Geschokt?! Serieus? Ga je schamen!

Al jaren roepen ouders en kinderen dat het zo niet langer kan. Al jaren worden ze weggehoond, weggezet als gekkies.
Immers, een OTS (onder toezichttelling) krijg je niet ‘zo maar’, laat staan een UHP (uit huis plaatsing).
Totdat jij met Jeugdbescherming te maken krijgt. Dan besef je dat de ellende waar jij in zat, altijd nog groter en erger kan worden .
Met een vrij onschuldige hulpvraag wendt jij je tot jeugdbescherming, een huisarts, de school. Je bent het fuik van de hulpverlening in gelopen en iets wat met kordaat gezond verstand of een goed gesprek opgelost kan worden, krijgt in 1 keer heel veel ‘zorg behoeften’ en steeds meer raak jij jouw eigen regie kwijt.
De chantage is groot; als jij van jouw kind houdt, dan…. Zeker als er een Jeugdbeschermer (voorheen werden ze gezinsvoogd genoemd) in beeld komt.
Al jaren roepen wij dat JZ/JB (jeugdzorg/jeugdbescherming) een zeer foute/kwalijke rol spelen bij scheidingskinderen. Jaren zijn ouders uitgebannen om zogenaamd de rust voor het kind te bewaren. Rust die contra productief is. Rust die de binnen/zorgouder en vaak diens nieuwe partner vrij spel geven. Misbruik en mishandeling komen zo veel vaker voor, dan bij intacte gezinnen.
Laat een ouder zich niet zo maar weg sturen, dan wordt deze ouder aangemerkt als strijdend. Wordt die ouder bedreigd en gezegd dat als die niet braaf luistert, ook de kinderen van de nieuwe relatie afgepakt kunnen worden of de nieuwe leg!
Waarheden worden achter gehouden, in rapporten komen leugens te staan die een eigen leven leiden, daar de opvolging van Jeugdbeschermers in een rap tempo gaat en deze klakkeloos de teksten kopiëren.
Een jeugdbeschermer die door wil pakken heeft geen mandaat van de directie. Sterker nog, die wordt van de zaak afgehaald, opdat de instantie langer aan ons kan verdienen (verlening OTS en trajecten)
De beloningen bij JZ/JB zijn pervers. Er is geen belang om zaken snel en adequaat af te ronden. Ook al roepen ze dat ze het te druk hebben en geen tijd.
De gemakzucht van rechters is ongekend , als mede de totale onkunde. De rechters weten dat het schort aan juiste, eerlijke rapportage en toch… baseren ze hun vonnis op malafide rapportages.
Niemand in de keten neemt hun verantwoordelijkheid. Wij weten van situaties waar 30 hulpverleners op 1 alleenstaand gezin staan en de andere ouder geheel wordt weggehouden, gewoon omdat het kan. Die ouder moet op verre afstand toekijken dat er zelfs 1 hulpverlener elke ochtend naar dat gezin gaat om boterhammetjes te smeren, opdat de kinderen met een gevuld maagje naar school gaan. Dit, terwijl er helemaal niets mis is met die uitgebannen ouder.
Dan hebben wij het nog niet eens over al die moorden en mishandeling (recentelijk Xaja, maar kijk ook naar Sharleyne en Rowena) waarbij de vader op afstand werd gehouden en deze vader ruimschoots waarschuwde en aan de bel trok. Als het dan mis gaat is het gezin bekend bij de politie en instanties, is men geschokt en gaat men weer over tot de dag. In plaats van ontslagen, neemt niemand zijn/haar verantwoordelijkheid en is er totaal geen zelfreinigend of lerend vermogen in de keten.
Keteninfantiliteit noemen ze dat! 
De notie dat JZ/JB goed werk doet ondersteunen wij al heel lang niet meer, maar wordt nog steeds niet gehoord. Totale handelingsverlegenheid. Wij ervaren het als een ’niet-willen-weten!
Een gebiedsverbod of een contactverbod krijg je niet zo maar…. DUS WEL. Met het grootste gemak. Omdat de ouder, die niet wil toekijken bij kindermishandeling en ex-partnergeweld, zodanig belaagd wordt en vals beschuldigd door de ex en de instanties, dat de uitbanning snel een feit is. Zonder hoor of wederhoor krijgen de meest liefdevolle ouders verboden uitgereikt en is het machtsvertoon als je zo’n verbod negeert ongekend. Arrestaties in bij zijn van jouw kind zijn schering en inslag.
Gewoon omdat het kan!
Hoe vaak een kind niet uit huis wordt geplaatst terwijl er een zorgzame achterban is, die heel goed voor het kind zou kunnen zorgen, is ongekend. Maar ja, dan komen we weer uit bij de perverse beloningen. En in plaats van dan het kind goed te begeleiden, voer je als instantie de zorgbehoeften nog eens op, want dan krijg je nog meer geld voor dat kind.
Kleine kinderen hebben totaal geen veilige hechting, gaan van gezin tot gezin, van tehuis naar tehuis, terwijl de uitgebannen ouder (lees vaak vader) steeds meer uit beeld gaat.
Onze lijst met klachten en op/aanmerkingen richting JB/JZ is ongekend lang en overal waar wij dit bespreekbaar willen maken, plus met passende oplossingen komen, worden ook wij weer aangemerkt als lastig.
Het is heel simpel; het is een industrie geworden, een machtig bolwerk met enorm veel financiele belangen. Het kind is men al lang uit het oog verloren.
