Acht specifieke kenmerken van het ouderverstoting zijn:

Acht specifieke kenmerken van het ouderverstoting zijn:

  1. Minachtingscampagne tegen de ouder waar het kind niet (dagelijks) verblijft

Het kind laat voortdurend zijn/haar haat zien ten opzichte van de uitwonende ouder. De programmerende ouder vertelt het kind negatieve verhalen over de uitwonende ouder en geeft negatieve benamingen. Wanneer de programmerende ouder dit doet zonder medewerking van het kind is er geen sprake van PA (Parental Alienation), of te wel ouderverstoting. Er is immers sprake van PA wanneer het kind ook een  bijdrage heeft aan de lastercampagne.

  1. Zwakke of onzinnige redenen voor deze minachting

Hoewel het vaak gaat om ouders met goede ouderschapskwaliteiten en waarbij voor de scheiding sprake was van een liefdevolle relatie met het kind, probeert het kind zijn/haar gedrag te rechtvaardigen door bijvoorbeeld te zeggen: “hij maakt geluiden tijdens het eten”

  1. Het ontbreken van ambivalente gevoelens (de ene ouder is goed, de andere slecht)

De slachtofferouder heeft volgens het kind alleen maar negatieve kenmerken terwijl aan de programmerende ouder alleen maar positieve kenmerken wordt toegeschreven. Het kind kan zelfs beweren dat het alle plezierige momenten met de slachtofferouder is vergeten

  1. Een nageprate ‘geheel eigen mening‘ van het kind

Het kind beweerd dat de ideeën van hem of haarzelf zijn. Vaak gebruiken deze kinderen woorden en zinnen van de programmerende ouder

  1. Reflexmatige steun aan de status-quo-ouder in het ouderconflict

Dit kan zo ver gaan dat een kind overtuigende bewijzen van een ander afwijst. Het kind gelooft dat de verzorgende ouder een ideaal persoon is die geen kwaad kan doen of denkt dat de programmerende ouder de zwakste van de twee ouders is die verdediging nodig heeft.

  1. Afwezigheid van schuldgevoelens

Het kind verdedigt zijn/haar gedrag door te stellen dat het een slechte ouder is en niet verdient hem/haar te zien. De slachtoffer ouder heeft de keuze om een dergelijke behandeling te tolereren of juist te vermijden met als gevolg het contact met het kind verliezen. Vaak kiezen ouders voor de laatste optie.

  1. Letterlijk citeren van onbegrepen woorden

Het kind gebruikt zinnen en ideeën die zij aanleren van de programmerende ouder. Dit kan afgeleid worden uit de woorden of zinnen die niet bij de leeftijd passen of gebeurtenissen die ze niet kunnen herinneren.

  1. Uitbreiding van de vijandschap tot de familie van de gehate ouder

Het kind verbreekt het contact met voorheen dierbare familieleden.

Note: Als je praat met  instanties (raad van Kinderbescherming, Jeugdzorg, zogenaamde hulporganisaties zoals KIES, omgangshuizen, JUZT, Kompaan en de Bocht etc)  of de rechtbank, laat dan het woord ‘Syndroom’ achterwege. Zo ook de ‘s’ van PAS. Waarom? Omdat bovengenoemde organisaties dan meteen het excuus hebben om de deur dicht te gooien. Je komt dan namelijk in een wetenschappelijke discussie. Wat is nou een syndroom of niet….. Blijf dus uit die discussie door bijvoorbeeld de 8 kenmerken van ouderverstoting aan te voeren, gerelateerd aan jouw situatie.

Ouderverstoting wordt wereldwijd en ja, zelfs in Nederland en België wel erkend en gezien als kindermishandeling. Zie het verslag van mijn bezoek aan het Landelijk bureau van de Raad van Kinderbescherming.

Ik kan bij alle punten een vinkje zetten. 8 keer een signaal van ouderverstoting, dus kindermishandeling en dus aanleiding voor die bovengenoemde instanties om de Meldcode Huiselijk Geweld en Kindermishandeling toe te passen.

Tja, daar balen ze wel weer van, maar…het is hun werk! Het is jammer dat wij hun moeten onderrichten, maar het is niet anders. Dus print dit uit en werk punt voor punt uit met ervaringen die jij persoonlijk hebt opgedaan.

