Verstoten ouder; hoe zie jij de begrafenis voor je ?!

Gisteren ben ik naar de begrafenis gegaan van een jongeman (23 jaar) die de leukemie niet heeft kunnen overwinnen. Nou ken ik deze jongeman niet persoonlijk, maar wel zijn moeder. Voor haar wilde ik er zijn.
Zeker gezien het feit dat deze moeder haar kind/zoon niet heeft mogen steunen tijdens zijn ziekbed/lijdensweg. Ze is actief weggehouden door de vader, haar 3 andere kinderen en een groep mensen die zich voor hun karretje hebben laten spannen, waaronder zelfs haar moeder. Hoe ziek is dat?

Sterker nog, de moeder heeft zelfs niet bij zijn laatste adem aanwezig mogen zijn. Door inspanningen van een professional heeft moeder uiteindelijk afscheid mogen nemen van haar zoon bij het uitvaartcentrum. Maar het afleggen was haar niet gegund. Dat moest een anonieme professional doen.
Ook was het in eerste instantie niet de bedoeling dat moeder bij de begrafenis ceremonie aanwezig zou zijn, laat staan dat haar enige inbreng was gegund.

 
Waar rook is, is vuur. Die moeder zal het wel aan zichzelf te danken hebben, niet???

 
Niet dus. Of het moet zijn dat de moeder 7 jaar geleden de stekker uit de relatie met de vader had getrokken. Daar was heel veel aanleiding toe. Voor vader was dit het moment om binnen 2 maanden de sloten van het huis te vervangen en de kinderen te belasten met zijn volwassen problemen. De kinderen moesten kiezen en hebben moeder actief verstoten.
Van een moeder die alles voor en met haar kinderen deed, terwijl vader fysiek aanwezig was, maar daar was dan ook alles mee gezegd, was deze moeder door haar keuze om van vader te willen scheiden in 1 keer moeder-af. De kinderen waren toen 10, 12, 14 en 16 jaar.
De moeder heeft zich gewend tot de bekende instanties, uiteraard hebben er ook rechtszaken plaatsgevonden. Ook al werd erkend dat het een ongezonde situatie was in huize vader, tot op de dag van vandaag heeft NIEMAND ingegrepen. Is er NIEMAND geweest die de vader en uiteindelijk de volwassen kinderen heeft aangesproken op gedrag. De moeder stond alleen, zelfs afgevallen door haar eigen ouders. Want die waren bang om anders het contact te verliezen met de kleinkinderen.

 
Ik heb hier geen woorden voor en ik ben boos. Heel erg boos. Ik heb de afgelopen weken grenzeloos gedrag mogen aanschouwen en ik vind dat er heel wat mensen nu rondlopen de zich de ogen uit hun kop moeten schamen.

 
Stel jij je het eens voor; 16 jaar heb jij je binnenste buiten gekeerd om jouw zoon te behagen. De reed hem overal naar toe, steunde hem bij alles wat hij deed. En werkelijk van de ene op de andere dag wordt jouw moederschap ontkend, besta jij niet meer. Wat zou het toch fijn zijn als ook jij dan een aan/uit knop hebt met betrekking tot de liefde die je voelt voor jouw kinderen. Helaas, die knop is er niet.

 
Wat heb ik een respect voor de moeder. Zij heeft ook gisteren een staaltje van grenzeloos gedrag moeten ervaren. Grenzeloos gedrag ten koste van haar. Ik weet niet wat ik zou doen, maar zij heeft het met waardigheid gedragen!
Moeder is tijdens de bijeenkomst volledig genegeerd. Door bemiddeling van onze kant mocht ze zo waar op de 2e rij zitten met haar man, maar wel aan het uiterste kantje van de rij.
De kist werd naar binnen gebracht door de vader, de kinderen, maar ook het vriendinnetje van de overleden zoon, haar ouders, haar broer en aanhang. Ja zelfs de labrador liep mee!
Het eerste liedje ging over een vader/zoon relatie. De kinderen en vader, maar ook enkele vrienden hebben een woord tot de overleden zoon gericht, waarbij het mij opviel dat vooral de vader het alleen maar over zichzelf had, wat het met hem deed. Is dat meer mensen opgevallen?

