en stichting KOG, organiseert op 25 februari 2019 is uitverkocht/vol. 

Echt, er kan geen persoon meer bij. 

We gaan nu een reservelijst aanleggen en degenen die zich hebben opgegeven, maar nog niet het bedrag van 50 euro hebben overgemaakt, aanschrijven. Deze 50 euro vragen we dus niet voor niets. Immers, bij aanwezig zijn kan de deelnemer het bedrag terug vragen. Maar zo zorgen we er wel voor dat er een kleine drempel is. Met andere woorden, mochten er hierdoor mensen afvallen, dan kunnen wij mensen van de reservelijst toelaten.

Ook is het goed nieuws dat, naast enkele ouders, wij onze doelgroepen goed hebben bereikt. Complimenten voor diegenen die dus over hun schaduw heen gestapt zijn en willen luisteren naar de echte wetenschappers die evidence based met goede informatie en oplossingen komen omtrent ouderverstoting.

Natuurlijk zijn we trots op de komst van Dr Childress, maar vlak de andere hoogleraren en professoren niet uit. Ook zijn we zeer trots op het feit dat Cees van Leuven onze dagvoorzitter wilt zijn.

Juist doordat er veel professionals komen, elk met hun eigen perspectief, verheugen wij ons op de plenaire discussie om samen tot de aanzet van 1 richtlijn/consensus te komen, opdat wij niet langer afhankelijk zijn van de regio of die ene rechter die we treffen.

Laten we elkaar ook aan de gemaakte afspraken houden: op de dag zelf zullen wij uiterst terughoudend zijn. We organiseren, faciliteren en ja, we financieren, maar die dag zelf heb je geen ‘last’ van ons en dragen we bij aan een constructieve oplossing.

Ook is het goed nieuws dat enkele eenmanspitters en lobbyisten, ouders nota bene , die ons tot hun verdienmodel hebben gemaakt, de plenaire discussie uit de weg gaan. Hiermee hebben ze kleur bekend en kunnen we zien aan welke kant van de streep zij staan.

Kom ik uit op het slechte nieuws, want ook al hebben er heel wat professionals zich opgegeven, waaronder aardig wat rechters, de grote ontbrekende factor zijn toch wel de politie (de-escalerende rol van de wijkagent), het Openbaar Ministerie (die duidelijk met meerdere maten meet) en het Ministerie van VenJ, waaronder dus ook het platform Scheiden zonder schade, onder aanvoering van de heer Rouvoet.

Vooral met dat laatste heb ik erg veel moeite, daar de heer Rouvoet wel wij-van-de-wc-eend bijeenkomsten verblijdt met zijn komst en zelfs op 26 februari een toneelstukje via een organisatiebureau organiseert, waarbij er natuurlijk een drempel van 110 euro ex BTW p.p. wordt opgeworpen, waardoor de gewonen burger/de ouder/ degenen die ouderverstoting moeten ondergaan, geen stem hebben.

Dan heb ik het nog niet van andere wij-van-de-wc-eend-bijeenkomsten met nog veel hogere bedragen. 295 euro ex BTW is niets…Mooi aftrekbaar, dus beste ouders, weet dat wij dit indirect betalen. Maar ons uitnodigen voor een eerlijk beeld, is er niet bij.

Natuurlijk kunnen de deelnemers wel wat accreditatie puntjes krijgen.

Ik vind dit stuitend en vraag me af of dit alles leidt tot een goede oplossing. Ik denk van niet.

Wederom wordt er over ons gepraat, in plaats van met ons.

Erg jammer, allemaal gemiste kansen en dat geeft mij de indruk dat dit soort bijeenkomsten helemaal niet de doelstelling hanteren om oplossingsgericht te willen werken.

Waarom zouden ze ook?!

Het onderschrijft onze mening dat de verandering vanuit de maatschappij zal moeten komen. Vanuit de burger en gelukkig zie ik een verschuiving. Ouders beseffen steeds meer dat ze niet de enige zijn en dat die verandering enkel en alleen bewerkstelligd kan worden als we SAMEN optrekken.