Ook de politiek heeft een enorm pak boter op hun hoofd. Uit angst om na die paar jaar in de Tweede Kamer geen werk meer te vinden, wordt er niet doorgepakt en laten ze hun oren hangen naar mensen die hen naar de mond praten. Dikke rapporten verdwijnen in lades en als het echt te lastig is, dan ontsla je gewoon die persoon of werk je die weg. Zie rapport kinderombudsman 2014, dat de heer Dullaert zijn kop kostte.
Jeugdzorg is simpelweg niet sexy, liever kijken ze weg
Keer op keer worden er spelletjes met ons gespeeld. De motie Recourt neemt een een verkeerde wending door mensen op een podium te zetten die daar niet hadden mogen staan. Dat hele platform Scheiden zonder schade is 1 grote farce waar uiteraard de verkeerde personen in zitten, die enkel hun eigen belangen verdedigen en niet gebaat zijn bij de oplossingen die er wel zijn.
Het feit dat wij zelf een symposium hebben moeten financieren , terwijl de heer Rouvoet blijkbaar miljoenen kan besteden aan het in stand houden van ouderverstoting is stuitend.
Niet voor niets hebben we een motie van wantrouwen uitgesproken tegen deze gang van zaken.
Oplossingen willen ze niet horen.
Ouders worden op micro en macro niveau tegen elkaar uitgespeeld.
De verkeerde mensen krijgen opdrachten. Kijk naar het recente WODC rapport… Maar ook de spelletjes die het NJI, het LOC en de Raad van kinderbescherming nu spelen met zogenaamde werkgroepen, waar de mensen met de juiste kennis en assertiviteit worden geweerd. Waar voor de zoveelste keer het wiel wordt uitgevonden, terwijl er gedegen oplossingen liggen, alleen, die komen hen niet uit!
Toch, ons netwerk met mensen aan de juiste kant van de streep neemt toe. Deze mensen moedigen ons aan. Volhouden, trek ze met de haren erbij. Prima dat gestrekte been, schudt ze wakker. Want al die jaren kopjes thee heeft ons deze ellende gebracht. Waarbij velen verzuchten dat enkel een revolutie voor de juiste ommekeer kan zorgen.
Hoe vaak Herken Ouderverstoting niet complimenten krijgt… van mensen die echt willen weten wat ze beter kunnen doen. Want op de inhoud is het heel goed met ons samen werken. Met een gevoel van urgentie! Geen geduld voor werkgroepjes waarbij iedereen weer een eigen plasje wil doen. Nee, doorpakken en die diplomatie passen ze maar ergens anders toe.
Al met al zijn er enorm veel mensen die zich keihard moeten schamen . Dus om nu weer ‘geschokt’ te zijn en te denken dat het geven van excuses afdoende is, daar kunnen wij helemaal niets mee.
Met argus ogen kijken we nu naar het uitvoeren van de motie van Lisa Westerveld. En weer probeert het ministerie van VenJ onder gesprekken met ons uit te komen, terwijl wij toch echt deze motie hebben geschreven. Wij hebben de oplossingen en weten precies wie aan de juiste kant van de streep staan en wie niet. Wij willen die onafhankelijke commissie en dat de juiste ervaringsdeskundigen gesproken worden en ja, daar hoort Herken Ouderverstoting bij.
Iets wat het ministerie en zeker de heer Rouvoet al jaren probeert te vermijden! Wat zegt dat van deze club? Wat zegt dat van de heer Rouvoet? Die blijven blaten over de lange adem? Al sinds de jaren 70 gaat het mis en het wordt steeds erger.  Wat ons betreft worden er heel wat mensen weggestuurd en krijgen ze in ieder geval geen podium meer.
428.000 kinderen bij JZ/JB. Blindelings krijgen ze er 1 miljard bij! Nog minder motivatie om eerst orde op zaken te stellen. 
Een paar oplossingen, nu zo in te passen:
  • Haal scheidingskinderen weg bij JZ/JB. Dat scheelt de helft van de kinderen! Sta daar eens bij stil.
  • Laat een echte frisse wind door het scheidingslandschap waaien en niemand nog wegkomen met ouderverstoting.
  • Plaats het kind per direct bij de ouder die de omgang niet frustreert.
  • Ben duidelijk en concreet in de beschikkingen opdat er geen ruis kan ontstaan, waardoor telkenmale procederen niet meer hoeft.
  • Schaf het toernooimodel, 2 advocaten, die zonder onder ede gehoord te worden kunnen liegen en bedriegen, af!
  • Sanctioneer de ouder die het kind inzet als pion om de andere ex te straffen.
  • Denk in oplossingen zoals parallel ouderschap.
  • Maak kinderen zelf bewuster en weerbaarder met behulp van de goede programma’s die er zijn (bijvoorbeeld dappere dino’s, KIES, etc).
  • Houdt kinderen verder in de luwte, laat ze niet kiezen….Authentieke stem van het kind….kom op zeg.
  • Heb rechtstreekse informatieplicht van uit het 18+ kind naar de levensonderhoud betalende ouder toe.
  • Regel nu eindelijk eens dat gezamenlijk gezag, voer die motie uit 2016 van Vera Bergkamp uit. Waarom ligt die nog steeds op de plank?
  • Denk in 50/50%, zeker als 1 ouder het kind zich geheel toe eigent.
  • Laat de wijkagent, in samenspraak met het OM een betere, concrete rol spelen.
  • Sta scheidingsstrijd met de kinderen als inzet in onze maatschappij niet toe!
  • Reken af met handelingsonbekwaamheid en handelingsverlegenheid.
Doe wat… de oplossingen zijn er. Doe eindelijk eens wat meer dan ‘geschokt’ zijn en excuses aan te bieden.
Advertisements
Geschokt?! Serieus? Ga je schamen!

