TOMzitting in de praktijk, uitleg voor ‘dummies’ cq de argeloze burger

  • Met deze blog leg ik u uit, aan de hand van mijn ondergane ervaring, wat het is, wat je ‘moet/kan’ doen, wat de gevolgen kunnen zijn en benadruk ik ook dat het mes aan 2 kanten kan snijden. Met andere woorden, het opent ook de deur voor ‘ons’; verstoten ouders.

Wat is een TOM zitting:

TOM staat voor Taakstraf Openbaar Ministerie. Op de website van het Openbaar ministerie kun je dit vinden: Op een TOM-zitting kan een officier van justitie een verdachte een taakstraf (een werkstraf of een leerstraf) of een geldboete, of een combinatie hiervan aanbieden. Bij deze besloten zitting is het niet de rechter die een straf oplegt maar de officier van justitie die een straf aanbiedt. Als de verdachte hier niet op ingaat of de taakstraf niet naar behoren uitvoert, wordt hij of zij alsnog gedagvaard voor de rechter.

Bij de TOM-zittingen gaat het om verdachten die verdacht worden van het plegen van een klein vergrijp. Je moet daarbij bijvoorbeeld denken aan:

  • openlijke geweldpleging
  • eenvoudige mishandeling
  • winkeldiefstal
  • diefstal
  • bedreiging
  • vandalisme met geringe schade
  • belediging van een ambtenaar in functie

Waarom moest ik dan naar een TOM zitting, want ik kom voor alle bovenstaande punten niet in aanmerking. De ex van mijn man had bij haar aangifte van een overtreding tegen mij uitdrukkelijk verzocht om tot vervolging van de mogelijke dader(s) over te gaan. Die laatste zin heb ik onderstreept, want daar zit de clou. Ik moet zeggen, als gewone burger weet je dit niet (nu dus wel), maar haar advocaat wel, dus doordat zij uitdrukkelijk om vervolging had verzocht, moest het OM hier iets mee. Om te voorkomen dat de ex een artikel 12 procedure zou gaan voeren bij het Hof, verkort het OM dus hiermee de zaak, ten voordele van haar.

Dat kan ook, daar degene die de aangifte aanneemt, een hoofdinspecteur van politie, ook assistent Officier van Justitie is en laat nou net het OM het dossier van de politie krijgen en het OM beslist of er een strafje inzit.

Website OM: ‘Nadat de politie het onderzoek naar het strafbare feit heeft afgerond, stuurt de politie het strafdossier (vaak ‘zaaksdossier’ genoemd) naar de officier van justitie. De officier van justitie kan dan bij lichtere strafbare feiten besluiten om u in aanmerking te laten komen voor een Taakstrafzitting Openbaar Ministerie (TOM) of, als u minderjarig bent, een Oproep Ten Parkette (OTP).

U krijgt namens de officier van justitie van de parketsecretaris een uitnodiging om te verschijnen op de TOM-zitting. U mag zich tijdens de TOM-zitting net als bij een normale zitting laten bijstaan door een advocaat. Net als bij een gewone zitting is dit geen verplichting.’

Nu de praktijk; zoals je bovenstaand al kunt lezen komt er bij een TOM zitting geen rechter bij kijken. En als het dan al zo ver komt, dan krijg je te maken met een politie rechter. Bij een TOM zitting ben je bij voorbaat al ‘veroordeeld’ Tijdens zo’n zitting krijg je te horen wat jouw taakstraf is, wat de boete is, wat de schadevergoeding is die jij moet betalen of een combinatie van die 3. Zo lag er als claim/vraag om schadevergoeding in mijn zaak de rekening voor het juridisch advies dat de ex had ingewonnen….

