Divorce Challenge? De geest is uit de fles.

De geest is uit de fles

Gisteren ben ik met een fijne groep verstoten ouders naar de  prijs uitreiking  van de Divorce Challenge gegaan. Om aandacht voor ons, voor ouderverstoting op te eisen (vragen doe ik niet meer, dat heeft geen zin).

Ik moet zeggen, goed verzorgd, we zijn niet tekort gekomen. Ja, het was een ‘Wij van Wc Eend’ gevalletje, maar toch ben ik blij dat wij er waren.

Wij hebben ons namelijk verdeeld over de discussie groepjes en konden zo per groep ons punt maken. Zo zat ik in het groepje “Werkt het ! “. In een grote kring, met Mevrouw Margreet Visser van Kind uit de Knel recht tegen over mij. Volgens haar is dit traject 1 groot succes. Volgens het comité blijkbaar ook, want ja, zij mocht op het podium, voor een verdere professionalisering (huh?) van de training. Wat ze er op terug had, over wat vorige week tijdens de VNG bijeenkomst luidkeels is verkondigd? Namelijk dat mediation, Kind uit de Knel, Ouderschap blijft, KIES en wat al niet meer, niet alleen niet werken, maar, nog erger, traumatiserend zijn voor de welwillende ouder en voor de kinderen, die hierdoor nog meer het vertrouwen in volwassenen en hulpverlening (autoriteit) verliezen. Er zat een mijnheer bij (sorry, naam kwijt) die ons ook wist uit te leggen dat dit soort trajecten alleen werken bij 40 % van alle scheidinggevallen. Eigenlijk bij al die ouders, die als ze tot hun zinnen komen, ook wel beseffen dat elkaar bevechten niet goed is voor de kinderen.

Een duur traject, terwijl een goed gesprek met vrienden of familie, net zo goed werkt…. Maar ja.

Mevrouw Visser heeft die prijs wel nodig. Voor die professionalisering, opdat de dames, die ouders op krukjes zetten, beter kunnen optreden/handelen bij ouders die tegen werken! Ja, hoor echt. Want ja, zij vindt het ook ‘vervelend ‘om te horen dat de dames in de verdediging schieten als wij vragen naar de Meldcode (die is daar niet voor….o nee?) en ons als strijdend wegschrijven als wij de dames op hun werk wijzen.

Marscha Pinedo zegt het gelukkig ook, wij zijn niet gek, dit soort trajecten werken niet en zouden wij massaal moeten weigeren. Mits er dus echt sprake is van ouderverstoting, dat dan weer wel.

Dus…als jullie elkaar bevechten en de rollen omdraaien zodra het kan, ga dan maar daar op dat krukje zitten en kom samen tot je zinnen, maar als je een ex hebt die ja zegt, maar nee doet, bespaar je dan al deze ellende en motiveer dat met alle informatie, die je via onze Facebook pagina (h)erken ouderverstoting kunt krijgen.

Een verstoten moeder zat in een ander groepje; de stem van het Kind. Nou die kindercoaches zaten daar blij te wezen. Totdat zij rustig vragen stelde; ‘hoe weet jij zeker dat het de stem van het kind is en dat het kind niet beïnvloed is door 1 ouder?’ Stil! Nou ja, er zat iemand bij van jeugdzorg die het bepaald niet makkelijk had en na 5 keer te roepen dat ze het gesprek niet fijn vond is zo uit de sessie weg gelopen.

We hebben allemaal gelobbyd, allemaal op onze eigen manier en hebben goede contacten opgedaan. Wie weet wordt er heel langzaam aan toch naar ons geluisterd. Feit is dat wij, verstoten ouders, het zelf zullen moeten doen, want de vaste kliek van 1,5 tot 2 miljard gaat niet bewegen.

Zo komt de Raad van Kinderbescherming met BRAM. Ypie Terpstra stond daar op het podium blij te wezen met haar prijs. 0 likes. Lees het artikel van Alina Sedee maar om te weten hoe dit bij ons is gevallen.

