De kijk van een opnieuw getraumatiseerde grootvader op ‘In het belang van het kind’  

De afgelopen dagen heb ik geschreven over de intimidatie, de privileges en vooral het machtsmisbruik van de gezinsvoogd Miriam v. E. van het Regiecentrum Bescherming en Veiligheid te Leeuwarden.

Het was een verschrikkelijke middag, maar wel enorm leerzaam en ouders , die ‘last’ hebben van ouderverstoting, kunnen hier hun voordeel mee doen.

Het Openbaar Miniserie heeft zichzelf in de voet geschoten, daar meten met meerdere maten niet zou moeten kunnen in Nederland, toch?!

Zullen wij even stil staan bij de impact van het gedrag van deze gezinsvoogd op vader, het zoontje en op de rest van de familie?

Mijn hart brak toen ik opa zag zitten achter het glas bij die rechtbank te Arnhem op 14 januari 2019. Ik ben even naar opa/ de vader van HJ gelopen en hem heel veel sterkte gewenst. Lees deze zin: “Dit bracht bij mij als 85 jarige verdrongen traumatische ervaringen naar boven t.w. uithuishalingen door de Gestapo van mijn vader met geweld en veel machtsvertoon in WO II. Hierdoor ontstonden weer nachtmerries.”

Deze 85 jarige opa heeft een poging ondernomen om zijn kant van het verhaal te vertellen.

Ik nodig jullie allemaal uit onderstaande brief te lezen, die ik vandaag toegestuurd kreeg van de opa van P, het 5 jarige zoontje dat door ego’s opgeofferd wordt/is (kies maar) aan het systeem.

   Appelscha, 16 januari

Beste lezer,

De kijk van een opnieuw getraumatiseerde grootvader op ‘In het belang van het kind’  

Een onderwerp op de strafzitting 14 jan. 2019 was of de vader op donderdag week 42 nu wel of niet recht had op omgang met zijn zoon of pleegde hij onttrekking ouderlijk gezag? Het leek de aanwezigen alsof het duidelijk door de OvJ gezien werd dat die omgang terecht was. 

Helaas ging het inhoudelijk hier niet over, maar als grootvader zou ik graag bekend gemaakt hebben wat er toen precies gebeurd is en wat helaas niet beoordeeld is, dat er een kind een trauma heeft opgelopen, mishandeld is, ingang gezet door de moeder en de gezinsvoogden Miriam v. E. en Brenda O. van het Regiecentrum Bescherming en Veiligheid te Leeuwarden. Een onterechte traumatische uithuishaling op basis van vermoeden en leugens.

Dat ‘het belang van het kind’ echt niet voorop stond mag blijken uit het volgende:

Er is veel lawaai gebruikt door de KMar, ingeschakeld door de gezinsvoogden, schreeuwen door de brievenbus (doe open of wij forceren) en bonzen, het achterom lopen om te kijken of vader niet zou vluchten. Een helikopter ontbrak nog. Kind, 4 jaar, zat in het bad, van angst hierin gepoept en iedere weldenkende volwassene met wat pedagogische bagage of gewoon boerenverstand, weet dat je een angstig geworden kind niet zomaar alleen laat en helemaal niet in het bad. Dus toen oma en broer van vader (dichtbij wonend) voor het kind aanwezig waren kon vader in gesprek met de KMar, heeft hen binnengelaten. De uitspraak van de gezinsvoogd het kind maar in een handdoek mee te geven getuigt van geen enkele kennis van en gevoel voor een kind, laat staan ‘IN HET BELANG VAN HET KIND’. Het OM heeft later verklaard dat het bevel tot inhuistreding niet gebruikt hoefde te worden, want vader had zelf opengedaan. Had vader keus? Deur forceren en gearresteerd worden? De gezinsvoogd had bij aankomst van oma tegen haar gezegd dat de vader voor escalatie zorgde waarop oma antwoordde dat ZIJ, de gezinsvoogden, hiervoor zorgden. 

De KMar binnen had geen boodschap aan de beschikking van het Hof, want ‘bevel is bevel’. Dit bracht bij mij als 85 jarige verdrongen traumatische ervaringen naar boven t.w. uithuishalingen door de Gestapo van mijn vader met geweld en veel machtsvertoon in WO II. Hierdoor ontstonden weer nachtmerries. Ook het tel. contact van de advocaat met de Miriam v. E. en met de KMar, die meldde dat dit onrechtmatig was, resulteerde niet in een andere handelswijze.

Het kind zei, gehoord door de KMar, dat hij niet naar zijn moeder en haar vriend wilde. Dit  van jongs af aan bekende probleem heeft Jeugdzorg nooit willen laten onderzoeken en was wel één van de gronden voor de OTS. De KMar zei tegen oma dat zij er ook ‘mee aan’ waren, dat er geen onveiligheid was, dat zij niet anders konden en dat vader het nadeel hierbij had man te zijn. Ook stelden ze respect te hebben voor de (uiterlijke) kalmte van vader.

De buurt, opgeschrikt door het lawaai, was massaal naar buiten gekomen en geschokt door de gebeurtenis. Zij hadden al eerder instanties geschreven over wat er hier misging, dat juist vader een liefhebbende ouder was en dat de gezinsvoogden niet in gesprek met hen wilden gaan. Het had gekund dat als de vader niet zelf het angstige en zich aan vader vastklemmende kind samen met zijn broer naar de moeder had gebracht, er buren acties hadden ondernomen. De KMar had niet mogen ingrijpen maar de politie, die niet op de hoogte was, moeten alarmeren. 

De schade aan het kind was reeds toegebracht, maar de vader heeft deze zoveel mogelijk willen beperken door hemzelf aan te kleden (hij was al in nachtkleding) en uit te leggen wat er ging gebeuren, weg brengen naar zijn moeder en haar vriend 6 km verderop. Hij zou de volgende ochtend gewoon door vader cf beschikking Hof naar school gebracht zijn.  

Hopelijk is op latere leeftijd aan het kind uit te leggen waardoor zijn wond ontstaan is. Nadien vroeg hij aan derden steeds wie hem nu naar papa zou brengen. Welke pedagogische en feitelijk juiste antwoorden van de professionals heeft dit kind gekregen IN HET BELANG VAN DIT KIND???  

De OvJ was begaan met de gezinsvoogd, zij was beschadigd (smaad en laster), maar hoe staat dit in verhouding tot de beschadiging DOOR de gezinsvoogd van dit kind en zijn vader op basis van leugens, vermoedens en onrechtmatige handelingen?

Helaas was deze strafzaak hiervoor niet bedoeld, maar hopelijk komt er ooit bewustwording bij rechters dat hier ernstige misstanden aan de orde zijn gepleegd door jeugdzorg en familierechters.

Harm Oussoren

Advertisements
De kijk van een opnieuw getraumatiseerde grootvader op ‘In het belang van het kind’  

Open brief aan mijnheer Rutte, de heer van der Burg (hoofd OM) en de heer Akerboom( hoofd Politie)

Goede morgen mijnheer Rutte, mijnheer van der Burg en mijnheer Akerboom,

Mag ik u iets vragen? Mag ik u vragen waar u allen mee bezig bent? Hoe los u bent gezogen van de praktijk, de realiteit?

Afgelopen vrijdag heb ik met open mond geluisterd en gekeken naar mijnheer Rutte, mijn volksvertegenwoordiger. Hij wil mensen wel in elkaar slaan, maar dat kan natuurlijk niet, zegt hij.

Nou, mijnheer Rutte, heel vaak heb ik die neiging ook, maar dat zal ik natuurlijk niet doen, want dat kan niet, zoals u ook toevoegt.

Heb u de column van Nausica Marbe, de Telegraaf, gelezen naar aanleiding van de nieuwjaarsrellen? Verplichte kost, voor u allen!

Waarom gebeuren nu dit soort rare zaken. Waarom keren mensen zich tegen onze hulpverleners? Gaan we het werkelijk gooien op drugs en alcohol? Wellicht op het ontbreken van een nette opvoeding? Denkt u dat u er met zwaarder straffen beter uit zult komen? 

Nogmaals, lees die column. Wat ja, er zal vast en zeker drugs en alcohol bij betrokken zijn, maar de oorzaak van dit soort geweld, minachting voor de hulpdiensten ligt veel dieper en die situatie heeft u allen gecreëerd en houdt u krampachtig met uw overheid in stand. Derhalve kunt u zwaarder willen gaan straffen, de burgers zullen er alleen maar bozer op worden.

Mensen zijn boos en terecht. Wij kunnen namelijk niet vertrouwen op u. Wij kunnen niet rekenen op een eerlijke, goed functionerende rechtsstaat. Wij zijn overgeleverd aan willekeur en soms, nou ja, steeds vaker, bekruipt mij het gevoel dat dit geënsceneerd wordt door de overheid, waarbij de politie de klos is, want die hebben het maar uit te voeren, wat u bekokstooft, samen met wat topambtenaren.

U gooit ons terug in de piramide van Maslow, wij zijn aan het overleven. Wellicht met de reden dat we dan tenminste minder noten op onze zang hebben.

Maar er is dus een grens en daar zijn we met zijn allen al ruim overheen.

Ik scroll door Facebook en zie filmpjes van agenten die mensen aanhouden die lopen met gele hesjes. Nog niet eens in grote groepen, maar gewoon, zo’n hesje aan. Ze moeten er een jas overheen trekken! Of krijgen een boete, worden in het busje geladen. Nederland wijst als eerste naar andere landen, trompettert over democratie, maar vreedzame uitingen over algemene onvrede wordt door de dienders in de kiem gesmoord! Hoe kan dit zo zijn?! Amnesty heeft het er maar druk mee, hoop ik.

Ik zal het klein houden, specifiek over mijn ‘doelgroep’ hebben; ouderverstoting. Ik wil het met u hebben over ons gevoel van rechteloosheid. Waar is onze rechtsbescherming?

Ik heb het graag met u over Frans, destijds een CFO van een internationaal bedrijf, die tijdens een schooluitje van zijn zoon met grote politiemacht is aangehouden. Onschuldig weken heeft vastgezeten. Zeden rechercheurs en een Officier van Justitie hebben zelfs ontlastend bewijs vervalst en weggewerkt. Er zijn kamervragen over gesteld en nu nog, jaren na dato, heeft hij geen contact meer met zijn kinderen. Wordt hij tegen gewerkt door het Ministerie en is het wachten op die substantiële schade vergoeding voor het vernielen van zijn leven. Werk kwijt, kinderen kwijt, huis kwijt.

Ik wil het hebben over MAX. Het 13 jarige jongetje dat samen met zijn moeder is gevlucht. Waar zogenaamd heel Nederland naar op zoek is. Een jongetje dat in een tehuis is gestopt door zijn vader en de instanties omdat hij in contact met zijn moeder wilde zijn.

Ik wil het hebben over Roelof, die zijn baan, huis, alles kwijt is geraakt doordat hij een te goede band had met zijn kinderen. Dat zinde zijn toenmalige vrouw niet en ook de instanties hadden daar maar moeite mee. Het moet natuurlijk niet gekker worden. Hij krijgt stop gesprekken, mag niet in de straat van zijn kinderen komen. Wordt belaagd door de politie en het OM. De advocaat van zijn ex is een barones met goede contacten. Helaas voor Roelof en zijn kinderen dus!