De 1 zal onze directe aanpak minder prettig ervaren en denken dat de zachte aanpak beter kan werken. Dat is prima en ik hoop dan ook dat deze mensen die aanpak laten zien. Daad bij woord voegen opdat we elkaar uiteindelijk aan de eindstreep weer allemaal kunnen vinden. Het 1 sluit het ander niet uit. Als de uiteindelijke doelstelling maar hetzelfde is:

Ouderverstoting is geen verdienmodel en mag nooit en te nimmer gefaciliteerd worden omdat het direct adresseren van het probleem te lastig lijkt voor de professional

Na 25 februari kan niemand zich meer verbergen achter handelingsonbekwaamheid! Het is dan een kwestie van kiezen, aan welke kant van de streep jij wilt gaan staan.

Note: voor de Politie, het Openbaar Ministerie en de heer Rouvoet hebben we 3 plekjes gereserveerd. Je weet maar nooit…wellicht dat zij zich realiseren dat de boodschap belangrijker is, dan het ego.

Goed en slecht nieuws

De kijk van een opnieuw getraumatiseerde grootvader op ‘In het belang van het kind’  

De afgelopen dagen heb ik geschreven over de intimidatie, de privileges en vooral het machtsmisbruik van de gezinsvoogd Miriam v. E. van het Regiecentrum Bescherming en Veiligheid te Leeuwarden.

Het was een verschrikkelijke middag, maar wel enorm leerzaam en ouders , die ‘last’ hebben van ouderverstoting, kunnen hier hun voordeel mee doen.

Het Openbaar Miniserie heeft zichzelf in de voet geschoten, daar meten met meerdere maten niet zou moeten kunnen in Nederland, toch?!

Zullen wij even stil staan bij de impact van het gedrag van deze gezinsvoogd op vader, het zoontje en op de rest van de familie?

Mijn hart brak toen ik opa zag zitten achter het glas bij die rechtbank te Arnhem op 14 januari 2019. Ik ben even naar opa/ de vader van HJ gelopen en hem heel veel sterkte gewenst. Lees deze zin: “Dit bracht bij mij als 85 jarige verdrongen traumatische ervaringen naar boven t.w. uithuishalingen door de Gestapo van mijn vader met geweld en veel machtsvertoon in WO II. Hierdoor ontstonden weer nachtmerries.”

Deze 85 jarige opa heeft een poging ondernomen om zijn kant van het verhaal te vertellen.

Ik nodig jullie allemaal uit onderstaande brief te lezen, die ik vandaag toegestuurd kreeg van de opa van P, het 5 jarige zoontje dat door ego’s opgeofferd wordt/is (kies maar) aan het systeem.

   Appelscha, 16 januari

Beste lezer,

De kijk van een opnieuw getraumatiseerde grootvader op ‘In het belang van het kind’  

Een onderwerp op de strafzitting 14 jan. 2019 was of de vader op donderdag week 42 nu wel of niet recht had op omgang met zijn zoon of pleegde hij onttrekking ouderlijk gezag? Het leek de aanwezigen alsof het duidelijk door de OvJ gezien werd dat die omgang terecht was. 

Helaas ging het inhoudelijk hier niet over, maar als grootvader zou ik graag bekend gemaakt hebben wat er toen precies gebeurd is en wat helaas niet beoordeeld is, dat er een kind een trauma heeft opgelopen, mishandeld is, ingang gezet door de moeder en de gezinsvoogden Miriam v. E. en Brenda O. van het Regiecentrum Bescherming en Veiligheid te Leeuwarden. Een onterechte traumatische uithuishaling op basis van vermoeden en leugens.