Je spreekt niet met een Officier van Justitie, zelfs niet met zijn assistent. Die zijn vaak hulp officieren van justitie, die ook hoofdinspecteur zijn bij de politie, wat aantoont hoe fout dit systeem in elkaar zit en hoe kansloos je bent, als je dit traject moet bewandelen. Zoals in mijn zaak tenminste, daar ik werd gecriminaliseerd naar aanleiding van een aangifte tegen mij wegens stalken, laster en smaad, door de ex van mijn man bij de politie Midden West Brabant. In de meeste gevallen, in ieder geval bij mij, krijg je hooguit het gesprek met een Parketsecretaris.

Zitting is een heel groot woord. De zitting wordt gehouden op een kantoor, in mijn geval waar meerdere organisaties huizen, zoals schuldhulpverlening. Ik moest mij melden op de 2e verdieping bij een balie, vervolgens wachten, samen met mijn advocaat in een centrale ruimte met stoeltjes langs de kanten. Niet dat het er druk is, maar je hebt geen privacy om nog serieuze zaken met je advocaat door te nemen.

Eerst werd ik opgeroepen om in gesprek te gaan met de reclasseringsambtenaar. Die stelt een 5 tal vragen en wil uitleggen hoe een taakstraf in zijn werk gaat, maar dat vond ik veels te vroeg. Daar ik mij al had voorgenomen een taakstraf in 1e instantie niet te accepteren en dus aan te geven dat het dan maar door zou moeten gaan naar de politie rechter. Dat heb ik dus afgekapt. Dat begreep hij ook wel. Hij vertelde mij zelfs dat er vaak gedreigd wordt dat, als jij het wil laten voorkomen bij de politie rechter, de straf wel eens zwaarder uit zou kunnen vallen, maar dat dit dus niet het geval is. De politie rechter neemt vaak in het ergste geval, de straf van het OM over. Dat lucht op!

Die 5 vragen behelzen jouw inkomen, gezondheid, werk, drugs/alcohol inname. Ik vind ze best wel ver gaan en heb op sommige vragen ook gezegd dat ik het tijd genoeg vind om die te beantwoorden als ik ook daadwerkelijk een taakstraf moet uitvoeren. Ook daar werd niet moeilijk overgedaan. Het gesprek heeft 5 minuten geduurd. Dan weer wachten in die ruimte totdat ik werd opgeroepen voor de zitting.

Nou had mijn advocaat mij al gewaarschuwd voor een deceptie. Dat ik bijvoorbeeld echt niet de kans zou krijgen om vragen te stellen zoals in de dagvaarding staat, daar een zitting gemiddeld 10 minuten duurt! Maar ik had mij de zitting ook anders voorgesteld, de locatie, entourage. Het is gewoon een kantoorunit van hooguit 3 bij 3 meter, waar een bureau staat in rechthoek met een beeldscherm en toetsen bord, waar achter de parketsecretaris zit. Ik kon tegenover haar gaan zitten en mijn advocaat opzij. Je zit echt aan een bureau, dicht bij elkaar. Even handen geven, gaan zitten en dan valt de parket secretaris meteen in huis. Er wordt niet uitgelegd wat er nu eigenlijk tegen jou ligt of weegt. Ik kreeg meteen te horen dat wat er gebeurd is, zo fout is dat zij genoodzaakt was mij een taakstraf voor te leggen en het gesprek zou moeten gaan over het aantal taakstrafuren. Op aanraden van mijn advocaat, die ik de dag te voren nog had gesproken en waar ik best wel uit mijn plaat ben gegaan toen hij mij vertelde dat ik mij deemoedig en schuldbewust zou moeten opstellen, heb ik mij tijdens het hele gesprek rustig gehouden. Best wel een prestatie, moet ik toegeven.

Wat was nou de aanleiding, waarom zat ik daar.