Ik wil het hebben over Henk Jan. Een militair nota bene. Die 100% de zorg had voor zijn zoontje tot de dag dat zijn ex bedacht dat het jongetje nu wel oud genoeg was om bij haar te kunnen komen wonen. In 2,5 jaar is deze man, terwijl hij de steun heeft van beide opa’s en oma’s , niet alleen zijn gezag kwijt, een contactverbod voor de hele familie, nee, ook bij hem staat zijn baan nu op het spel. Omdat hij een gezinsvoogd trof van ‘het gebroken geweertje’ . Valse aantijgingen hebben geleid tot een strafzaak die aanstaande maandag dient. Een artikel 279 WvSr zaak!!! Omdat hij destijds 1 uurtje eerder zijn zoon van school haalde in verband met een aangekondigde familiefestiviteit. Moet kunnen aldus Hoofdofficier van Justitie Lucas, te Arnhem.

Ik wil het hebben over mijn man, ook militair, die in 2014 een contactverbod kreeg van een jaar. Waarom? Omdat zijn zoon had aangegeven zelfs niet een kaartje van hem te willen ontvangen. Zijn toen 15 jarige zoon is nog steeds bang voor hem. Een reële angst aldus moeder, die even zo vrolijk eigenhandig het traject Ouderschap Blijft! frustreerde en zelf voortijdig beëindigde.

Dat moest kunnen aldus rechter B Prenger Rechtbank Zeeland-West-Brabant want….Ik, zijn partner, moest haar activisme rondom ouderverstoting stoppen! Ik zat in de gang, had mij maar binnen geroepen, maar nu doet zo’n rechter het er met 10 zinnetjes in een beschikking vanaf. Met als resultaat dat niet alleen mijn man er een trauma aan over heeft gehouden, maar ook de zoon verder het verstotingsmoeras is ingetrokken

Mijn man is afgelopen vrijdag weggestuurd door de politie Tilburg Binnenstad.. Artikel 279 WvSr is in de ogen van een hulpofficier van justitie nu in 1 keer civiel . Maar hoe kan dat nou, in relatie tot Hendrik Jan???

Hoe kan dat nou, na al die kamervragen en de vermelding in de staatscourant 30 oktober 2018? 

Ik wil het hebben over 16.000 kinderen per jaar die het contact verliezen met de uitwonende ouder, terwijl dat ouderschap, voordat de ouders uit elkaar gingen ,niet ter discussie stond.

Ik wil het hebben over de willekeur, het machtsmisbruik, de flagrante intimidatie door Jeugdzorg, door de politie, door het openbaar ministerie, door de rechtspraak! 

Ik wil het hebben over de (bewuste) handelingsonbekwaamheid en handelingsverlegenheid.

Ik loop tegen rechters aan die verzuchten dat ze ook wel wat tegen oorlogen en hongersnood willen doen…Maar ja….

Persoonlijk wordt ik belaagd door de politie Zeeland-West-Brabant en het Openbaar Ministerie aldaar. Simpelweg om Herken Ouderverstoting te stoppen.

Uit het niets kreeg ik van Mr Nieuwenhuis een gebiedsverbod! Welk signaal heeft de zoon nu dus gekregen? 14 dagen zijn van mijn leven gepakt, want natuurlijk is mijn bezwaar gegrond verklaard. De rechter baalde wel, maar ja, de officier van Justitie vroeg zich openlijk af wat ik nou eigenlijk verkeerd deed op die sociale media en zo mag ik dus nog steeds indirect over onze situaties schrijven en dat is maar goed ook! De censuur is dus niet gelukt. Dan heeft het systeem toch gewerkt verzucht de Nationale Ombudsman! Beseft u echter wat dit alles met een mens doet?!

Mijn collega Marieke van Woerkom wordt net zo goed belaagd, 17 processen in 6 jaar tijd. 3 per jaar en niemand in de keten die dit stopt! Dat zij nog functioneert en een goede baan kan houden is een wonder, want heel veel ouders trekken het niet meer.

Deze ouders proberen wij dus te weerhouden van gekke dingen. Zoals de familiedrama’s.

We gaan terug in de tijd verzuchtte een rechter, na de aangescherpte meldcode. Eva Kwakman is er zo blij mee, dat zij ons blokt op elk tegenwoord. Op basis van vermoedens kunnen kinderen zo het huis uit worden gehaald, om zo te hopen dat er minder dan 100.000 kinderen hier in Nederland worden mishandeld! Zonder enige wetenschappelijke onderbouwing komt zo iets tot stand.

Tussen die 100.000 zitten en dus 16.000 van ons! Gezonde, lieve, oprechte ouders worden uitgebannen omdat de rechter, de instanties, de politie, het openbaar ministerie niet willen weten dat er passende oplossingen zijn. Zoals het onderbrengen van het kind bij die lieve, goede ouder. Nee, we zetten er liever tig hulpverleners op en nemen geen verantwoordelijkheid als een meisje van 8 hoog naar beneden ‘valt’.

Ik zou gek worden, riep Anna van Beuningen, top ambtenaar bij het Ministerie van VenJ, toen ik haar in stappen uitlegde hoe makkelijk iemand uitgebannen kan worden. Als antwoord zitten we nu te kijken met een platform waar juist die mensen inzitten die het verdienmodel aan onze ellende ontlenen

Wij zitten op het randje! En daar doet u dus vrolijk aan mee!

25 februari 2019 organiseren, faciliteren en financieren wij het symposium ‘Rechtszorg voor ouders die gaan scheiden. Een kwestie van willen en doen!’ ,  maar de dag zelf zult u NIETS van ons merken. Die dag zijn de echte wetenschappers aan het woord, die evidence based met oplossingen komen. Dr Childress wordt door ons naar Nederland gehaald.

Het symposium is bijna vol, maar wie ontbreken er?! 

  • De politiek, die voor de bühne roept dat ze er mee bezig zijn, alleen passende maatregelen uit de weg gaan. Even een vraagje stellen en over tot de orde van de dag
  • Het openbaar ministerie! Datzelfde openbaar ministerie belaagt dus wel goedwillende ouders en mensen die vreedzaam het verschil willen maken. Ik kan dit niet bevatten. Eva Kwakman wil niet komen luisteren, dweept met een foute Meldcode en blokt de uitnodiging op `Link’din.
  • De politie, die geen prioriteiten kan stellen en gaat voor de makkelijkste weg. Liever met 5 mensen een vrouw uit huis halen voor DNA afname na een idiote veroordeling met enkel een voorwaardelijk taakstrafje, dan echte criminaliteit aanpakken

Liever de rode loper uit voor mensen met goede contacten en daardoor ouderverstoting faciliteren, dan verantwoordelijkheid nemen en elkaar terecht wijzen.

Liever een geel hesje aanhouden dan de optreden tegen geestelijke kindermishandeling

Het wordt er zo niet leuker op en ik word er moe van! Maar ook strijdbaar, want als u daar roept dat u graag mensen in elkaar slaat en daarmee weg komt, vraag ik mij af waarom wij al die mensen die strepen door onze levens halen, niet aan mogen spreken. Vreedzaam!

Mijnheer Rutte, mijneer van der Burg en mijnheer Akerboom; stuur op zijn minst 1 persoon, 1 afgevaardigde naar het symposium. Voor hen maken we echt een plaatsje vrij. Voor hen zullen ouders hun plek zeker af staan.

Want de politiek, het Openbaar ministerie en de politie horen nu echt anders in de wedstrijd te gaan staan, anders zullen de jaarwisselingen er niet beter op gaan worden.

Vriendelijke groet,

Annemarie van Mackelenbergh

Open brief aan mijnheer Rutte, de heer van der Burg (hoofd OM) en de heer Akerboom( hoofd Politie)

Vandaag de grote beslissing?!

aan: staf Veiligheid Integriteit en klachten Politie Zeeland-West Brabant en het Openbaar Ministerie Zeeland-West Brabant.

cc: Nationale Ombudsman

Inzake:

Proces-verbaalnummer : PL2000-2018086814-1

Vriendelijk verzoek deze mail naar mevrouw H Ekelmans(politie) en de betrokkenen rondom mijn zaak bij het OM te sturen. Het is mij geen postzegel meer waard. Feit dat er niet gereageerd wordt op mijn mails/brieven, zorgt er voor dat ik nog meer de openbaarheid zal zoeken, waarbij de mensen in functie met naam en toenaam genoemd zullen worden.
 
@Nationale Ombudsman, stuur het maar door naar de heer Blad. Die is hiermee bezig.
 

Goede morgen,

 
Vandaag gaat u beslissen of u opvolging gaat geven op de laatste aangifte die mevrouw XXXX  tegen mij heeft gedaan.
 
Mijn advocaat heeft de aangifte naar mij doorgestuurd en ik ben ontsteld. Een fikse blog zal volgen, wat uw beslissing ook is. 
Ik hink op 2 gedachten:
  1. Kom maar op; Ik heb er zin in. Een getuigenverhoor door mijn advocaat bij niet alleen moeders/ex van mijn lief, maar ook de 18+ zoon en ach, daar jullie mijn man hebben lastig gevallen met idiote vragen, die niet ter zake zijn, mag die ook gehoord worden. Immers is dan pas het hele dossier compleet. Hopelijk krijgen we dan de antwoorden waar wij zo naar verlangen. Wat heeft mijn man in 2007 gedaan waardoor zijn zoon zit/zat te bibberen van angst in de klas, hetgeen een contactverbod (!) volgens rechter B. Prenger rechtvaardigde. Maar weet dat mijn advocaat ook moeder zal bevragen over haar houding en rol tot nu toe. Bijvoorbeeld wat haar motiveerde om te verklaren dat zij ‘ man verliet met koffer, kind op de arm en blauwe plekken’ terwijl mijn man een jaar bij vrienden op een kamertje heeft gezeten en moeders/ex van mijn lief met een fiks bedrag uiteindelijk is vertrokken, nadat de zoon aantoonbaar door haar als wisselgeld is ingezet. Dan mag ze ook uitleggen hoe die aangifte tegen mijn man in 2007 heeft kunnen plaatsvinden. Hoe ze in 2012 weg kon komen met een valse melding. Wie in 2014 wel niet die goede vriend was (anno nu zou ze natuurlijk niet met die aangifte wegkomen, ik heb ook bijgeleerd!). Maar boven al zal mijn advocaat moeder en zoon elke zin van de aangifte fileren met kritische vragen. Vragen die uw organisatie; de politie en het OM haar hadden moeten stellen, of zichzelf. Daar het bizar is dat deze aangifte door de screeningsafdeling en langs het OM is gegaan en kosten noch moeite zijn gespaard om mij te vervolgen. Zeker in relatie tot al die ouders die worden afgeserveerd inzake artikel 279 WvSr.
  2. Mijn andere gedachte is; ik heb het zo druk, zo veel te doen, nog zo veel te realiseren met betrekking tot het bestrijden van ouderverstoting, dit leidt alleen maar af. Ook ik heb maar 24 uur in een dag en kan ze maar 1 keer besteden. Wat een gedoe. En vooral, zo zonde, het gemeenschapsgeld kan wel beter besteed worden. Een blog is immers zo geschreven, maar mijn advocaat op weg helpen, toch mezelf weer oppompen om tegen dit grote onrecht stelling te nemen, papieren bij elkaar zoeken. Zucht, ik word er nu al moe van. Maar ja, wat moet dat moet. Wat dat betreft wens ik jullie veel wijsheid toe.
 
 
Met klem vraag ik u om de aangifte er nog eens bij te pakken en de koppen bij elkaar te steken en u zelf af te vragen hoe dit nu zo kan lopen.
 
Ook in deze situatie een vrouw die u verleidt heeft het verkeerde pad op te gaan en de vader geen keuze te laten dan keihard terug te moeten knokken, met alle gevolgen van dien. Ook voor u, want ook deze mensen hebben de kracht van de sociale media allang ontdekt. 
 