Dat ‘het belang van het kind’ echt niet voorop stond mag blijken uit het volgende:

Er is veel lawaai gebruikt door de KMar, ingeschakeld door de gezinsvoogden, schreeuwen door de brievenbus (doe open of wij forceren) en bonzen, het achterom lopen om te kijken of vader niet zou vluchten. Een helikopter ontbrak nog. Kind, 4 jaar, zat in het bad, van angst hierin gepoept en iedere weldenkende volwassene met wat pedagogische bagage of gewoon boerenverstand, weet dat je een angstig geworden kind niet zomaar alleen laat en helemaal niet in het bad. Dus toen oma en broer van vader (dichtbij wonend) voor het kind aanwezig waren kon vader in gesprek met de KMar, heeft hen binnengelaten. De uitspraak van de gezinsvoogd het kind maar in een handdoek mee te geven getuigt van geen enkele kennis van en gevoel voor een kind, laat staan ‘IN HET BELANG VAN HET KIND’. Het OM heeft later verklaard dat het bevel tot inhuistreding niet gebruikt hoefde te worden, want vader had zelf opengedaan. Had vader keus? Deur forceren en gearresteerd worden? De gezinsvoogd had bij aankomst van oma tegen haar gezegd dat de vader voor escalatie zorgde waarop oma antwoordde dat ZIJ, de gezinsvoogden, hiervoor zorgden. 

De KMar binnen had geen boodschap aan de beschikking van het Hof, want ‘bevel is bevel’. Dit bracht bij mij als 85 jarige verdrongen traumatische ervaringen naar boven t.w. uithuishalingen door de Gestapo van mijn vader met geweld en veel machtsvertoon in WO II. Hierdoor ontstonden weer nachtmerries. Ook het tel. contact van de advocaat met de Miriam v. E. en met de KMar, die meldde dat dit onrechtmatig was, resulteerde niet in een andere handelswijze.

Het kind zei, gehoord door de KMar, dat hij niet naar zijn moeder en haar vriend wilde. Dit  van jongs af aan bekende probleem heeft Jeugdzorg nooit willen laten onderzoeken en was wel één van de gronden voor de OTS. De KMar zei tegen oma dat zij er ook ‘mee aan’ waren, dat er geen onveiligheid was, dat zij niet anders konden en dat vader het nadeel hierbij had man te zijn. Ook stelden ze respect te hebben voor de (uiterlijke) kalmte van vader.

De buurt, opgeschrikt door het lawaai, was massaal naar buiten gekomen en geschokt door de gebeurtenis. Zij hadden al eerder instanties geschreven over wat er hier misging, dat juist vader een liefhebbende ouder was en dat de gezinsvoogden niet in gesprek met hen wilden gaan. Het had gekund dat als de vader niet zelf het angstige en zich aan vader vastklemmende kind samen met zijn broer naar de moeder had gebracht, er buren acties hadden ondernomen. De KMar had niet mogen ingrijpen maar de politie, die niet op de hoogte was, moeten alarmeren. 

De schade aan het kind was reeds toegebracht, maar de vader heeft deze zoveel mogelijk willen beperken door hemzelf aan te kleden (hij was al in nachtkleding) en uit te leggen wat er ging gebeuren, weg brengen naar zijn moeder en haar vriend 6 km verderop. Hij zou de volgende ochtend gewoon door vader cf beschikking Hof naar school gebracht zijn.  

Hopelijk is op latere leeftijd aan het kind uit te leggen waardoor zijn wond ontstaan is. Nadien vroeg hij aan derden steeds wie hem nu naar papa zou brengen. Welke pedagogische en feitelijk juiste antwoorden van de professionals heeft dit kind gekregen IN HET BELANG VAN DIT KIND???  

De OvJ was begaan met de gezinsvoogd, zij was beschadigd (smaad en laster), maar hoe staat dit in verhouding tot de beschadiging DOOR de gezinsvoogd van dit kind en zijn vader op basis van leugens, vermoedens en onrechtmatige handelingen?

Helaas was deze strafzaak hiervoor niet bedoeld, maar hopelijk komt er ooit bewustwording bij rechters dat hier ernstige misstanden aan de orde zijn gepleegd door jeugdzorg en familierechters.

Harm Oussoren

De kijk van een opnieuw getraumatiseerde grootvader op ‘In het belang van het kind’  

Open brief aan mijnheer Rutte, de heer van der Burg (hoofd OM) en de heer Akerboom( hoofd Politie)

Goede morgen mijnheer Rutte, mijnheer van der Burg en mijnheer Akerboom,

Mag ik u iets vragen? Mag ik u vragen waar u allen mee bezig bent? Hoe los u bent gezogen van de praktijk, de realiteit?

