Beste burgers, belasting betalers, ouders, lees deze familierecht uitspraak en huiver!

https://uitspraken.rechtspraak.nl/inziendocument?id=ECLI:NL:RBNHO:2017:2082&showbutton=true

Kijk naar de datum: 17-03-2017

Dit raakt mij en ik mag hopen dat het jullie ook raakt. Te vaak wordt ik benaderd door met name vaders die een kind kregen, maar vervolgens afgeschreven worden, vaak vlak na de geboorte of als het kind nog erg klein is.

Als dat gebeurt, kan ik al voorspellen hoe het gaat verlopen. Vaders die thuiskomen en zien dat moeders met kind met de noorderzon is vertrokken, vaak het hele huis leeggehaald en natuurlijk geen adres achter latend.

Zo’n vader weet niet wat hem overkomt en doet wat ‘normaal’ is, hij wendt zich tot de instanties die suggereren dat ze er voor het kind zouden moeten zijn. Zo belt een vader naar Veilig Thuis. Weet je wat het standaard advies is? Neem een advocaat!

Zodra je dat doet, ben je aan de goden overgeleverd. Neem van mij aan dat die advocaat jou helemaal leeg trekt. Achter jouw rug om gaat ie zogenaamd in conclaaf met de advocaat van jouw ex, of in conclaaf met instanties en weet dat elk contact moment jou heel veel geld kost, waar jij geen controle over hebt.

En dan de adviezen van zo’n advocaat. In plaats van meteen handelen en op basis van gelijkwaardig ouderschap (ja hoor gewoon de wet) omgang te eisen met een dwangsom, is het financieel veel interessanter om aan te sturen op een OTS (onder toezicht stelling) want dan moet eerst de Raad nog onderzoeken of jij wel pappa mag zijn. (stonden ze erbij toen je het kind maakte?!). En dan komt er weer een rechtszaak waarbij de advocaat gaat pleiten ( = kassa) om omgang, ondanks dat vreselijke rapport waarin de vader is weggeschreven. Jippie, over een jaar verdient ie weer wat aan jou, want dan moet de boel geëvalueerd worden en sta jij bij de zoveelste rechter die ook maar wat doet en roept.

Lees de artikelen die langskomen op (h)erken ouderverstoting om te weten hoe de rechters en instanties over ons denken. Wij, ouders, zijn compleet onbevoegd, een stelletje vechtende randdebielen. Het is veel makkelijker de vader te diskwalificeren, dan stelling te nemen en tegen de moeder te zeggen dat zij haar ouderschap verspeelt als ze dit spelletje zo wilt spelen.

Waarom niet wijziging hoofdverblijfplaats als een moeder dit flikt? Waarom niet eenhoofdig gezag naar de vader als moeder zich zo opstelt? Waarom niet meteen omgang regelen met een fors boetebeding? Ik heb het antwoord, schrik niet:: dan verdienen ze niet meer aan ons!

Wat ik zo apart vind, is dat ik bij al die vaders grote overeenkomsten zie. Standaard worden ze beschuldigd van mishandeling, liefst het kleine kind dat nog niet kan praten of begrijpen waarvan de vader beschuldigd wordt.

Je wilt niet weten hoeveel vaders ik spreek die ten einde raad zijn. Hoe moet ik anders een luier verschonen? De moeder gaf zelf crème mee met de opdracht de billetjes goed in te smeren daar het kind uitslag heeft. Voor dat jij het weet zit jij bij de politie en moet je uitleggen dat het insmeren van billetjes niet seksueel misbruik is. Wordt jouw zaak al geseponeerd, is het maar de vraag of het uit gebrek aan bewijs is, of omdat de politie ook wel inziet dat jij onschuldig bent.

Te bizar voor woorden, als het kind al fysiek wordt onderzocht op seksueel misbruik (maagdenvlies, anus beschadigd) , wil dat nog niet zeggen dat jij onschuldig bent. Wel nee, weet je wat er dan gebeurt? Dan zegt de dokter dat ie niets kan vinden, maar seksueel misbruik echter niet kan uitsluiten! BAM, kan jij het mee doen, kansloos en je zou zo’n arts toch wat aan doen!

Mijn dringende advies is om altijd, maar dan ook altijd hier iets van te vinden. Dus, hup naar de politie en aangifte doen wegens smaad/laster en het doen van een valse aangifte als moeders bij de politie heeft gezeten met die beschuldigingen. De politie is verplicht om jouw aangifte op te nemen. Zeg tegen de politie dat jij verzoekt tot vervolging, zorg dat deze zin expliciet in het verbaal komt te staan. Vervolgens adviseer ik jou heel dringend wekelijks de politie te bellen om te vragen hoe ver ze zijn. Let op, 99% van de gevallen wordt het geseponeerd, of te wel, het gaat in het ronde archief.

Wat op zich al raar is, want de politie rolt de rode loper wel uit voor een moeder die met de meest vreselijke beschuldigingen komt. Je zou toch zeggen dat ik mij, als politie, zwaar misbruikt zou voelen als ik er achter zou komen dat moeders mijn kostbare werktijd in beslag zou nemen met die valse beschuldigingen.

Dat ronde archief, dat moet jij niet te pikken, door de vraag ‘verzoek tot vervolging’ kan jij nu een artikel 12 procedure opstarten. Lastig? Natuurlijk niet! In plaats van mij te bellen en uit te huilen, kun je de tijd beter besteden aan dus die brief naar de rechtbank waarbij je verzoekt tot vervolging.

Waarom? Omdat als je dit nu niet doet, jij over een paar jaar te horen krijgt dat het wel; eens ‘waar’ had kunnen zijn. Immers, waar rook is, is vuur en als jij destijds echt onschuldig was geweest, dan had jij er wel wat meer van gevonden! BAM! Daar sta je dan.

Maar goed, anno maart 2017 zijn er dus rechters die het lef hebben om de moeders met kleine kinderen compleet te faciliteren. Paar maandjes het kind weghouden zorgt ervoor dat een rechter het lef heeft om te zeggen dat ‘het kind het nu zo gewend is’. Dat er geen nauwe betrekkingen meer zijn, dat er geen lotsverbondenheid is, dat de vader geen toegevoegde waarde heeft. Moeders wil het niet, vader wel, dat is onrustig en in het belang van het kind (kots) krijgt vader te horen dat ie kan opzouten.

Wel moet vader de rest van leven betalen aan een wildvreemde. Immers, hij mag zijn kind niet zien/leren kennen, maar moet wel elke maand een leuk bedrag aan moeders overmaken. Denk nou niet dat er dan met 18 jaar op z’n minst een contactmomentje inzit met jouw wildvreemde, sorry , kind. Wel nee, je kunt hooguit een briefje ontvangen met een ander bankrekeningnummer. That’s it! En door betalen, liefst zo lang mogelijk. Als het aan de politiek ligt zeker tot aan het 23e jaar! Weigeren kan niet: LBIO neemt het over en hoppa, niet betalen omdat je mijn god niet weet waarvoor, jaagt jou ook nog eens op extra kosten en een loonbeslag.

Ik kan het niet vaak genoeg herhalen: het is 1 verrotte markt van 2 miljard, waar jij als goedwillende ouders compleet afgeslacht wordt en waarbij de financiële prikkels zo pervers zijn dat hele levens worden verwoest, simpel omdat het kan.