Lees bovenstaande blog : En daar schuilt het gevaar, want training of ervaring maakt (politie)mensen niet beter in het herkennen van een echte en een valse aangifte. Wel creëert ervaring te veel zelfvertrouwen waardoor ervaren zedenrechercheurs denken genoeg kennis te hebben om de valse verklaringen eruit te kunnen filteren. Maar in de praktijk doen ze het niet beter dan leken, zegt De Zutter en kun je net zo goed een muntje opgooien.
 
Daarnaast levert de analyse het waterdichte bewijs dat officier van justitie mr. Josien Van Aken met leugens en vals bewijs had geprobeerd om Frans veroordeeld te krijgen
 
De waarheid duurt het langst. De waarheid komt altijd uit. Er zijn zoveel gezegden rondom de waarheid, daar zal wel een kern in zitten, denkt u ook niet?!
 
Wat is het bij u, dat u liever onschuldige mensen het leven onmogelijk maakt, dan u zelf eens ernstig toe te spreken en het anders te willen, anders te gaan doen?!
 
Waar ik mij enorm aan erger is dat ik een aangetekend schrijven naar Mevrouw H. Ekelmans, eenheidschef politie Zeeland-West-Brabant, heb gestuurd met een verzoek tot een intern onderzoek om moverende redenen en dat en zelfs geen ontvangstbevestiging vanaf kan.
Waar ik mij verder enorm aan erger, is dat klachten omtrent bejegening door de heer A. en beïnvloeding door mevrouw A.G., maar ook de klacht richting het OM, Mr S Nicolaes, op de plank blijven liggen.
 
Dat triggert mij. Het maakt mij boos en als ik boos ben, dan ben ik niet de meest sympathieke persoon die u wilt kennen.
 
Al met al wens ik u veel wijsheid toe. Vraag is dus of u de samenleving op nog meer onkosten gaat jagen. Mij blijft belagen en pesten, nu u ziet dat dit er alleen maar voor zorgt dat ik keihard terug vecht. Ik zal wel moeten. Zo iets als in 2014 gaat mij nooit meer gebeuren. Ik ben wel lerend, nu u nog!
 
Vriendelijke groet, een prettig begin van de week,
 
 
Annemarie van Mackelenbergh 

Vandaag de grote beslissing?!

Houding Politie Tilburg, het Openbaar Ministerie Zeeland West Brabant en dus de procedure artikel 279 WvSr nog eens goed uitgelegd.

Tilburg, 28 augustus 2018

Goede morgen klachten commissie,

Hopelijk is dit mijn laatste klacht in de reeks van velen en nogmaals; ik zoek jullie niet op, dat doet de dus de politie bij mij. Het is mijn goed recht voor mijzelf en vooral voor die 15/16.000 kinderen per jaar die het contact verliezen met hun uitwonende ouder, wiens ouderschap niet ter discussie stond voordat de ouders uit elkaar gingen, op te komen.

Wat de heer Frans Verkeken opperde; ouders kunnen toch een artikel 12 procedure aanvangen als ze keer op keer worden weggestuurd en de politie te beroerd is om de-escalerend te werk te gaan, kan ik het omkeren, wellicht is het handiger en beter geweest als de politie zeker deze laatste keer dit tegen XXXXXX /moeders had kunnen zeggen.

Immers, 3 achternamen er tussen, tig googlepagina’s van bedrijven die aan conflictbeheersing bij echtscheiding doen te Tilburg , dan is het verre van netjes mij onder druk te zetten en de manier waarop geeft mij alle munitie om ouderverstoting bij de politie te Tilburg, maar ook landelijk bij de politie aan te kaarten.

Ik zou dus dankbaar moeten zijn, echter, het demoniseren van mij als persoon, de bejegening van de politie naar mij als persoon, het belasten van mijn partner, dat raakt mij persoonlijk en dan haal ik ongemeen hard terug uit.

Het is voor mij het teken dat de politie zijn verantwoordelijkheid niet neemt en ouderverstoting bagatelliseert. Echter; anno 2018 met alle kennis die er nu is, kan dat niet meer en dan mogen jullie mij niet aardig vinden, jullie mogen enorm van mij balen, ik reageer enkel op hetgeen wat op mijn pad komt.

Gisteren heb ik mijn politiedossier ingezien. Wat heeft geleid tot het verzoek tot disciplinaire maatregelen tegen mijn oude achter buurvrouw, tevens politie agente. Ik schreef jullie dat mij 2 zaken waren opgevallen, nu dus punt 2:

In het dossier zat ook een aangifte van een ouder inzake artikel 279 WvSr, waarbij de ouder Herken Ouderverstoting en mijn naam aanhaalde. Vandaar dus dat ik die aangifte geanonimiseerd kon inkijken.

Wat schetst mijn verbazing: de agent in kwestie vond het nodig om mij te dissen/onderuit te halen en een soort cv’tje van mij erbij te doen. WAAROM?????

Zo kon ik lezen dat mijn naam er bij stond plus een dubbele punt: ik ben veroordeeld voor laster/smaad in 2015. Iets wat pertinent onjuist is, deze agent liegt.

Ook haalde deze agent zinnen uit diverse blogs aan, totaal uit de context.

In het totaal 2 A4tjes.  WAAROM????

Mevrouw Groenendael was zo aardig samen met mij een formulier in te vullen mbt een artikel 28 procedure.

In deze betreft het PL XXXXXXXX: alle insinuaties ten aanzien van mijn adres eruit, wat voegt het toe bij die aangifte?!

Wat is er aan de hand bij de politie Tilburg?!

Nogmaals benadruk ik mijn verzoek tot een intern onderzoek!

In plaats van dat de politie Tilburg aan de slag gaat en werk maakt van artikel 279 WvSr, blijft de politie ouders wegsturen of maakt er een melding van terwijl de oplossing zo eenvoudig is dat ik mij echt afvraag waar jullie met z’n allen mee bezig zijn. Spelen op de persoon?! 

Zeker inde relatie tot de rode loper die dus voor de 4e keer is uitgerold voor XXXX/moeders en jullie uiteindelijk heel veel buikpijn heeft bezorgd. Plus de nodige onkosten en tijd.

Zoals jullie nu wel gewend zullen zijn, neem ik ook bovenstaande actie van de politieagent, die dus het nodig vindt om mij onderuit te halen, erg hoog op, daar dit soort acties niet tot oplossingen leiden.

Ik zie het zo voor mij; bij deze aangifte natuurlijk geen post-it met ‘ hier moeten wij iets mee’ en druk erop bij de screningsafdeling waardoor deze aangifte op het stapeltje doorsturen naar het OM komt. Wel nee, deze aangifte kan in het rond archief, immers, wat is nou Herken Ouderverstoting en wie is die Annemarie van Mackelenbergh wel niet! 

Voor de helderheid: Herken Ouderverstoting komt voort uit het feit dat mijn man gechanteerd is, door alle jaren heen. Gezien zijn functie en afhankelijkheid van zijn verklaring geen bezwaar op het allerhoogste niveau, waardoor hij jullie vrijheid kan beschermen.

Wat dat betreft mag de politie zich diep schamen en zijn excuses zeker op zijn plaats.

Mijn man liep achter de feiten aan en ik ben in eerste instantie zijn stem geworden. Ik heb mij verdiept in ouderverstoting en ben enorm geschrokken. Er lopen in Nederland alleen al zo’n 1 miljoen volwassenen met een onverwerkt trauma vanwege een loyaliteitsconflict. De weerspiegeling zien we terug in de maatschappij. Dit moet stoppen en ik sta allang niet meer alleen. Herken Ouderverstoting is veel meer en groter dan ik en is niet meer te stoppen. Wij zullen iedereen die ouderverstoting in de hand werkt ter verantwoording roepen. Eerst nog aardig, maar als dus het niet begrepen wil worden, dan ferm.

Dat ik een luis in de pels ben, daar mogen jullie 1 persoon hartelijk voor bedanken: XXXXX/moeders. De vrouw waar de politie nu 4 keer de rode loper voor heeft uitgerold en die 4e was echt een keer te veel; had deze dame nu maar eens op die artikel 12 procedure gewezen .

Ik ben niet veroordeeld! Nog niet zo gehaaid als dat ik nu ben, was ik nog onder de indruk en ben ik een TOM zitting, een Transactie Openbaar Ministerie aangegaan omdat ik haar naam, bedrijfsnaam en die van de zoon niet mag benoemen.

Letterlijk kreeg ik van de parket secretaris (jong meisje, net HEAO juriste richting afgerond) te horen dat een slager elke dag gehakt kan eten, maar toch goede biefstukken kan verkopen.

Natuurlijk ben ik het er in deze NIET mee eens. Hoe kan deze dame conflictbeheerser bij echtscheiding zijn en ouders dit ook nog eens vergoed krijgen uit het aanvullende pakket van de zorgverzekering?!

Een Transactie Openbaar Ministerie is een jaar geldig, maar ach, sinds dat moment pas ik wel op haar persoonlijk te benoemen.. Waarom zou ik, ik denk overkoepelend en veel groter!

Door haar gedrag, door de houding van de familierechters, advocaten, de Raad, JZ, de politie en ieder die er verder een boterham aan willen verdienen is Herken Ouderverstoting uitgegroeid tot de belangengroep van Nederland, die dus overal waar het tot doet aanschuift en graag meedenkt in passende oplossingen.

Maar…..Wie niet horen wilt, moet voelen en dat is dus nu eindelijk ook geland bij de politie Tilburg en het OM. Want ja, ook tegen Mr. Sanne Nicolaes ligt een klacht wegens laakbaar handelen.

Wat gaat er nu gebeuren. Hoe gaat de politie er voor zorgen dat de politie zijn werk gaat doen en het niet op de persoon (mij) blijft spelen? Daardoor talloze ouders forceert tot eigen recht of afscheid nemen van hun kind?

Let wel; ook bij de politie lopen er agenten/werknemers rond die met ouderverstoting te maken hebben. Als weiger ouder of juist verstoter zijn. Ik ken diverse agenten met PTSS, waarbij dat nou niet door een dienstervaring is…. Ik weet van diverse zelfmoorden onder uw collega’s.

Het feit dat de Politie Tilburg maar niet wilt optreden tegen ouderverstoting is dom en zet jullie eigen collega’s net zo goed in de kou.

Hoe kan ik ervan uitgaan dat een bovengenoemde actie niet meer plaats zal vinden? Nogmaals, wat voegt het toe????

Hoe kan ik ervan uitgaan dat als XXXXX/moeders en/of onze 18+ zoon op de stoep staan, niet de rode loper uitgerold is, maar er kritisch wordt doorgevraagd en gewezen worden op die artikel 12 procedure? Al is het maar om te voorkomen dat jullie allemaal met flinke buikpijn rond gaan lopen. Ik kan heel aardig zijn, echter, kom je aan mij en is het niet terecht, dan ben ik ongemeen fel en aardig origineel, binnen de wet.

Wat ik graag zie in de toekomst en ik nodig jullie uit om een eenvoudig protocol te schrijven: 

Mocht een ouder op de stoep staan om een aangifte te doen inzake artikel 279 WvSr, dan wordt deze natuurlijk opgenomen als een aangifte. Punt!

Als tussen stap gaat de wijk agent even langs bij de weiger ouder/ de ouder die de beschikking of het convenant niet na komt. Dit gaat 80% van alle omgangsfrustratie schelen en dus heel veel leed.

Ja let op; een convenant moet genoeg zijn, daar zit maanden mediation in en hoort van waarde te zijn.

De wijk agent wijst deze ouder erop dat de ouder mee moet werken aan de gemaakte afspraken, zo niet dan gaat de aangifte onttrekken ouderlijk gezag naar de screningsafdeling.

De screningsdafdeling gooit vanaf nu standaard deze aangiften op het stapeltje ‘ voor het OM’ !