 
Na de ceremonie volgde de begrafenis in besloten kring, zoals dat dan heet. De moeder mocht na veel gepraat en gedoe ALLEEN mee, zonder haar partner dus. Daarvoor heeft ze na de ceremonie bedankt. Ze had, terecht, geen zin om zich nog verder naar beneden te laten halen door het eensgezinde front onder leiding van de vader. Dat was wel even een schok, want zo waar werd hun een grens getrokken.
Ik stond met een mand cakejes bij de begrafenis auto, toen voor mij de dochter (19 jaar) met de oma (moeder van de verstoten moeder) een ronduit beledigend gesprek over de moeder voerden. Belachelijk dat zij besloten had om niet mee te gaan, wat was in die moeder gevaren?! Ik brak in en zei tegen de dochter dat dit een goede aanleiding zou kunnen zijn voor een gesprek om dus de moeder te vragen wat haar motiveert. Gebeten draaide zij zich om, waar ik mij mee bemoeide! Ik heb gezegd dat ze dan maar niet zo hard moesten praten en dat de moeder alle recht had om grenzen te trekken.
Oma (de moeder van) heeft nog een paar seconden bij mij gestaan. Ze dacht met wat hulpeloosheid sympathie van mij te krijgen. Helaas, dat spel speel ik niet mee. De afgelopen 7 jaar heeft zij, met haar man, een zeer bedenkelijke rol gespeeld en heeft zij haar dochter zo vaak in de kou laten staan, onderstreept met haar houding op deze begrafenis. Mijn troostende arm heeft ze niet gekregen.

 
Ik stond daar dus met een mand vol met cakejes. Waarom? Nou, omdat de moeder bekend stond om die cakejes. Moeder heeft de 1e 16 jaar zich namelijk suf gebakt op die krengen. Bij elke happening, wedstrijd, bijeenkomst had de moeder een schaal met cakejes bij zich.
Ik bood deze cakejes dus buiten aan, namens de moeder en nu komt het: binnen hadden de bezoekers de opdracht(!) gekregen de cakejes niet aan te nemen. Mensen trokken hun capuchon over het hoofd, schoten langs mij heen. Sommigen hadden het fatsoen om te bedanken. Gelukkig waren er genoeg mensen die trek hadden en wel een cakeje pakten. Ook waren er genoeg die zich het verleden herinnerden. Zo kreeg de moeder als nog een plek op de begrafenis van haar eigen zoon!

 
Want diverse jongeren stonden nog na te praten en waren verbouwereerd. Wisten niet dat er ook nog een moeder was en vonden het erg raar dat zij compleet genegeerd is. Ik hoop zo ontzettend dat deze jongeren in de toekomst gaan door vragen. Dus je hebt een moeder! Wat is er aan de hand? Wat heeft zij nou feitelijk misdaan, bij jou als kind? Dat ze kritische vragen stellen ,die haar kinderen aan het denken gaan zetten. Vragen die allang gesteld hadden moeten worden! Door bijvoorbeeld die zogenaamde “schoon ouders”, de ouders van het vriendinnetje van de overleden zoon, die zonder enig nadenken, mee een front opwierpen tegen de moeder.

 
Dan komt er in 1 keer een vrouw naar de moeder gelopen. Rode ogen van de tranen. Wat was het toch vreselijk allemaal en sterkte! Er brak iets in de moeder. “Waar was je de afgelopen 7 jaar?” “Ik moest kiezen voor de kinderen” perst die vrouw eruit. “En kijk wat je ermee bereikt hebt, kijk naar mijn 3 over gebleven kinderen!” . Kwaad loopt de vrouw weg.

 
Na de ceremonie zijn wij, de broers van de moeder met aanhang en een paar (goede) vrienden, onthaald bij een vriendin van moeder, die haar huis had opengesteld. Daar hebben we nagepraat.

