Mijn reactie op een ‘noodkreet’ van een verstoten moeder. (lees M/V)

Een vreselijke situatie! Geloof mij, dit overkomt, met name, veel moeders. Zwakke gezondheid en de vader/uitwonende ouder pakt zijn kans omdat die allang weet dat niemand hem tot de orde roept. Sterker nog; hij weet dat de instanties toch niet weten waarmee ze bezig zijn en hen kan gebruiken. Zij gooien de extra kolen op het vuur!

Heel veel ouders trappen standaard in de val van de Raad: vraag om OTS, dan kunnen wij je helpen. Om vervolgens er standaard achter te komen dat je nu jouw laatste stukje eigen regie kwijt bent.

Een handelingsverlegen gezinsvoogd komt jou vertellen wanneer jij jouw kinderen mag zien, hoe lang en hoe jij je op moet stellen. Liefst zitten ze er met een kladblokje bij om aantekeningen te maken, die moeten motiveren waarom het beter is dat die paar uurtjes terug gebracht moeten worden.

Elke keer weer neemt die GV meer ruimte, kom jij meer klem te zitten, raak jij radelozer en moedelozer, totdat jouw lichtje uitgaat. En dan is het sorry?!

Mag ik jou 1 groot advies geven? Gelukkig heb jij een betrokken netwerk. Stel je kwetsbaar op en deel jouw nood met hen. Laat hen bemiddelen. Sorry dat ik het zeg, maar heb schijt aan die gezinsvoogd, de instanties, de Raad en boven alles aan een rechter die dit alles zo regelt en toestaat.

Vaar jouw eigen koers, spreek de kinderen aan op gedrag, want in die tere kinderziel geloof ik niet zo! Beter helder en duidelijk aangeven wat er aan de hand is en wat het met jou doet, dan grenzeloos gedrag tolereren.

Wijs ze ook op het feit dat zij zich helemaal niet aan dat uurtje per week hoeven te houden, als zij zelf meer behoefte hebben aan contact. Jouw deur staat immers 24/7 open! Dus wijs de kids op hun eigen verantwoordelijkheid en keuzes. (ennuh, vader hoeft dit niet te weten, als het gevolgen voor de kids zou hebben).

Ik heb daar een trucje voor: omschrijf schriftelijk de situatie (dit en dat is er gebeurt/feiten), vertel wat dit met jou doet (ik voel mij) en vraag vervolgens of het de intentie van de kids is dat jij dit ervaart, om hen vervolgens uit te nodigen tot een gesprek om helder te krijgen wat hun dus wel motiveert. Dat kan al vanaf 13 plus! Ze zijn niet achterlijk; als ze uit kunnen gaan, drinken, blowen, seksen, stemmen, trouwen etc, dan kunnen ze een opvoedende ouder ook wel handelen.

En ben de schaamte voorbij. Deel jouw pijn op jouw pagina. Je hebt immers niets te verliezen. Ben je klaar met die GV (gezinsvoogd)? Zeg gewoon schriftelijk het vertrouwen op en wacht op de datum van de zitting. Wil je die naar voren halen? Schrijf eens een brief naar de rechter, met een cc naar de Nationale en Kinderombudsman. Doe het College van de Rechten van de Mens er ook bij en vraag aan de rechter of hij door heeft wat hij heeft aangericht en of hij beseft dat dit dus standaard gebeurt. Stel hem verantwoordelijk!

En excuses van jouw ex?! Vergeet die maar. Met betrekking tot hem heb ik maar 1 advies: klaar zijn met die gast! Dus op niets, maar dan ook niets, reageren. Totaal niet belangrijk en dat zul je moeten uitstralen. Als je dat kunt opbrengen heb je zoveel gewonnen. Geloof mij, harder kan je een verstotende ouder niet raken! Want het gaat hem niet om de kinderen, hij wil jou pijn doen, totdat jij erbij neervalt.

Verdiep je ook niet in het waarom! Er is geen waarom. En waarom het willen begrijpen? Maakt dat het een beter plaatje? Waarom wil je weten waarom hij het doet? Begrip krijgen?

Besef dat jouw ex heel erg sneu en ziek is. Heb hooguit medelijden en straal dat uit. Mocht het nog tot een rechtszaak/verlenging OTS komen, neem dan geen advocaat, maar neem tegen die tijd eventueel contact met ons op. Wij kunnen je helpen bij het opstellen van een pleitnota, die zo lang mag zijn als dat jij wilt, waarbij je er alles uit kunt gooien wat jou dwars zit en dan kan je tevens tegen de rechter zeggen dat die OTS eraf mag, daar jij er helemaal klaar mee bent en deze hele farce totaal niet meer serieus neemt.

Excuses van de instanties? Zo zonde van jouw energie. Haal energie uit het indienen van klachten. Wendt je tot beroepscommissies/tuchtcolleges en zie elke foute actie als een cadeautje. Mooi, hier kan ik weer iets van vinden. Verzamel ook niet te veel klachten in 1 keer. Wel nee, veel leuker om de naam van de falende hulpverleners zo veel mogelijk onder de aandacht van de autoriteiten te brengen.

Kies jouw gevechten, ga gericht om met jouw energie!

Sterkte Annemarie

(h)erken ouderverstoting https://www.facebook.com/groups/507826229380204/

Advertisements
Mijn reactie op een ‘noodkreet’ van een verstoten moeder. (lees M/V)

One thought on “Mijn reactie op een ‘noodkreet’ van een verstoten moeder. (lees M/V)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s