Het OM geeft standaard een akkoord, doe er maar wat mee!. 

Op dit moment wordt er naarstig gewerkt aan een brief namens meerdere ouder organisaties waarbij wij de Procureurs Generaals (het OM) wijzen op het feit dat ze dus iets moeten doen met het afgestofte artikel 279WvSr (Staatscourant 15 maart 2018).

Vervolgens mag dus de politie hier verder mee, dus krijgt de weiger ouder een briefje van de politie, liefst net zo cryptisch als dat ik hem kreeg: U bent verdachte van een misdrijf en moet op die datum komen verklaren.

Als advies geef ik mee dat de politie zich netjes voorstelt als de verdachte komt en neutraal is in de opstelling: houdt u zich aan de beschikking/het convenant of niet?!

De verklaring gaat vervolgens naar het OM.

Het OM gaat daar standaard op vervolgen. Dat mag een TOM zitting zijn. Kom nou niet met excuses aanzetten zoals zielig, dat doe je toch een ouder niet aan (lees: moeder) want zo ernstig is dit alles niet. Denk bijvoorbeeld aan seponeren onder voorwaarden.

Blijft echter deze ouder volharden, dan mag iedereen in de keten zich bewust zijn dat hier sprake is van een geestelijk zieke ouder die het kind mishandelt! Daar moet tegen opgetreden worden.

Ouderverstoting is erkend als geestelijke kindermishandeling en het laatste taboe wat doorbroken moet worden, waarbij dus ieder voor zich zijn/haar verantwoordelijkheid moet nemen en wegkijken is dus GEEN optie.

Vergelijk het met seksueel misbruik. Ik kom uit de begin jaren 60. Op schoot getrokken worden door een ‘lieve’ oom was destijds heel gebruikelijk. Geef tante lies een kusje ook! 

Weet dat niemand mijn kinderen op schoot trok en die kusjes al helemaal niet werden gegeven. 

Dus beste mensen, wat gaan wij doen?! Als handreiking geef ik jullie 2 woordjes: Voortschrijdend inzicht!

Deze mail/klacht/brief gaat verwerkt worden in de landelijke blog en wordt doorgestuurd naar het Ministerie van J&V.

Annemarie van Mackelenbergh 

pastedGraphic_1.png@herkenPA

pastedGraphic_2.pngherkenouderverstoting

pastedGraphic_3.pngherkenouderverstoting

avanmackelenbergh@herkenouderverstoting.com

Houding Politie Tilburg, het Openbaar Ministerie Zeeland West Brabant en dus de procedure artikel 279 WvSr nog eens goed uitgelegd.

Het OM en de politie, ze hebben er zin in! (met name politie Tilburg Binnenstad)

De politie heeft er zin in!

Vorige week donderdag lang er een brief van de politie Tilburg Binnenstad in de bus. Of ik dan en dan langs kwam om te verklaren. Ik werd met de brief als verdachte aangemerkt van belediging gepleegd op 28 mei 2016.

Tjonge, weet jij wat jij op 28 mei 2016 hebt gedaan?  En laten we eerlijk wezen, ik heb op zo veel teentjes getrapt. Ik heb zo veel namen benoemd. Wel in een context natuurlijk en vaak in verslagen, na een gesprek met iemand die een rol speelt bij ouderverstoting. Hoe meer transparantie, hoe groter de urgentie deze grove vorm van kindermishandeling aan te pakken.

Als je dan belt om te vragen waarover het gaat, krijg je te horen dat je het bij het verhoor  pas mag weten. Afgezien van het feit dat ik dus werkelijk 4 dagen er mee heb rondgelopen, is dit natuurlijk een zeer kwalijke zaak, je kunt je nergens op voorbereiden.

Nu heb ik wel enige ervaring met de politie en vooral hoe ze zich opstellen bij verhoren. Waarbij ik het heel apart vind dat je wordt behandeld als een zware crimineel, terwijl je hooguit verdachte bent.

Konden ze mij de vorige keer nog intimideren , nu zeker niet. Ik had eerder het gevoel van ‘ kom maar op’, ik ben niet gek, ik leer van mijn fouten.’  Bij de politie is dat een heel ander verhaal.

Mijn allereerste blog ging over de TOM zitting https://annemarievanmackelenbergh.wordpress.com/2015/05/

Saillant detail; de TOM liep op 28 mei 2016 af……..

Het feit dat er nu een groot platform is en dat platform steeds groter wordt met zeer veel invloed waardoor er nu ook echt zaken ten gunste van de kinderen en de (te) verstoten ouders veranderen of worden ingezet, ligt hieraan ten grondslag. => Herken ouderverstoting !  www.herkenouderverstoting.nl 

Destijds had ik namelijk op een besloten pagina, gericht tegen ouderverstoting, mij laten uitlokken door een infiltrant (bizar he, dat er dit soort mensen zijn, zeker deze; hij is zelf gescheiden vader van een dochter) en mijn verbijstering uitgeroepen dat een rasechte ouderverstoter, iemand die de zoon van mijn lief al vanaf 10 maanden oud als wisselgeld en pion gebruikt om mijn man af te straffen, aan conflictbeheersing bij echtscheiding doet. 

Ik had haar praktijknaam aangehaald. Weliswaar op een besloten pagina, de politie kon zelf niet bij de informatie, maar de politie had dan ook genoeg aan de kopieën die zij aanleverde.

Lesje geleerd. Toen ik een aantal jaren geleden ‘ kind verklaart tegen ouder’ intypte  en 2 muisklikjes, besefte ik dat er een naam was voor hetgeen mijn man overkwam; ouderverstoting, parental alienation.

Al snel realiseerde ik mij dat mijn man niet de enige was. 

Jaarlijks verliezen minstens 16.000 kinderen het contact met de uitwonende ouder, wiens ouderschap voor de scheiding niet ter discussie stond.

Het profiel van de verstoter is universeel, als je eenmaal bewust bent en je let wat op, of je neemt de moeite om met mensen te bespreken wat je bezig houdt, dan struikel je er over.

Feit is dat heel veel ouders dit niet weten, zich heel erg alleen en wanhopig voelen, zich schamen of radeloos zijn en niet weten wat te doen.

Deze mensen/ouders doen rare dingen en dat is niet alleen schadelijk voor die ouder zelf, maar ook voor het kind, ook al heb je er geen contact mee.

Want de vraag is niet of het in de toekomst misgaat met jouw kind, maar wanneer.

En als het kind dan via een externe schok tot de realisatie komt dat het ontkennen van 50% DNA, laat staan het minachten van 50% DNA, er voor gezorgd heeft dat het kind (nu volwassen) zelf tegen allerlei psychische grenzen aanloopt, kan het zijn dat die als nog op zoek gaat naar de waarheid. Zou het dan niet fijn zijn voor dat kind dat jij nog leeft en het goed doet? Dat het kind op zijn minst met respect naar jou moet kijken? Hooguit zich kan realiseren dat het kind dus al die jaren jou, als goedwillende ouder, heeft moeten missen?

Maar ook het besef dat ouders nog heel veel wel kunnen om alsnog in contact te komen. Met alles wat er nu al ligt en bekend is gemaakt via Herken Ouderverstoting, kunnen heel veel ouders uit hun hulpeloosheid stappen.

Dus eigenlijk door het handelen van die ex met zoon, de houding van rechters, zeker het falende gedrag van de Raad van Kinderbescherming en Kompaan en de bocht, nu Sterkhuis geheten en als klapper dus het optreden van de politie Tilburg Binnenstad hebben er voor gezorgd dat er nu een groot platform is dat effectief strijd tegen ouderverstoting en de ouders zelf in beweging zet.

Dat leidt natuurlijk tot een hoop weerstand van de markt van 2 miljard. Jammer dan. Wij zijn hun vijand niet, wij willen alleen dat ze hun werk goed en op een integere wijze doen. Doen ze dat niet, dan spreken wij hen erop aan. Net zo goed als dat de ouders zelf erop aan worden gesproken. Wat kan jij zelf doen, zonder dat jij jouw kind daarbij onnodig belast.

Dus er is een openbare Facebookpagina https://www.facebook.com/groups/507826229380204/

Herken ouderverstoting waar iedereen welkom is om te leren en ter bewustwording.

Ik had al een vermoeden, moeder leest mee. Fijn, prima, hopelijk komt het moment dat ze tegen de nu 18+ zoon zegt dat hij nu oud en wijs genoeg is om echt zelf zijn eigen leven in te richten. Maar zoals bij alle ouderverstoters volgt deze dame de pagina en mijn handel en wandel niet om zich te realiseren dat zij stelselmatig haar zoon heeft mishandeld door een leuke, fijne, integere, sportieve vader uit te bannen, maar om haar fort van leugens te bewaken en beschermen.

Dus werd ik afgelopen dinsdag op het politiebureau geconfronteerd met het feit dat wederom de politie met meerdere maten meet.

Het lijkt wel alsof de verstoter wordt gefaciliteerd, geholpen en dat is op zijn zachtst gezegd erg raar.

Eenmaal daar gezeten en al als een veroordeelde zware crimineel behandeld in houding en gedrag door 2 contactgestoorde jonge politieagenten of rechercheurs. (weet ik veel, voorstellen is niet hun sterkste punt) werd de belediging razendsnel omgeturnd in laster en smaad. En de datum 28 mei 2016 werd veranderd is de periode van 28 mei 2016 tot 17 april 2018!

Het is dus net alsof de politie je vraagt langs te komen voor een kleine mishandeling en eenmaal daar jij moord in jouw schoenen krijgt geschoven.

Voor de zoveelste keer is de rode loper voor haar/de verstoter uitgerold. Niet voor de eerste keer, maar dus meerdere malen! Hoe kan dat zijn? Zeker in verhouding tot al die radeloze ouders die met hun beschikking op de stoep staan en aangifte willen doen wegens onttrekken ouderlijk gezag (art 279) of ondermijnen van de gezondheid (art 300, lid 4), want ouderverstoting is zware geestelijke mishandeling en onmiskenbaar tast dat de gezondheid aan van kind en verstoten ouder.

Deze ouders worden standaard weggestuurd. En wat dacht je van al die ouders die een tegen aangifte willen doen vanwege bijvoorbeeld een valse aangifte van de verstoter. Besef dat die valse aangiften niet mals zijn, met enorme gevolgen voor de uitwonende ouder. Bijna standaard krijgen de ouders een sepot wegens gebrek aan bewijs, terwijl jij hartstikke onschuldig bent. Zo’n aangifte blijft jou achter volgen….Jouw ex zal elke keer weer die aangifte aanhalen en de instanties zullen vooral kijken naar het ‘ gebrek aan bewijs’ , waar rook is, is vuur!

De houding van de politie in Tilburg is geen uitzondering. Ik heb wel een vaag vermoeden dat er extra krachten rondlopen bij de politie in Tilburg. Heeft zij daar een fijne kennis zitten? Je zou het bijna gaan denken. Heeft haar advocaat daar goede contacten? Zou zeker kunnen, met name bij het OM, want hoe gaat dat dan, zo’n aangifte en waarom worden de verstoters zo goed geholpen en wordt de andere/beschuldigde/verstoten ouder naar de afgrond gebracht?

Hoe kan het dus zijn dat als jij je meldt je in eerste instantie weg wordt gestuurd, de aangifte nog niet eens wordt opgenomen? 

Dat je pas met jouw verhaal kunt komen als jij op jouw rechten gaat staan? Een aangifte mag niet geweigerd worden. Fijn, de toon van weerzin en weerwil is al wel gezet.