 
Waarom deze blog, wat kan jij hiermee?!
Hopelijk zet deze blog jullie allemaal tot nadenken en tot actie.
Ouderverstoting stopt niet van zelf! Hoe vaak ik niet hoor dat de deur open staat. Hoe vaak ik niet mee krijg dat ouders verdriet hebben om hun volwassen kinderen, die nog steeds 1 ouder buiten sluiten en het gesprek niet aan willen gaan. Niet naar de waarheid op zoek gaan.
Tot al die ouders richt ik sowieso deze blog. BESEF DAT HET LEVEN IN 1 KEER VOORBIJ KAN ZIJN. Daar zit je dan met jouw open deur…..
Ik heb het niet over kinderen. Ik heb het over volwassenen, die in de maatschappij moeten functioneren. Die seks hebben, mogen drinken en roken. Volwassenen, die relaties aangaan. Maar dus ook zodanig in elkaar zitten dat ze volharden in een volkomen onterechte afwijzing van 1 ouder. Ik vind dat je daar iets van mag en kunt vinden!

 
Is het een idee dat verstoten ouders van volwassen kinderen, deze begrafenis aanhalen als voorbeeld voor zichzelf? Dat zij een brief schrijven met de vraag of zij zich ook zo de toekomst voor zich zien? Vraag eens wat jouw voorland is. Mag jij op de begrafenis komen? Mag jouw naam op het begrafeniskaartje als erkenning van jouw ouderschap? Of niet, zoals bij deze moeder en moet jij net zo goed accepteren dat de naam van de labrador wel op het kaartje staat, met onder andere de naam van zelfs de broer van het vriendinnetje en zijn vriendinnetje ?!
Nee heb je, ja krijg je. Persoonlijk kan ik niets met die ‘open deur’ en lijdzaam wachten tot het volwassen kind, door middel van een externe schok, tot zijn/haar zinnen komt. Te meer daar deze ‘kinderen’ veelal grenzeloos gedrag vertonen en de meeste ouders vet chanteren, als de ouder ietsjes in zijn/haar leven mag zijn. Die ouder moet op eierschalen lopen, financieel gul zijn, anders verliest die ouder alsnog, weer het contact. Fijne relatie! Heb daar op zitten wachten?!

 
Let op, dit doe je dus zelf! Wat is er mis met grenzen stellen???Wat is er mis met een heldere confrontatie? Ik heb het nu dus niet over die tere kinderziel. Ik heb het over het aanspreken op gedrag, dat ten koste gaat van jou!
Als jij zeker weet dat jij altijd netjes binnen de lijntjes hebt gelopen, dan mag je grenzen stellen. Uit liefde voor jezelf. Jij bent niet een emotionele boksbal. Vraag eens hoe zij hun begrafenis voor zich zien?
Wat voor mij werkt is dit: Omschrijf een feitelijke situatie. Omschrijf wat deze situatie persoonlijk met jou doet (ik voel, ervaar, denk). En nodig vervolgens de geadresseerde uit tot een gesprek. Vraag of hij/zij jouw gedachten kan onderstrepen of dat er ruimte is om hierover van gedachten te wisselen.
Wat is het ergste wat jou kan overkomen? Dat je (weer) wordt afgewezen?! Mocht dat zo zijn, dan heb je niets verloren, maar iets gewonnen; duidelijkheid, helderheid en de stimulans om definitief los te laten, verder te gaan met JOUW leven. Dat zou je ook helder aan kunnen geven. En ja, de keuze is dan aan jou of je laat weten dat, hoe dan ook, jouw deur open blijft staan, maar dat het volwassen kind niet moet verwachten dat jij braaf, lijdzaam, hoopvol, verdrietig, thuis blijft wachten. Genoeg is genoeg.

 
En dan naar al die omstanders. Die er bij staan te kijken en zogenaamd geen partij willen zijn. Terwijl ze weten dat het een ongezonde situatie is. Ik spreek jullie allemaal aan. Karma is a bitch ! Ieder voor zich kan persoonlijk een positief verschil maken.
Ik ken ze ook persoonlijk, de mensen die ‘er buiten willen blijven’. Die niet weten wat ze er mee aan moeten. Nou jullie moeten je schamen! Diep, diep schamen! Ouderverstoting is geestelijke kindermishandeling. Door jouw mond te houden, door weg te kijken, werk jij mee aan kindermishandeling. Leef daar maar eens lekker mee!