Familierechtspraak op de schop!

Wat nu eindelijk in de krant staat, is bij ons al lang bekend en weet dat het familierecht met recht het afvoerputje van de rechtsstaat genoemd mag worden.

Zie de artikelen vandaag in oa de volkskrant https://www.volkskrant.nl/es-b5a45d71 en https://www.volkskrant.nl/es-b76ffc4f En de telegraaf: https://www.telegraaf.nl/e/3331982/

Wij zien doorlopend zaken die 7 tot 8 zittingen vergen over een periode van 2 tot 5 jaar die zouden kunnen worden afgewikkeld in 3 maanden tot een half jaar. Puur doordat de familierechters niet doorpakken. Dit veroorzaakt een 5-voud aan kosten, maar, nog erger, enorm veel leed bij kinderen en ex-partner(s). Dit puur om het feit dat het nog steeds mogelijk is in Nederland om ouderschap en gelijkwaardige omgang af te laten afhangen van de, meestal eenzijdige gevoerde ruzie, tussen partners.

Wat Herken Ouderverstoting stoort is de roep om extra geld! Totaal niet nodig, als de Familierechtspraak op zijn minst de verantwoordelijkheid neemt en die 180 graden draai maakt.

Een draai waar wij al jaren om vragen.

Feit: Er is geen sollicitatiecommissie. Iedereen kan familierechter worden. Bijscholen? Ik heb er nu diverse malen naar gevraagd. Het blijft stil, doodstil. 

Verplicht vakliteratuur bijhouden of, op zijn minst, het lef hebben vernieuwende ideeën in uitspraken verwerken, een utopie.

Familierechters halen strepen door levens gewoon omdat het kan. Niemand roept deze rechters tot de orde. Er is geen constitutioneel hof, nergens kan een ouder verhaal halen.

Er wordt achter gesloten deuren gehoord.

Wat erger is, niet onder ede! Dus het startschot voor leugens wordt gelost, daar ouders die daar om vragen meteen als eigenwijs en strijdend worden aangemerkt. De rechtspraak faciliteert de inzet van kinderen als wapen voor één van de ex-partners.

Familierechters zijn geen financieel experts, laat staan psychologen, toch hebben ze het lef om trots op zichzelf te zijn, zichzelf te bewieroken, als het gaat om de stem van het kind! Zo fijn om een 12 jarige naar de rechtbank te laten komen en het zegje te laten doen. Dat een rechter niet weet of het de authentieke stem van het kind is, doet niet ter zake.

De authentieke stem van een kind is dat een kind van nature intensieve omgang wenst met beide ouders. Ouders scheiden, NIET de kinderen. Deze grote malversatie is de basis voor een traumatiserende rechtspraak.

Sterker nog, een brief, zogenaamd geschreven door een kind, wordt ook gezien als ‘gehoord’ worden. Snap jij het nog?! Ik niet.

En ach, dan gooi je toch gewoon jouw verantwoordelijkheid over de schutting! Dan negeer je toch gewoon die ouder en baseer jij je als rechter toch helemaal op de rapporten van de Raad of jeugdzorg ! Dan luister je toch gewoon niet als een ouder roept dat het gros wat in de rapporten staat plak en knip werk is, bestaat uit opinies en meningen. Dat er in gelogen wordt. Welnee, dan vaar je blind op die lui, want die ouders hadden dan maar gewoon weg niet naar die rechtbank moeten komen.

Of schakel je, als rechter, zogenaamde professionals in, voor de nodige onderzoeken, maar verdiep jij je als rechter natuurlijk niet in de feit of de professional überhaupt wel de juiste kennis heeft om dat onderzoek te doen.

“ Tja, als een ouder naar de rechtbank komt, dan nemen wij het wel over, hadden ze maar niet moeten komen” Letterlijk van diverse rechters vernomen. Complete lethargie, volledig gebrek aan enige vorm van compassie of empathie. 

Regie rechter? Waar zijn ze.? Het is natuurlijk veel makkelijker iets te beslissen en vervolgens door te schuiven naar de volgende rechter. Of iets idioots te beslissen, gewoon omdat het kan, strepen door levens te halen en dan te roepen dat ouders nog altijd in hoger beroep kunnen! Ja, wellicht die ouder die aanspraak kan maken op die toegevoegde (handje klap, je wint/verliest) advocaat, maar menig hardwerkende ouder gaat hier volledig op stuk, en laat dat nou net de bedoeling zijn; er volgt een complete uitputtingsslag opdat ouders uiteindelijk dan maar stoppen met procederen. Weer een kind opgeofferd aan het systeem.