Hoe kan het zijn dat een agent jouw aangifte snel veranderd in een melding? Geloof mij, ga daar nooit mee akkoord, want dat is een  votje, wc papier…

En vooral de grootste vraag die wij ons kunnen stellen; waarom gaan onze aangiften standaard in het ronde archief? Krijgen wij standaard na een paar weekjes van de politie terug dat ze er geen brood in zien en er dus niets mee gaan doen?

Zeker in het licht dat ik bijvoorbeeld ter verantwoording wordt geroepen door 2 handelingsonbekwame politiemensjes. Die te beroerd zijn om echt te rechercheren, want als ik google op conflictbeheersing en Tilburg, kom ik veel tegen, maar geen enkele link tussen mij en/of sociale media en moeders/haar bedrijf/zoon. En het is een openbare pagina. Wat is er mis met wat scrollen door de politie zelf?

Waarbij ik vooral kijk naar de manier waarop en de 2 maten die dus de politie hanteert.

Want een aangifte, die mag iedereen doen, mag dus niet geweigerd worden. Echter, zo’n aangifte komt op een stapel en wordt besproken bij de screeningsafdeling.

Volgens de politie kijkt zo’n screeningsafdeling naar 3 dingen en als die 3 dingen er zijn dan komt de aangifte op het stapeltje ‘ja’.

  1. is er een verdachte
  2. Is er een getuige
  3. zijn er onderzoeksmogelijkheden.

Voldoet een aangifte aan deze 3 voorwaarden dan stuurt de politie de aangifte naar het Openbaar Ministerie (het OM) met de vraag of ze mogen door rechercheren.

Dus het OM kijkt er ook nog eens naar en als die dus ook ‘ja’ zegt, dan mag de politie iemand (mij) oproepen voor een verdachte verhoor.

Dus er loopt een vrouw naar binnen met een flinterdun verhaal, met wederom fotokopieën van hetgeen ik schrijf, wat blijkbaar beledigend is voor haar en de zoon en de politie denkt ‘ ja, dat is interessant, laten we die Annemarie maar weer eens te verantwoording roepen!

En flinterdun is het. Mijn lesje geleerd en juist door hetgeen ons persoonlijk is overkomen, gebruik ik onze situatie alleen in context om andere ouders te informeren, te ondersteunen, te helpen, net zoals heel veel andere ouders dat ook doen op onze openbare Facebookpagina 

Natuurlijk let ik erop dat ik haar naam/toenaam of die van zoon of die van haar bedrijfje niet noem.

Tijdens het verhoor werd ik dus door de politie bijna in mijn buik geschoten. Ik zeg ‘ bijna’  want ik heb dus enige ervaring opgedaan om te praten met onwelwillende handelingsonbekwame professionals.

Voor mij lag een ordner met 1,5 cm papier. Ik heb 2 blaadjes van die hoeveelheid mogen bekijken. Toen het de politie duidelijk werd dat ik dit keer niet in hun val zou trappen en ik zeker niet ter plekke tegen mezelf zou verklaren, werd het verhoor afgekapt. Ik had immers de informatie die ik wilde hebben en heb ik ze maar even een bijlesje over ouderverstoting gegeven .

Wat heeft moeder het druk. Ze leest heel actief mee en alles waarin ik het dus heb over moeder/ex/zoon etc kopieert ze en ziet zij als laster en smaad. De grote vraag is natuurlijk waarom de politie en OM hierin meegaan. 

Vindt u het ook niet kwetsend wat u daar schrijft? Het is niet de vraag of het misgaat met zoon later, maar wanneer….. Hoe zo, wat is daar kwetsend aan? Die discussie ga ik heel graag aan.

Zou zoon werkelijk meelezen? Zou dat niet geweldig zijn?! Want als er werkelijk 50% DNA van mijn lief in zijn lichaam zit, dan moeten er dus ergens zaadjes zijn gepand.

Mocht dus zoon nu meelezen, dan nodig ik je weer uit. Wees een echte vent! Ga het aan, vertel eens, waardoor voel jij je gekwetst? Of, wellicht nog beter, vertel eens, waarom ben jij zo bang voor jouw vader? Waarom zit jij te bibberen van angst in de klas en is dat volgens moeder een reële angst? Durf jij jouw vader niet meer onder ogen te komen, na al die leugens die jij hebt geuit op een leeftijd dat jij beter had kunnen weten?

Hebt u dit geschreven? Hebt u dat geschreven? Het zou kunnen, ik moet het bestuderen, in context plaatsen, als ik het al heb geschreven want hier liggen kopieën. Een beetje plakken en knippen, print screen en hoppa, daar heb je jouw bewijs.

Hebt u een blog uit 2015 herhaald in mei 2018? Serieus??? Mag dat dan niet? Hoeveel blogs heb ik sinds mijn eerste blog geschreven, hoeveel worden er wel niet herhaald/gedeeld? Als ik naar mijn ‘ stats’ kijk, aardig wat.

De uiteindelijk uitgeprinte verklaring heb ik niet getekend, het ging bij de eerste zin al mis. Ik pas er voor mij te laten criminaliseren. De Tilburgse politie heeft zichzelf in de voet geschoten. Het kan niet zijn dat de politie volhardt in de meten met meerdere maten. Zeker niet na de laatste ontwikkelingen waarbij heel expliciet tegen het OM en de politie is gezegd op te moeten treden tegen kindermishandeling. Expliciet nogmaals is uitgelegd op 15 maart in de staatscourant waar artikel 279 voor staat: https://zoek.officielebekendmakingen.nl/stcrt-2018-13539.html

En dan heb ik het nog niet eens over de instructies richting het OM/politie in het rapport Scheiden zonder schade: handel, doe iets, kijk niet weg, grijp op tijd in, zorg dat ouders weer vertrouwen krijgen. http://herkenouderverstoting.nl/rapport-scheiden-zonder-schade-en-kinderen-dan/

Of de brief van beide ministers Sander Dekker (J&V) en Hugo de Jonge richting Tweede kamer 9 mei 2018  waarin dus staat: Het frustreren van omgangsregelingen kan namelijk leiden tot strafbare onttrekking aan wettig gezag (artikel 279 van het Wetboek van Strafrecht). Het nieuwe strafvorderingsbeleid van het openbaar ministerie houdt in dat bewust dwarsbomen van de omgangsregeling aanleiding kan zijn voor vervolging. Dit is opgenomen in de richtlijn voor strafvordering onttrekking minderjarige aan wettig gezag, die op 15 maart jongstleden in werking is getreden. 

Of het debat wat naar aanleiding van deze brief op 16 mei heeft plaatsgevonden, waarbij natuurlijk een vertegenwoordiging van Herken Ouderverstoting aanwezig was en wij de politiek informeren, blijven informeren en blijven wijzen om de ronduit onwelwillende houding van de markt van 2 miljard. http://herkenouderverstoting.nl/conceptverslag-personen-en-familierecht-dd-16-mei-2018/  Maar voor wie de tijd heeft: https://debatgemist.tweedekamer.nl/debatten/personen-en-familierecht

Het tij is gekeerd, mede juist door moeder en haar gedrag. Door haar en vooral de idioterie die er toe geleid heeft dat mijn man een 18+ zoon rond heeft lopen in dezelfde stad als wij wonen, hij op zijn fiets, of scooter (ja natuurlijk, aan materie zal het niet ontbreken) zo naar ons toe kan komen, maar door haar inzet die drempel te hoog is geworden.

Door dit alles is dit platform ontstaan, dus we mogen haar eigenlijk een klein beetje dankbaar zijn. Als zij had kunnen bedenken dat zij zelf er eigenhandig voor heeft gezorgd dat mijn lief is vertrokken. Als zij zich had kunnen realiseren dat je altijd samen ouder blijft en dat het in het belang van zoon was geweest als hij zijn vader gewoon had kunnen leren kennen en vanuit nature van beide ouders had mogen houden, was er wellicht iemand anders opgestaan om te strijden tegen dit onrecht.

Enfin, ik voel mij dus niet echt aangesproken en zie het vervolg met genoegen tegemoet. Als het OM nu mij gaat vertellen dat het aanhalen van situaties, zonder naam/toenaam of bedrijfsnaam, ook al niet meer mag, dan hebben we de censuur goed te pakken.

Als ik van het OM te horen krijg dat ik het niet over zoon mag hebben, dan wil daarover een vette discussie aangaan, want dan kunnen wij het allemaal wel schudden.

Dan kan niemand meer uiting geven aan haar/zijn situatie. Let wel, zonder dus de namen van onze kinderen en/of exen te benoemen. Dan mag het OM mij uitleggen hoe wij dan de rest van alle wanhopige ouders kunnen benaderen. Want juist door die praktijk voorbeelden herkennen ouders zaken en leren ze dat ze a) niet alleen zijn. b) het niet te persoonlijk moeten ervaren c) dat ze geen gekke dingen moeten/hoeven doen d) dat er gewerkt kan worden naar oplossingen toe, zelf!

En laat dat laatste nou net zijn wat het Ministerie beoogt. Dat ouders alles op alles gaan zetten er zelf uit te komen. Herken ouderverstoting helpt deze ouders. Dan is het dus niet aan de politie en het OM om ons het zwijgen op te leggen, maar nu eens eindelijk hun werk te gaan doen; optreden tegen ouderverstoters en hun zeker niet faciliteren.

Het OM en de politie, ze hebben er zin in! (met name politie Tilburg Binnenstad)

Wat te doen tegen (bewust) handelingsonbekwame professionals in relatie tot ouderverstoting anno 2018

Wat te doen tegen de instanties anno 2018 

Met de bewijsstukken in de hand en de onderschrijving middels een, met zorg, samengesteld rapport, tevens actiepuntenlijst richting alle betrokken professionals, waaronder ook gemakshalve de rechtspraak, hebben wij, ouders, nu alles in de hand om ouderverstoting te keren.

Uiteraard zal je op heel veel weerstand stuiten, een kat in het nauw maakt rare sprongen. Echter, jij hebt het tij mee en eigenlijk is het jouw plicht als ouder om op te komen voor de rechten van jouw kind. Er staat immers in de wet en de internationale verdragen dat een ouder het recht, maar ook de plicht heeft voor zijn/haar kind te zorgen en dat het kind recht heeft op ouders die goed voor het kind zorgen, familylife.

Als jij tenminste je als ouder geroepen voelt, maar dat is een andere discussie.

Wetende wat we nu weten, mogen alle ouders zichzelf vragen gaan stellen. Wat kan ik doen om in het leven van mijn kind te blijven, zonder dat ik mijn kind onnodig belast? Dat is nogal een vraag, als je beseft dat, als jij als ouder een beroep gaat doen op de rechtspraak,  vaak het einde zoek is. Op de website www.herkenouderverstoting.nl kun je onder het kopje instanties je heel goed inlezen en vervolgens beseffen dat, zoals het nu geregeld is, hoe de instanties nu werken, jij niet alleen letterlijk en figuurlijk met lege handen komt te staan, jouw kind ook! 

En daar ben je zelf ook nog eens bij ook! Beetje bij beetje raak jij steeds meer de regie kwijt. Gaan derden, bewust handelingsonbekwame professionals, jou vertellen welke rol jij nog als ouder in het leven van jouw kind mag vervullen. De grote vraag is dus echter hoe lang jij dat nog gaat pikken! Tenminste, wetende wat het effect van ouderverstoting op de identiteitsontwikkeling van jouw kind is! En dan hebben we het nog niet eens wat dit alles met jou doet!