Ruim 14 jaar doet mijn man zijn uiterste best om zijn vaderrol in het leven van zijn zoon te mogen vervullen/invullen. Werd de eerste jaren de omgangsregeling gefrustreerd en was het duidelijk dat zijn zoon het niet leuk bij ons mocht hebben, na 4,5 jaar de Koninklijke weg te hebben bewandeld (op advies van jeugdzorgspecialisten, daar de zoon er duidelijk onder leed en knel zat), hoopte hij het contact met zijn zoon aan te halen na de Cito Toetsen en voor het begin van de middelbare school. Zijn ex reageerde niet op ons verzoek en bleek verhuisd te zijn naar een geheim adres, dus er zat niet anders op dan een briefje op het schoolplein aan hem af te geven. Wij dachten oprecht dat hij, met zijn ruim 12 jaar, nu wel zelf kon bepalen of hij zin had om op zijn fiets naar ons toe te komen, als hij er zin in zou hebben om samen leuke dingen te doen, vader-zoon.

Als wij geweten hadden, wat we nu weten, dan…. Ik weet het niet. We zijn nu 3 jaar verder waarbij moeder alles in het werk stelt om vader uit het leven van zijn zoon te weren. Zij vraagt een-ouderlijk gezag aan, waartegen mijn man zich moet verweren, mijn man dus een tegen verzoek; het opstarten van de omgangsregeling. 3 rechters verder, een hele hoop leugens, in 1 keer overgeleverd aan willekeur, onprofessionele mensen, eigen belang, arrogantie. De raad van kinderbescherming, de politie, advocaten, een omgangshuis, trajecten, onderzoeken, evaluaties.

Omdat ik niet kon begrijpen dat zijn zoon zo veel weerstand had ben ik het internet op gegaan en enorm geschrokken. Zoek maar zelf: Parental Alienation Syndrome (PAS) of te wel ouderverstoting/oudervervreemding. Wetende wat wij nu weten, heeft mijn man geen keuze, hij moet er zijn voor zijn zoon, maar of het ooit gaat lukken?

Zo ben ik ook via Facebook lid geworden van diverse besloten pagina’s tegen ouderverstoting. Er is er eentje met, rond de tijd van het delict (!), 1250 leden, grotendeels Belgische verstoten ouders. Op die pagina komt een hoop langs, daar er ook een hoop gaande is op het gebied van ouderverstoting. Uiteraard informeren wij elkaar. Daarnaast is het ook een plek om jouw frustraties, pijn te delen en komen wij met steun en/of meningen/adviezen.

Toen ik dus vernam (anoniem telefoontje) dat de ex een praktijk heeft waarbij zij onder andere zich bezig houdt met conflictbeheersing bij echtscheiding, terwijl ze net eenzijdig het traject ‘ouderschap blijft!’ had beëindigd, was ik zo verontwaardigd dat ik haar met naam en toenaam heb vermeld, inclusief een verwijzing naar haar website en facebookpagina en mijn afschuw geuit. Dat had ik niet mogen doen!

Uit die besloten groep was er 1 lid die mijn tekst heeft gekopieerd en aan de ex heeft gegeven. Dit is nog niet eerder voorgevallen. Uit alle teksten, uitroepen, meningen, posts, was de mijne selecteert om door te spelen, door dat ene lid. Ik denk dat zij elkaar kennen en dat hij in opdracht van haar is geïnfiltreerd, rustig heeft zitten afwachten en ja, haar de munitie gegeven om mij in een TOM zitting te krijgen. De politie heeft hier niet op gerechercheerd. Dat ene lid is na deze actie geroyeerd, zeker toen hij ten aanzien van de groep vermeldde dat hij niets met PAS te maken heeft.

Google je mijn naam met die van haar, dan zul je niets vinden. Ik waande mij veilig in een besloten groep. Al ben ik niet meer lid van die groep, ik ben wel nog bij andere besloten groepen aangesloten en ik hoop hiermee de bubbel van schijnveiligheid doorgeprikt te hebben, want als jouw tekst, ook al bevat die de waarheid, waarbij je dus die persoon met naam en toenaam benoemt, bij die persoon in handen komt, dan heb je kans dat je net zo als ik, in 1 keer verdachte bent van een klein misdrijf en kun je naar het politie bureau komen om verhoort te worden. Mits die persoon dus bij de aangifte uitdrukkelijk verzoekt om vervolging. 