Rechters die kritisch zijn en het anders willen? Einde carrière. Punt. Nee, de familierechters lopen aan de leiband van een paar arrogante, contact gestoorde rechters, die compleet los gezogen van de maatschappij hun wil opleggen. Vanuit hun eigen, niet onderkende, latente pijn en jeugdtrauma’s! 

Daar moeten wij iets van vinden. Het is niet anders.

Het symposium van 25 februari 2019 is eigenlijk georganiseerd op verzoek van de rechtspraak. Ruiterlijk werd toegegeven dat ze het ook niet weten. Waarom dan zelf niet de kennis op willen doen of iets organiseren? Het is mij een raadsel, maar goed, Herken Ouderverstoting is de flauwste niet. Dan brengen wij wel de kennis naar de rechtspraak toe.

Ook kregen we mee dat de rechters natuurlijk alleen kennis willen krijgen van mensen die er toe doen. Letterlijk kregen we te horen dat HBO niet meetelt, maar minstens mensen van gelijk opleidingsniveau…en…..1 goog is geen goog.

Toen wij in onze eerste aankondiging dus verwezen naar dit verzoek was het hek van de dam. Ook het feit dat wij zelf alle rechters zelf mailen is ‘not done’ 

Onder voorwaarde dat wij de verwijzing naar de rechtspraak zouden weghalen, kregen wij de toezegging dat enkele rechters naar het symposium zouden komen. Daar hebben ze zich aangehouden, maar hoe verspreidt zich de opgedane kennis van een paar rechters onder die paar duizend in Nederland? NIET!

Er zit dus weer niets anders op dan alsnog alle rechters op de hoogte te brengen, daar de familierechtspraak zelf zijn/haar verantwoordelijkheid niet neemt.

“Tja, ik wil ook wel dat oorlogen en hongersnood stoppen , maar daar is ook niets aan te doen”  riep Marion Beckers tijdens een gesprek tegen mij. Ongehoord! Als de voorzitter van de Projectgroep ‘Visiedocument Rechtspraak (echt)scheiding ouders met kinderen’ er zo in staat en de deur dichtgooit als ik haar aanspreek op de inhoud, omdat ze niet langs de vorm kan kijken, wat is er dan aan de hand? 

En dan heb ik het al helemaal niet over de rest van dat genoegzame clubje, wat zenuwachtig zit te schuiven op stoeltjes omdat ze nog nooit over pathogene ouderschap hebben gehoord. Anno 2019!!!!

Het is van de zotte, daar er tegen ouderverstoting, het verdienmodel van de advocaten en aanverwante clubs zoals Jeugdzorg, maar ook de eenmanspitters met al hun trajecten, juist heel goed opgetreden kan worden.

Een kwestie van willen en doen. En het erge van alles is….Ze weten het best.

Maar daar zitten ze dus, in hun ivoren toren. Strepen door levens halend. Familiedrama’s als gevolg. Getraumatiseerde kinderen en ouders, gewoon omdat het kan. Omdat NIEMAND hier in Nederland (want daar houd ik het bij, Nederland) het lef heeft deze beroepsgroep keihard ter verantwoording te roepen.

Rest mij te zeggen dat er maar een paar notabelen zijn die het helder zien en ons aanmoedigen die luis in de pels te zijn. Te blijven en ouders exact te vertellen waar ‘ze om moeten vragen (!)’ bij de rechter….vragen…, nou, in onze ogen dus EISEN.

Het gaat om mensen levens en waarom mogen wij dan geen kwaliteit verlangen?!

Want ze geven het eigenlijk ruiterlijk toe; zelf weten ze het niet.

“Het gaat al lang voordat ze bij de rechter zijn mis”, roepen de rechters tegen mij. Ja, precies! Dus waarom dan ouders weer met een kluitje in het riet sturen? Waarom dan weer mediation en/of een traject? Waarom uit complete gemakzucht de koninklijke weg opleggen of blindelings een gezinsvoogd en raadsonderzoeker geloven? Waarom niet optreden tegen deze meest vreselijke vorm van kindermishandeling en ex-partnergeweld? 

Waar is de compassie en empathie? Hebben deze rechters wel zelf kinderen? Waar komt die gemakzucht vandaan, die lethargie?

Weet dat heel veel van dit soort rechters vanuit een niet onderkende pijn destijds hebben gekozen voor hun studie,  en hun pijn/afwijzing projecteren op de zaken/ouders die zich nu aandienen.

Wat dus te doen?