Niemand die deze rechter op de vingers tikt. Waarom zouden ze, want dit zijn tot op de dag van vandaag dus de standaard uitspraken. Ze doen maar wat. Rechters weten helemaal niet naar welk traject ze verwijzen, weten totaal niet wat er tijdens zo’n traject gebeurt en als ze het te horen krijgen, dan zou je denken dat de rechters handelend optreden en er consequenties aan verbinden, maar niets daarvan. O, verschil van inzicht! Ja, werkelijk waar.

Er zijn oplossingen, daar hoeft de wet niet voor aangepast te worden. Sterker nog, werd de wet maar toegepast; gelijkwaardig ouderschap. Dat zou een hoop schelen. Houdt op met al die onzin trajecten. Eis een ouderschapsplan en de ouder die tegenwerkt moet de consequenties dragen (wijziging hoofdverblijfplaats, en/of gezag).

Geef ondersteuning aan de verstotende ouder! Hè? Lees ik dat nu goed? Ja, help die verstotende ouder, want die ouder is ziek! Dat is namelijk de pathogene ouder, die moet geholpen worden in het toelaten van de vader in het leven van het kind. Die moet leren onthechten van haar (seksuele) ex-partner.

En dan nog eens iets: Als een ouder bij een jong kind al te horen krijgt dat ‘het te lang geleden is dat er contact/omgang plaats kan vinden (ja ja, hoe durven ze)’, koppel dat dan wel aan die alimentatie.

Het kan toch niet zo zijn dat vaders nu financieel worden leeg getrokken door de advocaten en instanties, vervolgens in de bijstand komen of ervoor moeten zorgen dat hun inkomen op papier laag genoeg is om te overleven! Bizar. Ik ken te veel vaders die zo leven, uit angst om anders hun allerlaatste cent nog over te moeten maken naar een wraakzuchtige ex, met een kind waar jij als ouder net zo goed volledig van bent vervreemd.

Beste politiek, wij lopen vast in de markt van 2 miljard. Met dit soort uitspraken moeten wij het standaard doen. Wordt het niet eens tijd dat er concreet iets van gevonden gaat worden?

Ouders; dien schadeclaims in. Stel de overheid verantwoordelijk voor deze farce. Besef dat wij hun salaris betalen. En zoals professor Maurits van Barendrecht van Hiil, podium winnaar bij de Divorce Challenge, ons opdraagt: we moeten moedig zijn, opstaan en kwaliteit eisen.

Die markt van 2 miljard gaat niet bewegen, waarom zouden ze. Er zit niets anders op dan dat wij gaan bewegen…… en laat die markt van 2 miljard en alle ouderverstoters dit voelen!

 

PS; Ja, ook moeders worden verstoten. En elke verstoting is er 1 te veel. Toch, juist bij hele jonge kinderen zijn de vaders de pineut. Wijs mij de eerste moeder aan, die vlak naar de geboorte een boodschap ging doen, thuis kwam en vader met kind moest missen. Of dat een vader naar de politie rent en vertelt dat moeder de baby misbruikt. Ik heb contact met heel veel ouders, hoor helaas de meest vreselijke verhalen, maar deze heb ik nog niet meegekregen (gelukkig). Dus leef mee met deze vaders en ga nu niet aandacht vragen voor jouw verstoting. Pak daarvoor jouw moment!

 

Advertisements
Beste burgers, belasting betalers, ouders, lees deze familierecht uitspraak en huiver!

Richt het LBNO op ! Landelijk Bureau Nakoming Omgangsregeling

Wij, verstoten ouders, verenigd via de openbare Facebook pagina (h)erken ouderverstoting https://www.facebook.com/groups/507826229380204/ denken graag na over oplossingen die werken!

Dus niet het theoretische gezever van de instanties, die lichtelijk in paniek zijn vanwege onze mondigheid (lees: lastig), met hun recente voorstellen. Wij, verstoten ouders en kinderen, kunnen daar niets mee, daar wij weten dat daar niet de oplossing ligt. School eerst maar eens bij, zou ik zo zeggen. Iets wat professor Hoefnagels in 2002 (!) ook al duidelijk aangaf. Liever niet, riepen ze bij de rechtspraak en hun ketenpartners. Een malafide rapportje Het Verdeelde kind (ook 2002!) is tot op de dag van vandaag hun beleidsmodel en daarom gaan al hun plannen niet werken. Sterker nog, ze horen nog niet eens het voordeel van de twijfel te krijgen, daar het wel om onze kinderen gaat. Het zijn potverdorie (beschaafd houden) geen experimentjes.

Maar wat dan wel? Nou bijvoorbeeld onderstaand voorstel, wat aan verstoten ouders is voorgelegd en waar al aan geschaafd is. Nu leg ik het jullie voor en vraag jullie mee te schaven of jullie aan te sluiten. Het idee is om stapje voor stapje het hele echtscheidingsproces door te lopen en met goede voorstellen te komen. Dit dienen we in bij de Tweede Kamer en ach, bij alle instanties die nu nog in de verdedigingslinies liggen.

Koppel de omgangsregeling en informatievoorziening standaard, vanaf het 1e proces/uitspraak, aan een dwangsom.  Momenteel wordt er een omgangsregeling vastgesteld, maar deze wordt niet gehandhaafd. Dus als de deur dicht blijft bij het ophalen, is er niemand die  ingrijpt. Ouders worden gedwongen hierover te procederen en komen uiteindelijk letterlijk en figuurlijk met lege handen te staan. Ondertussen moeten deze ouders wel alimentatie betalen en neemt het LBIO de vordering over als je zelfs maar de indexatie ‘vergeet’.

Alimentatie is geen kijk en luistergeld. Alimentatie houdt dus niet in dat wij daarvoor in ruil informatie krijgen over het kind. En dus al helemaal geen omgang. Door dus standaard een dwangsom uit te spreken, die wij wel kunnen vorderen, weten wij uit ervaring dat heel veel ouders, die hun kind weghouden van de andere ouder, simpel weg omdat het kan, in 1 keer het kind wel aanmoedigen om naar de andere ouder te gaan! Het bespaart ons extra procederen en de kinderen heel veel stress.

Die dwangsom moet dus standaard zijn. Bij welwillende ouders maakt het immers niet uit, maar voor verstoten ouders komt er zo beweging, iets wat geen instantie of uitspraak kan realiseren.

Richt het LBNO op ! Landelijk Bureau Nakoming Omgangsregeling Het LBNO is gespecialiseerd in het naleven van de omgangsregeling zoals afgesproken en ondertekend ten tijde van de scheiding in het ouderschapsplan en bekrachtigd door de rechtbank;

 

  • Bij het niet naleven van deze gerechtelijk bekrachtigde afspraken, wordt de ouder die in gebreke blijft op de consequenties gewezen;

 

  • Eerste keer: vordering van de dwangsom passend bij inkomen van de in gebreke blijvende ouder.Net zoals dat gaat bij het LBIO. Dus de extra kosten van het verhalen van de dwangsom vorderen op de in gebreke blijvende ouder/verstoter;
  • Bij een tweede en derde weigering van de omgangsregeling harder optreden daar blijkbaar dwangsommen geen indruk maken op de in gebreke blijvende ouder.

 

Hoe ? Door speciaal bijgeschoolde, op het gebied van ouderverstoting, agenten in burgerkleding de kinderen op te laten halen en een extra boete (gemaakte onkosten verhalen op de verstoter) uit te schrijven wegens frustratie omgangsrecht en artikel 279 (onttrekking ouderlijk gezag).

Is er te weinig capaciteit bij de politie, of ziet die een specialistisch team niet zitten (nog meer bijscholing en we hebben het al zo druk), denk dan aan speciale BOA’s, of iemand gedetacheerd vanuit de Raad van Kinderbescherming.