In eerste instantie was ik zwaar verontwaardigd en ervoer ik deze hele gang van zaken als onrechtvaardig, de wereld op zijn kop.

In de aangifte werd ik ook beschuldigd van stalken en laster. Zo zou ik op het schoolplein lopen en in de straat staan. De school heeft aangegeven mij nog nooit gezien te hebben. Tja en laster staat voor leugens…en of ik die nou verspreid heb, nee. De waarheid is al pijnlijk genoeg.

Maar ik had wel mijn mening gegeven over iets waarover ik geen mening hoor te hebben, daar het niet aan mij is om conclusies te trekken over iets waarvan ik geen weet heb. Dat is namelijk SMAAD. Je vertelt de waarheid wel, maar met doel om de andere persoon daarbij te schaden, bezoedelen.

Er is een kleine voetnoot; smaad mag wel, als het de gemeenschap dient, goed is voor de community.

Echter, de politie (en hierna het OM) wilde niets weten over een besloten groep, en al helemaal niets over ouderverstoting, wat er de laatste jaren is gebeurd. Ik werd na het verhoor, tijdens het uitgeleide nog eens toegebeten, met een smalende glimlach, door de rechercheur, dat ik het maar moest zien als een waarschuwing! Hoe zo intimidatie? Ziet dan helemaal niemand dat zij er alles aan zal doen om haar waarheid te beschermen en omgang tussen vader en zoon tegen te houden? De politie had het over echtscheidingsperikelen, waar er 2 vechten, dus 2 schuld. Het idee dat er 1 ouder helemaal niet wil vechten, maar wel vader wil zijn, verwerpen ze. Sterker nog, ik had het idee dat de politie voor haar aan het werk was.

Informatie over ouderverstoting, een verslag hoe het omgangstraject was verlopen, met de zorguitingen van de bemiddelaars, een verklaring van de beheerders van die grote facebookpagina tegen ouderverstoting, het was allemaal niet relevant.

Ik had die post niet mogen plaatsen. Het zou toch ook zo kunnen dat ze een ontzettend goede therapeut is op het gebied van conflictbeheersing bij echtscheiding. Dat is niet aan mij om te beoordelen, ik ben immers geen klant van haar. Dus mag ik ook niet vinden dat mensen daar maar geen gebruik van moeten maken. Het is net wat dat ene lid nog op de facebookpagina naar mij berichtte: “Als een slager elke dag gehakt eet, wil dat toch niet zeggen dat hij geen goede biefstuk kan verkopen?”.

Toch vraag ik het me dan af: “Maar zou je het willen weten?” Toch, dat is dus de verantwoordelijkheid van de cliënt. Dat die niet alleen afgaat om een mooie website en/of gelikte facebookpagina, maar dus ook kritische vragen stelt zoals hoe zij de driehoek kind-vader-moeder ziet? Of zij kinderen heeft en of die contact hebben met hun vader?

Op voorhand waarschuwen mag niet en is dus smaad.

Op zich krijg je alleen een dagvaarding, een oproep om op een TOM zitting te verschijnen. Verder niets, dus je weet nog steeds niet precies wat er nou tegen jou ligt. Wil je dat weten, dan moet je een TOM advocaat inhuren. Die vraagt alle stukken op en stuurt die naar je toe. Als je een toevoeging krijgt heb je mazzel, want alleen bij onvoorwaardelijke seponeren of vrijspraak krijg je anders jouw TOM advocaat vergoed. Ik zal je zeggen, goedkoop is het niet! Laat ik zeggen dat ik de stukken erg interessant heb gevonden. Zo deed ze niet alleen aangifte namens haarzelf en haar bedrijf, maar ook namens de zoon. Wederom werd hij in iets betrokken, waar hij helemaal niet bij betrokken moet worden. Maar in plaats dat het OM, met de informatie over PAS in handen, hier iets van vindt naar moeder toe, werd ik er door de parketsecretaris op aangesproken. Ik heb dat wel even rechtgezet.