  • een sollicitatiecommissie met betrekking tot familie rechters
  • Bijscholing, een extra opleiding als men familie rechter wordt.
  • Verplichting van minimaal 5 jaar aanblijven als familierechter
  • Een regie rechter!!!! Een rechter die van begin af aan betrokken is en dus kan verwijzen naar eerdere uitspraken; hoe staat het er mee.
  • Rechters die zich inlezen en de hele zaak bestuderen.
  • Rechters die niet gemakshalve roepen dat er altijd nog hoger beroep is of dat een ouder het over een jaartje opnieuw kan proberen.
  • Horen onder ede! Ook dus de raadsonderzoekers en de gezinsvoogden.
  • Openstaan voor gedragen oplossingen zoals parallel ouderschap.
  • Zich onthouden van zogenaamde klemcriteria.
  • Onderkennen dat, als ouders bij de rechter komen, er al een enorme voorgeschiedenis is, dus niet weer het volgende traject of  mediation in.
  • De Raad van kinderbescherming opdragen enkel en alleen de MASIC toe te passen. Komt uit de MASIC naar voren dat er dus meer aan de hand is, verplicht stellen dat het vervolgonderzoek dooreen klinisch psycholoog wordt gedaan; de gedragsdeskundige! En dus niet een raadsonderzoeker (die kan de MASIC doen, niet meer).
  • Kinderen niet zelf bevragen, maar door een klinisch psycholoog en de rapporten vertrouwelijk behandelen. 
  • Zeker geen genoegen nemen met brieven van kinderen. Wat een open deur zeg!
  • Is er sprake van ouderverstoting, dan het kind meteen overplaatsen naar de ouder die het kind niet opzet tegen de andere ouder. Dus weghalen bij de pathogene ouder. Wijziging hoofdverblijfplaats dus.
  • Pathogene ouders, nou ja, elke ouder, kan hulp zoeken in een vrijwillig kader.
  • Zorgen dat de uitspraak zo concreet mogelijk is en geen ruimte geeft voor enige ruis. Dat in de conclusie heeeeel duidelijk staat wat van wie verlangd wordt; Denk daarbij aan:
    • Een omgangsregeling van minuut tot minuut , met een exacte verdeling van de vakantiedagen. Bijvoorbeeld het oneven jaar de kerst bij die ouder, even jaar bij die, de 1e 3 weken zomer vakantie bij die ene ouder en het jaar erop wisselen. Te zot voor woorden dat het zo moet, maar ze staan daar blijkbaar niet voor niets, dus rechter regel het! 
    • Een dwangsom naar beide partijen toe.
    • Dat die dwangsom omgezet kan worden in lijfsdwang mochten er geen financiële middelen (meer) zijn.
    • Dat , als er speciale omstandigheden zijn, het kind daarbij betrokken kan zijn/ aan deel kan nemen. Denk aan bijvoorbeeld het overlijden van een familielid of juist een jubileum 
    • Dat beide ouders natuurlijk gerechtigd zijn aanwezig te zijn bij speciale gelegenheden van het kind; denk aan een diploma uitreiking of uitzoeken van een school, ook al is het niet de ‘beurt’ van een ouder (te idioot voor woorden dat zo iets überhaupt te discussie staat!)

Boven alles moet slecht gedrag gesanctioneerd worden, daar een pathogene ouder weliswaar niet in orde is, maar bepaald niet achterlijk. Als er consequenties aan gedrag worden verbonden en slecht gedrag niet langer beloond, dan stopt ouderverstoting.

Zo simpel is het dus! 

Dan is de eerste grote besparing een feit en kunnen de rechters wellicht meer tijd besteden aan al die andere zaken die zich nog aandienen.

Voor concrete oplossingen: https://www.herkenouderverstoting.com/info-professionals/65-symposium

Het feit dat weldenkende mensen hun kinderen dit niet aandoen zegt genoeg en is geheel dekkend voor het probleem.

Het is nu eenmaal zo dat er bij hoog conflictscheidingen één partner is die de kinderen als wapen inzet tegen de ex-partner. Juist dit zou bij wet en uitvoering direct moeten worden gestopt.

Dit kan, de oplossingen zijn er. Ook heel belangrijk is dat de strijdende, niet weldenkende ouder, ook geholpen is bij duidelijke regels en directe sancties. Immers, dan kan die persoon werken aan de basis van zijn/haar strijd: diep jeugdtrauma. Alleen op deze wijze beschermen wij kinderen die hier ongewenst in terecht komen.

Groet,

Annemarie van Mackelenbergh

http://www.herkenouderverstoting.com

Familierechtspraak op de schop!

Waar blijft de maatschappelijke verontwaardiging ?

Met regelmaat komen er verwijten richting Den Haag, onze regering. Kamerleden, de pers, en het volk roepen dan om het aftreden van de minister, de staatssecretaris. Er volgen moties en wat al niet meer. Vaak een storm in een glas water. Even profileren en dan weer over tot de orde van de dag, of op naar het volgende opstootje/ debat.

Ik draai pas een paar jaartjes mee in Den Haag. Ik vertegenwoordig de grootste ouderbelangengroep die zich specifiek richt op ouderverstoting, Herken Ouderverstoting genaamd.

Typ 4 woorden zoals ik een 5 jaar geleden heb gedaan toen mijn huidige man en ik van de ene in de andere ontsteltenis belandden: kind-verklaart-tegen-ouder.

Twee muisklikken verder duik je in de vreselijke wereld die parental alienation, of te wel ouderverstoting, heet.

Mijn man en ik liepen telkens achter de feiten aan. Hadden we dit maar geweten, dan….Uiteindelijk kreeg de meest integere, rechtschapen, principiële persoon die ik ooit heb mogen leren kennen een contact verbod. Zoon was toen 15 jaar en zat te bibberen van angst voor zijn vader, een reële angst aldus de moeder, die vanaf het moment dat mijn man had aangegeven niet langer met haar onder één dak te willen wonen, alles op alles heeft gezet om mijn man, de vader van haar zoon, in een kwaad daglicht te stellen.