Hoe dan ook, wie belast wordt met deze opdracht, zal bijgeschoold moeten worden en wij weten allemaal wie daar bij uitstek voor geschikt is: De Familie academie, Erna Janssen. Zet een schouwburg vol met de zogenaamde LBNO handhavers en geef Erna Janssen de ruimte om goed uit te leggen wat de signalen van ouderverstoting zijn en hoe je dus zo snel/effectief mogelijk kunt handelen, zonder de kinderen te belasten!

Een ander, geopperd idee , is dat niet de politie/boa aanbelt, maar gewoon de ouder die de kinderen op komt halen, gezien het zijn/haar weekend is, met de politie op de achtergrond. Als de ouder dan toch nog tegenwerkt, kan de politie/boa ingrijpen, de welwillende ouders met kinderen een vrijgeleide doen en meteen de verstoter aanhouden op basis van artikel 279. Verstoter verricht immers een strafbaar feit.

Drie keer frustreren van de omgang, ondanks de dwangsom en het bezoek van de handhaver van het LBNO, moet consequenties hebben. In het buitenland, bijvoorbeeld Canada, bepaalde steden in Amerika, maar ook enkele Scandinavische landen,  pakken ze dit concreet aan:

  • Ten eerste gaat het gezamenlijk gezag op de schop. Het gezag van de omgangsfrustrerende ouder gaat over naar de uitwonende ouder, die dus eenhoofdig gezag krijgt. Verstoter wordt zo gedwongen in overleg te gaan met die uitwonende ouder. Doe dit met een proeftijd van maximaal een half jaar.
  • Blijft de omgangsfrustrerende ouder echter nog steeds in gebreke dan is wijziging van hoofdverblijfplaats de oplossing. Punt uit. Stem van het kind doet niet ter zake. Kind is immers geïndoctrineerd en is de stem van de ‘foute’ ouder, een verlengstuk uit loyaliteit. Vandaar ook onze uitdrukkelijke vraag om bijscholing!
  • Geeft de in gebreke blijvende ouder belastende informatie waarom omgang niet in het belang of veiligheid van de kinderen zou zijn, dan wordt direct begeleide omgang opgestart en wordt er onderzoek gestart. De in gebreke blijvende/ beschuldigende ouder wordt gewezen op alle consequenties;
  • Waarheidsvinding is essentieel! Wijs de in gebreke blijvende ouder op haar/zijn verantwoordelijkheid. Het is immers nogal wat om een jong kind in de beugels te leggen in een ziekenhuis. Weet dat dit gebeurt en ik vind dit ronduit schandalig. Laat dit gevolgen hebben voor de ouder die dit soort uitingen doet: “Besef dat wij jouw kind gaan onderzoeken. Dat is niet leuk en kan zelfs traumatisch zijn, zeker als wij niets kunnen vinden. Dan zien wij dit als kindermishandeling en gaan wij jou strafrechtelijk vervolgen”. Denk aan een TOM zitting, en, parket secretaris, leg die extra boete op, liefst in combinatie met een goede taakstraf!
  • Is die belastende informatie terecht, dan blijft begeleide omgang bestaan! Het kind heeft hoe dan ook recht om zijn/haar ouder te leren kennen, zeker met het oog op de ontwikkeling van het kind. *Als bij zorgvuldig onderzoek blijkt dat er daadwerkelijk sprake is van belemmerende factoren, zal ook dit extra onderzocht dienen te worden.
  • Blijkt echter dat de belastende verklaringen ongegrond zijn, geef dan de ouders tegen wie verklaard is, het recht om aangifte te doen van smaad en laster, al dan niet gecombineerd met aangifte tegen het doen van valse aangifte, mits die is gedaan bij de politie.

In de praktijk is deze weg voor verstoten ouders nu nog gesloten. Het doen van aangiftes wordt ons moeilijk gemaakt en ontraden. Heel veel ouders worden simpelweg geweigerd. Ik ken ook aardig wat agenten die zelf aan ouderverstoting doen, zou dat de reden zijn?

Nu mag de politie ons het doen van een aangifte eigenlijk niet weigeren, maar wordt die aangifte uiteindelijk zelden opgevolgd. Wij krijgen standaard te horen dat de aangifte in het ronde archief ligt! Daarom onze tip om dan maar ‘met verzoek tot vervolging’ aan te halen, in de hoop dat er toch een TOM zitting gaat volgen. Is dat niet het geval, dan rest ons een artikel 12 procedure. Leuke arbeidsverschaffing voor de betrokkenen, maar kom op zeg, het kan sneller en effectiever door het ons dus niet moeilijk te maken en werkelijk op te treden tegen dit soort standaard misselijk makende laster en smaad.

 

Stel een voorbeeld! Wees eens kort door de bocht en durf te handelen opdat verstoters weten dat hun spel niet meer werkt. Tot op de dag van vandaag komen ze weg met hun gedrag. Sterker nog, de rechtspraak en de ketenpartners helpen nog eens een handje mee. Treed op tegen al die plannetjes/ ideeën, ik durf te twijfelen aan de oprechtheid van al die instanties die nu in 1 keer komen met hun oplossingen, maar in de kern door blijven experimenteren met onze kinderen.

*****

Waardevolle aanvulling vanuit onze leden:

Binnen het LBNO zouden dan een aantal verschillende expertises actief kunnen zijn. De politieagenten zouden BOA kunnen zijn. Zonder uniform en wel bevoegd voor artikel 279 om te mogen opsporen. Sociaal pedagogisch onderlegde mensen met als aanvulling buitengewoon opsporingsambtenaar bevoegd voor artikel 279.Zij zouden dan een voor het kind veilige situatie kunnen creëren, waarbinnen het kind kan worden opgehaald.

Binnen het LBNO zouden dan ook experts actief moeten zijn. Psychologen die gespecialiseerd zijn in en ervaring hebben met het herkennen van de processen van ouderverstoting. Deze specialisten binnen het LBNO vatten ‘Ik wil niet naar de andere ouder’ op als een mogelijk signaal van ouderverstoting en doen nader psychologisch onderzoek binnen het (gescheiden gezinssysteem).

Indien deze in ouderverstoting gespecialiseerde psycholoog van het LBNO vaststelt dat er sprake is van een ‘niet meewerkende ouder’ die het kind stimuleert de andere ouder te verstoten, dan is deze psycholoog bevoegd om samen met de Familierechter en de BOA’s de methodiek van Dr. Craig Childress door te voeren.

Het kind gaat daarbij wonen bij de uitwonende ouder om deze band te herstellen. Er is behandeling door dezelfde psycholoog. Het kind leert met respect voor de verstotende, niet meewerkende ouder, te zien wat er werkelijk aan het gebeuren is en dit te herkennen. Het kind leert zelfvertrouwen en zelfwaardering te ontwikkelen. Het kind leert het eigen authentieke zelf opnieuw kennen en leert hierin trouw te zijn aan zichzelf.

De niet meewerkende ouder gaat in therapie bij dezelfde psycholoog. Indien de niet meewerkende ouder hieraan ook niet meewerkt heeft dat consequenties voor hoe de omgang er uit ziet nadat het contact en de band met de verstoren ouder hersteld is. Bijvoorbeeld: Meer of volledig blijven wonen bij de verstoten ouder.

De boa’s zien erop toe dat e.e.a. wordt nageleefd.

Bij het LBNO is ook een afdeling waar alle familie van het betrokken kind terecht kan. Alle zorgen, verhalen en dergelijke worden door de BOA’s op waarheid getoetst. Er ontstaat een totaalbeeld van de situatie rond en over het kind, welke wordt kortgesloten met de in ouderverstoting gespecialiseerde psycholoog.