Afgelopen vrijdag heb ik met open mond geluisterd en gekeken naar mijnheer Rutte, mijn volksvertegenwoordiger. Hij wil mensen wel in elkaar slaan, maar dat kan natuurlijk niet, zegt hij.

Nou, mijnheer Rutte, heel vaak heb ik die neiging ook, maar dat zal ik natuurlijk niet doen, want dat kan niet, zoals u ook toevoegt.

Heb u de column van Nausica Marbe, de Telegraaf, gelezen naar aanleiding van de nieuwjaarsrellen? Verplichte kost, voor u allen!

Waarom gebeuren nu dit soort rare zaken. Waarom keren mensen zich tegen onze hulpverleners? Gaan we het werkelijk gooien op drugs en alcohol? Wellicht op het ontbreken van een nette opvoeding? Denkt u dat u er met zwaarder straffen beter uit zult komen? 

Nogmaals, lees die column. Wat ja, er zal vast en zeker drugs en alcohol bij betrokken zijn, maar de oorzaak van dit soort geweld, minachting voor de hulpdiensten ligt veel dieper en die situatie heeft u allen gecreëerd en houdt u krampachtig met uw overheid in stand. Derhalve kunt u zwaarder willen gaan straffen, de burgers zullen er alleen maar bozer op worden.

Mensen zijn boos en terecht. Wij kunnen namelijk niet vertrouwen op u. Wij kunnen niet rekenen op een eerlijke, goed functionerende rechtsstaat. Wij zijn overgeleverd aan willekeur en soms, nou ja, steeds vaker, bekruipt mij het gevoel dat dit geënsceneerd wordt door de overheid, waarbij de politie de klos is, want die hebben het maar uit te voeren, wat u bekokstooft, samen met wat topambtenaren.

U gooit ons terug in de piramide van Maslow, wij zijn aan het overleven. Wellicht met de reden dat we dan tenminste minder noten op onze zang hebben.

Maar er is dus een grens en daar zijn we met zijn allen al ruim overheen.

Ik scroll door Facebook en zie filmpjes van agenten die mensen aanhouden die lopen met gele hesjes. Nog niet eens in grote groepen, maar gewoon, zo’n hesje aan. Ze moeten er een jas overheen trekken! Of krijgen een boete, worden in het busje geladen. Nederland wijst als eerste naar andere landen, trompettert over democratie, maar vreedzame uitingen over algemene onvrede wordt door de dienders in de kiem gesmoord! Hoe kan dit zo zijn?! Amnesty heeft het er maar druk mee, hoop ik.

Ik zal het klein houden, specifiek over mijn ‘doelgroep’ hebben; ouderverstoting. Ik wil het met u hebben over ons gevoel van rechteloosheid. Waar is onze rechtsbescherming?

Ik heb het graag met u over Frans, destijds een CFO van een internationaal bedrijf, die tijdens een schooluitje van zijn zoon met grote politiemacht is aangehouden. Onschuldig weken heeft vastgezeten. Zeden rechercheurs en een Officier van Justitie hebben zelfs ontlastend bewijs vervalst en weggewerkt. Er zijn kamervragen over gesteld en nu nog, jaren na dato, heeft hij geen contact meer met zijn kinderen. Wordt hij tegen gewerkt door het Ministerie en is het wachten op die substantiële schade vergoeding voor het vernielen van zijn leven. Werk kwijt, kinderen kwijt, huis kwijt.

Ik wil het hebben over MAX. Het 13 jarige jongetje dat samen met zijn moeder is gevlucht. Waar zogenaamd heel Nederland naar op zoek is. Een jongetje dat in een tehuis is gestopt door zijn vader en de instanties omdat hij in contact met zijn moeder wilde zijn.