Advertisements
Verstoten ouder; hoe zie jij de begrafenis voor je ?!

24 thoughts on “Verstoten ouder; hoe zie jij de begrafenis voor je ?!

  1. Wiske says:

    Beste,
    Ik las uw verhaal op Facebook.
    Vreselijk wat deze moedige vrouw heeft en nog steeds moet doorstaan. Ook haar zoon heeft hier ongetwijfeld heel hard onder geleden. Ik hoop dat dit verhaal door heel veel mensen wordt gelezen, vooral die mensen uit haar omgeving… zodat zij ooit weten welk verdriet en gemis die moeder alsook haar zoon heeft gekend. Ik hoop ook dat anderen hieruit leren en dat er heel snel wat wordt gedaan aan die ouderverstoting. De psychologen, de huisartsen, advocaten en rechters zouden meer moeten rekening houden met iedere partij en dat gebeurt helaas veel te weinig. Vaak is één van de partners mondiger als de andere en kunnen ze heel wat schade aanrichten. Ik kan nu alleen maar denken dat de partner en/of iemand van de grootouders een narcistische persoonlijkheidsstoornis heeft, mensen zonder empathie zijn in staat om zo hard voor hun naaste familie te zijn. Helaas is NPS (narcistische persoonlijkheidsstoornis) moeilijk te herkennen.. zelfs dokters en psychiaters is het vaak onbekend.

    Fijn dat je er voor haar was, dat ze iemand had waar ze bij deze moeilijke momenten wat tegen kon zeggen want dit moet verschrikkelijk zijn. Hopelijk beseft zij dat haar zoon nu rust heeft en vindt zij de nodige kracht om verder te gaan.

    Heel veel sterkte x

    Liked by 1 person

  2. Gast says:

    En hoe zit het met beide ouders die door het ene kind wel verstoten worden en door het andere kind niet? Ik heb dit verdriet dag in dag uit meegemaakt bij mijn ouders en merk dit verdriet, nu ruim 20 jaar later nog steeds.

    Ikzelf ben klaar met mijn, bij gebrek aan beter woord, zus. Dat is ze wat mij betreft alleen biologisch, emotioneel gezien allang niet meer. Zij heeft blijkbaar een probleem met onze ouders en betrekt mij daar in. Haar kinderen ken ik niet. Bij de jongste twee moesten we van anderen horen dat ze bestonden (in een geval zelfs pas 3 jaar na de geboorte).

    Ik heb geprobeerd en meer dan eens gevraagd wat er nu was dat dit rechtvaardigde. Het antwoord is ze mij en onze ouders nu ze bijna 50 is nog steeds schuldig. Verwijt ik haar dat? Nee, niet meer. Al kan ik soms wel heel boos op haar worden.

    Of ze welkom is op de begrafenis? Nee.. maar ze zal wel klaar staan om de erfenis te ontvangen en dat… dat vind ik dus krom. Je mag als ouders niet onterven, maar zeg nu zelf, als iemand bij je leven niet naar je om wenst te kijken, moet je dan bij de dood niet het fatsoen hebben om daar dan ook niet van te willen profiteren?

    Liked by 1 person

    1. Er is een wetsvoorstel in de maak waarbij kinderen volledig onterfd kunnen worden. Niet meer dan terecht. Volwassen ‘kinderen’ vertonen schadelijk/grenzeloos gedrag naar de ouders toe, sluiten een ouder uit, maar staan vooraan als er iets te verdelen valt. Ik heb er geen woorden voor. Hopelijk kunnen jouw ouders jou al bij leven ea doen toekomen. Desnoods een groot bedrag wat ze dan terug lenen. Het mooie daarvan is dat de ouders jaarlijks dan ‘rente’ betalen aan jou/ degenen die zich weten te gedragen. Dus de schenking is dubbelop.

      Like

  3. Reblogged this on iMarjon and commented:
    Herkenbaar voor mij/ons als ouder(s) van een volwassen dochter (38), die 4 jaar geleden (out of the blue) besloot ons niet meer te willen zien.