De reguliere jeugdzorg zoals we die nu kennen blijft bestaan, maar dragen schrijnende high conflict situaties volledig over aan het LBNO.

Alle medewerkers binnen het LBNO hebben op verschillende niveaus training gehad in ouderverstoting. Zelfs de receptionist of telefonist herkent aan de balie of telefoon gedrag van een ouder die zich inzet voor het welzijn van het kind en gedrag van een niet meewerkende verstotende ouder en is bevoegd hiervan aantekeningen in het digitale dossier van het kind te maken, zodat manipulatie tot een minimum beperkt wordt.

Vaak (niet altijd) functioneren volwassen verstotende ouders in emotioneel opzicht op een lager niveau dan de verstoten ouder. Het LBNO is dan ook bevoegd om ouders te benaderen passend bij het emotionele functie niveau van deze ouders, in plaats van op leeftijdsniveau. Er kunnen hierdoor gedragsregels worden opgesteld voor verstotende ouders en de boa ziet op de naleving van deze gedragsregels toe. Niet naleven van de regels heeft consequenties voor het traject binnen het LBNO.

Ter overweging ook deze reactie:

Ik denk ook niet dat dit perse onder jeugdzorg hoort dan, maar dat er een onafhankelijke organisatie zou moeten komen die alle 3 de partijen gelijkwaardig onderzoekt: vader, moeder en kinderen.
En niks vrijwillig kader! Melding doen betekent verplicht meewerken door iedereen aan onderzoek en vervolgtraject. Want waarom maakt een ouder pas na scheiding melding van mishandeling en misbruik als andere ouder dit al tijdens huwelijk zou doen?? Dan ben je net zo goed verantwoordelijk en kun je dus aangeklaagd worden als je dit als ouder hebt nagelaten dit te melden. Voor de scheiding geen beschuldiging, dan na de scheiding ook niet. In het geval dat het wel een terechte beschuldiging  betreft, heeft een meldende ouder hier alle zware onderzoeken wel voor over.

Dus alles in 1 organisatie. Mediator/jurist, ouderschapsplan, ervaringsdeskundigen op gebied scheiding, geweld en PAS. Bij scheiding kan men zich hier melden en wordt men begeleid gedurende scheiding en ook daarna. Indien alles vlot verloopt bouwt men af en heeft wel de mogelijkheid te contacteren indien vragen en/of opvoedproblemen. Geen enkele instantie kan dan nog langs elkaar tegenwerken

http://demonitor.ncrv.nl/kindermishandeling/alles-disciplines-onder-n-dak-dit-is-d-manier-om-kindermishandeling-aan-te-pakken

Op zich prima, maar ik blijf hameren op bijscholing!!!! Ik vraag me ook af waarom al die ‘innovatie jeugdmedewerkers van de toekomst’(ja, ja die komt niet van mij maar van Advance Hogeschool) nog steeds met verouderde boeken, leerstof werken en ervaringsdeskundigen stelselmatig worden geweerd omdat hun boodschap niet leuk is…….

Hoe dan ook, bovenstaand plan is een ruwe diamant. Er moet/mag aan geschaafd worden en ik daag de instanties uit hiermee serieus aan de slag te gaan en de uitwerking te toetsen aan ervaringsdeskundigen voor de broodnodige draagkracht!

Richt het LBNO op ! Landelijk Bureau Nakoming Omgangsregeling

Artikel 12 procedure wegens het onttrekken aan ouderlijk gezag Art 279 WvS

Artikel 12 procedure. Als de politie en het OM de wet niet willen naleven….. onttrekken aan ouderlijk gezag Art 279 WvS

Je hebt gezamenlijk gezag en een omgangsregeling bekrachtigd middels een beschikking van de familierechter. De omgang wordt echter gefrustreerd door jouw ex. Kind is ziek, heeft een feestje of de deur wordt simpelweg niet open gedaan.

Stel je doet aangifte, maar er wordt niets mee gedaan, terwijl jij weet dat er een strafbaar feit wordt gepleegd. (laat je dus niet wegsturen bij de politie, ze moeten jouw aangifte aannemen, zeg er duidelijk bij dat dit een officiële aangifte is, met verzoek tot vervolging)

Stel je doet aangifte en je wordt van het kastje naar de muur gestuurd, het wordt je moeilijk gemaakt, je wordt aan het lijntje gehouden. Politie wil er niets mee en roept dat het een civiele zaak is. Wat dus niet waar is: jouw kind wordt onttrokken aan ouderlijk gezag.

Dit tast jouw rechtvaardigheidsgevoel aan en eerlijk gezegd snap je er niets van. Waarom zijn er dan wetten???

Ik heb al eerder gezegd om aangifte te doen bij omgangsfrustratie. Onder bestanden van de openbare facebookpagina (h)erken ouderverstoting https://www.facebook.com/groups/507826229380204/ vind je de wetsartikelen op grond waarvan jij een stem hebt. Ik zeg ook altijd aan te halen dat je verzoekt tot vervolging  bij de aangifte. Vaak opent dat al deuren, want, mochten ze jouw aangifte seponeren (in het ronde archief gooien), dan kun jij je dus wenden tot de rechtbank door middel van een artikel 12 procedure, met de vraag of de rechtbank dan op zijn minst wel de wet wil naleven.

De wet die het heeft over gelijkwaardig ouderschap. De plicht en het recht van beide ouders om er voor het kind te zijn, ook al ben je van elkaar gescheiden. Ook het recht dat afgesproken regelingen, opgelegd door de rechter, worden nagekomen.

Het kan en mag niet zo zijn dat 1 ouder, zonder enige contra-indicatie, wordt weggehouden uit het leven van een kind, simpelweg omdat de andere ouder ‘het alleen wil doen’. Dat dus die ouder een situatie creëert waarbij er onrust omstaat in het leven van het kind en daarbij beloond wordt door de instanties, daar die gaan voor ‘rust (de Koninklijke weg)’ daar het kind afhankelijk is van de zorg-ouder.

Met andere woorden; tot op de dag van vandaag ‘wint’ de zorg-ouder, ook al groeit het kind op in bedrog, leugens en ontkenning van 50%DNA. Tot op de dag van vandaag negeren instanties, waaronder dus de politie, de wet. Daar mag je iets van vinden als liefdevolle, verantwoordelijk voelende ouder. Sterker nog; naar mijn mening MOET je hier iets van vinden! Als wij, burgers, ons hebben te houden aan de wet, dan hoort dat te gelden voor iedereen en zijn er zeker geen uitzonderingen voor de zorg-ouder, de politie en bijvoorbeeld de Raad van Kinderbescherming, Jeugdzorg en talloze instanties die oudervervreemding en verstoting in de hand werken omdat zij de wet naast zich neerleggen.

Laat je niet intimideren met het dreigement dat ,als jij jouw ouderrol op eist, zij (de instanties) hun macht zullen gebruiken in de vorm dat zij bepalen of en wanneer jij jouw kind mag zien. Dien meteen een klacht in op grond van geestelijke kindermishandeling, het schenden van de wet (gelijkwaardig ouderschap als er geen contra-indicatie is) en de Internationale Rechten van het Kind. Meteen een cc naar de Nationale Ombudsman (want het is ook een volwassen probleem, jij loopt vast) en de Kinderombudsman.