Bij een aangifte wordt ook altijd gevraagd of het slachtoffer niet eerst een bemiddelingsgesprek wil met de verdachte, in bij zijn van professionals. In plaats daarvan wordt er om vervolging gevraagd. Dat hoort iets te zeggen, ook voor het OM.

Je hoeft ook niet naar een TOMzitting te gaan, je kunt ook aangeven dat je meteen naar de politie rechter wilt. Met terugwerkende kracht, zou ik voor het laatste hebben geopteerd. Want bij een politie rechter kun je getuigen oproepen en is er een publieke tribune. Daarbij krijg je dan te maken met een rechter die uitspraak doet, dat geeft toch meer het gevoel dat je niet veroordeeld bent, voordat het hele verhaal is aangehoord. Bij een TOMzitting is onvoorwaardelijk seponeren een zeldzaamheid, je bent al veroordeeld, je zit daar om over de strafmaat te onderhandelen.

Ik heb aangegeven dat ik mij veilig waande in de besloten groep. Dat ik dit zeker niet gedaan heb om haar te schaden, want dat zijn genoeg andere media kanalen voor. Dat het wel erg toevallig is dat dit zo is gelopen, te meer daar zij deze aangifte en TOMzitting heeft aangegrepen om eerst de eindevaluatie bij het omganghuis te vertragen. Het was te emotioneel voor haar, nu ze in een zaak was verwikkeld met mij. Daarnaast richtte zij met haar advocaat, tijdens de laatste zitting omtrent de zoon van mijn man, alle pijlen volledig op mij. Als laatste strohalm, argument komen ze nu met de reden dat ik te belastend zou zijn, deze zaak aanhalend, en dat derhalve de rechter elke vorm van contact tussen vader en zoon moet ontzeggen. En, o ja, moeder wil ook dat de rechter beslist dat ze zich niet meer aan de informatie plicht hoeft te houden, als of ze dat ooit van te voren wel heeft gedaan, maar goed.

Als ik had geweten dat mijn post op een besloten facebookpagina tegen ouderverstoting zo veel ellende zou veroorzaken, dan had ik dat toch niet gedaan? Samen met toch alle informatie over ouderverstoting, met onze zaak als voorbeeld, want er zijn honderden ouders die knokken tegen deze ernstige vorm van geestelijke kindermishandeling en uiteindelijk een kort woord van mijn advocaat, zorgden er voor dat de parketsecretaris haar eis bijstelde en uitkwam om het seponeren onder voorwaarden.

Ook was zij gevoelig voor het argument dat wij al zo monddood zijn. Dat wij er niets van mogen vinden bij instanties als Veilig Thuis (AMK), de Raad van Kinderbescherming, zelfs bij Team jeugdrecht, de politie, noem maar op. Al die clubs die bij machte zijn gewoon te benoemen wat er speelt en dus degene er op aan hoort te spreken die ouderverstoting veroorzaakt. Maar nee, de ouders die in eerste instantie hopen en erop vertrouwen dat zij het belang van het kind voorop stellen, lopen tegen arrogantie, vooringenomenheid, het feit dat er niet aan waarheidsvinding wordt gedaan, laat staan het stellen van vragen en plaatsen in context. Zij krijgen te horen naar huis te moeten gaan en te wachten totdat het kind later, ooit later, als hij volwassen is, wakker geschud door een schok, uit zichzelf contact zoekt met de verstoten ouder.

De verstoten ouder wordt dus als de agressor ervaren want iedereen kiest voor ‘rust’. Ook al groeit het kind eenzijdig op in leugens, haat en angst ten opzichte van de afwezige ouder. Ook al is men steeds meer bekend met de lange termijn gevolgen van ouderverstoting op het kind, dan al volwassen. Zoek maar op, maar schrik niet.