Ik wil het hebben over Roelof, die zijn baan, huis, alles kwijt is geraakt doordat hij een te goede band had met zijn kinderen. Dat zinde zijn toenmalige vrouw niet en ook de instanties hadden daar maar moeite mee. Het moet natuurlijk niet gekker worden. Hij krijgt stop gesprekken, mag niet in de straat van zijn kinderen komen. Wordt belaagd door de politie en het OM. De advocaat van zijn ex is een barones met goede contacten. Helaas voor Roelof en zijn kinderen dus!

Ik wil het hebben over Henk Jan. Een militair nota bene. Die 100% de zorg had voor zijn zoontje tot de dag dat zijn ex bedacht dat het jongetje nu wel oud genoeg was om bij haar te kunnen komen wonen. In 2,5 jaar is deze man, terwijl hij de steun heeft van beide opa’s en oma’s , niet alleen zijn gezag kwijt, een contactverbod voor de hele familie, nee, ook bij hem staat zijn baan nu op het spel. Omdat hij een gezinsvoogd trof van ‘het gebroken geweertje’ . Valse aantijgingen hebben geleid tot een strafzaak die aanstaande maandag dient. Een artikel 279 WvSr zaak!!! Omdat hij destijds 1 uurtje eerder zijn zoon van school haalde in verband met een aangekondigde familiefestiviteit. Moet kunnen aldus Hoofdofficier van Justitie Lucas, te Arnhem.

Ik wil het hebben over mijn man, ook militair, die in 2014 een contactverbod kreeg van een jaar. Waarom? Omdat zijn zoon had aangegeven zelfs niet een kaartje van hem te willen ontvangen. Zijn toen 15 jarige zoon is nog steeds bang voor hem. Een reële angst aldus moeder, die even zo vrolijk eigenhandig het traject Ouderschap Blijft! frustreerde en zelf voortijdig beëindigde.

Dat moest kunnen aldus rechter B Prenger Rechtbank Zeeland-West-Brabant want….Ik, zijn partner, moest haar activisme rondom ouderverstoting stoppen! Ik zat in de gang, had mij maar binnen geroepen, maar nu doet zo’n rechter het er met 10 zinnetjes in een beschikking vanaf. Met als resultaat dat niet alleen mijn man er een trauma aan over heeft gehouden, maar ook de zoon verder het verstotingsmoeras is ingetrokken

Mijn man is afgelopen vrijdag weggestuurd door de politie Tilburg Binnenstad.. Artikel 279 WvSr is in de ogen van een hulpofficier van justitie nu in 1 keer civiel . Maar hoe kan dat nou, in relatie tot Hendrik Jan???

Hoe kan dat nou, na al die kamervragen en de vermelding in de staatscourant 30 oktober 2018? 

Ik wil het hebben over 16.000 kinderen per jaar die het contact verliezen met de uitwonende ouder, terwijl dat ouderschap, voordat de ouders uit elkaar gingen ,niet ter discussie stond.

Ik wil het hebben over de willekeur, het machtsmisbruik, de flagrante intimidatie door Jeugdzorg, door de politie, door het openbaar ministerie, door de rechtspraak! 

Ik wil het hebben over de (bewuste) handelingsonbekwaamheid en handelingsverlegenheid.

Ik loop tegen rechters aan die verzuchten dat ze ook wel wat tegen oorlogen en hongersnood willen doen…Maar ja….

Persoonlijk wordt ik belaagd door de politie Zeeland-West-Brabant en het Openbaar Ministerie aldaar. Simpelweg om Herken Ouderverstoting te stoppen.

Uit het niets kreeg ik van Mr Nieuwenhuis een gebiedsverbod! Welk signaal heeft de zoon nu dus gekregen? 14 dagen zijn van mijn leven gepakt, want natuurlijk is mijn bezwaar gegrond verklaard. De rechter baalde wel, maar ja, de officier van Justitie vroeg zich openlijk af wat ik nou eigenlijk verkeerd deed op die sociale media en zo mag ik dus nog steeds indirect over onze situaties schrijven en dat is maar goed ook! De censuur is dus niet gelukt. Dan heeft het systeem toch gewerkt verzucht de Nationale Ombudsman! Beseft u echter wat dit alles met een mens doet?!