    Wat het leven brengt weet niemand, maar wij hebben uiteindelijk, na de zoveelste afwijzing, voor onszelf de grens getrokken.
    Wij hebben losgelaten en gaan door met óns leven.
    Genoeg is inderdaad genoeg.

    Liked by 1 person

  4. Erg goed artikel! Diep triest. Mijn man heeft kans op eenzelfde scenario.
    Je moedigt aan om de confrontatie aan te gaan, te schrijven, vragen te stellen. Wij hebben dat geprobeerd maar dat helpt niet, want de tactiek is juist om elk gesprek te weigeren. Blijf je er om vragen dan wordt je beschuldigd van stalken.
    En als je vervolgens rust geeft zoals ze eisen dan krijg je na een poosje het verwijt dat je zelf niet naar ze vraagt en het daarom niet waard bent.
    Je kunt het niet goed doen! 😦
    Heb je voorbeelden dat vragen stellen hielp?
    Grenzen stellen hebben wij ook gedaan, dat werd vervolgens als een oorzaak verweten. Maar dat is wel heel belangrijk om te doen, anders wordt je een marionet die eerst belachelijk gemaakt wordt en vervolgens gedumpt als oud vuil.

    Liked by 1 person

    1. Ook al vraagt mijn man om informatie en is moeder diverse malen gewezen op het feit dat ze vader hoort te informeren, ze doet het niet! Helemaal niet. De school maakte het ons niet makkelijk, maar met de Wet mee, hebben we nu de inlogcode van Magister, het schoolvolgsysteem. Zo weten we hoe het gezicht van de zoon er uit ziet. Ook al woont hij 10 minuten fietsen van ons vandaan, mijn man heeft zijn zoon tussen zijn 7e en nu (bijna 16 jaar) 1 keer gezien, met zijn 12e jaar. Foto’s krijgen we niet. Hoe zijn stem klinkt?
      Als verstoten ouder kun je het nooit goed doen. Instanties, rechters en het kamp van de verstoter roepen naar ons dat ‘als je echt van jouw kind houdt, het met rust laat’; de koninklijke weg. Wij hebben dat pad van zijn 7e tot 12e bewandeld op advies van de instanties om vervolgens met zijn 12e te horen dat het nu te laat is dat dat vader niet van zijn kind houdt, anders had hij wel beter zijn best gedaan. Schiet mij maar lek!

      Liked by 1 person

  5. Anoniem says:

    Ik heb graag dat deze post verwijderd wordt. Het spreekt enkel minachting uit naar nabestaanden en het vertelt halve waarheden. Heel triest om te lezen..

    Like

    1. Dat mag jij dan graag willen anoniempje, maar dat gaat dus niet gebeuren. sterker nog, deze reactie zorgt ervoor dat ik deze blog nog maar eens ga posten op de openbare facebookpagina (h)erken ouderverstoting en weer ga twitteren. Er staan geen leugens in, punt uit. Met anonieme reacties kan ik sowieso niets. Het getuigd van een ultieme lafheid. Ik heb niets te verbergen. Ik post onder mijn eigen naam. Ben transparant. En jij anoniempje? Wie ben jij? De vader die er niet tegen kan dat de moeder uiteindelijk voor zichzelf heeft gekozen? De vader die binnen 2 maanden de sloten had verwisseld. Of 1 van de kinderen waarvoor de moeder tot aan haar keuze dag en nacht heeft gezorgd? 1 van de kinderen die naar de sportclubs is gebracht, waarvoor moeder alles over had? 1 van die kinderen die blijkbaar volledig vergeten is dat het moeder is geweest die alles in huis deed? Alles opknapte en regelde? En daar zit de pijn, nietwaar?
      Ouderverstoting overkomt te lieve mensen, te correcte mensen. Pubers die zich zo opstellen tijdens een scheiding, die zo gemeen en actief een goede moeder verstoten…. Daar mag je wat van vinden. Zeker als de moeder tot aan het 16e, 14e, 12e en 10e jaar werkelijk alles in haar eentje deed, terwijl manlief het ene na het andere probleem veroorzaakte. Uiteraard is hij daar niet mee opgehouden, toen moeder ten einde raad het huis verliet, maar toen was er niemand meer om zijn (!) problemen op te lossen. Hebben daar de kinderen last van gehad? Zeker wel, maar mijn god, dat pubers dus zo hard en gemeen kunnen zijn en zo voor de makkelijkste weg kunnen kiezen, gaat mijn verstand te boven!
      Ouderverstoting geeft alleen maar verliezers en de grootste verliezers zijn de kinderen. Dus denk nou niet dat je er de moeder of vader mee hebt, hun leven gaat uiteindelijk toch verder. Kinderen die hun ouders zo gemeen en actief verstoten moeten met zichzelf verder leven en de kans dat ze dit herhalen bij hun relaties en kinderen is 80% ! Iets om rekening mee te houden als jouw kind later thuis komt met een liefje, die zegt geen contact te hebben met 1 van de ouders. Kans dat jij jouw kleinkinderen in de toekomst niet te zien krijgt is 50%, of jij zult jouw eigen kind moeten afvallen. Wat trouwens ook hier is gebeurd. Al met al zeer veel spelers die zich actief schuldig hebben gemaakt aan (kinder)mishandeling! Want dat is het; ouderverstoting is landelijk ekend als mishandeling!