Al deze instituten hebben wij mogen ontmoeten de afgelopen jaren en al deze jaren is mijn man geïntimideerd, verguisd, voorgelogen en als hij er wat van wilde vinden, dan kreeg hij te horen dat hij zich maar beter rustig kon houden met oog op eventueel toekomstig contact herstel. Met andere woorden, je zit klem.

In die besloten groep dacht je onder lotgenoten te zitten, maar pas dus op, dat hoeft niet het geval te zijn. Maar mijn god, hoe ziek moet je zijn als je een ouderverstoter helpt en ondersteunt? Dan werk je gewoonweg mee aan geestelijke kindermishandeling.

Ik mag een jaar haar naam, haar bedrijf niet kan noemen, als of ik dat nog wil! Ik zeg al, Google onze namen en je zult niets vinden. De uitspraak wordt meteen uitgeprint, die teken je en gaat meteen in. 28 mei 2015.

Maar dat hoeft nog niet in te houden dat je ervan af bent. Zelf kun je binnen 2 weken terug komen op jouw beslissing, in mijn zaak; ik ben dus akkoord gegaan met seponeren onder voorwaarden.

Maar vlak voordat mijn advocaat snel in zijn auto stapte vertelde hij mij dat hij hoopte dat die ex niet al te wraakzuchtig is. Wat denk je zelf?! Want…. Zij kan binnen 3 maanden in beroep gaan bij het hof tegen de beslissing van het OM. Het Hof beslist dan of het OM de zaak over moet doen. Als dat zo is, moet ik naar de politie rechter. Mijn advocaat heeft beloofd mij voor het betaalde bedrag dan weer bij te staan.

Weer een reden om een TOM zitting over te laten slaan, want bij de politie rechter houdt het op. Wat hij/zij bepaalt, staat. Mocht het zo ver komen, dan zal ik het zeker laten weten.

Ik had die dag de vangst van 1 dag facebook bij me: iemand die ons attendeert op een familie die aapjes invoert/verkoopt voor proeven. Een foto van een man die een zwangere vrouw heeft gestompt. Een foto van een kerel die zijn hond gekeeld had. Gewoon op het open facebook, geen besloten pagina’s. Daarnaast hoorde ik die dag dat degene die “Fuck de Koning” had geroepen, toch niet werd vervolgd door het OM (media aandacht???)

Misschien heeft Onno Hoes toch niet zo’n goede advocaat gehad, daar zijn aangifte/zaak wegens die toyboy en Powned ook is geseponeerd.

Maar nee, ik mag op micro niveau niets vinden, mijn man mag niets vinden en toch wordt onze stem alleen maar luider, op macro niveau.

Onze zaak is maar een voorbeeld, helaas zijn er nog veel meer schrijnende gevallen en wordt de roep om stappen van de overheid tegen ouderverstoting alleen maar luider.

Eenmaal bewust, is het moeilijk wegkijken. Wij blijven elkaar adviseren en informeren en gezamenlijk gaan wij er voor zorgen dat PAS adequaat wordt aangepakt. De eerste stappen worden al gemaakt.

Het mes snijdt aan 2 kanten. Zie jij een tekst met vervelende informatie over jou, waar of niet, dat doet er niet toe. Print het uit, ga er mee naar de politie. Doe aangifte van smaad met verzoek tot vervolging….. hup, naar de TOM zitting. Want zeg nou zelf, wat hebben wij nog te verliezen? Denk maar niet dat je ‘door mee te werken met de instanties’ jouw kind terug krijgt in jouw leven.

 

Advertisements
TOMzitting in de praktijk, uitleg voor ‘dummies’ cq de argeloze burger

One thought on “TOMzitting in de praktijk, uitleg voor ‘dummies’ cq de argeloze burger

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s