Mijn collega Marieke van Woerkom wordt net zo goed belaagd, 17 processen in 6 jaar tijd. 3 per jaar en niemand in de keten die dit stopt! Dat zij nog functioneert en een goede baan kan houden is een wonder, want heel veel ouders trekken het niet meer.

Deze ouders proberen wij dus te weerhouden van gekke dingen. Zoals de familiedrama’s.

We gaan terug in de tijd verzuchtte een rechter, na de aangescherpte meldcode. Eva Kwakman is er zo blij mee, dat zij ons blokt op elk tegenwoord. Op basis van vermoedens kunnen kinderen zo het huis uit worden gehaald, om zo te hopen dat er minder dan 100.000 kinderen hier in Nederland worden mishandeld! Zonder enige wetenschappelijke onderbouwing komt zo iets tot stand.

Tussen die 100.000 zitten en dus 16.000 van ons! Gezonde, lieve, oprechte ouders worden uitgebannen omdat de rechter, de instanties, de politie, het openbaar ministerie niet willen weten dat er passende oplossingen zijn. Zoals het onderbrengen van het kind bij die lieve, goede ouder. Nee, we zetten er liever tig hulpverleners op en nemen geen verantwoordelijkheid als een meisje van 8 hoog naar beneden ‘valt’.

Ik zou gek worden, riep Anna van Beuningen, top ambtenaar bij het Ministerie van VenJ, toen ik haar in stappen uitlegde hoe makkelijk iemand uitgebannen kan worden. Als antwoord zitten we nu te kijken met een platform waar juist die mensen inzitten die het verdienmodel aan onze ellende ontlenen

Wij zitten op het randje! En daar doet u dus vrolijk aan mee!

25 februari 2019 organiseren, faciliteren en financieren wij het symposium ‘Rechtszorg voor ouders die gaan scheiden. Een kwestie van willen en doen!’ ,  maar de dag zelf zult u NIETS van ons merken. Die dag zijn de echte wetenschappers aan het woord, die evidence based met oplossingen komen. Dr Childress wordt door ons naar Nederland gehaald.

Het symposium is bijna vol, maar wie ontbreken er?! 

  • De politiek, die voor de bühne roept dat ze er mee bezig zijn, alleen passende maatregelen uit de weg gaan. Even een vraagje stellen en over tot de orde van de dag
  • Het openbaar ministerie! Datzelfde openbaar ministerie belaagt dus wel goedwillende ouders en mensen die vreedzaam het verschil willen maken. Ik kan dit niet bevatten. Eva Kwakman wil niet komen luisteren, dweept met een foute Meldcode en blokt de uitnodiging op `Link’din.
  • De politie, die geen prioriteiten kan stellen en gaat voor de makkelijkste weg. Liever met 5 mensen een vrouw uit huis halen voor DNA afname na een idiote veroordeling met enkel een voorwaardelijk taakstrafje, dan echte criminaliteit aanpakken

Liever de rode loper uit voor mensen met goede contacten en daardoor ouderverstoting faciliteren, dan verantwoordelijkheid nemen en elkaar terecht wijzen.

Liever een geel hesje aanhouden dan de optreden tegen geestelijke kindermishandeling

Het wordt er zo niet leuker op en ik word er moe van! Maar ook strijdbaar, want als u daar roept dat u graag mensen in elkaar slaat en daarmee weg komt, vraag ik mij af waarom wij al die mensen die strepen door onze levens halen, niet aan mogen spreken. Vreedzaam!

Mijnheer Rutte, mijneer van der Burg en mijnheer Akerboom; stuur op zijn minst 1 persoon, 1 afgevaardigde naar het symposium. Voor hen maken we echt een plaatsje vrij. Voor hen zullen ouders hun plek zeker af staan.

Want de politiek, het Openbaar ministerie en de politie horen nu echt anders in de wedstrijd te gaan staan, anders zullen de jaarwisselingen er niet beter op gaan worden.

Vriendelijke groet,

Annemarie van Mackelenbergh

Open brief aan mijnheer Rutte, de heer van der Burg (hoofd OM) en de heer Akerboom( hoofd Politie)