Hoe meer zij er last van krijgen, hoe eerder er iets gaat veranderen

Maar… voordat je in aanraking komt met de instanties zou je kunnen proberen de omgang vlot te trekken door gebruik te maken van de middelen die er nu zijn. (zie onder bestanden van bovengenoemde facebookpagina)

Onderstaand een voorbeeld brief van artikel 12 procedure mbt omgangsfrustratie; onttrekken van ouderlijk gezag. Met enige aanpassingen kunnen jullie aan de slag !

Deze moedige vader heeft een aantal keer aangifte gedaan bij de politie, maar in de loop van die 2 jaar heeft de politie er niets mee gedaan en uiteindelijk zijn de aangiften geseponeerd. Dan heb je nog een mogelijkheid, voordat jij je wendt tot de familierechter om jouw ouderrol te verdedigen….

12 SV Jou Naam/Achternaam

Uw kenmerk:

Op Datum heeft cliënt een schrijven (bijlage 1)  ontvangen van het Openbaar Ministerie met daarin een kennisgeving van niet verdere vervolging van de aangiftes die door hem zijn gedaan.

Volgens het OM zijn de aangiftes van cliënt geseponeerd vanwege het feit dat het steeds civiele kwesties betreft.

Cliënt kan zich niet vinden in deze argumentatie, nu er sprake is van een structureel niet nakomen van (omgangsregelingen) opgelegd door de civiele rechter, waartegen cliënt inmiddels al drie kort geding procedures tegen gevoerd heeft en waarbij de rechter hem telkens in het gelijk heeft gesteld door de wederpartij te verplichten om de omgangsregelingen na te komen.

Feiten:

Client heeft een affectieve relatie gehad met mevrouw X.Xxxxx. Uit die relatie is de minderjarige X.Xxxxx  (00-00-0000). Bij verbreking van de relatie zijn X.Xxxxx  en cliënt een omgangsregeling overeengekomen. Beiden zijn belast met het ouderlijk gezag over X.Xxxxx  (bijlage 2).

In (datum) heeft X.Xxxxx  een nieuwe relatie met de heer X.Xxxxx  gekregen en zijn zij gaan samenwonen in de woning van X.Xxxxx .  Vanaf dat moment wordt de bestaande omgangsregeling tussen cliënt en zijn zoon X.Xxxxx op alle mogelijke manieren gefrustreerd.

KG VONNIS (datum)

Hierin is bepaald dat X.Xxxxx  de omgangsregeling moet nakomen en zijn er nieuwe afspraken gemaakt (zie bijlage 3).

Deze afspraken worden niet nagekomen en op (datum)doet cliënt (na herhaalde pogingen in het civiele recht) aangifte van het onttrekken aan het gezag (bijlage 4).

KG VONNIS (datum)

Op (datum) doet de Kort Geding rechter wederom een uitspraak waarin X.Xxxxx  wordt gesommeerd de omgangsregeling na te komen (bijlage 5).

X.Xxxxx  komt ook het bepaalde in dit vonnis niet na en cliënt doet op (datum ) wederom aangifte van het onttrekken aan het gezag (bijlage 6). Hij heeft dan zijn zoon (ruim XX maanden)  vanaf (datum) tot op heden niet gezien, omdat X.Xxxxx  de omgangsregeling frustreert.

Vervolgens probeert de civiele advocaat van cliënt met X.Xxxxx  in contact te komen, echter levert dit niets op en nog steeds ziet cliënt zijn zoon niet.

In de tussenliggende periodes moet cliënt via Facebook wel vernemen dat zijn zoon door X.Xxxxx wordt meegenomen naar het buitenland voor vakanties en wordt zonder zijn instemming een identiteitskaart voor X.Xxxxx  aangevraagd.

Wat cliënt ook probeert (advocaat interventies, het starten van Kort geding procedures), X.Xxxxx weigert iedere medewerking met als gevolg dat cliënt geen contact met zijn zoon heeft en/of kan krijgen. De werkwijze van X.Xxxxx  leidt tot een ontwrichting van de vader- zoon relatie. Client heeft alle civielrechtelijke wegen bewandeld zonder resultaat.  Van belang op te merken is dat de heer X.Xxxxx  (nieuwe relatie van X.Xxxxx ) werkzaam is bij de politie te xxxx  en in deze situatie misbruikt maakt van zijn functie. Client heeft over zijn gedrag klacht (bijlage) gedaan bij de politie. Een reactie van de politie is tot op heden uitgebleven.

Vervolgens doet hij een derde en vierde aangifte op (datum) en (datum)(bijlage 7). De inhoud van deze aangiftes ziet wederom op hetzelfde onderwerp. Het niet nakomen van de verplichtingen opgelegd in de Kort Geding vonnissen.

Periode van onttrekken

 

  • Datum – datum
  • datum tot op heden

Sepot aangiftes

Het Openbaar Ministerie geeft aan dat deze aangiftes niet tot een vervolging kunnen leiden en zijn geseponeerd vanwege het feit dat het civiele kwesties betreffen.

Deze redenering (zonder verder enkele onderbouwing) is veel te kort door de bocht.

Client stelt zich op het standpunt dat de personen tegen wie hij de aangiftes heeft gedaan (X.Xxxxx  haar partner X.Xxxxx ) voortdurend strijdig met hetgeen bepaald is in de Kort geding vonnissen van datum hebben gehandeld en daarmee meerdere malen op verschillende tijdstippen zich schuldig hebben gemaakt aan het onttrekken van X.Xxxxx onder het gezag van zijn vader en wettelijk vertegenwoordiger X.Xxxxx  (cliënt).

Onttrekken in de zin van artikel 279 Sr kan zowel bestaan uit het wegvoeren van de minderjarige als ook uit het onttrokken houden van de minderjarige aan het wettelijk gezag, in casu van cliënt. Van deze laatste situatie is sprake. Immers hebben X.Xxxxx en X.Xxxxx  in strijd met rechterlijke vonnissen gehandeld door X.Xxxxx niet naar zijn vader te laten gaan, terwijl die daar wel recht op had.

Jurisprudentie 

ECLI:NL:GHLEE:2010:BO4081

Het hof stelt voorop dat blijkens jurisprudentie van de Hoge Raad (LJN AR8250) ook degene die (mede) het gezagover het minderjarig kind uitoefent, dit kind kan onttrekken aan het wettelijk over hem/haar gestelde gezag door zich niet te houden aan de bij rechterlijke beslissing vastgestelde omgangsregeling.

In casu hebben X.Xxxxx en X.Xxxxx  de omgangsregeling willens en wetens niet nageleefd door X.Xxxxx op de vastgestelde data niet af te geven aan cliënt. Ze hebben X.Xxxxx kennelijk om hun moverende redenen bewust niet afgegeven en aldus is er sprake van opzet, zoals bedoeld in artikel 279 Sr.

Er zijn voldoende bewijsmiddelen, bestaande onder andere uit de civiele beschikkingen en vonnissen om te bewijzen dat er voldaan is aan de bestanddelen van artikel 279 Sr.

Een strafrechtelijke vervolging van X.Xxxxx en X.Xxxxx  is dan ook noodzakelijk. Dat het een civiel onderwerp betreft mag aan vervolging niet in de weg staan.

Artikel 12 procedure wegens het onttrekken aan ouderlijk gezag Art 279 WvS

TOMzitting in de praktijk, uitleg voor ‘dummies’ cq de argeloze burger

  • Met deze blog leg ik u uit, aan de hand van mijn ondergane ervaring, wat het is, wat je ‘moet/kan’ doen, wat de gevolgen kunnen zijn en benadruk ik ook dat het mes aan 2 kanten kan snijden. Met andere woorden, het opent ook de deur voor ‘ons’; verstoten ouders.