      Liked by 1 person

  6. carla says:

    Ondanks vele pogingen om mijn dochter naar haar vader te laten gaan, heeft zij toen 14 jaar er zelf voor gekozen niet meer met haar vader om te gaan. Ik heb respect voor mijn dochter, maar vindt het heel vervelend dat zij haar vader niet meer wil zien. En dat zij zelfs bij beslissingen over haar zus die samen gedaan moeten worden met vader, zij vader zelfs geen goede dag wil zeggen.
    Wilt u nu beweren dat ik aan ouderverstoting doe en daarmee mijn kind mishandel?? Ik vind het een groot woord wat tegenwoordig maar voor alles gebruikt kan worden.

    Like

    1. Beste Carla, Je hebt het over jouw 14 jarige diochter. Jij bent de moeder en sorry dat ik het zeg; jij bent de baas, de opvoeder. Niet een begripvolle vriendin die dus blijkbaar niets meer te zeggen heeft, toch???? Stel jouw 14 jarige dochter komt thuis met een vriend, bepaalt zij dan of hij mag blijven slapen (= seks) of heb jij nog de autoriteit om in te grijpen en het te verbieden?
      Mijn grote advies aan jou is je te verdiepen in de schadelijke gevolgen van ouderverstoting op sociaal en emotioneel gebied bij jouw dochter. Als je dat gedaan hebt, heb je eigenlijk maar 1 missie: zorgen dat de problemen tuussen vader en dochter worden uitgewerkt. Daarvoor hoef je echt niet naar een rechter of naar jeugdzorg instanties. Vertel maar waar je woont, dan kan ik je bijvoorbeeld een kinderbehartiger voorstellen.
      Wetende wat ouderverstoting door jouw dochter, later voor diezelfde dochter gaat betekenen, kan het niet anders zijn, dan dat je hier niet in meegaat (tja, ze is 14 jaar en bepaalt het zelf, wat kan ik als moeder….).
      In het belang van jouw dochter zou ik mijn uiterste best doen om in gesprek te gaan met vader. Hoe kunnen jullie SAMEN, als ouders, er voor zorgen dat de contacten onderling werken. Dat houdt dus ook in dat ook vader mag/moet opvoeden. Een puber mag daar van balen, maar dat mag geen reden zijn om bij jou vervolgens opgevangen te worden. Door zelf strakker in de wedstrijd te staan, zul je zien dat contact wel gaat werken. Anders krijg jij net zo goed later de rekening gepresenteerd. Als een puber hierin haar/zijn zin krijgt, vraag ik mij af op welke andere terreinen jjj het wel 100% voor het zeggen hebt.
      Kom op 1 lijn met jouw ex als ouders! een groter geschenk kan jij jouw dochter niet geven. Leuk is anders. Lastig is het ook, zelfs moeilijk, maar als jij het beste met jouw dochter voor hebt, ga jij de baas zijn/opvoeden en mag ze met haar 18e zelf beslissen.
      Nu voor jou: het lijkt zo gezellig, jouw dochter altijd bij jou. Maar geloof mij, een weekendje vrij, een weekend waarin jij uit kunt gaan, mensen ontmoeten of 100 % aandacht kan geven aan een nieuwe partner is het grootste geschenk dat jij jezelf kunt geven. Al met al is gezamenlijk ouderschap het grootste geschenk dat jij jouw gezin kunt geven.