Uit de praktijk blijkt dat je als ouder maar beter zo snel mogelijk van jeugdzorg en consorten af kunt komen, want hun werkzaamheden ten aanzien van kinderen in echtscheidingssituaties is ronduit desastreus! En wederom, daar ben jij zelf bij. Wie is die gezinsvoogd, die een beschikking naast zich neerlegt en even op eigen onderzoek uitgaat? Wie is die gezinsvoogd die aan jou vertelt dat rust nu even belangrijker is? Wie is die gezinsvoogd die jou vertelt dat jouw kind zelf heeft aangegeven geen contact te willen en dat jij dus het kind met rust moet laten? Wie is die gezinsvoogd die achter jouw rug om met een wijkagent gaat praten over vermeende psychische gevolgen omdat jij zo emotioneel reageert? Wie is die gezinsvoogd die informatie achter houdt, informatie vervalst, verdraaid, die jou schriftelijke aanwijzingen geeft of zelfs jouw kind uit huis plaatst op vermeende ideeën van jouw ex? Wie is die gezinsvoogd die jou de eindmusical ontzegt, of jou vertelt dat jij niet naar de diploma uitreiking mag?

Die lijst kan ellenlang worden. Alle ouders die met Jeugdzorg te maken hebben als gevolg van een echtscheiding kunnen deze lijst schrijnend lang maken. 

Deze ouders zouden andere ouders beter moeten waarschuwen! Blijf ervan weg. Met gezamenlijk gezag heb je genoeg om in contact te blijven, denk out of the box, maar doe het zelf. Zo heb je op zijn minst eigen regie en is er verder niemand die jou de toegang tot jouw kind kan weigeren, anders dan jouw ex. En het lijkt een onmogelijke zaak, maar geloof ons, die ex is een veel minder groot obstakel als die niet gesteund wordt door bewust handelingsonbekwame professionals.

Maar heb je nu eenmaal met de Raad en/of Jeugdzorg te maken, dan zul je daar iets mee moeten, als zij ouderverstoting in de hand werken.

Zeker met de kennis en de munitie die je nu hebt.

Ten eerste Het congres van 10 november 2017 te Rotterdam; Waarheidsvinding in de justitionele keten: de presentatie van Taveccio/Stams, begeleid met het rapport van Warshack, ondertekend door 110 echte wetenschappers.

http://herkenouderverstoting.nl/waarheidsvinding-jeugdbescherming-bril-pedagoog-louis-tavecchio-en-geert-jan-stams/

http://herkenouderverstoting.nl/social-science-and-parenting-plans-for-young-children-a-consensus-report-richard-a-warshak/

Het beleid van de afgelopen jaren is op NIETS gebaseerd. Die zelf verzonnen notie van rust, dat dit het beste is voor de kinderen en derhalve er eerst rust hoort te zijn, daar de kinderen nou eenmaal afhankelijk zijn van de zorg-ouder en als die dus omgang of contact tussen de andere ouder en kinderen als onrustig ervaart, dat dat dus eerbiedigd moet worden, dat is dus niet alleen op NIETS gebaseerd, het is contra- productief! Het is zeer schadelijk voor de (identiteits)ontwikkeling van de kinderen. 

Juist bij kleine kinderen hoort de omgang nog frequenter te zijn dan bij pubers, dat alles heeft te maken met een veilige hechting. Als dus 1 ouder de hechting frustreert, maakt die zich schuldig kan grove kindermishandeling. En laat dat nou strafbaar zijn.

Naar aanleiding van die presentatie heeft het NIJ toegezegd om de richtlijnen te herschrijven. Althans, na wat druk uitgeoefend te hebben, staat de notie van rust op zwart/onder herschrijving. Prima! Met de Koninklijke weg is nu officieel afgerekend. Dat moet alleen nog doordringen daar waar het hoort! Blijkbaar is dat de taak van de ouders zelf, want vakliteratuur bijhouden of geïnformeerd worden door de directies is voor de jeugdzorg-professionals een brug te ver.

Maar we hebben nog wat; Het rapport Scheiden zonder schade, 22 februari 2018, gepresenteerd door de heer Rouvoet. Dat rapport is er niet zo maar gekomen en weet dat alle grote spelers er aan hebben meegewerkt. Dus ook het hoofd van de Raad, de rechtspraak en uiteraard hele groepen belanghebbenden, die allemaal bezig zijn met hun eigen eventuele toekomstige rol bij kinderen en echtscheiding.

http://herkenouderverstoting.nl/rapport-scheiden-zonder-schade-en-kinderen-dan/

Dit rapport is niet alleen verplicht leesvoer voor de professionals, met name hun directies, maar zeer zeker ook voor elke ouder. Met name bladzijde 25 is enorm interessant. Met deze pagina kan jij iedereen de maat houden! Doe dat dan ook!

Je kunt nog steeds meelopen aan de leiband van de rechter en vervolgens raad, jeugdzorg en de advocaten en vervolgens jouw nood klagen op de diverse pagina’s, maar nogmaals, je bent er zelf bij! Elke dag heb jij een keuze. Luister ik naar hen, of volg ik mijn hart?!

En je staat dus niet alleen! Met jou veel andere ouders. Zouden al die ouders opstaan en de mishandeling niet langer pikken, dan zal het werk van die bewust handelingsonbekwame personen er niet leuker op worden. In ieder geval komt hun werkwijze aan het licht en zal er uiteindelijk door hoger gepositioneerde mensen er iets van gevonden moeten worden.

Heel simpel, wij kunnen de rechters niet aanpakken, maar de uitvoerders wel! 

Roep ze ter verantwoording! Waar haal jij jouw wijsheid vandaan? Kom met schriftelijke bewijzen die het congres en het rapport onderuit halen! Kan je dat niet? Dan nu kappen met jouw dogma’s en een 180 graden draai graag. Kan /wil jij dat niet? Jammer, ik pik dat niet. Ik ga daar iets van vinden! 

Dien die klachten in. Komen ze als niet ontvankelijk terug? Herschrijf ze en doe het kunstje weer. 10 tegen 1 dat de betreffende persoon vervangen wordt, ziek is, weg, noem maar op. Geeft niet. Ze hebben een registratienummer. Zet die klachten door, al is het voor het lerend karakter richting de instantie. Jij reageert immers op hun contra productieve werkwijze, wat jou plicht is.

Betrek de teamleider, de districtsmanager, het opperhoofd, nou ja, ieder van statuur middels een cc. Kijk eens wie er in een klachten commissie zit. Slager die zijn eigen vlees keurt. Geeft niet. Buikpijn hebben ze! Pak al die lui die handtekeningen zetten en zo strepen zetten door levens, terwijl ze nog niet eens met jouw kind goed hebben gesproken (gedragsdeskundigen…) heel hard aan,. Als het goed is, hebben zij een big code…. Interessant.

Had je vroeger niets in te brengen, nu, met dat rapport en dat congres, hebben zij niets in te brengen. Sterker nog, gaan ze door met het faciliteren van de verstoter, dan werken ze aantoonbaar mee aan kindermishandeling en volgens mij is dat altijd nog strafbaar. Waarom niet aangifte doen bij de politie, met verzoek tot vervolging? Denk bijvoorbeeld dan aan een gedraging ex art 300 lid 4 Sr. Benadeling gezondheid.

En benader jouw wethouder, jouw volksvertegenwoordiger, die de zorg inkoopt. Wijs die wethouder op het feit dat de ingekochte zorg niet goed is en ten nadele van jouw kind. Vraag aan de wethouder wat die daartegen gaat ondernemen! 

Gisteren kwam Jeugdzorg met cijfertjes naar buiten: 400.000 kinderen, daar hebben ze mee te maken, 400.000! 

Hoeveel van die kinderen hebben een OTS omdat pappa en mama ‘ niet met elkaar kunnen communiceren’ ? Of , nog erger, zijn uit huis geplaatst, zonder dat er gekeken is naar de uitwonende ouder als geschikte ouder om bij te wonen?

Mijn stelling is dat Jeugdzorg, an sich, niets met scheidingskinderen zou mogen doen. Ze hebben het al druk genoeg! Het verdienmodel van de afgelopen jaren is naar de knoppen; een ouder kan niet meer weggeschreven worden. Het is niet meer een gesprekje van een uurtje en dan een jaar niets. Scheidingskinderen vraagt om specialisme, zeker als je te maken hebt met 1 ouder die het verschil niet kan zien tussen ex-partnerschap en ouderschap, dat laatste blijf je namelijk altijd samen.

Er zijn andere opties! Laat de gemeente naar die opties kijken; een gezinsvertegenwoordiger. Of lekker niets, want jij regelt het zelf wel. Moet de gemeente wel leren NEE te zeggen tegen een OTS onder toezichtstelling. Immers, die maken het nog erger dan dat het al is.

Als wij de directies aanspreken, zeggen zij zich niet te herkennen in de geklaagde nood! Maak dus werk van klachten en aangiften, dan dringt dat geluid echt wel door.

Punt is dat jij met die klachten en het aanschrijven van de directies niet alleen hun onkunde bloot legt, maar ook hun onwelwillendheid. Daar moet een wethouder iets mee. Doet die dat niet, dan laat de wethouder willens en wetens kindermishandeling is zijn/haar gemeente toe en ik zie nu al een paar letselschade advocaten glimlachen…..

Onderstaand een mail wisseling die ik voer met Jeugdzorg Tilburg/ Noord Brabant , uiteraard de 2 direct betrokken wethouders en hun beleidsambtenaren. 

Besef dat de gemeente veel meer kan betekenen dan wat ze nu neerzetten. Wederom daar ben je zelf dus bij! 

24 april 2018

Goedemorgen mijnheer Stoop, gebiedsmanager Jeugdzorg Tilburg.

 

Met dit schrijven rijk ik u de hand en ik hoop van harte dat u deze aanneemt.

 

Als oprichter en mede-beheerder van herken Ouderverstoting en wonende in Tilburg ben ik aardig ingevoerd op de handelswijze van de spelers, waaronder Bureau Jeugdzorg Noord Brabant.

 

De berichten die ik van ouders krijg die, als gevolg van een high conflict scheiding, een OTS hebben aanvaard of opgelegd hebben gekregen, stemmen mij ver van vrolijk.

 

Ik durf gerust te stellen dat juist de Gezinsvoogden als pyromanen bij de brandweer functioneren en simpel gezegd moet dat afgelopen zijn.

 

Kon Jeugdzorg in het verleden nog schermen met die rust voor de kinderen, die dus o zo belangrijk is en als gevolg 1 ouder aan de zijkant plaatsen, sinds het congres Waarheidsvinding in de Justitionele keten, 10 nov 2017, hoort u en uw gehele organisatie ervan doordrongen te zijn dat deze notie op NIETS is gebaseerd.

 

Sterker nog, die rust werkt contra productief, het staat een goede identiteitsontwikkeling van het kind in de weg. Los van wat ouderverstoting met de ouders zelf doet.

 

Ik verwijs u naar de website www.herkenouderverstoting.nl, waar u de presentatie van Taveccio en Stams kunt lezen, als mede het rapport van Washak, ondertekend door 110 echte wetenschappers.

 

Naar aanleiding van dit gegeven heeft het NJI onlangs ze notie van rust op zwart gezet. Op dit moment is onder andere Taveccio , samen met het NJI bezig met het herschrijven van de richtlijnen.

Dus Jeugdzorg staat erg zwak als een gezinsvoogd als nog aan komt zetten met die zogenaamde rust.

Toch is dit nog steeds bij Jeugdzorg Noord Brabant de regel!

 

Ook kunt u op onze website het rapport Scheiden zonder Schade terug vinden en met name bladzijde 25 is erg interessant. Graag wil ik van u vernemen hoe uw organisatie met deze informatie en aanbevelingen omgaat.

 

Boven alles wil ik aanmerken dat ik niet uw vijand ben. Maar wat JZ nu neerzet is niet alleen contra productief, het is tegen de Rechten van het Kind en zelfs strafbaar.