Ik weet niet wat ik erger vind. Een traject als Kind uit de Knel of BRAM, waarbij de Raad volledig vrij spel krijgt om nog meer ellende aan te richten. Toen een verstoten vader haar confronteerde met een compleet gefaald BRAM traject, waar zij zelf dus een zeer groter vinger in had, kon ze alleen maar stamelen: ‘We doen ons best, wij kunnen het niet alle ouders naar hun zin maken!”

Een vrouw nam haar in bescherming, bleek Annette Roeters te zijn.  Het opperhoofd van de Raad van Kinderbescherming. We hebben haar kaartje en ja, we gaan met haar in gesprek, maar heb niet de illusie dat de Raad gaat bewegen. Wederom, dat zullen wij zelf moeten veroorzaken.

Hoe dan? Nou heel simpel, door iedereen, die bij onze kinderen betrokken is, te houden aan hun werk. Gedrags -en beroepscode erbij, de Wet (waarheidsvinding is een leuke) erbij en klachten indienen. Niet verzamelen, maar elke verkeerde opmerking/houding/handeling aanpakken.

Cc naar de Kinder- en Nationale Ombudsman. En ach, stuur ook een cctje naar het College van de Rechten van de Mens.

Ook al worden onze klachten ongegrond verklaard, het maakt wel voor iedereen inzichtelijk dat er iets aan de hand is. Het maakt ook inzichtelijk dat wij daar dus iets van vinden.

En neem van mij aan dat niemand, maar dan ook niemand, het leuk vindt dat zijn of haar naam bij diverse instanties bekend wordt als iemand die actief meewerkt aan ouderverstoting.

Ik zit vol met plannen en we hebben een fijne groep mensen om ons heen om bergen te verzetten. Allen zijn overkoepeld bezig. Velen zijn hun kinderen al kwijt, de strijd is gestreden, maar ook ouders die naast hun ellende, toch nog iets voor al die andere ouders en kinderen willen betekenen.

Het is niet anders, ik heb gesproken met ‘hele belangrijke mensen’. Ze zeggen allemaal dat de verandering zeker via ons zelf zal moeten komen. Wij zullen dus constructief aan de slag moeten.

Onze boodschap is heel helder overgekomen, maar zal nog moeten landen: de geest is uit de fles.

Het kan niet zijn dat wij bevraagd worden, 506 ingebrachte ideeën bij de Divorce Challenge, en dan heb ik het nog niet over alle likes, over alle moeite die wij hebben genomen om mee te lezen en plannen van commentaar ter voorzien, om ons vervolgens weer aan de kant te zetten

Dan kun je nu niet zeggen “en bedankt, wij weten het weer beter voor jou!” Het is als of de honden uit hun hokken worden gehaald, mogen proeven aan vrijheid en daarna weer terug gestopt worden.

Laten wij dat gebeuren? Ik in ieder geval zeker niet.

Er komt een vervolg op de Divorce Challenge en ik hoop dat er meer verstoten ouders komen om aandacht op te eisen.

Jij kunt meer dan dat je denkt. Ga naar jouw wethouder, vertel jouw verhaal in de gemeente raad. Sta op tegen die idiote rechtspraak. Vermijd de huidige zorg, maar vraag/eis de goede zorg. Onder het motto “ik buikpijn? Jij nog meer” . Wie niet horen wil, moet voelen.

Heb ik nog iets goeds te melden over die bijeenkomst? Volgens van der Steur moeten we het niet meer hebben over vechtscheiding, maar over compleze scheiding, of in ons geval, hoog conflict scheiding. Daarbij heeft hij oog voor ons, daar het departement goed beseft dat het vaak 1 ouder is die de boel frustreert.

Hij kon ook zo de nadelen van ouderverstoting benoemen, van verhoogde kans op criminaliteit, verslaving, kans op herhaling, beslag op GGZ aan toe. Ook noemde hij het beestje bij de naam: ouderverstoting.

Advertisements
Divorce Challenge? De geest is uit de fles.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s