      Liked by 2 people

  7. Eerst even mijn respect dat jij je hiervoor zo inzet. Kan me je boosheid en frustratie over dit onrecht zo goed voorstellen.
    Niet alleen om moeder te steunen maar ook het onrecht, ouderverstoting in algemeen belang.
    Kinderen zijn te manipuleren en als je daar misbruik van maakt zijn ze idd getekend voor hun leven. Belang v.d. kinderen staat voorop.
    Wat hier de moeder is aangedaan is niet menselijk meer. Hoop voor moeder dat ze veel liefde ontvangt om dit enigszins te verwerken.

    Liked by 1 person

  8. Beste Annemarie,

    Wat een heftige blog! Ik vind het heel goed hoe je ook de mensen in de omgeving aanspreekt icm ouderverstoting. Graag willen we je blog publiceren (inclusief bronvermelding) op onze website http://www.compaiz.nl . Zou je dat goed vinden? Wil je mij hierover een mail sturen via info@compaiz.nl? Alvast bedankt. Met vriendelijke groet, Irene Wiersma

    Like

  9. Anoniem says:

    Eerlijk is eerlijk je weet nooit het hele verhaal als je niet beide kanten hoort, hierbij wil ik zeggen dat er waarschijnlijk dingen in staan die ieder uit zijn eigen perspectief heeft ervaren. Maar mijn mening is wel dat als er reden is voor een kind niet naar de andere ouder te willen gaan dat gerespecteerd moet worden, je hoort niet mensen te dwingen dingen te doen die ze niet willen, zoals ik al zei vooral niet wanneer er goede redenen voor zijn. En als het de moeder word ontzegt erbij te zijn of iets dergelijks lijkt mij dat er zeker redenen voor zijn! En mensen zwart maken via een blog terwijl je niet het hele verhaal weet vind ik ongepast! En vooral omdat er zwartgemaakt word via een jongemans begravenis, respectloos

    Like

    1. Eerlijk is Eerlijk….. Tja Jan, zou het niet heel eerlijk zijn als de kinderen een eerlijke kans hadden gehad om van beide ouders te mogen houden? Beste Jan, ik vraag jou en alle lezers die naar jouw post neigen, je te verdiepen in ouderverstoting. Ik ga hier nu niet een hele verhandeling geven over loyaliteitsconflicten en bijvoorbeeld het Stockholmsyndroom, over opportunisme of gewoonweg onuitstaanbaar puberaal gedrag. Ik ga jou ook niet wijzen op de schadelijke gevolgen voor deze ‘kinderen’ op hun sociale en emotionele ontwikkeling. Omdat ik dus denk dat dit helemaal niet aan jou besteed is. Bovenstaand commentaar duidt bij mij dat jij zelf een actieve verstoter bent, die het erg lastig vindt dat er mensen zijn zoals ik. Mensen die gewoon vertellen wat er gebeurt en de omgeving bewust maken, opdat ze niet langer weg kunnen kijken!
      Maar goed, bedankt voor jouw post. Het geeft weer dat wij, verstoten ouders, nog een lange weg hebben te gaan, maar dat het net zich sluit. 2016 is het jaar dat ouderverstoting een begrip is onder alle mensen ! Opdat het stopt JAN! Ouderverstoting is geeselijke kindermishandeling, daar zijn ze het zelfs bij de instanties over uit! https://www.facebook.com/groups/507826229380204/

      Like

      1. Hier mijn reaktie: gezinszorg . wordpress . com / 2016 / 03 / 25 / keuze-kind-respecteren (heb de link uit elkaar gehaald, omdat er geen link geaccepteerd wordt; @annemarie, kun je mijn link misschien toestaan?)

        op “als er reden is voor een kind niet naar de andere ouder te willen gaan dat gerespecteerd moet worden, je hoort niet mensen te dwingen dingen te doen die ze niet willen, zoals ik al zei vooral niet wanneer er goede redenen voor zijn. En als het de moeder word ontzegt erbij te zijn of iets dergelijks lijkt mij dat er zeker redenen voor zijn!”