Mijn man was dus niet de enige die dit overkomt. Sterker nog, er is dus een woord voor. Ik wilde er meer over weten en heb mij heel erg verdiept in de geschiedenis, de meningen en vooral in de oplossingen die er zeker zijn en waarom die oplossingen maar niet worden omarmd en toegepast.

https://www.herkenouderverstoting.com/info-ouders/wat-is-het/bereikt-tot-nu-toe

Op 1 september 2015 heb ik de openbare facebookpagina Herken ouderverstoting geopend, waarop  een pagina op Link’din, Twitter, Instagram en een prachtige website ontstond.

Om ouders te informeren en bewust te maken. Te wijzen op hun mogelijkheden, wat ze zelf kunnen doen. Wat ze beter niet kunnen doen. Ik heb heel veel mensen ontmoet en velen zijn door de mand gevallen. Herken Ouderverstoting is groot geworden, juist door de steun en hulp van heel veel andere ouders, die net zo goed als mijn man, hun kind hebben verloren of dreigen te verliezen. 

Wij confronteren de spelers in de markt van 2 miljard, want daar gaat het om; geld en banen.

Is dat de reden dat iedereen wegduikt als wij het willen hebben over de topambtenaren bij het Ministerie van VenJ of JenV (hoezo, dat wisselen van de letters)? Als wij het willen hebben over de directies bij jeugdinstanties? Want laten we wel wezen, die politiek, die komt en gaat. Sterker nog; die wordt bepaald niet serieus genomen door de ambtenaren en instanties.

Zeker 20 jaar is het ministerie zich bewust van het fenomeen ouderverstoting.

Professor Hoefnagels heeft iedereen proberen te waarschuwen voor een maatschappelijke ramp, daar ouderverstoting erfelijk is. 

https://www.herkenouderverstoting.com/info-professionals/68-prof-peter-hoefnagels

Logisch, want een kind groeit op bij een zieke ouder, moet niet alleen 50% DNA ontkennen, of in minachting en angst tegen opzichte van de afwezige ouder opgroeien, nee, dat kind leert ook niet wat gezond gedrag is en wordt juist beloond als het liegt, valse verklaringen aflegt. Het kind krijgt een verkeerd normbesef mee. De kans dat dit kind in het volwassen leven verkeerde keuzes maakt is zeker 80% en zo gaat de geschiedenis zich herhalen.

En besef dat juist dit soort mensen hun heil zoeken in studies en vervolgens beroepen om een zogenaamd verschil te willen maken, maar volledig de plank misslaan daar ze niet gewerkt hebben aan hun latente pijn.

Professor Hoefnagels maande de overheid om bij te scholen en maatregelen te nemen. In reactie daarop kocht het Ministerie via de Raad van Kinderbescherming het rapportje ‘Het verdeelde kind’ in, bij de universiteit Utrecht. In dat rapport werd niet alleen ouderverstoting ontkend, nee, het werd gelegaliseerd. Puur korte termijn denken om zo de nodige bijscholingsonkosten te voorkomen. 

In het rapport werd namelijk gesteld dat ‘rust’ het beste is. De koninklijke weg. Dus kregen veruit vooral de vaders te horen dat, als ze echt van hun kind hielden, ze het kind met rust lieten en braaf moesten wachten tot het kind oud genoeg zou zijn om uit zich zelf naar hen toe te komen.

Ouders (lees veelal vaders) die zich daar tegen verzetten werden gecriminaliseerd, werden vals beschuldigd, werden weggeschreven en kregen dus contactverboden van de familierechters.

Bovenstaande gebeurt dus nog elke dag! Sta daar eens bij stil…Het leed, hele families vallen uit elkaar. De onkosten, niet alleen voor die ouder, maar ook voor de maatschappij. Ouders worden letterlijk en figuurlijk kapot gemaakt omdat ze van hun kind houden! Kijk naar hoeveel ouders in de ziektewet belanden, hun huis kwijtraken, zelfmoord plegen. 

Konden de instanties zoals Veilig Thuis (voorheen het AMK), de Raad van Kinderbescherming, Jeugdzorg, maar zeker ook het familierecht er vroeger mee wegkomen en werden ouderbelangengroepen tegen elkaar uitgespeeld, anno nu is dat een stuk lastiger.

Lang leve sociale media! Juist door een openbare Facebook pagina beseffen heel veel ouders , steeds meer moeders worden ook slachtoffer van het systeem, dat ze niet de enige zijn en dat wat er gebeurt misdadig is, pure kindermishandeling en ex-partner geweld.

Niet voor niets wijzen wij ouders op hun grondwettelijke zorgplicht om op te moeten komen voor hun kind.

Immers bij seksueel misbruik, fysieke mishandeling en/of verwaarlozing gaat men hopelijk ook niet eerst van alles proberen voordat men ingrijpt?

Met de Divorce Challenge (door de motie Recourt) heeft het Ministerie zich in de voet geschoten. Massaal hebben we mee gedacht en kwamen met goede oplossingen.