 

Ik wil graag op korte termijn met u aan tafel. Liefst zie ik de heer Bernd Roks daarbij aanschuiven, als mede een beleidsmedewerker van uw organisatie en iemand uit de praktijk.

Ik draag voor Remko Krol. Een gezinsvoogd die met droge ogen aan een moeder durft te beweren dat er ook kinderen zijn die later geen last krijgen van hun ouderverstotingsgeschiedenis. Ik wil heel graag horen hoe hij aan zijn wijsheid komt. Is dit de gedachtengang van JZ?

 

Ik denk graag in oplossingen en ik hoop dat mijn gesprek met u aanzet zal zijn tot een beter functioneren van de gezinsvoogd. Want laten we eerlijk zijn, zo moeilijk is het niet.

Het is een kwestie van willen en doen.

 

De vraag is dus of JZ wil ! Bewuste handelingsverlegenheid en handelingsonbekwaamheid is desastreus en u zou dat niet moeten willen. Mocht JZ zich niet geroepen voelen en graag op de huidige oude voet verder gaan, dan kan ik u alleen maar waarschuwen; dan is uw rol bij echtscheidingen binnenkort uitgespeeld.

 

Graag hoor ik wanneer u tijd hebt. Ik neem graag 2 ouders mee om mijn verhaal te staven. Het spelletje dat u zich niet herkent in mijn verhaal, of ik voorbeelden heb en daarmee komende te horen krijg dat we hier niet dieper op in kunnen gaan in verband met de privacy, heb ik te vaal mogen meemaken. Vandaar deze ouders, die komen met voldoende praktijkvoorbeelden.

 

In afwachting op uw reactie

AM van Mackelenbergh

 

Reactie terug 25 april 2018:

Geachte mevrouw Van Mackelenbergh,

 

Uw verzoek heb ik in goede orde ontvangen. In cliëntsituaties waarbij mogelijk sprake is van de door u genoemde problematiek, is de jeugdzorgwerker de eerste gesprekspartner voor cliënten en/of belanghebbenden. Indien gewenst/nodig kan de jeugdzorgwerker mij verzoeken op enig moment gesprekspartner te zijn in een individuele casus.

 

Voor het door u genoemde onderwerp zie ik me niet als gesprekspartner voor u. Met respect, maar ik ga dan ook niet in op uw verzoek om te komen tot een afspraak.

 

Met vriendelijke groet,

 

Gerard Stoop

Jeugdbescherming Brabant

Gebiedsmanager

 

Alleenhouderstraat 25,

5041 LC Tilburg

Postbus 339,

5000 AH Tilburg

 

Ha, daar kan ik wel iets mee:

27 april 2018

Tja, mijnheer Stoop,

 

Waarom verbaasd uw antwoord mij nou niets……

 

U mag dan wel van mening zijn dat ik te min ben voor u, echter, u zit er een beetje naast. Ik bewandel heel bewust mijn wegen. Natuurlijk zal ik uw naam in Den Haag nog eens extra aanhalen en uw houding beschrijven als exemplarisch!

 

U zult er vast en zeker ook geen moeite mee hebben dat ik er iets van ga vinden in mijn blog en openbare Facebookpagina. U staat immers voor uw organisatie en wilt niets weten over de misstanden. Dan maar op de harde manier.

 

Ik laat hier een paar daagjes overheen gaan opdat u terug kunt komen op uw beslissing.

Kijk, een uurtje van uw kostbare tijd, kan veel ellende voorkomen….

 

Arrogantie van uwe kant is zeer misplaatst en niet willen weten zorgt ervoor dat wij u persoonlijk aansprakelijk gaan stellen.

Met vriendelijke groet,

Anne-Marie van Mackelenbergh


www.herkenouderverstoting.nl

pastedGraphic_1.png
herkenouderverstoting
pastedGraphic_2.png
@herkenPA
pastedGraphic_3.png
herkenouderverstoting
pastedGraphic_4.png
info@herkenouderverstoting

 

En ook zijn baas wil er niets van horen: 

Geachte mevrouw Van Mackelenbergh,

 

Namens mevrouw Dekkers, laat ik u weten dat inmiddels de heer Stoop, namens Jeugdbescherming Brabant, een reactie op uw e-mailbericht naar u heeft gestuurd.

 

Hoop u hiermee voldoende te hebben geïnformeerd.

 

Met vriendelijke groet,

 

XXXXX

Jeugdbescherming Brabant

directiesecretaresse

 

Dus wat nu? Nou dan informeer ik de 2 betrokken wethouders op 1 mei 2018:

Dag wethouder Roks en Wethouder Hendrickx,

Hebben jullie de afwijzing van Gerard Stoop gezien? 

Wellicht dat jullie een afspraak op kunnen zetten, want wij accepteren het niet meer.

Landelijk gezien, maar hier in Tilburg in het bijzonder, daar ik het van dichtbij dus meemaak en er een pilot loopt van nu 2 jaar, wat nu zijn vruchten hoort af te werpen. 

Jeugdzorg is bewust handelingsonbekwaam. 400.000 jongeren lopen bij jeugdzorg…hoeveel hebben een OTS/UHP ten gevolge van een scheiding?!

Pyromanen bij de brandweer door perverse prikkels. Geld tekort om hulp te verlenen als het echt moet, maar levens kapot maken, gewoon omdat het kan.

Dat moet afgelopen zijn. Scheidingskinderen mogen geen verdienmodel zijn.

Feit is, eenmaal bewust, zal ieder de consequenties moeten dragen.

Feit is dat de gemeente de zorg inkoopt. De wethouder is mijn volksvertegenwoordiger ! De wethouder is de volksvertegenwoordiger van de burgers, kind of volwassen! Eenmaal bewust van misstanden, hoort een wethouder op te treden. Daar mag en kan een wethouder niet van weglopen. 

De gemeente, mijn wethouder kan niet anders dan handelend optreden tegen misstanden. 

Zoals gezegd ben ik nog steeds jullie vijand niet. Zeker niet als de oplossingen voor de hand liggen en weinig investering behoeven. 

Ik zie dus graag dat dit niet verder uit de hand hoeft te lopen. Met het congres en het rapport scheiden zonder schade kunnen ouders de verantwoordelijken wel de maat gaan nemen. Strafrechterlijk zijn wij ons aan het oriënteren .

Ouderverstoting is kindermishandeling! 

Met vriendelijke groet,

Anne-Marie van Mackelenbergh

 www.herkenouderverstoting.nl

pastedGraphic_1.png

herkenouderverstoting

pastedGraphic_2.png

@herkenPA

pastedGraphic_3.png

herkenouderverstoting

pastedGraphic_4.png

info@herkenouderverstoting

Wat te doen tegen (bewust) handelingsonbekwame professionals in relatie tot ouderverstoting anno 2018

Slachtofferschap brengt ons niets!

Slachtofferschap brengt ons niets

Hoewel het erg begrijpelijk is, weet dat het wijzen naar derden ons niet alleen niets gaat brengen, het keert tegen ons. 

Zeker als wij instanties inschakelen en aldaar wijzend ons verhaal doen.Daarvoor moet je dus weten hoe die instanties denken en vervolgens handelen. Wat dat betreft nodig ik je uit om onder het kopje instanties te kijken op www.herkenouderverstoting.nl.

Voorop gesteld; het is vreselijk wat ons ‘ overkomt’ . Daarbij zet ik overkomen tussen haakjes, want als jij een klein stapje terugneemt en je goed gaat inlezen, jij een autodidact wordt op het gebied van ouderverstoting, dan besef jij je dat jij wel degelijk deel bent van de oorzaak en dus ook de oplossing.

Signalen van komende ouderverstoting zijn er vaak al voor de komst van de kinderen, moet je na gaan welke signalen jij over het hoofd hebt gezien, of het genegeerd, of hebt laten gebeuren tijdens de relatie. Het vergt moed en hard werken om hiernaar te durven kijken. Om onder ogen te komen dat jij al jaren onrespectvol gedrag hebt geaccepteerd, wat nu uiteindelijk resulteert in (beginnende) ouderverstoting.

Daarom ben ik zo blij met de MASIC, ter bewustzijn van alle partijen, want heel veel ouders beseffen nog niet eens dat zij vernederd werden in de relatie, of buitengesloten, of voor de gek gehouden, of niet geïnformeerd, of uit het huis gekeken; alles onrespectvol gedrag, wat heel veel ouders als ‘ normaal’ ervoeren. Simpel weg omdat heel veel ouders nog niet eens weten wat liefdevol, respectvol gedrag is en wat niet. Dat hebben ze in hun jeugd niet meegekregen, vaak wel wat anders. Niet voor niets herhaalt 80% de fouten van hun ouders en is ouderverstoting explosief toegenomen (erfelijk)

Pas als jij deze niet-geadresseerde signalen durft en kan omschrijven, heb jij een grote stap gezet. Want daaruit volgt uiteraard een excuus, een reden waarom jij als nog deze signalen destijds hebt laten gebeuren. Nou, ik zal maar helder zijn, dat jij een partnerkeuze hebt gemaakt, die niet de meest handige was, dat komt voort uit een jeugdtrauma. Vandaar dat wij wel iets hebben met Familie opstellingen en PRI. Hoe dan ook, om effectief op te staan tegen ouderverstoting, zal jij dus eerst heel veel eigen werk moeten doen, voordat jij gaat wijzen en daar zit dus net de crux.

Voorop gesteld en bewezen; als je gaat scheiden ben je tijdelijk ontoerekeningsvatbaar. Er komt idioot veel op je af. En of jij nou degene bent die de beslissing neemt of jouw toekomstige ex, jouw toekomstbeeld en dat van jouw toekomstige ex gaat volledig op de schop. Dat is eng, heel eng en mensen doen rare dingen als ze bang zijn.

Wat wij ons moeten realiseren is dat er echt niet ‘ zo maar’  gescheiden wordt. Immers, als je elkaar nog leuk vindt, is er geen reden om uit elkaar te gaan. Juist bij komende ouderverstoting in de relatie zie je dat ergernissen zich opstapelen en dan komt het dus eigenlijk neer op bewust scheiden.

Te vaak zie ik dat juist bij deze ouders er totaal geen sprake is van ‘bewust’ scheiden. Het is ‘in 1 keer’ genoeg. Met name moeders pakken hun koffers omdat hij voor de zoveelste keer bijvoorbeeld een schuld is aangegaan, of afspraken niet is nagekomen, of de onderdrukking te verstikkend is, trekken spontaan bij een kennis of zo in, om er vervolgens achter te komen dat de sloten binnen een maand verwisseld zijn. Dan kan jij dus door de brievenbus roepen om jouw kinderen. Met mazzel komt een puber aan de deur, die jou door de brievenbus toebijt dat je maar beter kunt vertrekken. Jouw partner verlaten, is het hele gezin verlaten….Van de ene op de andere dag worden jouw kinderen geconfronteerd met iets wat je al die jaren daarvoor hebt vergoelijkt, genegeerd, gebagatelliseerd . N 1 keer is de buffer (jij dus) weg en moeten de kinderen ermee dealen. En bedankt!

Daarbij komt, je kunt nu wel gaan roepen dat jouw ex niet goed is, een narcist, een borderliner of wat dan ook, weet dat dit zo ontzettend tegen jou kan keren. 

Prima, dat jij nu dus zo ver bent om te onderkennen dat jij jaren van jouw leven verloren hebt aan een verkeerde partner, maar ga eens bij jezelf na waarom jij er zo lang over hebt gedaan en waarom jij de kinderen bij die slechte partner hebt achter gelaten…. 