Wat is een TOM zitting:

TOM staat voor Taakstraf Openbaar Ministerie. Op de website van het Openbaar ministerie kun je dit vinden: Op een TOM-zitting kan een officier van justitie een verdachte een taakstraf (een werkstraf of een leerstraf) of een geldboete, of een combinatie hiervan aanbieden. Bij deze besloten zitting is het niet de rechter die een straf oplegt maar de officier van justitie die een straf aanbiedt. Als de verdachte hier niet op ingaat of de taakstraf niet naar behoren uitvoert, wordt hij of zij alsnog gedagvaard voor de rechter.

Bij de TOM-zittingen gaat het om verdachten die verdacht worden van het plegen van een klein vergrijp. Je moet daarbij bijvoorbeeld denken aan:

  • openlijke geweldpleging
  • eenvoudige mishandeling
  • winkeldiefstal
  • diefstal
  • bedreiging
  • vandalisme met geringe schade
  • belediging van een ambtenaar in functie

Waarom moest ik dan naar een TOM zitting, want ik kom voor alle bovenstaande punten niet in aanmerking. De ex van mijn man had bij haar aangifte van een overtreding tegen mij uitdrukkelijk verzocht om tot vervolging van de mogelijke dader(s) over te gaan. Die laatste zin heb ik onderstreept, want daar zit de clou. Ik moet zeggen, als gewone burger weet je dit niet (nu dus wel), maar haar advocaat wel, dus doordat zij uitdrukkelijk om vervolging had verzocht, moest het OM hier iets mee. Om te voorkomen dat de ex een artikel 12 procedure zou gaan voeren bij het Hof, verkort het OM dus hiermee de zaak, ten voordele van haar.

Dat kan ook, daar degene die de aangifte aanneemt, een hoofdinspecteur van politie, ook assistent Officier van Justitie is en laat nou net het OM het dossier van de politie krijgen en het OM beslist of er een strafje inzit.

Website OM: ‘Nadat de politie het onderzoek naar het strafbare feit heeft afgerond, stuurt de politie het strafdossier (vaak ‘zaaksdossier’ genoemd) naar de officier van justitie. De officier van justitie kan dan bij lichtere strafbare feiten besluiten om u in aanmerking te laten komen voor een Taakstrafzitting Openbaar Ministerie (TOM) of, als u minderjarig bent, een Oproep Ten Parkette (OTP).

U krijgt namens de officier van justitie van de parketsecretaris een uitnodiging om te verschijnen op de TOM-zitting. U mag zich tijdens de TOM-zitting net als bij een normale zitting laten bijstaan door een advocaat. Net als bij een gewone zitting is dit geen verplichting.’

Nu de praktijk; zoals je bovenstaand al kunt lezen komt er bij een TOM zitting geen rechter bij kijken. En als het dan al zo ver komt, dan krijg je te maken met een politie rechter. Bij een TOM zitting ben je bij voorbaat al ‘veroordeeld’ Tijdens zo’n zitting krijg je te horen wat jouw taakstraf is, wat de boete is, wat de schadevergoeding is die jij moet betalen of een combinatie van die 3. Zo lag er als claim/vraag om schadevergoeding in mijn zaak de rekening voor het juridisch advies dat de ex had ingewonnen….

Je spreekt niet met een Officier van Justitie, zelfs niet met zijn assistent. Die zijn vaak hulp officieren van justitie, die ook hoofdinspecteur zijn bij de politie, wat aantoont hoe fout dit systeem in elkaar zit en hoe kansloos je bent, als je dit traject moet bewandelen. Zoals in mijn zaak tenminste, daar ik werd gecriminaliseerd naar aanleiding van een aangifte tegen mij wegens stalken, laster en smaad, door de ex van mijn man bij de politie Midden West Brabant. In de meeste gevallen, in ieder geval bij mij, krijg je hooguit het gesprek met een Parketsecretaris.

Zitting is een heel groot woord. De zitting wordt gehouden op een kantoor, in mijn geval waar meerdere organisaties huizen, zoals schuldhulpverlening. Ik moest mij melden op de 2e verdieping bij een balie, vervolgens wachten, samen met mijn advocaat in een centrale ruimte met stoeltjes langs de kanten. Niet dat het er druk is, maar je hebt geen privacy om nog serieuze zaken met je advocaat door te nemen.

Eerst werd ik opgeroepen om in gesprek te gaan met de reclasseringsambtenaar. Die stelt een 5 tal vragen en wil uitleggen hoe een taakstraf in zijn werk gaat, maar dat vond ik veels te vroeg. Daar ik mij al had voorgenomen een taakstraf in 1e instantie niet te accepteren en dus aan te geven dat het dan maar door zou moeten gaan naar de politie rechter. Dat heb ik dus afgekapt. Dat begreep hij ook wel. Hij vertelde mij zelfs dat er vaak gedreigd wordt dat, als jij het wil laten voorkomen bij de politie rechter, de straf wel eens zwaarder uit zou kunnen vallen, maar dat dit dus niet het geval is. De politie rechter neemt vaak in het ergste geval, de straf van het OM over. Dat lucht op!

Die 5 vragen behelzen jouw inkomen, gezondheid, werk, drugs/alcohol inname. Ik vind ze best wel ver gaan en heb op sommige vragen ook gezegd dat ik het tijd genoeg vind om die te beantwoorden als ik ook daadwerkelijk een taakstraf moet uitvoeren. Ook daar werd niet moeilijk overgedaan. Het gesprek heeft 5 minuten geduurd. Dan weer wachten in die ruimte totdat ik werd opgeroepen voor de zitting.

Nou had mijn advocaat mij al gewaarschuwd voor een deceptie. Dat ik bijvoorbeeld echt niet de kans zou krijgen om vragen te stellen zoals in de dagvaarding staat, daar een zitting gemiddeld 10 minuten duurt! Maar ik had mij de zitting ook anders voorgesteld, de locatie, entourage. Het is gewoon een kantoorunit van hooguit 3 bij 3 meter, waar een bureau staat in rechthoek met een beeldscherm en toetsen bord, waar achter de parketsecretaris zit. Ik kon tegenover haar gaan zitten en mijn advocaat opzij. Je zit echt aan een bureau, dicht bij elkaar. Even handen geven, gaan zitten en dan valt de parket secretaris meteen in huis. Er wordt niet uitgelegd wat er nu eigenlijk tegen jou ligt of weegt. Ik kreeg meteen te horen dat wat er gebeurd is, zo fout is dat zij genoodzaakt was mij een taakstraf voor te leggen en het gesprek zou moeten gaan over het aantal taakstrafuren. Op aanraden van mijn advocaat, die ik de dag te voren nog had gesproken en waar ik best wel uit mijn plaat ben gegaan toen hij mij vertelde dat ik mij deemoedig en schuldbewust zou moeten opstellen, heb ik mij tijdens het hele gesprek rustig gehouden. Best wel een prestatie, moet ik toegeven.

Wat was nou de aanleiding, waarom zat ik daar.