De weerstand echter vanuit het ministerie VenJ is stuitend! Als afleiding is er nu een platform. Kijk wie daar in mogen deelnemen, of beter, kijk eens wie niet!  Kijk naar wat het platform promoot en ondersteunt. Wel mooi van onze belastingcenten en zo betalen we met z’n allen mee aan deze ellende.

De markt van 2 miljard gaat niet bewegen en waarom zouden ze ook?!

Ondertussen gebeuren er wel heel rare dingen en is de maatschappelijke stille ramp, die nu voltrekt, niet meer te stoppen. Eerlijk gezegd word ik er moedeloos van.  Wij proberen gehoor te krijgen, maar de afwijzingen, of de banale antwoorden die we terug krijgen, zouden echt niet moeten kunnen.

De markt van 2 miljard voelt zich echter oppermachtig , want niemand neemt hen de maat!

Een paar recente voorbeelden: 

De meldcode is aangescherpt. Om zo eindelijk iets te kunnen doen tegen 100.000 kinderen die dagelijks in Nederland worden mishandeld. Besef dat daar dus 16.000 kinderen zitten die geestelijk worden mishandeld door ouderverstoting.

Op basis van vermoedens kunnen ouders dodelijk eenvoudig hun kind verliezen. Een stap terug in de tijd verzucht een rechter. Nu kunnen met name de vaders weer, net zo als vroeger, eerst de gevangenis in. 

Maar erger is het feit dat er flink geld verdiend wordt aan bovenstaande gegeven. Liever tig hulpverleners op één gezin, dan het kind weghalen uit die positie en bij de gezonde ouder laten wonen. 

Lees bladzijde 25 van het rapport Scheiden zonder schade, 22 februari 2018 Rouvoet, en besef dat hetgeen wat ze 20 jaar hebben uitgesteld, eerst zouden moeten doen, voordat ze dus de gezonde ouder uitbannen omdat die vragen stelt bij hun werkwijze.

Ik kan met zoveel voorbeelden komen dat ik er niet van kan slapen. Vaders die op basis van vermoedens één uurtje per twee weken begeleide omgang hebben. De contactverboden, de straatverboden. 

De valse beschuldigingen, die eigenlijk standaard zijn. De houding van de politie en het openbaar ministerie als jij er iets van wilt vinden. Of op zijn minst een tegen aangifte.

De verstoter wordt ruimschoots geholpen, gewoon omdat het kan.

Of, nog erger, het machtsmisbruik van vele gezinsvoogden (de goede daar gelaten, maar die houden het er niet lang uit). Gewoon een beschikking naast zich neerleggend. De school, de politie, ja zelfs de werkgever van de verstoten ouder bellen en mis-informeren, pure beeldvorming vanuit een falend ego en als je er iets van durft te vinden, wordt deze ouder wel vervolgd, natuurlijk!

We hadden een klein lichtpuntje. 10 november 2017 hield professor Tavecchio een presentatie tijdens het congres Waarheidsvinding in de justitionele jeugdketen te Rotterdam. Hij heeft die dag afgerekend met de koninklijke weg door met 110 handtekeningen te komen van echte wetenschappers; Een kind moet beide ouders kennen voor een veilige hechting. Hoe jonger, hoe vaker het contact. Rust is zelfs een bedreiging voor de sociale emotionele en identiteitsontwikkeling van het kind.

De richtlijnen van het NJI zouden worden aangepast. Het is dat Herken Ouderverstoting er druk achter heeft gezet en het ging helemaal niet van harte, maar het NJI heeft de richtlijnen iets wat veranderd. In onze ogen nog lang niet genoeg. 

Nog steeds wordt het ouders onmogelijk gemaakt om op te voeden. Bevalt het een puber niet bij die ene ouder, dan gaat ie toch gewoon naar die andere, toegeeflijkere ouder, moet kunnen, dat is de stem van het kind. Niet één hulpverlener komt op het idee om te zeggen dat het kind normaal moet doen, het kind moet toch ook naar school?!…. Als de ouders bij elkaar waren geweest had het kind ook geen keuze gehad. Dus die stem van het kind….we plukken er nu allemaal de revenuen van.

Mijnheer Remkes komt met een lijvig rapport vol aanbevelingen. Kom maar op met dat constitutioneel hof. Ik durf gerust te stellen dat het familierecht het afvoerputje van de rechtspraak is. Er wordt niet onder ede gehoord. Het startschot voor leugens en bedrog. Twee advocaten die de ouders tegen elkaar uitspelen en extra kolen op het vuur gooien. Ik ken ouders die jaar in jaar uit weer naar die rechtbank moeten, omdat die ex maar bezig blijft, of omdat een ouder telkenmale gezag probeert te krijgen wat die ouder wordt ontzegd door zelf verzonnen klemcriteria van een rechter. Een rechter die natuurlijk niet is bijgeschoold en het even zo goed weer over de schutting gooit, naar de volgende rechter. Een rechter die niet op de hoogte is van passende oplossingen.

Zo moeten ouders leren communiceren! Moeten ze deelnemen aan trajecten zoals Kind uit de Knel en Ouderschap blijft. Of het zoveelste mediation traject in. Terwijl bij ouderverstoting dit alles contra productief is en tegen ons keert daar tijd onze grootste vijand is.

Krijg je na maanden, soms jaren ellende te horen dat het kind het nu zo gewend is en er geen lotsverbondenheid meer is….Sta daar eens bij stil.