        Like

      2. Ginnea says:

        Het is zeker niet zo als iemand een ouder weert er altijd iets gebeurd is.

        Mijn zuster weert Mijn ouders (en mij heeft ze er gemakshalve ook maar in betrokken) al dik 30 jaar.

        Ik ben zeker niet blind voor de mindere kanten van mijn ouders, maar tot op de dag van vandaag ken ik de motivatie van mijn zus niet en weigert ze daar ook al 30 jaar antwoord op te geven.

        Ook bij haar man heeft ze gezorgd voor een verwijdering tussen hem en zijn ouders en ook zij weten het waarom niet.

        De enige reden die ik tot nu toe heb kunnen bespeuren is dat er leugens van mijn zuster verborgen moesten blijven.

        Like

      3. Hoi AnneMarie,
        Sorry als mijn reaktie verkeerd overkomt.
        Ik probeer juist je verhaal te ondersteunen en te ageren tegen reakties dat je ‘wens kind moet respecteren’ enzo.
        Schrijf ik iets verkeerds?

        Like

  10. Marie Louise says:

    Wat heb ik te doen met die moeder EN met haar kinderen. Kinderen die worden geïntimideerd.
    Vreselijk. Ik zit ook in een situatie van ouderverstoting door 3 van mijn 4 kinderen.
    Ik kan meevoelen wat zij heeft doorgemaakt.

    Like

  11. sijbrig says:

    Stil…heel stil wordt ik hiervan maar ook woest, verdrietig en alle andere bijkomende emoties ..het niet waardig afscheid kunnen nemen van een leven wat jij hebt gebaart.
    Een gemis wat nooit een plaats zal krijgen omdat er meer dan ooit vragen opkomen waarop nooit een antwoord komt.
    Stof tot nadenken heeft dit zeker aangezien mijn partner en ik beide kanten meemaken..
    2 dochters waarvan vader afstand heeft gedaan en niet wil communiceren omwille van zijn nieuwe partner.
    Gelukkig bellen ze wel maar lijfelijk contact is al langer dan 2 jaar lang niet tot stand gekomen en ook niet met behulp van instanties en dwangmiddelen.
    We hebben gesmeekt om af te spreken maar hij wil het niet.
    Partner heeft 2 zoons waarvan 1 zegt hem niet te willen zien en 1 zegt moeder niet te willen zien.
    Helse discussies hebben we gehad.. je moet, het is en blijft je moeder, met als resultaat dat de band tussen hen iets beter is geworden.
    Helaas wordt er aan de andere kant geopperd ; je hoeft niet naar je vader als je het niet wilt waardoor de drempel na een jaar steeds hoger word.
    Uitleg hoe wat en vooral waarom wordt niet gegeven.
    Het is een dagtaak om te knokken voor de kinderen en hun recht op beide ouders maar we gaan door en blijven hopen op een positieve uitkomst.
    We zijn wellicht geen goede partners geweest in het verleden maar goede ouders zijn we zeker wel.
    Heel veel sterkte voor een ieder die zich in de positie van ouderverstoting en kinderverstoting bevind.

    Like

  12. Eigen volk eerst says:

    Ik zit in dezelfde situatie.Verstoten door mijn kinderen door scheiding. Mijn ex man en zijn giftige vrouw hebben mijn zoon en dochter gehersenspoeld. Ze hebben inmiddels kinderen en dit is al 25 jaar gaande. Ik heb besloten voor mijn eigen gezondheid dat ik ze niet meer wil zien. Ik neem het mijn volwassen kinderen kwalijk dat ze me nu ze volwasen zijn zo slecht en ingemeen behandelen. Ik kies voor mezelf.

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s