Ruim 14 jaar doet mijn man zijn uiterste best om zijn vaderrol in het leven van zijn zoon te mogen vervullen/invullen. Werd de eerste jaren de omgangsregeling gefrustreerd en was het duidelijk dat zijn zoon het niet leuk bij ons mocht hebben, na 4,5 jaar de Koninklijke weg te hebben bewandeld (op advies van jeugdzorgspecialisten, daar de zoon er duidelijk onder leed en knel zat), hoopte hij het contact met zijn zoon aan te halen na de Cito Toetsen en voor het begin van de middelbare school. Zijn ex reageerde niet op ons verzoek en bleek verhuisd te zijn naar een geheim adres, dus er zat niet anders op dan een briefje op het schoolplein aan hem af te geven. Wij dachten oprecht dat hij, met zijn ruim 12 jaar, nu wel zelf kon bepalen of hij zin had om op zijn fiets naar ons toe te komen, als hij er zin in zou hebben om samen leuke dingen te doen, vader-zoon.

Als wij geweten hadden, wat we nu weten, dan…. Ik weet het niet. We zijn nu 3 jaar verder waarbij moeder alles in het werk stelt om vader uit het leven van zijn zoon te weren. Zij vraagt een-ouderlijk gezag aan, waartegen mijn man zich moet verweren, mijn man dus een tegen verzoek; het opstarten van de omgangsregeling. 3 rechters verder, een hele hoop leugens, in 1 keer overgeleverd aan willekeur, onprofessionele mensen, eigen belang, arrogantie. De raad van kinderbescherming, de politie, advocaten, een omgangshuis, trajecten, onderzoeken, evaluaties.

Omdat ik niet kon begrijpen dat zijn zoon zo veel weerstand had ben ik het internet op gegaan en enorm geschrokken. Zoek maar zelf: Parental Alienation Syndrome (PAS) of te wel ouderverstoting/oudervervreemding. Wetende wat wij nu weten, heeft mijn man geen keuze, hij moet er zijn voor zijn zoon, maar of het ooit gaat lukken?

Zo ben ik ook via Facebook lid geworden van diverse besloten pagina’s tegen ouderverstoting. Er is er eentje met, rond de tijd van het delict (!), 1250 leden, grotendeels Belgische verstoten ouders. Op die pagina komt een hoop langs, daar er ook een hoop gaande is op het gebied van ouderverstoting. Uiteraard informeren wij elkaar. Daarnaast is het ook een plek om jouw frustraties, pijn te delen en komen wij met steun en/of meningen/adviezen.

Toen ik dus vernam (anoniem telefoontje) dat de ex een praktijk heeft waarbij zij onder andere zich bezig houdt met conflictbeheersing bij echtscheiding, terwijl ze net eenzijdig het traject ‘ouderschap blijft!’ had beëindigd, was ik zo verontwaardigd dat ik haar met naam en toenaam heb vermeld, inclusief een verwijzing naar haar website en facebookpagina en mijn afschuw geuit. Dat had ik niet mogen doen!

Uit die besloten groep was er 1 lid die mijn tekst heeft gekopieerd en aan de ex heeft gegeven. Dit is nog niet eerder voorgevallen. Uit alle teksten, uitroepen, meningen, posts, was de mijne selecteert om door te spelen, door dat ene lid. Ik denk dat zij elkaar kennen en dat hij in opdracht van haar is geïnfiltreerd, rustig heeft zitten afwachten en ja, haar de munitie gegeven om mij in een TOM zitting te krijgen. De politie heeft hier niet op gerechercheerd. Dat ene lid is na deze actie geroyeerd, zeker toen hij ten aanzien van de groep vermeldde dat hij niets met PAS te maken heeft.

Google je mijn naam met die van haar, dan zul je niets vinden. Ik waande mij veilig in een besloten groep. Al ben ik niet meer lid van die groep, ik ben wel nog bij andere besloten groepen aangesloten en ik hoop hiermee de bubbel van schijnveiligheid doorgeprikt te hebben, want als jouw tekst, ook al bevat die de waarheid, waarbij je dus die persoon met naam en toenaam benoemt, bij die persoon in handen komt, dan heb je kans dat je net zo als ik, in 1 keer verdachte bent van een klein misdrijf en kun je naar het politie bureau komen om verhoort te worden. Mits die persoon dus bij de aangifte uitdrukkelijk verzoekt om vervolging. 

In eerste instantie was ik zwaar verontwaardigd en ervoer ik deze hele gang van zaken als onrechtvaardig, de wereld op zijn kop.

In de aangifte werd ik ook beschuldigd van stalken en laster. Zo zou ik op het schoolplein lopen en in de straat staan. De school heeft aangegeven mij nog nooit gezien te hebben. Tja en laster staat voor leugens…en of ik die nou verspreid heb, nee. De waarheid is al pijnlijk genoeg.

Maar ik had wel mijn mening gegeven over iets waarover ik geen mening hoor te hebben, daar het niet aan mij is om conclusies te trekken over iets waarvan ik geen weet heb. Dat is namelijk SMAAD. Je vertelt de waarheid wel, maar met doel om de andere persoon daarbij te schaden, bezoedelen.

Er is een kleine voetnoot; smaad mag wel, als het de gemeenschap dient, goed is voor de community.

Echter, de politie (en hierna het OM) wilde niets weten over een besloten groep, en al helemaal niets over ouderverstoting, wat er de laatste jaren is gebeurd. Ik werd na het verhoor, tijdens het uitgeleide nog eens toegebeten, met een smalende glimlach, door de rechercheur, dat ik het maar moest zien als een waarschuwing! Hoe zo intimidatie? Ziet dan helemaal niemand dat zij er alles aan zal doen om haar waarheid te beschermen en omgang tussen vader en zoon tegen te houden? De politie had het over echtscheidingsperikelen, waar er 2 vechten, dus 2 schuld. Het idee dat er 1 ouder helemaal niet wil vechten, maar wel vader wil zijn, verwerpen ze. Sterker nog, ik had het idee dat de politie voor haar aan het werk was.

Informatie over ouderverstoting, een verslag hoe het omgangstraject was verlopen, met de zorguitingen van de bemiddelaars, een verklaring van de beheerders van die grote facebookpagina tegen ouderverstoting, het was allemaal niet relevant.

Ik had die post niet mogen plaatsen. Het zou toch ook zo kunnen dat ze een ontzettend goede therapeut is op het gebied van conflictbeheersing bij echtscheiding. Dat is niet aan mij om te beoordelen, ik ben immers geen klant van haar. Dus mag ik ook niet vinden dat mensen daar maar geen gebruik van moeten maken. Het is net wat dat ene lid nog op de facebookpagina naar mij berichtte: “Als een slager elke dag gehakt eet, wil dat toch niet zeggen dat hij geen goede biefstuk kan verkopen?”.

Toch vraag ik het me dan af: “Maar zou je het willen weten?” Toch, dat is dus de verantwoordelijkheid van de cliënt. Dat die niet alleen afgaat om een mooie website en/of gelikte facebookpagina, maar dus ook kritische vragen stelt zoals hoe zij de driehoek kind-vader-moeder ziet? Of zij kinderen heeft en of die contact hebben met hun vader?

Op voorhand waarschuwen mag niet en is dus smaad.

Op zich krijg je alleen een dagvaarding, een oproep om op een TOM zitting te verschijnen. Verder niets, dus je weet nog steeds niet precies wat er nou tegen jou ligt. Wil je dat weten, dan moet je een TOM advocaat inhuren. Die vraagt alle stukken op en stuurt die naar je toe. Als je een toevoeging krijgt heb je mazzel, want alleen bij onvoorwaardelijke seponeren of vrijspraak krijg je anders jouw TOM advocaat vergoed. Ik zal je zeggen, goedkoop is het niet! Laat ik zeggen dat ik de stukken erg interessant heb gevonden. Zo deed ze niet alleen aangifte namens haarzelf en haar bedrijf, maar ook namens de zoon. Wederom werd hij in iets betrokken, waar hij helemaal niet bij betrokken moet worden. Maar in plaats dat het OM, met de informatie over PAS in handen, hier iets van vindt naar moeder toe, werd ik er door de parketsecretaris op aangesproken. Ik heb dat wel even rechtgezet.