Weigert de raadsonderzoeker, gezinsvoogd, ouderschapsbemiddelaar etc, de meldcode toe te passen? Of zeggen ze dat daar de Meldcode niet voor is; stuur ze dan de schoolbankjes in. Ze kunnen zich bijvoorbeeld laten bijscholen bij de Familie academie.

Willen ze niet bewegen? Vraag een gesprek aan met de vertrouwenspersoon van die organisatie. Vraag naar de teamleider. Klacht indienen bij de Tuchtcolleges. Zo grappig, kijk naar hun sites, ze zijn verplicht om jou de weg te wijzen, waar jij terecht kan met klachten…. Cc naar Nationale – en Kinderombudsman en het College van de Rechten van de Mens. Wellicht is het handig om ze van te voren te informeren van de stappen die jij gaat ondernemen. Niet als dreigement of chantage maar gewoon om hun bewust te maken van de consequenties van hun falend optreden/gedrag. Verbindt er ook termijnen aan. Wie weet dat ze dan eieren voor hun geld kiezen en werkelijk hun werk gaan doen: Kind centraal stellen en afrekenen met hun handelingsverlegenheid

Stuur iedereen die betrokken is met jouw kind naar de openbare facebook pagina (h)erken ouderverstoting https://www.facebook.com/groups/507826229380204/ en verwijs ze naar de bestanden voor nog meer informatie. Die bestanden vind je rechts onder de banner.

EENMAAL BEWUST, MAG/KUN JE NIET MEER WEGKIJKEN !

Advertisements
Acht specifieke kenmerken van het ouderverstoting zijn:

One thought on “Acht specifieke kenmerken van het ouderverstoting zijn:

  1. Een aanvulling op bovenstaande blog, aangeleverd via facebook:
    Dank voor het delen van de lijst, Anne-Marie.
    De punten die erop staan geven onomstotelijk een goede indicatie. Toch denk ik dat de lijst enige aanvulling behoeft.
    De lijst is nu nl. opgesteld vanuit het perspectief dat je kennis kunt nemen wat de verstotende ouder doet en daardoor aantoonbaar is.
    Als verstoten ouder is dat echter niet altijd waarneembaar, simpel vanwege het feit dat er sprake kan zijn van ‘doodzwijgen’. Door geen of marginale informatie te verstrekken (door het meerderjarige kind of de ‘verzorgende’ volwassene), wordt het voor de verstoten ouder onmogelijk om te achterhalen hoe het met zijn of haar kinderen gaat.
    Een toevoeging aan de lijst zou bijvoorbeeld kunnen zijn dat als je vast kunt stellen dat meerderjarige kinderen het vermogen niet hebben om een geschil of meerdere geschillen te bespreken, ook niet als zij daartoe expliciet en herhaaldelijk zijn uitgenodigd, er sprake kan zijn van ouderverstoting.
    Een tweede suggestie om aan de lijst toe te voegen zou kunnen zijn dat wanneer meerderjarige kinderen zeer expliciet aangeven geen enkel contact te willen hebben en ondanks dat minstens zo expliciet aangeven het “financiële contact” wél in stand te willen houden, er sprake kan zijn van ouderverstoting.
    Of plat gezegd: het meerderjarige kind (18+) geeft aan de verstoten ouder uitsluitend als pin-automaat te willen gebruiken. In mijn geval zelfs in de wetenschap zich te onttrekken aan wettelijke bepalingen.
    NB.: in deze tekst gebruik ik meermalen de term ‘meerderjarige kinderen’. Dat is een bewuste keuze, verwijst naar het juridisch onderscheid in het familierecht en is bedoeld om aan te geven dat van een meerderjarig kind op z’n minst in enige mate volwassen gedrag verwacht mag worden. Volwassen gedrag kenmerkt zich door oa. het nemen van verantwoordelijkheid voor eigen gedrag wanneer dat kwetsend is voor anderen. (uitgebreide informatie hierover in “De herontdekking van het ware zelf” door Ingeborg Bosch, ISBN 90 204 0005 3)

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s