De wil om te hervormen is er niet! Stuitend om in een gesprek met een rechter het visiedocument vechtscheiding uit 2016  https://www.herkenouderverstoting.com/info-ouders/praktische-info/rechtspraak/visie-document-vechtscheidingen-rechtspraak  om de oren te krijgen. 

Alles wat niet werkt wordt ons wederom weer opgedrongen en erger, want ze verzinnen er elke keer weer wat bij. Of het is oude wijn in nieuwe zakken. Terwijl de oplossingen er ook zijn, maar ja, dan hoeven die trajecten en interventies ook niet meer…banen en geld.

Dan zegt een toprechter nog doodleuk dat de ouders dan maar niet naar de rechtbank hadden moeten komen….. en dat deze rechter ook graag wat aan oorlogen en hongersnood doet…. En dan moet ik netjes en braaf blijven…verbindend zijn.

De woorden Veilig Thuis, rechtspraak, Jeugdbescherming, jeugdzorg impliceren wat, beloven wat zou je zo zeggen, tot je met dit soort instanties te maken krijgt en je beseft dat het altijd nog erger kan. Kom er dan nog maar eens vanaf! Ik kan er boeken over schrijven, jaar in jaar uit, elke keer weer een andere gezinsvoogd, die niets doet en kan, het vertrouwen van het kind en de veiligheid met voeten tredend. Gewoon, omdat NIEMAND ingrijpt.

Ja er zijn berichten die mijn vermoeden bevestigen: 

Of het nu het onderzoek is van de FNV, waarin wordt gesteld dat met name ambtenaren van het ministerie van VenJ en JenV corrupt zijn.:

https://www.fnv.nl/sector-en-cao/alle-sectoren/overheid/nieuws/1_op_6_rijksambtenaren_onder_druk_gezet_niet_integer_handelen

Of berichten dat het WODC uit dat gebouw moet.:

https://www.rijksoverheid.nl/actueel/nieuws/2019/01/15/minister-grapperhaus-vergroot-onafhankelijke-positie-wodc

Of de houding van dat platform onder leiding van de heer Rouvoet, die met gemak geld uitgeeft aan allerlei wij-van-de wc-eend congressen met nog meer ellende als uitkomst omdat men weigert te kijken naar passende oplossingen en effectief handelen. Bijvoorbeeld deze: https://voorstellingvanzaken.nl.

Terwijl ditzelfde ministerie geen cent wenst uit te geven aan het symposium d.d. 25 februari 2019; Rechtszorg voor ouders die gaan scheiden. Kwestie van willen en doen. Waar 5 professoren en hoogleraren evidence based hun kennis delen over ouderverstoting en gerichte oplossingen.

Dr Childress komt speciaal naar Nederland. Denk maar niet dat iemand van het ministerie hem zal uitnodigen voor een informatief gesprek, de waarheid willen ze daar echt niet weten.

Of het is nu de brief van de minister Sander Dekker richting de tweede kamer 18 januari 2019, begeleid met het broddel rapport van 370 bladzijden vol onzin gebaseerd op niet wetenschappelijke onderbouwing en verouderde internationale rapporten, waarbij ze wel uiterst selectief hun informatie hebben vergaard.

Beiden op onze website terug te vinden: https://www.herkenouderverstoting.com/ministeries-en-politiek/57-tweede-kamer/331-familierechtelijke-onderwerpen

Tuurlijk, ouderverstoting? Ach… werkelijk 5 keer benoemd in dat hele rapport. Ons toch weer dat mediation traject insturen geeft te denken. Laat staan de roep om het zoveelste onderzoek. Tjonge, tijd is onze grootste vijand. Kom naar ons symposium; kwestie van willen en doen. 

Ik vermoed namelijk dat men helemaal niet van plan is om ouderverstoting effectief aan te pakken. Wellicht met het idee dat de burger, teruggeworpen naar de eerste paar treden van de piramide van Maslow, beter te hanteren is dan die burger die hoger opklimt en opzoek gaat naar meer, zingeving of wat dan ook.

Vraag is dus wat wij hier aan kunnen doen? Ik wil best ouders waarschuwen, maar hoe bereik ik iedereen? Hoe kan ik er voor zorgen dat mensen bewuster hun partner kiezen om kinderen mee te maken? Hoe kan ik ouders bereiken en hen waarschuwen dat scheiden ook niet alles is? Hoe kan ik mannen waarschuwen dat ze geen levende pinautomaat worden. Goed genoeg voor die alimentatie, maar verder wegwezen, niets willen weten! Hoe kan ik ouders waarschuwen dat al die instanties, vol beloften, deze allemaal breken zodra je in hun klauwen zit?

Waarom laat de pers ons zo in de steek?

Waarom laat de politiek ons zo in de steek? 

Gaat men na het lezen van die brief van de minister Dekker, d.d. 18 januari 2019, gewoon weer lekker over tot de orde van de dag of is er één politicus die met de vuist op tafel slaat en zegt dat dit zo niet langer kan? Niet langer mag? Dat dit allemaal ten koste van onze toekomst gaat! Want dat is toch zo? Die jeugd, dat is toch onze toekomst?!

Waar blijft de maatschappelijke verontwaardiging ?