Bij een aangifte wordt ook altijd gevraagd of het slachtoffer niet eerst een bemiddelingsgesprek wil met de verdachte, in bij zijn van professionals. In plaats daarvan wordt er om vervolging gevraagd. Dat hoort iets te zeggen, ook voor het OM.

Je hoeft ook niet naar een TOMzitting te gaan, je kunt ook aangeven dat je meteen naar de politie rechter wilt. Met terugwerkende kracht, zou ik voor het laatste hebben geopteerd. Want bij een politie rechter kun je getuigen oproepen en is er een publieke tribune. Daarbij krijg je dan te maken met een rechter die uitspraak doet, dat geeft toch meer het gevoel dat je niet veroordeeld bent, voordat het hele verhaal is aangehoord. Bij een TOMzitting is onvoorwaardelijk seponeren een zeldzaamheid, je bent al veroordeeld, je zit daar om over de strafmaat te onderhandelen.

Ik heb aangegeven dat ik mij veilig waande in de besloten groep. Dat ik dit zeker niet gedaan heb om haar te schaden, want dat zijn genoeg andere media kanalen voor. Dat het wel erg toevallig is dat dit zo is gelopen, te meer daar zij deze aangifte en TOMzitting heeft aangegrepen om eerst de eindevaluatie bij het omganghuis te vertragen. Het was te emotioneel voor haar, nu ze in een zaak was verwikkeld met mij. Daarnaast richtte zij met haar advocaat, tijdens de laatste zitting omtrent de zoon van mijn man, alle pijlen volledig op mij. Als laatste strohalm, argument komen ze nu met de reden dat ik te belastend zou zijn, deze zaak aanhalend, en dat derhalve de rechter elke vorm van contact tussen vader en zoon moet ontzeggen. En, o ja, moeder wil ook dat de rechter beslist dat ze zich niet meer aan de informatie plicht hoeft te houden, als of ze dat ooit van te voren wel heeft gedaan, maar goed.

Als ik had geweten dat mijn post op een besloten facebookpagina tegen ouderverstoting zo veel ellende zou veroorzaken, dan had ik dat toch niet gedaan? Samen met toch alle informatie over ouderverstoting, met onze zaak als voorbeeld, want er zijn honderden ouders die knokken tegen deze ernstige vorm van geestelijke kindermishandeling en uiteindelijk een kort woord van mijn advocaat, zorgden er voor dat de parketsecretaris haar eis bijstelde en uitkwam om het seponeren onder voorwaarden.

Ook was zij gevoelig voor het argument dat wij al zo monddood zijn. Dat wij er niets van mogen vinden bij instanties als Veilig Thuis (AMK), de Raad van Kinderbescherming, zelfs bij Team jeugdrecht, de politie, noem maar op. Al die clubs die bij machte zijn gewoon te benoemen wat er speelt en dus degene er op aan hoort te spreken die ouderverstoting veroorzaakt. Maar nee, de ouders die in eerste instantie hopen en erop vertrouwen dat zij het belang van het kind voorop stellen, lopen tegen arrogantie, vooringenomenheid, het feit dat er niet aan waarheidsvinding wordt gedaan, laat staan het stellen van vragen en plaatsen in context. Zij krijgen te horen naar huis te moeten gaan en te wachten totdat het kind later, ooit later, als hij volwassen is, wakker geschud door een schok, uit zichzelf contact zoekt met de verstoten ouder.

De verstoten ouder wordt dus als de agressor ervaren want iedereen kiest voor ‘rust’. Ook al groeit het kind eenzijdig op in leugens, haat en angst ten opzichte van de afwezige ouder. Ook al is men steeds meer bekend met de lange termijn gevolgen van ouderverstoting op het kind, dan al volwassen. Zoek maar op, maar schrik niet.

Al deze instituten hebben wij mogen ontmoeten de afgelopen jaren en al deze jaren is mijn man geïntimideerd, verguisd, voorgelogen en als hij er wat van wilde vinden, dan kreeg hij te horen dat hij zich maar beter rustig kon houden met oog op eventueel toekomstig contact herstel. Met andere woorden, je zit klem.

In die besloten groep dacht je onder lotgenoten te zitten, maar pas dus op, dat hoeft niet het geval te zijn. Maar mijn god, hoe ziek moet je zijn als je een ouderverstoter helpt en ondersteunt? Dan werk je gewoonweg mee aan geestelijke kindermishandeling.

Ik mag een jaar haar naam, haar bedrijf niet kan noemen, als of ik dat nog wil! Ik zeg al, Google onze namen en je zult niets vinden. De uitspraak wordt meteen uitgeprint, die teken je en gaat meteen in. 28 mei 2015.

Maar dat hoeft nog niet in te houden dat je ervan af bent. Zelf kun je binnen 2 weken terug komen op jouw beslissing, in mijn zaak; ik ben dus akkoord gegaan met seponeren onder voorwaarden.

Maar vlak voordat mijn advocaat snel in zijn auto stapte vertelde hij mij dat hij hoopte dat die ex niet al te wraakzuchtig is. Wat denk je zelf?! Want…. Zij kan binnen 3 maanden in beroep gaan bij het hof tegen de beslissing van het OM. Het Hof beslist dan of het OM de zaak over moet doen. Als dat zo is, moet ik naar de politie rechter. Mijn advocaat heeft beloofd mij voor het betaalde bedrag dan weer bij te staan.

Weer een reden om een TOM zitting over te laten slaan, want bij de politie rechter houdt het op. Wat hij/zij bepaalt, staat. Mocht het zo ver komen, dan zal ik het zeker laten weten.

Ik had die dag de vangst van 1 dag facebook bij me: iemand die ons attendeert op een familie die aapjes invoert/verkoopt voor proeven. Een foto van een man die een zwangere vrouw heeft gestompt. Een foto van een kerel die zijn hond gekeeld had. Gewoon op het open facebook, geen besloten pagina’s. Daarnaast hoorde ik die dag dat degene die “Fuck de Koning” had geroepen, toch niet werd vervolgd door het OM (media aandacht???)

Misschien heeft Onno Hoes toch niet zo’n goede advocaat gehad, daar zijn aangifte/zaak wegens die toyboy en Powned ook is geseponeerd.

Maar nee, ik mag op micro niveau niets vinden, mijn man mag niets vinden en toch wordt onze stem alleen maar luider, op macro niveau.

Onze zaak is maar een voorbeeld, helaas zijn er nog veel meer schrijnende gevallen en wordt de roep om stappen van de overheid tegen ouderverstoting alleen maar luider.

Eenmaal bewust, is het moeilijk wegkijken. Wij blijven elkaar adviseren en informeren en gezamenlijk gaan wij er voor zorgen dat PAS adequaat wordt aangepakt. De eerste stappen worden al gemaakt.

Het mes snijdt aan 2 kanten. Zie jij een tekst met vervelende informatie over jou, waar of niet, dat doet er niet toe. Print het uit, ga er mee naar de politie. Doe aangifte van smaad met verzoek tot vervolging….. hup, naar de TOM zitting. Want zeg nou zelf, wat hebben wij nog te verliezen? Denk maar niet dat je ‘door mee te werken met de instanties’ jouw kind terug krijgt in jouw leven.

 

TOMzitting in de praktijk, uitleg voor ‘dummies’ cq de argeloze burger