En sta eens stil bij het feit dat jullie het slechtste uit elkaar konden halen, maar dat dit niet inhoudt dat die andere persoon altijd ‘ slecht’ is. 

Mishandeling kan een proces van jaren zijn. 

Als jij mij zo’n 30 (!) jaar geleden had ontmoet, had je mij niet herkend. Ik hield niet van mezelf. Ik maskeerde dat goed. Ik deed mijn studie, zat in vriendengroepjes, maar mannen? Lastig.

Ik liep tegen een man aan die 6 dagen in de kroeg zat. Waarom???? Van begin af aan accepteerde ik onrespectvol gedrag. Ik redderde tegen beter weten in. Als vergoelijking van mijn kant kan ik alleen maar zeggen dat ik destijds helemaal niemand had die mij bij mijn schouders pakte en mij erop wees dat ik veel meer waard was. Dat ik wel mooi ben, wel de moeite waard, wel lief, wel leuk. Je snap dat mijn ex, popie Jopie, er een sport van maakte mij te vernederen in bijzijn van anderen. Hoe ongemakkelijk was dat?! Maar behalve zielig te huilen en veel buikpijn te hebben, ondernam ik niets. Veel te bang om ooit alleen te zijn. Wie zou mij willen?! En ja, dat herhaalde hij elke dag, net zo lang als dat ik er ook in geloofde.

Had ik met mijn 30e 3 kinderen van hem moeten nemen? Nee natuurlijk niet! Maar mijn wereld was zo klein geworden, dat ik totaal geen andere weg zag dan al mijn liefde dan maar in mijn kinderen te stoppen. Ondertussen kom je elkaar met kinderen wel heel hard tegen.

Nu, 30 jaar later, zie ik in dat mijn ex mij wel moest haten! Ik haalde het slechtste in hem naar boven. En ja, toen de eerste klappen vielen riep hij uit ‘ zie je nu waar jij mij toe forceert, wat ik door jou doe?!’ 

Door te begrijpen, kan je vergeven. Het is een lange weg, maar ik heb de afgelopen jaren mijn verantwoordelijkheid daarin genomen en het heeft mij heel veel gebracht. Ik kan nu zelfs mijn ex bedanken. Wat hij mijn kinderen heeft aangedaan, daar heb ik meer moeite mee, maar ze zijn nu volwassen en dat is nu toch echt aan hen. Ik vind daar niets van. 

Ondertussen blijft mijn ex bezig, blijft hij de kinderen beïnvloeden, alleen heb ik de afgelopen jaren zo veel geleerd, vooral van mijzelf, dat het mij niet meer raakt. Sterker nog; door mijn ex ben ik van mezelf gaan houden! Ik ben sterker geworden, mondiger. Ik geloof in mijzelf en zie dus in niemand concurrentie.

Toen ik ging scheiden waren mijn kinderen 2, 3 en 4. Ik heb mijn ogen uit mijn hoofd gehuild. Niet vanwege het gemis van mijn toekomstige ex. Wel nee, de opluchting was enorm. Maar wel vanwege het onrecht. Want wat heeft het mij persoonlijk veel gekost. Ik ben met mijn kinderen mijn eigen huis uitgezet, hele bedragen heeft vader zich toegeëigend en al heeft hij jaren de missie ‘ ik maak jou kapot, jij gaat in de goot etc’ , uitgevoerd, het is hem niet gelukt. En weet je waarom? Omdat ik dat besloot.

Ik had kunnen wijzen op zijn narcistisch gedrag. Maar als ik dat doe, zegt dat ook heel veel van mijzelf. Sterker nog, als ik dat uit tegen een gezinsvoogd, dan zal zij stiekem de aantekening maken dat er ook iets mis is met mij! Immers, ik ‘nam’ wel kinderen bij hem en heb dus blijkbaar jaren narcistisch gedrag getolereerd.

Wat ik dus  gedaan heb ik, nadat ik tot het reine was gekomen, dat ik vanuit een jeugdtrauma voor mijn ex had gekozen, beslissen dat er nooit meer zo’n man in mijn leven mocht komen. Dus moest ik bewust worden van de signalen die zo’n persoon uitzendt en welke signalen ik uitzond.

Verder heb ik mij ingelezen en begreep al heel snel dat ik maar beter mijn ex niet kon voeden! Ja, mijn ex had mij verlaten om een ander, hoera! Mijn biologische halfzus nota bene, die ik net 1 keer had ontmoet.Het idee dat ik in 1 keer een grote familie zou hebben, brak hem op. Hij dacht mij pijn te doen door er met haar vandoor te gaan en ja, dat lukte.

Natuurlijk had ik een mening over haar! Ik vind een heleboel en laat dat nou net koren op de molen zijn van mijn ex en haar. Ik heb vreselijk pijnlijke situaties met haar en mijn ex achter de rug. 2 van mijn kinderen zijn bij hun gaan wonen, tja, die beloften….en ik kon niet tegen die cadeaus op. Een strijd die ik overigens nooit ben aangegaan. Fijn al die extraatjes, al die luxe vakanties, dan hoefde ik dat tenminste niet te doen!

Ik heb een eindmusical van mijn zoon achter de rug waarbij het schoolhoofd riep dat de papa en mama van zoon iets wilden zeggen. Huh? Stapte zij dus op het podium! Kloppend hart.

Na afloop ben ik naar mijn kinderen gelopen en heb ik heel hard gevraagd wie hun mama is. Ze wezen naar mij, natuurlijk.

Ja, ik heb therapie geaccepteerd, maar wel bij mensen met een goede studie. Niet een of andere coach die zichzelf ontdekt had en alles op een ander projecteert. Nee, mensen die echt er voor geleerd hebben en mij op mijn patronen wezen, opdat ik het kon veranderen.

En veranderd ben ik! Onherkenbaar voor mijn oude omgeving. De moeder die jij elke hoek van de kamer kon laten zien, is uitgegroeid tot een zelfbewuste vrouw met haar op d’r tanden. 

Ik heb geleerd om niets op te zoeken, niets te veroorzaken en al helemaal geen mening te hebben over mijn ex, laat staan over wat er zich daar thuis afspeelt.

Door mij zelf anders op te stellen, mijn ex hooguit een duwtje te geven als hij zijn kuil diep genoeg had gegraven, ben ik er niet alleen sterker uitgekomen, ouderverstoting heeft geen kans gekregen. Onlangs ben ik nog een paar daagjes met mijn oudste wezen skiën en gezellig was dat!

Toen ik besefte dat ik de lijm in hun relatie was, ben ik volledig gestopt maar iets van die nieuwe vriendin van mijn ex te vinden. Wilde zij als mama aangesproken worden en kreeg ik daarom een belletje van mijn toen 8 jarige dochter, dan riep ik, inwendig kokend, dat mijn dochter moest doen wat haar hartje op dat moment ingaf……

Als mijn kinderen met verhalen over het leven bij hun vader aankwamen en de vreselijkste verhalen kwamen, uiteindelijk, over die vriendin, dan luisterde ik. Vervolgens zei ik tegen mijn kinderen dat het mij raakte, natuurlijk en dat ik het zeker niet oké vind dat een stiefmoeder het dagboek van mijn dochter leest en deze informatie zelfs tegen mijn dochter gebruikte. Maar ik vertelde mijn kinderen ook dat mijn mening er niet toe deed. Dat ik papa niet kan veranderen. Ik heb mijn kinderen geleerd onderwerpen die echt belangrijk voor hem waren, bespreekbaar te maken met hun vader. Ongeacht de leeftijd heb ik mijn kinderen geleerd om vragen te stellen: papa, stel dat iemand jouw dagboek leest, wat zou jij daarvan vinden?!

Want jouw mening/gevoel is niet belangrijk, je moet de ander aan het denken zetten. Wat is het effect van ‘ papa, zij heeft mijn dagboek gelezen, ik vind dat gemeen!’ ?

Ik heb mijn kinderen verteld, dat als zij tot hun vader weten door te dringen, zij later de vruchten zouden plukken. Immers, dit soort mensen kom je overal tegen. Wat dat betreft was papa mooi oefenmateriaal.

Toen ik mijn huidige partner, 14 jaar gelden tegen kwam, heb ik hem natuurlijk gevraagd waarom ik?! Want hij was aardig populair bij de dames. Hij keek mij verbouwereerd aan en vertelde mij dat ik 1 van de weinige vrouwen was die NIET verbitterd was. Die genoot van het leven, ondanks alle stoornissen en gedoe. Waarmee hij kon lachen. Een vrouw die in staat is om liefde te geven en net zoals hij in het nu, de huidige relatie staat en niet blijft wijzen naar anderen.

Beste verstoten moeders, want met name, deze dames hebben er een handje van. Ik weet dat ik nu aardig wat moeders zal raken, maar hoe meer jouw weerstand, hoe harder ik jou op de kern raak.

Houdt op met wijzen. Houdt je niet bezig met die nieuwe vriendin, ook al loopt ze op handen en voeten om jouw rol over te nemen.

Jij hebt een voorsprong van 9 maanden die niemand weg kan nemen. Als jij al die jaren een betrokken liefdevolle moeder bent geweest, kan niemand daar afbreuk aan doen. Dit voor jezelf weten is genoeg, punt! Dan ben je niet bang voor concurrentie, dan ben je blij als er iemand komt die liefdevol voor jouw kind wilt zijn. Dan ervaar jij die nieuwe liefde niet als een bedreiging, hooguit een fase. Besef dat de meeste 2e relaties een kort leven zijn beschoren, mits jij niet de lijmfactor wilt zijn. Laat die nieuwe vriendin zelf tegen jouw ex aanlopen. 

Maar besef ook dat die nieuwe vriendin wellicht een hele ander persoonlijkheid heeft als jij en dus beter in staat is het goede uit jouw ex te halen.

Hoe dan ook, iets vinden op afstand is een onmogelijke zaak. Focus op jezelf! Ga niet jouw kinderen, jouw situatie gebruiken als excuus om verbitterd en vervelend te zijn. Om jouw kinderen te belasten met giftige opmerkingen over jouw ex of dienst vriendin . Door te gaan shoppen bij instanties om begrip te krijgen voor het feit dat jij jezelf jaren hebt laten mishandelen. Door daarbij jouw kinderen ook nog eens te belasten, want zeg nou zelf, wat moet een kind met een gezinsvoogd die het kind verder het ouderverstotingsmoeras induwt?!

Houdt op met wijzen! Is jouw ex een narcist? Pas jouw gedrag dan aan. Als eerste geef je hem geen aandacht meer. Je reageert nergens op en je trekt volledig jouw eigen plan. Met gezamenlijk gezag heb je zoveel rechten en mogelijkheden dat als jij echt wilt, er een oplossing is.

Bloed kruipt namelijk waar het niet gaan kan. 

Maar slachtofferschap? Nee, dat zal jou erg verbitterd maken en niet aantrekkelijk voor wie dan ook, dus zeker niet voor jouw kinderen.

PS, die nieuwe vriendin, die erop stond om mama genoemd te worden en uiteraard voor de buitenwereld de biologische moeder speelde, die relatie is voorbij. Toen ik stopte er iets van te vinden, gaf ik mijn kinderen en omgeving de kans zelf met haar kennis te maken. Toneelspelen houdt je maar zo lang vol. Dus ja, die relatie klapte. Uiteindelijk door aangeven van mijn kinderen zelf, zonder enige invloed van mij.

En ja, mijn ex heeft een nieuwe vriendin, waar mijn kinderen wel blij mee zijn. En ik? Ik ben dolblij voor mijn kinderen. Want blijkbaar haalt deze dame wel het beste uit mijn ex, wat ten goede komt aan mijn kinderen.

Slachtofferschap brengt ons niets!